Gezag

[Jetze]

Wat is gezag eigenlijk? En hoe mogen(of moeten?) ouders dat invullen? Maakt het veel verschil of je gezag hebt over een kind van 5 of een van 15? Wat hebben je ouders eigenlijk over je te zeggen? Is gezag hetzelfde als 'eer je vader en je moeder'?
Durven ouders nog wel gezag uit te oefenen? Hebben jongeren behoefte aan ouderlijk gezag? Ik ben benieuwd naar de reacties

[Jetze]

Ouders hebben wel gezag maar ze gebruiken het niet of nauwelijks meer.

quote:

Jetze schreef op 21 september 2004 om 12:04:
Wat is gezag eigenlijk? En hoe mogen(of moeten?) ouders dat invullen? Maakt het veel verschil of je gezag hebt over een kind van 5 of een van 15? Wat hebben je ouders eigenlijk over je te zeggen? Is gezag hetzelfde als 'eer je vader en je moeder'?
Durven ouders nog wel gezag uit te oefenen? Hebben jongeren behoefte aan ouderlijk gezag? Ik ben benieuwd naar de reacties

[Peter]

Van Dale:

quote:

ge·zag (het ~)
1 door anderen aanvaarde macht
2 de overheid
3 geestelijk overwicht => autoriteit

Het lijkt me dat het hier vooral om betekenis 1 gaat: door anderen aanvaarde (!) macht.

Betekenis 3 lijkt me meer van toepassing als het gezag niet ontleend is aan de relatie, maar aan capaciteiten/ervaring (bv. een gezaghebbend tijdschrift, hij/zij is een autoriteit op het gebied van ...)

Interessant dat gezag hier niet wordt gelijk gesteld met macht, maar met door anderen aanvaarde macht. Bij macht stel ik me voor dat je daar onder kunt lijden, bij gezag niet (want aanvaard).

Toch moet je maar afvragen of de 'machtuitoefening' van ouders altijd aanvaard wordt. Mijn kinderen protesteren bijvoorbeeld nog wel eens.

Ik denk wel dat gezag nodig is. Als kind heb je grenzen nodig, kaders. Door die kaders leer je je eigen identiteit kennen. Iemand vergeleek dit eens met een hek. Pas als je een hek plaatst (en je daarbij ook over het hek kunt kijken!) leer je je omgeving en jezelf goed kennen.

Je ouders zijn de eersten in je leven die die kaders plaatsen. Dus gezag is m.i. wel nodig.

quote:

Jetze schreef op 21 september 2004 om 12:05:
Ouders hebben wel gezag maar ze gebruiken het niet of nauwelijks meer.

Ik zie in mijn omgeving veel ouders die 'streng' verwarren met 'liefdeloos'. En dus (te) weinig gebruik maken van hun verantwoordelijkheid. Maar of dit vroeger beter was weet ik niet.

Iemand zie ooit: het ergste wat je je kind kunt aandoen is: het vrij laten.

[Zijnkind]

Peter heeft het al grotendeels verwoord.
Paulus zegt hierover in Efeziers 6;

quote:

1 Kinderen, weest uw ouders gehoorzaam [in de Here], want dat is recht. 2 Eer uw vader en uw moeder – dit is immers het eerste gebod, met een belofte – 3 opdat het u welga en gij lang leeft op aarde.
4 En gij, vaders, verbittert uw kinderen niet, maar voedt hen op in de tucht en in de terechtwijzing des Heren.

Met name vers 4 geeft wel aan dat het niet blindelings je wil opleggen is. Niet verbitteren, maar in liefde en wijsheid. Dat kan dus ook tucht (straf/correctie) wezen. Neem je verantwoordelijkheid.

[Iemand]

'mogen' ouders dus met het argument komen: dat moet je doen "omdat ik het zeg"?

[Rene]

quote:

Iemand schreef op 30 november 2004 om 19:23:
'mogen' ouders dus met het argument komen: dat moet je doen "omdat ik het zeg"?

nee maar dat gebeurd helaas wel

[Zacharov]

quote:

Iemand schreef op 30 november 2004 om 19:23:
'mogen' ouders dus met het argument komen: dat moet je doen "omdat ik het zeg"?

Jazeker, kinderen overzien niet altijd de consequenties van hun keuzes en soms zijn ze ook niet in staat om te begrijpen waarom een bepaalde keuze door de ouder gemaakt wordt.

[fransje]

"Ja, ouders mogen zeggen "omdat ik her zeg".
Kideren willen dat soms gewoon horen. Je begint vaak met argumenten, maar ze zijn het niet altijd eens met jouw argumenten. Dan kan er een moment zijn dat je zegt "omdat ik het zeg", je bent nog steeds verantwoordelijk voor ze en ze moeten op je kunnen steunen.
Als je ze altijd zelf laat kiezen kan dat een vorm van onverschilligheid zijn (van de ouders dan), soms in mooie woorden verpakt.

[porcupine]

Op een gegeven moment leren kinderen praten, en vooral als ze het woordje 'waarom?' geleerd hebben krijgen ze opeens veel meer aandacht, omdat ouders dan menen dat ze werkelijk altijd serieus antwoord moeten geven.  

[Liedje]

Ik vind het wel uitmaken waarover het gaat en ook wat de leeftijd van het kind is. Als ik vroeger niet naar de kermis mocht, wilde ik wel weten waarom niet. Ik vind dat je als ouder dan wel met argumenten moet komen en dat je je kind niet kunt afschepen met de opmerking ; omdat ik het zeg. Je moet als ouder ook de discussie willen en durven aangaan.

[Iemand]

Dat wilde ik net zeggen.
Jullie hebben het allemaal over kleine kinderen lijkt het. Wanneer mogen ouders dat 'argument' dan wel gebruiken en wanneer niet?

[Wybo]

Dat is kind-, leeftijd- en caseafhankelijk. Daar valt dus amper in algemeenheden op te antwoorden.

[fransje]

Volgens mij kan je dat ook nog zeggen als ze 13 t/m 15 jaar zijn.
Ze vragen er zelfs vaak om "zeg nou maar ja of nee, al die `preken` die jullie eerst afsteken. ik wil gewoon horen of het mag of niet".
Ze vinden soms je agrumenten niet steekhoudend en dan kunnen er momenten zijn dat ze gewoon naar je moeten luisteren of ze het er mee eens zijn of niet.

[DoubleUP]

Het wordt helemaal leuk als ik mijn kinderen dingen verbied die ik zelf wel 'mag'.
Meestal zijn daar wel argumenten voor, maar als die niet geaccepteerd worden is het toch nog: omdat ik het zeg.

[Iemand]

Ik vraag me af wat de gemiddelde leeftijd is op dit forum...

[fransje]

Waarom ?

[Wybo]

Beste mensen, kunnen we gewoon ontopic blijven en posts ook wat beter onderbouwen dan eenregelige replies en vragen zonder de reden waarom een vraag gesteld wordt. Ik zie dit soort reacties meer en meer verschijnen en ik vind het geen verbetering... dus graag iets meer moeite voor een post.

Zo af en toe een kwinkslag is natuurlijk niks mis mee overigens

[Iemand]

Omdat ik zelf 16 ben daarom. Als mijn vader komt aanzetten met het argument: omdat ik het zeg en verder geen echte argumenten geeft dan pik ik dat niet... of zou ik dan wel gelijk moeten gehoorzamen?

[Wybo]

Dat is het leuke van kinderen "ze pikken dingen niet"
nee grapje, zij het met een kern van waarheid.

Persoonlijk heb ik geen kideren dus is het voor mij makkelijk praten. Maar ik weet uit mijn eigen pubertijd nog wel dat als ik redelijk was en beargumenteerd met mijn ouders zaken besprak ik ook meer en betere argumenten van hen kreeg. Alleen blijven zij uiteindelijk een groot deel van de verantwoordelijkheid houden. Hoewel je op die leeftijd zelf ook steeds meer verantwoordelijkheid krijgt heb je je voor een groot deel ook te voegen naar de wensen/eisen van je ouders. Probeer compromissen te maken, kom ze tegemoet. Laat zien dat je redelijk bent en de verantwoordelijkheid aan kan.
Dus ja, je moet gewoon gehoorzamen, maar je kan door normaal met ze in gesprek te gaan misschien ze overreden. Maar uiteindelijk nemen zij de beslissing, ook als jij dat onrechtvaardig vindt.
In een gezonde ouder-kind relatie luisteren je ouders namelijk ook naar je, en vergeet nooit het spreekwoord "men vangt meer vliegen met honing dan met azijn."

[Zijnkind]

quote:

Iemand schreef op 01 december 2004 om 22:01:
Jullie hebben het allemaal over kleine kinderen lijkt het.

Hoewel de eerder door mij aangehaalde bijbelteksten in alle leefdtijden en gevallen gelden heb je een punt. Die van mij zijn nog erg klein en vanuit die situatie redeneerde ik. Ik sluit me verder aan bij datgene dat Alfredt hierboven poste. Kinderen komen met het verstrijken van de jaren meer en meer op gelijke hoogte met de ouders. Wat gezag betreft dan.

[Iemand]

Ja zoiets dacht ik al dat je zelf waarschijnlijk kleine kinderen had.

[Goed opgevoed iemand]

Mijn vriendin is 20 jaar en zij lat zich door haar ouders zeggen met wie zij verkering moet,en dat soort dingen,Mensen ,kom op,zij is 20 en kan voorzich zelf uitmaken met wie zij verkering neemt en wat zij doet en met wie.
Daar hoeven geen enkele ouders zich mee bemoeien.

Ik vindt het erg dat dee Mensen er nog zijn,dat verafschuw ik(en mijn vriendin verafschuwdt dit ook)

[Wybo]

Je noemt jezelf goed opgevoed en je wenst mensen dood? dat noem ik niet goed opgevoed anders....

Verder zijn de eerste en de laatste zin behoorlijk met elkaar in tegenstelling.
Verder bemoei jij je nu met hoe die ouders moeten zijn. Wat is het verschil? Waarom mag jij die ouders wel 'verplichten' tot het nalaten van zaken?

[Goed opgevoed iemand]

Beste Alfredt,

Ik bedoelde het in het algemeen.
Ik wens niemand de dood toe,maar puur de vraag ,,waarom mag ik niet''
Verder zoals ik al schreef,niemand moet elkander iets verplichten,
Niet als het gaat om liefde/verliefdt worden/zijn.
Menesen met wie je om wil gaan.
Mensen die je mag omdat je verliefdt bent.

Dat bedoelde ik,Alfredt.

en en sta 100 % procent achter die mening,dat je een andere mening hebt,moet je zelf weten,maar het is wel zo,dat niemand zich de wet laat voorschrijven,niet door ouders,niet door het Geloof,niet voor werkbazen.

Dus niet zo op je voeten getrapt worden,nergens voor nodig en ja ik ben goed opgevoedt,ik drink geen alcahol,ik rook niet,ben vriendelijk en behulpzaam,maar geen wel mijn mening.

[elle]

Tja.. je zegt de je verafschuwt dat die mensen er nog zijn. En dan bedoel je mensen die er een andere stijl van opvoeden op na houden dan jijzelf.

Impliciet val je in de kuil die jezelf graaft: je zegt vriendelijk te zijn, maar verafschuwt het bestaan van bepaalde mensen. Je zegt dat jij je niet de wet laat voorschrijven, maar dat doe je middels zo'n reactie wel richting je schoonouders.

Daarmee wordt 'goede opvoeding' iets subjectiefs. Wat is 'wet voorschrijven' of verplichten. Wat is 'vriendelijkheid aanleren'. Behoort het bij goede opvoeding dat je je kind leert om met de juiste mensen om te gaan, of op zijn minst om de foute lui te mijden? Wat hoort nog meer bij goede opvoeding?
Ik zou het bijvoorbeeld essentieel vinden dat mijn kinderen fatsoenlijk nederlands kunnen.

[Wybo]

Jij vindt jouw mening beter dan de mening van anderen, daarmee doe je precies hetzelfde als zij. Jij schrijft anderen de mening voor dat zij anderen de mening niet mogen voorschrijven....

Als jouw vriendin het niet met haar ouders eens is, moet ze gewoon op zich zelf gaan wonen en moet ze doen wat haar goed dunkt. En waarom moet jij het voor haar opnemen op een forum waar haar ouders niet komen, kan zij dat niet gewoon zelf af met haar ouders?
Tot slot gelden er overal regels, als jij je niet houdt aan de regels van je werkgever (die de regels verzint en oplegt waar je lang niet altijd inspraak op hebt) dan voorzie ik veel problemen in je carriere. Je vriendin woont blijkbaar bij haar ouders thuis, daar bepalen haar ouders dus blijkbaar de regels... nou zoals je zegt is ze volwassen en kan ze dus vertrekken als ze dat beter vindt.... dan moet ze dat doen.
Ik vind het nogal raar om op een forum te komen klagen over de ouders van iemand anders zonder dat die zich hier kunnen verdedigen.

[Goed opgevoed iemand]

Geachte Alfredt,adminstratot alg,

Ik vindt mijn mening niet beter of slechter dan die van jou,ik durf gewoon te zeggen wat ik meen(en dat hoeft en kan natuurlijk niet bij ieder in goede Aarde vallen)

Ten 2de. Mijn vriendin durft niet voor haar zelf op te komen(in de zin om tegen haar ouders te zggen dat ze verliefd is op haar vriend,en zij wil heel graag verder)
Dus wat doe je als haar vriend dan?  
Opkomen voor je vriendin.
U heeft een andere levenstijl,U laat zich niet beinvloeden door anderen.
Ik zeg het meteen als mij iets niet bevalt,maar ik ben niet beter of slechter dan U.
Geef slechts mijn mening over hoe ik over zoiets denk,jammer dat er zo weinig positieve reactie's komen,Mensen die het wel waarderen dat er niet gelogen wordt of ergens dagen/uren lang doekjes om winden.

Nogmaals ik ben niet beter of slechter dan U,ik ben een Mens met gevoelens,en U heeft ook gevoelens lijkt mij.

Of denk ik nu verkeerd?

Vriendelijke groet,
Goed Opgevoed Iemand,Mens met gevoel(niet iedereen hoeft mij aardig vinden)

[Iemand]

Tot hoe oud hebben ouders eigenlijk gezag over hun kinderen?
Mogen ouders dingen bepalen als verkering?
Mogen ouders hun kinderen slaan? Zo ja, tot welke leeftijd?
Zomaar n paar vraagjes, hebben geen betrekking tot het hier voorafgaande.

[Iemand]

Hmmm zekr niet interessant genoeg om op te reageren...

[Moeder de Gans]

'Omdat ik het zeg' is soms wel goed. Je hoeft niet altijd alles te verantwoorden tegenover je kind. Maar je moet het niet zoveel gebruiken dat je kind zich niet serieus genomen voelt. Daarover staan ook wel dingen in de bijbel.
Efeze 6 4 Vaders, maak uw kinderen niet verbitterd, maar vorm en vermaan hen bij het opvoeden zoals de Heer dat wil.
Kolossenzen 3 21 Vaders, vit niet op uw kinderen, want dat maakt ze moedeloos.
Ook leuk: Hebreeen 12 10 Onze aardse vaders berispten ons maar voor korte tijd en naar eigen goeddunken, maar hij berispt ons voor onze eigen bestwil, om ons te laten delen in zijn heiligheid.

[Liudger]

quote:

Iemand schreef op 08 januari 2005 om 22:00:
Tot hoe oud hebben ouders eigenlijk gezag over hun kinderen?
Mogen ouders dingen bepalen als verkering?
Mogen ouders hun kinderen slaan? Zo ja, tot welke leeftijd?
Zomaar n paar vraagjes, hebben geen betrekking tot het hier voorafgaande.

Hoi iemand,
( ja, ik weet dat het laatste bericht 4 weken oud is)

We hebben het hier niet over legaal gezag veronderstel ik.

Ouders hebben gezag over hun kinderen zolang als en voorzover kinderen dat erkennen. Klinkt wat eng maar zo werkt het wel. Deel van de opvoeding is touwtrekken met je kinderen tot je verliest (kinderen hebben dat touwtrekken ook nodig om sterker te worden). Als alles goed gegaan is ben je als ouder blij wanneer je hebt verloren.

Overigens schijnen er tegenwoordig ook gezinnen te zijn waar het anders toegaat: kinderen en ouders trekken niet, maar duwen elkaar het touw toe!

Slaan: als stok (uh, niet letterlijk) achter de deur, laatste middel, ja zou ik zeggen. Ouders moeten kunnen beschikken over die mogelijkheid, zo tussen 3-12 jaar oud. Maar elke keer dat je het doet, heb je in zekere zin gefaald. Wellicht niet op dat moment door te slaan, maar ergens in het traject wat eraan voorafging.  Bovendien, met regelmaat toegepast wordt de effectiviteit steeds minder. Dus zorg dat alle andere mogelijkheden uitgeput zijn (en dat zijn er nogal wat), doe het niet in haast of boosheid,  tel elke keer tevoren in ieder geval tot tien, als het even kan overleg met je partner, leg uit wat je gaat doen en waarom, sla niet op het gezicht. Wees je ervan bewust dat je wellicht een korte termijn voordeel behaalt ten kost van langere termijn schade. En tenslotte, na een eerste keer is dreigen ermee ook tamelijk effectief. Ik ben er zelf niet in geslaagd als ouder helemaal zonder te doen, maar heb kunnen volstaan met zo'n 2x over de knie. Andere ouders met andere kinderen slagen er wellicht in om helemaal zonder te doen, of kunnen vaker juist niet vermijden.

Verkering : dat lijkt me echt touwtrekgebied. Ik kan me wel voorstellen dat ik grenzen zou willen stellen in zekere situaties - maar wel in overleg.

[Iemand]

Nou beter laat dan nooit.

Dus geldt het gebod 'eer uw vader en uw moeder' niet meer als je het gezag van je ouders niet meer erkend? Of is eren en gezag wat anders?
 
Hoe bedoel je? duwen elkaar het touw toe?

Maar kinderen slaan boven de leeftijd van 13 dus niet?

Lekker met mn pa aan t touwtrekken ovr verkering. (Ben 16) Kan hoog oplopen dat touwtrek gedoe.   Ik win t lekkr toch wel op n gegeven moment.....   Eerst mocht ik pas verkering op mn 17e, nu heb ik met toestemming al n paar maanden verkering (had al n paar maanden zonder toestemming verkering   ), alleen mag ik m nog steeds niet zo vaak zien... eens in de 5 weken ofzo, grrrr.  

[Liudger]

quote:

Iemand schreef op 17 april 2005 om 21:01:
Dus geldt het gebod 'eer uw vader en uw moeder' niet meer als je het gezag van je ouders niet meer erkend? Of is eren en gezag wat anders?

Je hebt hem gesnopen. Het zou wel een beetje typisch zijn als 'eer uw vader en uw moeder' alleen maar in de 10 geboden stond voor kinderen, of niet? En ja, je kan tegelijkertijd gezag aanvechten, en respect tonen. Het heeft in ieder geval altijd zin om te luisteren naar argumenten van de andere kant. En dan bedoel ik echt luisteren.

quote:

Hoe bedoel je? duwen elkaar het touw toe?

Ouders die de kinderen graag zelfstandig en uit huis willen zien, en kinderen die het eigenlijk wel lekker makkelijk want vrij van verantwoordelijkheden vinden om thuis te blijven wonen.

quote:

Maar kinderen slaan boven de leeftijd van 13 dus niet?

Ik zie het in mijn eigen situatie niet gebeuren. Maar ik zou niet 'nooit' zeggen. Niet alle kinderen zijn hetzelfde. Maar ik zou er zelf een heel ellendig gevoel aan overhouden als ik met een kind in die leeftijd in een situatie zou komen waarin ik zou voelen dat ik niet anders kon. Dan zou ik echt het gevoel krijgen gefaald te hebben (overigens uberhaupt geen vreemd gevoel voor ouders), en wellicht eens bij anderen (vrienden, deskundigen) gaan vragen hoe het anders kan.

quote:

Lekker met mn pa aan t touwtrekken ovr verkering. (Ben 16) Kan hoog oplopen dat touwtrek gedoe.   Ik win t lekkr toch wel op n gegeven moment.....   Eerst mocht ik pas verkering op mn 17e, nu heb ik met toestemming al n paar maanden verkering (had al n paar maanden zonder toestemming verkering   ), alleen mag ik m nog steeds niet zo vaak zien... eens in de 5 weken ofzo, grrrr.  

Lijkt me een gezond proces daar bij jullie thuis. En uiteindelijk win jij natuurlijk. Maar als je ergens moeite voor moet doen, dan vraag je jezelf makkelijker af of waar je moeite voor doet, ook de moeite waard is. En dat is een zinvolle vraag. En als je iets via een beetje strijd bevochten hebt, dan neemt het in waarde toe.

Enne, een strak lijntje tussen jou en je ouders is niets mis mee - probeer het alleen niet te laten breken - dat is meestal voor niemand gunstig.

[lineke]

Ouders mogen kinderen wel slaan, vind ik. Inderdaad is een maximum leeftijd van zo'n twaalf jaar wel aan te raden. Slaan hoeft er echter niet op te duiden dat er in het 'voortraject' iets is misgegaan. Het hoeft ook niet een uiterste middel te zijn ofzo. Ik herinner me dat mijn vader me weleens een stevige tik over de vingers gf. Maar dan zei hij wel eerst: steek je hand maar uit. Zo liet hij zien dat het niet een ongecontroleerde woede-uitbarsting was ofzo. Ik denk dat dat erg belangrijk is.

Consequent zijn is het allerbelangrijskte in de opvoeding (naast liefde en geloof natuurlijk).

[Fever]

Kinderen slaan is toch wel de laatste maatregel, vergeet niet dat voor alles een grens is. Mij moeder gaf mij weleens pak slag en dan moest ik zelf de riem halen nog ook, dat duurde tot ongeveer mijn 11 de jaar, want toen sloeg ik terug! Toen was het gelijk afgelopen, ik wil kinderen niet aanmoedigen om zoits te doen maar dit was een simpele voorbeeld van wat er gebeurt als ouder tevaak slaat. Mijn moeder was overingens maar om de dag thuis vanwege het feit dat zij in andere stad werkte dan waar mijn school stond, dus ik zag haar nier zo vaak als zou moeten. Het heeft ook de band tussen haar en mij flink kapot gemaakt, want ik heb geen contact meer met haar. Want in plaats van slaan kon ze af en toe beter uitleggen waarom iets niet goed was om te doen. Zie hier...je kunt best een tik uitdelen, maar dan moet kind inderdaad weten waarom, en ik zou dus niet de handen uitlaten steken, want dat is machtsvertoon dat, vooral bij de jongens, op latere leeftijd verkeerd zou kunnen vallen!

[Liudger]

quote:

Fever schreef op 16 juni 2005 om 19:22:
Kinderen slaan is toch wel de laatste maatregel, vergeet niet dat voor alles een grens is. Mij moeder gaf mij weleens pak slag en dan moest ik zelf de riem halen nog ook, dat duurde tot ongeveer mijn 11 de jaar, want toen sloeg ik terug! Toen was het gelijk afgelopen, ik wil kinderen niet aanmoedigen om zoits te doen maar dit was een simpele voorbeeld van wat er gebeurt als ouder tevaak slaat. Mijn moeder was overingens maar om de dag thuis vanwege het feit dat zij in andere stad werkte dan waar mijn school stond, dus ik zag haar nier zo vaak als zou moeten. Het heeft ook de band tussen haar en mij flink kapot gemaakt, want ik heb geen contact meer met haar. Want in plaats van slaan kon ze af en toe beter uitleggen waarom iets niet goed was om te doen. Zie hier...je kunt best een tik uitdelen, maar dan moet kind inderdaad weten waarom, en ik zou dus niet de handen uitlaten steken, want dat is machtsvertoon dat, vooral bij de jongens, op latere leeftijd verkeerd zou kunnen vallen!

Om een kind op te voeden, kost tijd. Slaan omdat je geen tijd hebt om iets uit te leggen, ja dan kan ik me voorstellen dat het fout gaat.

Aan de andere kant, als het goed gaat is er zoveel respect van het kind voor de ouder dat een zestienjarige nog de riem zou halen als zijn moeder dat zei. Maar in dat geval is de riem zeer waarschijnlijk niet nodig.

Overigens, kijk ik ken je natuurlijk helemaal niet, maar het is zelden een slecht idee om te proberen de band met je ouders weer goed te maken. Mogelijk dat je moeder in een heel moeilijke situatie zat, en niet wist hoe daar mee om te gaan. Als je nu toch onafhankelijk en sterk bent, kun je wellicht ook grootmoedig zijn.