Beste Priscilla en Aquila,
Op de site : bekijk /De "ware" kerk? (verwijderde posts , kwam ik een aardig stukje proza tegen van jullie over de Adventkerk en Zr. E.G. White.
Ook hier tonen jullie werkelijk weinig te weten van de Bijbel en, vooral weinig te hebben geleerd van de afgelopen postings aangaande de informatie over de "ware kerk". De man die de site heeft samengesteld, waar jullie naar verwijzen, haalt veel zaken dóor elkaar en mist gewoonweg het "Geestelijk kader" om een juist en volledig beeld te schetsen van zowel de Adventkerk als Mw. E.G. White. Maar dat maakt God ook bekend. Zonder Heilige Geest en de geboden kunnen we Hem nooit volledig doorgronden en vinden de waarheid (Jezus) evenmin. Kijk maar eens wat Jezus tegen Nikodemus zegt en in Mattheüs 15: 9. Hij beschermt Zijn volgelingen en volk, want Hij zal alle dagen bij hen zijn, net gelezen in Matt 28 -of niet!
Jullie schetsen Zr. E.G. White dan ook op en totaal verkeerde wijze. Misschien is het beter eerst eens het boekje "1844 Bijbels verklaard" te lezen van de (eertijds) Orthodoxe Joodse man, Clifford Goldstein. Deze heeft een onderzoek gedaan naar de Adventkerk en Zr. E.G. White, omdat hij zich getrokken voelde tot de Messias. Hij zocht een kerkgemeente die het "dichts bij de waarheid stond"en die het fundament van het NT Israël in zich had.
Clifford trok zich terug in Israël en heeft daar enige tijd in gebed en mediatie, aan de Jordaan waar hij gedoopt was, zich tot de Almachtige God gewend.
Daarom: Een getuigenis over de "ware kerk"
Hoe zijn de Zevende Dags Adventisten aan de "waarheid" van de Sabbat gekomen?
In de winter van 1843, een jaar voordat de Adventpioneers van God het fundament ontvingen om de wereld de laatste profetieën bekend te maken, bezocht "adventprediker
Frederick Wheeler, de gelovigen in Washington in N.H. om met hen same het Heilig Avondmaal te vieren. Let wel beste vrienden, we spreken over zondagvierende Adventisten, dus gewoon de 1e dag der week. Toen Wheeler tijdens de voorbereidingen van het HA opmerkte dat, zij die deel wilde nemen aan s'Heeren maal, ook bereid moest zijn God in alles trouwe te zijn, Zijn geboden moest onderhouden.
Rachel Preston (meisjesnaam Rachel Oakes) kon zich niet langer bedwingen. Als 7e Dags Baptiste kon ze zich nauwelijks inhouden. Een zondagvierende Adventist die meent dat we alle geboden moeten onderhouden en de Heer trouw zijn in alles, terwijl de Sabbat genegeerd wordt.
Zowel Zr. E.G. White als Bates stonden zeer sceptis tegenover het onderhouden van de Sabbat en hielden zich gewoon aan de zondag, de eerste dag der week als "De dag des Heren". Zr White wist toen -dus ook- nog niet van het werk dat haar toevertrouwd zou worden!
Korte tijd later ontmoette ze Frederick Wheeler bij een andere gelegenheid en sprak hem aan en er ontpopte zich een ware discussie over het Sabbatsvraagstuk. Fredrick begon een Bijbelstudie, en stelde zich onder het Goddelijk Gezag door gebed, om de juistheid daarover te horen. De Heilige Geest leerde (ook) hem dat de Sabbat de enige en juiste rustdag was en dat hij die diende na te leven als hij meende anderen de geboden en wet voor te moeten houden. Hij kon anders geen voorbeeld zijn van Jezus!
Hoewel Frederick Wheeler zelf in 1844 de Sabbat begon te vieren, preekte hij er niet over en verzweeg het voor anderen. Blijkbaar wilde hij eerst ervaring opdoen met het nieuwe elan van zijn predikaties, in het licht van Jezus'glans.
Het getuigenis van Zr. Rachel Oakes werd echter wel opgemerkt door andere gelovigen, waaronder 40 Adventisten, die zich inmiddels bij de groep van Miller hadden aangesloten (grondlegger van de Millerieten, later de Adventkerk)zij veranderden de zondag voor de Sabbat van hun Heer.
Eén van die 40 Adventisten was een zekere M. Prebble. deze bracht de boodschap over aan een aantal pioneers van de Adventkerk, waaronder Bates en Zr E.G. White, door een artikel over de Sabbat te schrijven (The Hope of Israël).
Ellen G. White ging, naar haar gewoonte druk in de Bijbel studeren en kwam zelf na gebed en meditatie tot de overtuiging aangaande de Sabbat in het licht van de wet en de overige geboden. Bates nam de "Waarheid" Jezus op dat punt enkele weken later aan. Spoedig volgden andere leden van de pioneersgroep waar ook Zr. Rachel Preston (Oakes) zich bij aansloot. In dat licht nu heeft Zr. White alle visioenen ontvangen voor de Pioneers van de Adventkerk met name aangaande de Sabbat in het bijzonder, dat is immers de spil tussen mens en God, waardoor de andere geboden "vanzelf" nagevolgd zullen worden.
Niet die visioenen van Zr. E.G. White zijn direct voor de Adventkerk van vandaag essentieel, wél de kracht er van in het licht van de Bijbel. Ook de boeken en geschriften die Mw White heeft gepubliceerd, op grond van haar dagelijkse gebeden en vooral trouw aan Gods Geest, maken haar adviezen en raadgevingen in dat zelfde licht even waardevol.
Ze kunnen echter alleen in een persoonlijke relatie met de Heiland door de HG worden ervaren en toegelicht in het personlijke leven van alle dag. Wij kunnen alleen de Heer naleven in dat opzicht. Toch blijven persoonlijke individuen met een persoonlijke wil en talenten. Dus een mens navolgen is onwijs en niet de bedoeling van de Leer van de Heilige Schrift (lees Johannes 8 eens m.b.t. het navolgen van Abraham)
Zr. E.G. White overleed in 1915 na een zwaar en moeizaam leven, door pijnen en ziekten gekweld, vanwege een ongeval op jonge leeftijd. Zij legt de nadruk op het feit dat zij niet nagevolgd dient te worden, maar de Heiland. Voor de Pioneers van toen van belang maar tevens een voorbeeld voor ons. Zij gaf aan, dat door zich voor elk vraagstuk en elk twijfelend geloof van haarzelf of haar pionersgroep, te richten tot haar Heiland door de Heilige Geest, ook voor elk mens persoonlijk geldt. Zij was wars van eigengerchtigheid en zelfaanbidding door anderen. Dus van een eigengerechtigd geloof of een direct verwijzen naar haarzelf, als de "ware" is en kan nooit sprake zijn geweest.
Zij is overleden, dat zegt genoeg, voor haar zonden, maar was een bekeerde vrouw en werd daarom door de Heer gebruikt om een bepaalde boodschap voor een bepaalde tijd te brengen. God gebruikt nu eenmaal mensen voor Zijn doel (Matt 28). Wij kunnen geen mensen aanbidden of navolgen die overleden zijn! Wij weten dat onze Heiland een levende God en Vriend is. Deze dienen wij na te volgen. Als wij dat doen, dan kunnen wij het Koninkrijk zien en ervaren, net zoals Zr. E.G. White en net zoals de Jezus Zelf. Iedereen, ook mensen buiten de Christenkerk om kunnen Onze Heiland aanroepen. Niet alleen die gered zullen zijn of verlost zullen worden, zullen Christenen zijn. Want wie kent niet de geschiedenis van de man aan het Kruis!
Wel, geen kerk of welk Christelijk mens dan ook kan zich boven Zijn Meester noch zijn medemens verheffen. Roemen hoeven we evenmin. Laten we gewoon trouw zijn aan Zijn geboden, dan kunnen we bogen op het fundament dat de Almachtige Vader Zelf heeft gelegd en hoeven we niet meer te twijfelen! En dan beste vrienden hoeven we ons ook niet af te vragen of we de "ware kerk" hopen te zijn. We behoren dan gewoonweg tot die kerk; Het Geestelijk Israël, de Reine Vrouw, het Overblijfsel dat we terugvinden in de Bijbel en in Jezus voorbeeld voor allen.
Gods zegen en gegroet
