2 kerken?

[God_Is_Love]

Sinds kort ga ik - naast de vrijgemaakte kerk - naar de Crossroads International Church in Den Haag. Ik mis al een tijdje een aantal dingen in de vrijgemaakte kerk...enthousiasme, uiting van blijdschap, zingen van moderne liederen, openstaan voor elkaars (misschien afwijkende) mening. En ik denk dat het nog wel 50 jaar duurt voor we op een punt zijn waar ik (en velen met mij) nu graag al willen zijn. Dus heb ik besloten om voortaan 's ochtends naar de Crossroads kerk te gaan (waar wel ruimte is voor bovengenoemde dingen en veel aandacht voor je persoonlijke relatie met God) en 's middags naar de vrijgemaakte kerk (voor wat meer schriftuurlijke diepgang). Een heel verschil en jammer dat dit nog steeds niet samen in 1 kerk te vinden is.

Maar goed, ik vroeg me af of er nog meer mensen zijn die naar 2 kerken gaan en hoe iedereen hierover denkt.

[Harm]

quote:

God_Is_Love schreef op 13 juni 2004 om 20:17:
Maar goed, ik vroeg me af of er nog meer mensen zijn die naar 2 kerken gaan en hoe iedereen hierover denkt.

Ongeveer om dezelfde redenen als jij bezoek ik twee keer per maand jeugddiensten van Baan 7. Daarnaast is het een erg leuke gelegenheid om nog eens wat mensjes te spreken die je al tijden niet gezien hebt en daar dan ineens weer tegenkomt .

[Marjan Kroone]

Hallo God is Love,

Ik ben katholiek en bezoek al 6 jaar diverse kerken. Wel 1 keer per maand "mijn eigen" katholieke parochie, maar verder van alles. De enige plek waar ik enthousiasme en blijdschap vind is in de kerken in Afrika. En dan buitengewoon in de Assemble de Dieu en andere protestante richtingen.

Hier in NL. bezoek ik het liefst jongerenvieringen, ook al ben ik 48 jr. oud.
Vanmorgen in de katholieke kerk in GN, geweldig als ik dan mee kan zingen met "I will follow you" uit sister Act! Dan kom je toch happy die kerk weeruit en kun je er weer een week tegen om het zo maar te zeggen.

Wat ik mis in protestanten vieringen is elkaar de hand schudden en de vredeswens geven na het gezamelijk onze Vader en de communie als ceremonieel moment van bezinning en gesprek met God.

[Hiedeen]

quote:

God_Is_Love schreef op 13 juni 2004 om 20:17:
Maar goed, ik vroeg me af of er nog meer mensen zijn die naar 2 kerken gaan en hoe iedereen hierover denkt.

Ik denk dat ik begrijp waarom je kiest voor twee diensten, God_Is_Love. Het wrekt aanvullend. Toch zou ik hier zelf niet snel voor kiezen. Ik denk dat de gemeente een plaats is waar je allereerst voor God bent en niet minder voor elkaar. Je komt er niet voor jezelf, je bent in een gemeente geplaatst voor elkaar.

Door twee kerken te bezoeken, onttrek je je hoogstwaarschijnlijk uit het gemeenteleven van 1 of zelfs 2 kerken. Dat lijkt me niet verstandig, omdat je als leden van een Lichaam (1 Kor. 12) met elkaar verbonden bent.

Ik snap de persoonlijke redenen wel, maar ik zou niet voor de deze twee-kerken-optie kiezen.

[Peter]

quote:

God_Is_Love schreef op 13 juni 2004 om 20:17:
Maar goed, ik vroeg me af of er nog meer mensen zijn die naar 2 kerken gaan en hoe iedereen hierover denkt.

Wat is voor jou eigenlijk een kerk?
Een soort supermarkt waar je je geloofsboodschappen haalt of is het ook een gemeenschap waar je aan elkaar trouw blijft, elkaar ondersteunt, liefhebt, opbeurt en waar je af en toe jezelf eens aan de kant zet?

[God_Is_Love]

quote:

Peter schreef op 13 juni 2004 om 23:07:
[...]
Wat is voor jou eigenlijk een kerk?
Een soort supermarkt waar je je geloofsboodschappen haalt of is het ook een gemeenschap waar je aan elkaar trouw blijft, elkaar ondersteunt, liefhebt, opbeurt en waar je af en toe jezelf eens aan de kant zet?

Misschien moet je nog maar eens mijn post lezen over hoeveel de kerk wel niet om mij gaf toen ik het moeilijk had. Het is moeilijk om van een kerk te blijven houden als ze jou min of meer laten vallen als het slecht met je gaat. Maar ik doe m'n best en ben ook niet van plan er weg te gaan. Gelukkig heeft God mij niet laten vallen en ik hoop dat hij mij wil gebruiken om dingen in de kerk te verbeteren.

Ik denk dat er niets mis is met naar een andere kerk gaan. Omdat ik toevallig in een bepaalde kerk ben geboren, wil dat nog niet zeggen dat die kerk voor mij de enige manier is om God te dienen. Ik geloof dat het juist God's wil is dat ik verder kijk en nadenk in plaats van alles maar klakkeloos aanneem. Misschien wil Hij wel dat ik de goede dingen die ik in de Crossroads-kerk zie, gebruik om mijn eigen gemeente op te bouwen?


Off-topic: Zou je misschien die liefde enz. waar je het over hebt in je posts kunnen laten zien? Want tot nu toe heb je alleen op mijn posts gereageerd met hatelijke en sarcastische opmerkingen. Als je mij wil overtuigen dat de vrijgemaakte kerk wel een liefdevolle kerk is, noem dan eens een paar argumenten.

[God_Is_Love]

quote:

Hiedeen schreef op 13 juni 2004 om 23:06:
[...]

Ik denk dat ik begrijp waarom je kiest voor twee diensten, God_Is_Love. Het wrekt aanvullend. Toch zou ik hier zelf niet snel voor kiezen. Ik denk dat de gemeente een plaats is waar je allereerst voor God bent en niet minder voor elkaar. Je komt er niet voor jezelf, je bent in een gemeente geplaatst voor elkaar.

Door twee kerken te bezoeken, onttrek je je hoogstwaarschijnlijk uit het gemeenteleven van 1 of zelfs 2 kerken. Dat lijkt me niet verstandig, omdat je als leden van een Lichaam (1 Kor. 12) met elkaar verbonden bent.

Ik snap de persoonlijke redenen wel, maar ik zou niet voor de deze twee-kerken-optie kiezen.

Dat is zeker iets waar ik over nagedacht heb, het onttrekken aan het gemeenteleven. Ik zal er dan ook alles aan doen om bij allebei de kerken betrokken te zijn! En de positieve dingen uit de ene kerk, kan ik misschien in de andere kerk gebruiken.
Trouwens, de Bijbelstudie-groep van mijn GKV vergadert maar 1x per 3 weken, dus is er tijd genoeg om ook naar een Bijbelstudie-groep te gaan bij Crossroads.
Ik vind het juist wel een mooie manier om meer tijd aan God en mijn mede-christenen te besteden.

[Zwever]

Een beetje bijtanken is nooit verkeerd, dat heb je nu eenmaal is sommige kerken ontzettend hard nodig.

Maar het is misschien wel aanbevelingswaardig je eigenlijk (officieel) bij één kerk aan te sluiten en niet te proberen werkelijk van 2 kerken volledig deel uit te maken. Volgens mij moet dat toch gaan botsen na verloop van tijd. Beetje hetzelfde als het dienen van 2 heren ofzo.

[Marjan Kroone]

quote:

Zwever schreef op 14 juni 2004 om 11:15:
Een beetje bijtanken is nooit verkeerd, dat heb je nu eenmaal is sommige kerken ontzettend hard nodig.

Maar het is misschien wel aanbevelingswaardig je eigenlijk (officieel) bij één kerk aan te sluiten en niet te proberen werkelijk van 2 kerken volledig deel uit te maken. Volgens mij moet dat toch gaan botsen na verloop van tijd. Beetje hetzelfde als het dienen van 2 heren ofzo.

Gelukkig dienen de kerken wel dezelfde God  

[Peter]

quote:

Marjan Kroone schreef op 14 juni 2004 om 12:17:
Gelukkig dienen de kerken wel dezelfde God  

Ja, en dus? Is dat een reden om je te onttrekken aan het gemeenteleven? Ik ben het met Zwever eens, dat het niet goed mogelijk is om je in 2 kerken tegelijk ten volle in te zetten voor je broeders en zusters.

God plaatst je in een kerk met een bedoeling. Je hebt daar een bepaalde taak. Elkaar tot een hand en voet te zijn. En de hand kan niet tot de voet zeggen: ik heb jou niet nodig.
Als die kerk echt gaat dwalen, moet je wegwezen, maar da's een heel ander verhaal.

Dus is het maar de vraag: kies je Gods opdracht als uitgangspunt of je eigen behoeften en wensen. Ga je van dat laatste uit, dan zal dat vrijwel altijd leiden tot een dwaaltocht langs verschillende kerken. Want nergens is het 'ideaal', en bij de buren is het gras altijd groener.

[Marnix]

quote:

Een soort supermarkt waar je je geloofsboodschappen haalt of is het ook een gemeenschap waar je aan elkaar trouw blijft, elkaar ondersteunt, liefhebt, opbeurt en waar je af en toe jezelf eens aan de kant zet?

Wat moet het dan voor haar zijn? Een plek waar je maar heen gaat omdat je het gewend bent en er altijd heen ging... terwijl je niet in je relatie met God kan groeien? De band met elkaar is belangrijk... maar je band met God ook... Het heeft weinig zin een band met je gemeenteleden te hebben als je band met God in de kerk verslechtert...

God_loves_you, ik heb ongeveer het zelfde als jij. Ik heb nu een goede balans door 2x in de maand naar een jeugddienst (GODfashion en Kingsize) of soms naar een andere kerkdienst te gaan. Op die manier kun je aanvullen wat je mist... en toch die band met je gemeenteleden houden (ja dat kan ook als je 4 of 6 keer per maand naar de kerk gaat)... Zelf heb ik gemerkt dat ik juist door die 2 niet vrijgemaakte kerkdiensten in de maand groei... en dat dat de band met de gemeenteleden in mijn eigen kerk ten goede komt.

quote:

Ja, en dus? Is dat een reden om je te onttrekken aan het gemeenteleven? Ik ben het met Zwever eens, dat het niet goed mogelijk is om je in 2 kerken tegelijk je ten volle in te zetten voor je broeders en zusters.

Wie heeft het hier over onttrekken aan het gemeenteleven? Dat kan ook met 4 diensten per maand... Nogmaals, die 2e dienst is er veel later pas bijgekomen... en het gemeenteleven is niet alleen samen in de kerk zitten op zondag toch? Wel is het inderdaad moeilijk om in 2 kerken actief te zijn in het gemeenteleven... Maar dat wil niet zeggen dat je ook maar van 1 kerk de kerkdiensten zou moeten bezoeken.

GLY, Hoe ervaar je momenteel de kerkdiensten in de GKV? Heb je het idee dat je een goede balans hebt gevonden? Das denk ik wel goed om over na te denken, nogmaals, het is moeilijk actief te zijn in 2 gemeenten... dus misschien zul je binnenkort moeten gaan kiezen.

quote:

God plaatst je in een kerk met een bedoeling. Je hebt daar een bepaalde taak. Als die kerk echt gaat dwalen, moet je wegwezen, maar anders niet. Dus is het maar de vraag: kies je Gods opdracht als uitgangspunt of je eigen behoeften en wensen. Ga je van dat laatste uit, dan zal dat vrijwel altijd leiden tot een dwaaltocht langs verschillende kerken. Want nergens is het 'ideaal', en bij de buren is het gras altijd groener.

Ben ik het niet mee eens... Ik vind het een nogal flauw argument... Tja, je bent geboren in de GKV, dat was Gods bedoeling dus nu moet je er ook je hele leven blijven Misschien heeft God wel een ander plan, en heeft Hij een taak in een andere kerk voor je weggelegd. Gods opdracht kan eht uitgangspunt zijn... maar je eigen behoeften en wensen zijn wel belangrijk. Denk je dat God blij is als je maar naar de kerk gaat omdat je ouders er ook heengingen.. en je er vervolgens weinig van opsteekt en je ergert aan allerlei dingen? Het is belangrijk dat je een gemeente vindt waar je je ook thuisvoelt en waar je kunt groeien... Want als dat niet het geval is zal de motivatie om je er voor God in te zetten waarschijnlijk ook ver te zoeken zijn.

[Lalage]

Ik zoek hetzelfde als jij en met mij veel anderen.

[Marjan Kroone]

quote:

Marjan Kroone schreef op 14 juni 2004 om 12:17:
Gelukkig dienen de kerken wel dezelfde God

Peter antwoordde:
Ja, en dus? Is dat een reden om je te onttrekken aan het gemeenteleven? Ik ben het met Zwever eens, dat het niet goed mogelijk is om je in 2 kerken tegelijk ten volle in te zetten voor je broeders en zusters.

God plaatst je in een kerk met een bedoeling. Je hebt daar een bepaalde taak. Elkaar tot een hand en voet te zijn. En de hand kan niet tot de voet zeggen: ik heb jou niet nodig.
Als die kerk echt gaat dwalen, moet je wegwezen, maar da's een heel ander verhaal.

Dus is het maar de vraag: kies je Gods opdracht als uitgangspunt of je eigen behoeften en wensen. Ga je van dat laatste uit, dan zal dat vrijwel altijd leiden tot een dwaaltocht langs verschillende kerken. Want nergens is het 'ideaal', en bij de buren is het gras altijd groener.

Juist Peter, je mag je taken voor je naasten - al dan niet in de eigen gemeente! - niet ontlopen.
 
Echter, je ziet een belangrijk aspect over het hoofd:
Soms roept God mensen weg bij een bepaalde kerk omdat ze een andere taak gaan krijgen.

Ik ben écht geroepen en wel naar Benin.
(www.aktiebenin.nl   zie onder onstaansgeschiedenis - gedachten en bezinning - )

Doordat ik daar moest werken in een totaal andere cultuur met àlle gezindten, inclusief Moslims, heeft God achteraf gezien - ook in NL - reeds mensen op mijn pad gebracht die mij op weg konden helpen om al die verschillende richtingen te leren begrijpen zodat ik mijn werk goed kan doen.

Prettig neven effect is dat ik soms een heel, heel klein beetje mag helpen de mensen van die verschillende richtingen te leren relativeren en elkaars standpunten meer te respecteren en waarderen.

Dus als je je geroepen voelt om bij de buren te kijken dan moet je dat vooral doen.
Niet omdat je je plichten binnen de gemeente wilt ontlopen.
Maar omdat God je misschien wel plichten gaat geven in een andere gemeente of op nog andere locaties.

Luister naar je hart, want God spreekt via je hart en ook al snap je er niets van, als je voor Hem openstaat wordt het je op een dag duidelijk.

Mijn leerproces voordat ik geroepen werd om naar Benin te gaan, heeft zeker 15 jaar geduurd. Toen het duidelijk werd wat mijn taak was snapte ik pas waarom ik al jaren geleden bepaalde dingen had meegemaakt en waarom ik bepaalde vrienden had leren kennen. Het is voorbestemd geweest en ik wilde niet, maar Hij heeft mij kunnen overtuigen door alle tekenen die hij gaf.

[Peter]

quote:

Marjan Kroone schreef op 14 juni 2004 om 14:15:
Echter, je ziet een belangrijk aspect over het hoofd:
Soms roept God mensen weg bij een bepaalde kerk omdat ze een andere taak gaan krijgen.

Ik ben écht geroepen en wel naar Benin.
(www.aktiebenin.nl   zie onder onstaansgeschiedenis - gedachten en bezinning - )

Je hebt gelijk. Tja, da's natuurlijk iets heel anders dan maar een beetje rondshoppen. Snap je zelf ook wel denk ik.

quote:

Dus als je je geroepen voelt om bij de buren te kijken dan moet je dat vooral doen.
Niet omdat je je plichten binnen de gemeente wilt ontlopen.
Maar omdat God je misschien wel plichten gaat geven in een andere gemeente of op nog andere locaties.

Denk je echt dat er bij al die mensen die zo naarstig op zoek zijn naar blijdschap, enthousiasme, geluk, etc. sprake is van het "volgen van een roeping"? Lees de bijdrage van Marnix en van "God is Love" maar eens, die zeggen genoeg.

[attie]

In deze hele discussie valt het op dat steeds gesproken wordt over kerken in het meervoud. Hoe kan dat? Er is toch maar één kerk, het Lichaam van Christus? Misschien is het daarom beter om te spreken van kerkafdelingen i.p.v. verschillende kerken. Als we dat met elkaar agfspreken en het een tijdeje volhouden is er meer kans dat we met ons allen de nood van de verdeeldheid van het ene lichaam gaan inzien en er ook wat aan doen. Bijvoorbeeld dagelijks bidden of God wil ingrijpen en het hele Lichaam in eenheid wil voorbereiden op de ontmoeting met zijn Zoon. Attie

[Marjan Kroone]

Oef Peter, er was inderdaad iets waar ik over heen heb gelezen. Een eigen kerk opbouwen??

Nog meer stromingen in Gods huis? Nog meer verdeeldheid? Dat kan toch niet de bedoeling zijn??

[Roodkapje]

Ik voel me ook niet thuis in de GKV, onder meer omdat ik niet binnen die cultuur ben opgegroeid. Ik denk ook niet dat je kunt zeggen dat je lid bent van een kerkverband, maar van een gemeente van Christus in jouw woonplaats. Dat betekent dus niet dat je bij een verhuizing bijvoorbeeld automatisch ook naar de GKV in je nieuwe woonplaats moet gaan...
Ik ben zelf eigenlijk Evangelicaal 'Evangelical'. Het dichtst in de buurt in Nederland daarvan komen de bevindelijke gereformeerde kerken, maar die doen aan kinderdoop, waarvan ik geen voorstander ben en zijn op de 'verkeerde manier' bevindelijk als je begrijpt wat ik bedoel. Het een en ander betekent dat er geen enkele kerk is die volledig aansluit met wat ik bijbels vind. (In Angelsakische landen zijn ze er wel, heel raar). Dus dan moet je de kerk kiezen die het minst ver van je afstaat. In dat kader kan ik me heel goed voorstellen dat je naar meerdere kerken gaat. Ik doe het niet, omdat ik me wil inzetten voor m'n gemeente, en eventueel kan bijdragen aan een meer bijbelgetrouwe kerk.

[Peter]

quote:

Roodkapje schreef op 15 juni 2004 om 00:47:
maar die doen aan kinderdoop, waarvan ik geen voorstander ben

offtopic:Zoals je dat formuleert: 'ze doen aan kinderdoop'. Alsof het om kannibalisme gaat of zo.  

quote:

Marnix schreef:
Denk je dat God blij is als je maar naar de kerk gaat omdat je ouders er ook heengingen.. en je er vervolgens weinig van opsteekt en je ergert aan allerlei dingen?

Denk je dat God blij is als je met een dergelijke houding naar de kerk gaat?

quote:

Marnix schreef:
Het is belangrijk dat je een gemeente vindt waar je je ook thuisvoelt en waar je kunt groeien...

Kunnen groeien heeft niets te maken met de omstandigheden ('je thuisvoelen in'), maar alles met je houding: ben je bereid om af te zien van je eigen wensen en verlangens? Jezelf klein te maken?

[Bumblebee]

quote:

Peter schreef op 15 juni 2004 om 09:30:
Kunnen groeien heeft niets te maken met de omstandigheden ('je thuisvoelen in'), maar alles met je houding: ben je bereid om af te zien van je eigen wensen en verlangens? Jezelf klein te maken?

Nou, als je verlangen is om God groot te maken en je in te zetten voor de gemeente en je krijgt na jarenlang proberen niets van de grond in je "eigen" kerk, dan denk ik dat je daar geen afstand van moet doen.

(Ik bedoel hier niet de GKV of een ander specifiek verband mee)

Bovendien: het is niet zo dat je kunt zeggen "ik vind dit leuk, dus dat is wat God wil", maar het omgekeerde "ik vind dit verschrikkelijk dus nu doe ik Gods wil" onder het mom van nederigheid klopt natuurlijk óók niet.

[Peter]

quote:

Bumblebee schreef op 15 juni 2004 om 10:01:
Bovendien: het is niet zo dat je kunt zeggen "ik vind dit leuk, dus dat is wat God wil", maar het omgekeerde "ik vind dit verschrikkelijk dus nu doe ik Gods wil" onder het mom van nederigheid klopt natuurlijk óók niet.

Natuurlijk niet. Maar de houding van 'ik kan niet groeien en dat ligt aan de omstandigheden en niet aan mij' vind ik al te makkelijk.

[farao]

quote:

Peter schreef op 15 juni 2004 om 10:33:
[...]
Natuurlijk niet. Maar de houding van 'ik kan niet groeien en dat ligt aan de omstandigheden en niet aan mij' vind ik al te makkelijk.

Maar je kan toch ook niet een hele gemeente veranderen in je eentje?

[Peter]

quote:

farao schreef op 15 juni 2004 om 10:35:
Maar je kan toch ook niet een hele gemeente veranderen in je eentje?

Da's toch geen reden om dan maar elders je boodschappen te halen?

En bovendien: moet je echt per se ineens de hele gemeente veranderen? Je kunt toch 'klein beginnen', in je eigen omgeving (zie dirigentje).
Helaas komen veel van die 'shoppers' hier al niet eens aan toe. Mijn ervaring is dat ze vaak een hoop kritiek hebben op van alles en nog wat, maar als het erop aan komt om daadwerkelijk iets te doen in de gemeente, ook al is het maar kleinschalig, dan geven ze niet thuis. Niet dat ik daar Marnix en "God-is-love" van beschuldig, maar zo gaat het wel vaak.

En ik heb de indruk (nogmaals niet persoonlijk tegen bepaalde forumdeelnemers gericht), dat argumenten als 'de liefde' en 'geestelijke groei' er vaak met de haren bij gesleept worden.

[Mezzamorpheus]

quote:

Peter schreef op 15 juni 2004 om 09:30:

Kunnen groeien heeft niets te maken met de omstandigheden ('je thuisvoelen in'), maar alles met je houding: ben je bereid om af te zien van je eigen wensen en verlangens? Jezelf klein te maken?

Waarom is het of-of en niet en-en?

[Peter]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 15 juni 2004 om 11:09:
Waarom is het of-of en niet en-en?

Dat is het niet. Als je leert je zelf opzij te zetten en anderen te aanvaarden in Christus, voel je vanzelf beter thuis. Frustratie brengt je nergens.
Ga er eens op uit in je eigen gemeente, zoek die bejaarde broeder of zuster op, ga eens praten met die conservatieve groep in je gemeente. Je zult zien dat er een hoop liefde en geestelijke groei zit onder mensen, waarvan je 't niet verwacht. Je moet dat niet afmeten aan de gebruikte vormen, zo cre-eer je je eigen 'waarheden'.

[Marnix]

quote:

Denk je dat God blij is als je met een dergelijke houding naar de kerk gaat?

Ik denk het niet... maar ik denk dat die houding niet alleen aan iemand zelf ligt... maar ook aan de mensen om hem/haar heen. Het is dan niet puur een kwestie van: Verander je houding dan maar.

quote:

Kunnen groeien heeft niets te maken met de omstandigheden ('je thuisvoelen in'), maar alles met je houding: ben je bereid om af te zien van je eigen wensen en verlangens? Jezelf klein te maken?

Jawel... want willen groeien, meer van God willen ontdekken, een hechtere band met Hem krijgen... is ook een wens, een verlangen.... En ik denk niet dat je daar zomaar van af moet zien.... omdat je nou eenmaal in die kerk geboren bent....

[Hiedeen]

quote:

Peter schreef op 15 juni 2004 om 11:19:
[...]
Ga er eens op uit in je eigen gemeente, zoek die bejaarde broeder of zuster op, ga eens praten met die conservatieve groep in je gemeente. Je zult zien dat er een hoop liefde en geestelijke groei zit onder mensen, waarvan je 't niet verwacht. Je moet dat niet afmeten aan de gebruikte vormen, zo cre-eer je je eigen 'waarheden'.

Precies.

[Marjan Kroone]

quote:

Peter schreef op 14 juni 2004 om 12:39:
[...]
Ja, en dus? Is dat een reden om je te onttrekken aan het gemeenteleven? Ik ben het met Zwever eens, dat het niet goed mogelijk is om je in 2 kerken tegelijk ten volle in te zetten voor je broeders en zusters.

God plaatst je in een kerk met een bedoeling. Je hebt daar een bepaalde taak. Elkaar tot een hand en voet te zijn. En de hand kan niet tot de voet zeggen: ik heb jou niet nodig.
Als die kerk echt gaat dwalen, moet je wegwezen, maar da's een heel ander verhaal.

Dus is het maar de vraag: kies je Gods opdracht als uitgangspunt of je eigen behoeften en wensen. Ga je van dat laatste uit, dan zal dat vrijwel altijd leiden tot een dwaaltocht langs verschillende kerken. Want nergens is het 'ideaal', en bij de buren is het gras altijd groener.

Haidi Peter, ik wil toch nog een keer terugkomen op dit stukje.
Is het echt onmogelijk om je in te zetten voor twee kerkgemeenschappen?
Veronderstel als je inzet het bezoeken van bejaarden is? Dat kan toch prima voor beide kerken?

Of werken met jongeren naast de diensten? Of helpen met de voorbereidingen voor het klaarzetten van de spullen vooraf aan vergaderingen of de diensten.

Zo zullen er nog wel meer dingen zijn die je best kunt doen voor twee kerken kunt doen, want in hoeverre geven de gemeenteleden zich hélemaal voor hun kerk?

Doet iedereen in een kerk volledig mee aan het gemeenteleven? Doet iedereen in de kerk een stukje van de taak hoe het eigenlijk zou moeten?

Of is het net als in het verenigingsleven, dat de grote meute steunt op de inzet van een klein groepje die altijd alles alleen moeten doen omdat de anderen wel willen deelnemen aan het verenigingsleven maar niet de plichten willen vervullen en de taken beter verdelen door ook een stukje taak op zich te nemen?

Ik ben benieuwd hoe dat is. ALs het zo zou zijn dat het gros niet meewerkt aan de taken ten behoeve van de gemeente en er zouden er een paar zijn die wel naar 2 gemeenten willen gaan en bij beiden wél deelnemen aan de takenverdeling? Hoe sta je er dan tegenover?

Of is het niet zo dat velen alleen komen en gaan op zondag? Zie ik dat verkeerd?

Hoe is dat in de praktijk, in jouw kerk bijvoorbeeld?

[HenkG]

Ook ik ben samen met mijn vrouw geregeld in andere kerken te vinden. Maar ik heb zelf de overtuiging dat het goed is om wel vanuit de GKV actief te zijn aan het bouwen van Gods kerk. Door actief te zijn bij bepaalde commissies en denktanken hoop ik gezamenlijk te kunnen toewerken naar een kerk waar mensen zich enthousiast over kunnen voelen. Want dat is wat God wil. Weglopen betekent een deel van de kudde laten zitten, terwijl je misschien juist dat ene talent van God hebt om in de eigen kerk orde op zaken te stellen

[enos]

Ik heb het afgelopen jaar gekerkt in twee gemeenten. Dit is niet ideaal. Mijn vriend voelt zich niet thuis in de gkv. Ik voel me zelf wel thuis in de gkv, en voel me verplicht om me hier voor in te zetten. Tegelijkertijd voel ik me erg prettig in de NGK. Maar heb nog geen keuze gemaakt.
Er zijn verschillende redenen om te kijken, of diensten mee te maken in andere diensten. Ik vind het belangrijk dat je niet oneindig shopt. Stel jezelf een termijn waarin je gaat kiezen waar je graag lid wilt zijn.
Bij ons in de kerk komt het veel voor dat mensen naar diensten gaan van andere kerken. Tuurlijk dienen deze kerken allemaal dezelfde God en heb je enorm veel gemeen. Maar dit shoppen ondermijnt het samen gemeente zijn. En dat is juist al zo moeilijk in  deze tijd van individualisme.  
Door het shoppen mis je diensten in je eigen kerken, je mist mogelijkheden om met elkaar na te praten over mooie diensten, je mist de voorbede die gedaan wordt voor je eigen gemeente leden. Kortom: shoppen leidt er toe dat je minder met elkaar kan meeleven!
Doe het alleen met een goede reden, en stel het keuze maken niet eindeloos uit.

[Peter]

quote:

Marjan Kroone schreef op 20 juni 2004 om 13:48:
Haidi Peter, ik wil toch nog een keer terugkomen op dit stukje.
Is het echt onmogelijk om je in te zetten voor twee kerkgemeenschappen?
Veronderstel als je inzet het bezoeken van bejaarden is? Dat kan toch prima voor beide kerken?

Of werken met jongeren naast de diensten? Of helpen met de voorbereidingen voor het klaarzetten van de spullen vooraf aan vergaderingen of de diensten.

Zo zullen er nog wel meer dingen zijn die je best kunt doen voor twee kerken kunt doen,

Zolang het of-of is, oftewel je richt je op één specifieke 'taak', dan zou het prima kunnen. Maar ik vraag me af of je zo in een gemeente goed functioneert.
Binnen de gemeente ben je in principe voor alles op elkaar aangewezen, zowel 'diaconaal' als 'pastoraal'.

quote:

Marjan Kroone schreef op 20 juni 2004 om 13:48:
want in hoeverre geven de gemeenteleden zich hélemaal voor hun kerk?

Doet iedereen in een kerk volledig mee aan het gemeenteleven? Doet iedereen in de kerk een stukje van de taak hoe het eigenlijk zou moeten?

Of is het net als in het verenigingsleven, dat de grote meute steunt op de inzet van een klein groepje die altijd alles alleen moeten doen omdat de anderen wel willen deelnemen aan het verenigingsleven maar niet de plichten willen vervullen en de taken beter verdelen door ook een stukje taak op zich te nemen?

Ik ben benieuwd hoe dat is. ALs het zo zou zijn dat het gros niet meewerkt aan de taken ten behoeve van de gemeente en er zouden er een paar zijn die wel naar 2 gemeenten willen gaan en bij beiden wél deelnemen aan de takenverdeling? Hoe sta je er dan tegenover?

Of is het niet zo dat velen alleen komen en gaan op zondag? Zie ik dat verkeerd?

Hoe is dat in de praktijk, in jouw kerk bijvoorbeeld?

Nee, dat zie je niet verkeerd en mijn kerk is wat dat betreft geen uitzondering.

Ook als ik naar mezelf kijk, moet ik constateren dat ik in het 'werk in de gemeente' steeds weer tekortschiet. Als je een baan hebt en een gezin valt het gewoon niet mee. Dan moet ik er persoonlijk niet aan denken, dat ik ook nog tijd zou moeten besteden aan een andere kerk.