Hoi Iris,
Bedankt voor je open verhaal! Ik kan je dilemma - denk ik - redelijk voorstellen. Misschien is de oplossing helemaal niet zo moeilijk.
Het gaat in het christendom namelijk helemaal niet om de voors en tegens, het goed en het fout. Het is niet zo dat als je christen wordt, je verplicht wordt een hele set regels voor lief te nemen. Het gaat erom dat je van een persoon houdt, bij God hoort. En omdat Hij God is, blijkt altijd wel weer dat Hij het het beste weet.
Mócht het zo zijn dat jouw paranormale gave 'fout' is, dan hoeven mensen jou niet te overtuigen maar zal God dat doen. Is het goed, dan zal God dat ook kenbaar maken. Het enige waar het om draait is dat je Hem kent.
Ik ken ook een vrouw die op latere leeftijd is gaan geloven. Ze zat stevig verzeild in de hardcore wereld, nou niet bepaald het meest christelijke wereldje waar ze in zat. Mijn moeder - die vaak bij haar kwam - zei er echter niets van. Na verloop van tijd kwam die vrouw er namelijk - als vanzelf - achter dat bepaalde dingen niet strookten met de God die ze had leren kennen. Ze heeft er toen stap voor stap afstand van genomen. (niet, dat ze nu een suffe tante is, hoor, of dat elke vorm van housemuziek fout is).
Maar je begrijpt vast wel: een relatie met God, dat is pas het vertrekpunt waarvanuit alle vragen over goed of fout komen. Mooi dat je al weet dat Hij bestaat - ik ben ervan overtuigd dat Hij zin aan je leven aan geven!
Succes
