Een bijzonder weekendRoodkapje werd wakker van de zon die in haar ogen scheen. Het duurde echter een tijdje voordat ze zich dit realiseerde. De ZON scheen... terwijl er regen voorspeld was. Het werkte dus echt als je niet ging zwemmen, regende het ook niet.
Er moest echter een hoop gebeuren: ze had aan Doornroosje beloofd dat ze boodschappen zou doen voor het weekend, maar had daar de vorige avond geen zin in. En Doornroosje zou met Zwelgje in de Gouden Koets komen. Ze stond daarom maar vlug op en nam een douche. Er werd snel een ontbijt naar binnen gewerkt en daarna maakte Roodkapje deeg voor een brood. Terwijl het deeg stond te rijzen kon mooi de oven op temperatuur komen en kon ze even snel boodschappen doen.
Nadat ze alle boodschappen had opgeruimd en het brood in de oven gedaan vond ze het tijd om te relaxen. De totemtotem maakte een hoop herrie: Doornroosje deelde mee dat ze wat later zouden zijn. Daarna Zwelgje:
"Station Haren, waar is dat?"
"Dat is één station voor het Sprookjesbos"
"Ben ik Smaragdstad dan al voorbij?"
"Eh... ja."
"Wat baal ik daar van..."
Zwelgje was in de diligence in slaap gevallen en had daardoor station Smaragdstad gemist, waar Doornroosje met haar koets stond te wachten. Roodkapje vond het aan de ene kant wel sneu, maar aan de andere kant was het ook wel humor. Ze had enorm zin in dit weekend.
" class="smiley" />
Na de uitgebreide brunch maakte het gezelschap zich op om naar de Grote Open Plek te gaan om de Grote Wodanseik te beklimmen. Boven in de eik was de uitkijkpost te bezichtigen. Je kon dan over het hele bos uitkijken en zelfs de omringende gebieden waren bij goed weer te zien. Roodkapje, die er weleens vaker in was geklommen had ooit eens de zee gezien op die manier. Vandaag was het niet zo helder, in het zuiden waren de vage contouren van Smaragdstad te zien, flonkerend in de zon.
Natuurlijk vergde het beklimmen van zo'n eik wel wat van ieders energie, dus werd er een drankje genuttigd op een terras. Het drietal genoot van de zon. Verschillende onderwerpen passeerden de revue. Onder andere make-up. Zwelgje dacht dat Doornroosje geen make-up droeg. Doornroosje gaf aan wel degelijk make-up (alleen mascara) gebruikt te hebben.
"Zit er nu mascara op je wangen? Of komt dat door de zon?"
De beide meisjes staarden Zwelgje ongelovig aan.
"Ik ben een man, daarvan heb ik toch geen verstand?" klonk het.
De beide meisjes lachten hartelijk om deze opmerking.
Daarna moesten ze vlug terug naar het rijtuig: Doornroosje en Zwelgje gingen de niet-witte prinsen op hun knappe paarden bezoeken en Roodkapje ging naar huis om het avondmaal voor te bereiden. De avond werd doorgebracht met het kijken naar "Cold Mountain". Dat was wel een aardige film vond Roodkapje. Ze vond het al laat dus ze ging daarna ook maar gelijk naar bed.
De volgende ochtend was Roodkapje al vroeg op om mee te helpen met het klaarzetten van het ontbijt.Daarna gingen Zwelgje en Doornroosje naar de samenkomst van de Badmeesters, Roodkapje was ook niet de beroerdste en waste af, maakte het beslag klaar voor de crêpes en bakte een cake. Doornroosje dacht eerst dat het beslag niet goed geworden was, omdat Roodkapje een ander soort beslag had gemaakt dan zij altijd deed, maar het resultaat viel alleszins mee. Halverwege de lunch maakte de totemtotem herrie. Het was Merlijn die zomaar even langskwam. Roodkapje vond het supergezellig, vooral toen Repelsteeltje ook nog langskwam.
Wat wel verdacht was, was dat Repelsteeltje het uitzonderlijke talent scheen te hebben om op juist die momenten te verschijnen dat er lekkere dingen waren. Roodkapje haalde dit keer net een cake uit de oven toen hij binnenkwam.
Het werd een gezellige middag, maar op een gegeven moment werd het tijd voor Roodkapje en Repelsteeltje om zich ter kerke te begeven. Tovenaar Rosenblad zou een tweede deel van een magische formule uitleggen. Repelsteeltje en Roodkapje vonden het beide iets minder boeiend dan verwacht, maar toch was de samenkomst geslaagd, des te meer omdat gezang 3 en 4 niet meer gezongen werden, maar de tekst ervan gewoon werd uitgesproken.
Zo kreeg je tenminste mee wat de inhoud (boodschap) was, in plaats van iets gedachtenloos uit het hoofd mee op te dreunen.
Omdat het zondag was en Repelsteeltje onverwachts mee-at, gingen Roodkapje en Repelsteeltje nog even bij huize Repelsteeltje aan voor extra lekkere dingen. Daarna ging het tweetal in vliegende vaart terug naar huize Rooskapje omdat het begon te regenen. Het eten en de koffie waren wederom weer gezellig, maar toen brak toch het moment aan dat Zwelgje terug moest naar huis. Repelsteeltje en Roodkapje zwaaiden Zwelgje uit, die door Doornroosje met de gouden koets naar het station van Smaragdstad gebracht werd. Wel jammer vond Roodkapje, dat de gouden koets uiteindelijk weer ingeleverd moest worden. Een hele eigen koets was toch wel heel ideaal...
Repelsteeltje bleef nog even hangen, maar omdat ook hij de volgende dag gewoon moest werken ging hij nog redelijk vroeg weer naar huis. Roodkapje vond het hoog tijd om even te gaan bloggen (nou kon het...). Verder lag er nog een boek dat ze wilde lezen en moest er nog vaat weggewerkt worden. Kortom, ze had nog best wat te doen...
