Amerikaanse comapatiënte mag sterven

[Roodkapje]

quote:

Amerikaanse comapatiënte mag sterven

Uitgegeven: 23 september 2004 23:19
Laatst gewijzigd: 23 september 2004 23:19
MIAMI - Het Hooggerechtshof van de Amerikaanse staat Florida heeft donderdag besloten dat de 40-jarige comapatiënte Terri Schiavo, die al veertien jaar kunstmatig in leven wordt gehouden, mag sterven. Haar man probeert al jaren toestemming te krijgen het leven van zijn vrouw te laten beëindigen.

Een rechter gaf de man in oktober 2003, na een zes jaar durend juridisch gevecht, permissie om de sondevoeding van zijn vrouw stop te zetten. Door middel van een inderhaast geregelde wettelijke bevoegdheid draaide gouverneur Jeb Bush die beslissing enkele dagen later echter terug. Het Hooggerechtshof heeft de wet die dat mogelijk maakte, nu ongrondwettig verklaard.

'Terri's Wet' is volgens de rechters een schending van het beginsel van de scheiding der machten en een schending van het recht op privacy. Ook kan de wet volgens het Hof niet door de beugel omdat die is aangenomen nadat een rechter al uitspraak had gedaan in de zaak. Beide partijen hebben tien dagen de tijd gekregen om de beslissing aan te vechten.

Pro-life-beweging

Jeb Bush is, net als zijn broer president George Bush, een aanhanger van de pro-life-beweging en fel tegenstander van euthanasie. Ook de ouders van Schiavo willen om die reden dat hun dochter in leven wordt gehouden. Zij zeggen bovendien dat zij wel degelijk reageert op menselijke prikkels.

De echtgenoot van Schiavo bestrijdt dat en vindt dat zijn vrouw een mensonwaardig bestaan heeft. Hij zegt dat zij nooit op kunstmatige wijze in leven gehouden wilde worden, hoewel zij haar wensen nooit op papier heeft gezet. Volgens artsen is Schiavo's kans op herstel vrijwel nihil.

Bron: Nu.nl

Tja... zeg het maar...

Ik hoop toch echt dat ik nooit in zo'n situatie terecht kom... wat je ook kiest, het is altijd fout

[Wybo]

idd ik zou het echt niet weten....

[lonneke]

Ik heb laatst nog een discussieprogamma over dit thema gezien. Het blijkt dat hoe langer iemand in coma ligt hoe meer de hersenen aangetast raken en na ontwaken de hersenen van de coma patient nooit meer goed zullen werken. De patient zal dan als een zwaar geestelijk en lichamelijk gehandicapte door het leven moeten. Als ze ontwaakt....want de kans dat dat gebeurt na 14 jaar is vrijwel nihiel...
Voor de direkt naaste betrokkenen is dit een heel zwaar besluit wanneer ze overgaan op het weghalen van de sonde...
Ook kwam ter sprake dat sommige moeders of echtgenotes zich verplicht voelde om hun kind of man/vrouw elke dag te bezoeken en dat jarenlang.....ik heb daar echt respekt voor....Het lijkt mij een échte lijdensweg....

[Pooh]

"die al veertien jaar kunstmatig in leven wordt gehouden" - dat is geen pro-life, dat is wetenschapsverering.

[dingo]

quote:

Pooh schreef op 24 september 2004 om 00:01:
"die al veertien jaar kunstmatig in leven wordt gehouden" - dat is geen pro-life, dat is wetenschapsverering.

Dat hangt er vanaf, als ze daadwerkelijk nog reageert op prikkels is ze dan in coma of gewoon zwaar gehandicapt?

[Picardijn]

quote:

Pooh schreef op 24 september 2004 om 00:01:
"die al veertien jaar kunstmatig in leven wordt gehouden" - dat is geen pro-life, dat is wetenschapsverering.

Ligt er maar net aan..
Als het alleen toediening van voeding is  noem ik het geen wetenschapsverering.

Of hebben we het hier over een hart/long machine?

[Bumblebee]

quote:

Picardijn schreef op 24 september 2004 om 00:45:
Of hebben we het hier over een hart/long machine?

Nee, want dan hadden ze die wel stop gezet.
Staken van voeding is meestal ongeveer de laatste optie die ze kiezen want het is beslist verschrikkelijk om aan te zien. Dat reageren op prikkels zijn meestal "vegetatieve verschijnselen" zonder bewustzijn van de patiënt, als het ware reflexen, vanuit de hersenstam.

Overigens is dit geen euthanasie, dat is per definitie op verzoek van de patiënt. Dit heet passieve levensbeëindiging, (gewoon stoppen met wat je doet), toedienen van een injectie zou actieve levensbeëindiging zijn.

(Ik zeik hierover omdat er vaak begripsverwarring is in de discussie rondom euthanasie, en fundamentele christenen zichzelf regelmatig voor joker zetten omdat zij er tegenover alle betrokkenen blijk van geven niet te weten wat ze precies bedoelen)

Lijkt me echt een shitsituatie als je erin verkeert... na 14 jaar!  

[Picardijn]

Het blijft een lastige materie, alleen vind ik "mensonwaardig leven" absoluut geen argument.  
Daarbij weet ik dat de argumentatie van "herstel welke nihil zou kunnen zijn" geen motivatie mag zijn.
Mijn menig over versterven, het is een gruwelijke manier van doden.

[Bumblebee]

quote:

Picardijn schreef op 24 september 2004 om 11:59:
Mijn menig over versterven, het is een gruwelijke manier van doden.

Niet altijd, hoor.

Het is een tijdje HEEL tendentieus in de media geweest naar aanleiding van die man in het verpleeghuis hier in Groningen die was "verstorven" en waar de familie ineens een ontzettende heisa van begon te maken. Ik heb gewerkt in dat verpleeghuis, en de situatie was aardig wat genuanceerder dan de Telegraaf wilde doen geloven.

1. Die familie zag je daar NOOIT, pas toen pa dood was gingen ze zich uit schuldgevoel tegen de gang van zaken aan bemoeien nadat ze 'm jarenlang hadden laten stikken (sorry voor het taalgebruik) Ze hadden geen idee van de situatie.

2. De man was in het laatste stadium van de ziekte van Alzheimer, was al tijden bedlegerig en raakte steeds verder buiten bewustzijn.

3. Hij WILDE zelf niet meer eten of drinken, tot op het laatste moment is het hem aangeboden en is zijn mond bevochtigd zodat hij in ieder geval geen dorstgevoel zou hebben.

Het enige wat ze NIET hebben gedaan, was deze bedlegerige, vrijwel bewusteloze en volledig demente man overbrengen naar een ziekenhuis om zijn stervensproces (dat nu slechts een dag of twee duurde) met infuus en sondevoeding een aantal dagen te verlengen, zodat hij nog net de tijd zou hebben gehad om volledig door te draaien in een onbekende omgeving en een paar flinke doorligplekken te ontwikkelen.  

"Versterven" is NIET het laten verhongeren van mensen, het is puur het in de laatste fase van iemands leven zijn/haar wensen respecteren en die persoon niet als een gans voor de paté a foie gras tegen zijn zin eten naar binnen te stampen. Vrijwel altijd is het zo dat terminale patiënten (bijvoorbeeld ook terminale kankerpatiënten zolang ze nog bij bewustzijn zijn) alleen maar behoefte hebben aan af en toe een klein ijsblokje tussen hun lippen, maar beslist geen boerenkool met worst of zelfs maar een glas water.

Ik word altijd een beetje kwaad van mensen (niet jij hoor, Picardijn!) die op basis van schreeuwerige berichtgeving in de Telegraaf en op SBS6 actienieuws conclusies trekken en beginnen te blèren over iets waar ze geen verstand van hebben  

Als ik ooit in die situatie beland, vervoer me dan alsjeblieft NIET naar een ziekenhuis zodat ik nog drie dagen langer dood mag liggen te gaan met een stuk of wat extra slangen in m'n lijf, maar laat me lekker!

[elle]

Heu!
* elle is het met bumblebee eens

Versterven mag dan naar klinken, maar iemand die te ziek is en niet meer wil eten heeft echt geen last van hongergevoel. En dat is wat de meeste mensen denken: ochtoch, oma eet niet meer, wat moet ze een honger hebben.
Da's niet waar: oma is aan het doodgaan, dus eet ze niet meer. Er kunstmatig met een sonde eten in blijven stoppen, werkt imho contra-productief: dan blijft zo'n oma alleen langer lijden (voor zover ze er nog wat van merkt).

Een ander geval is natuurlijk iemand die te misselijk is om te eten ivm maag-/darmkanker/chemo/enz. Maar die is bij bewustzijn en zal dat prima aan kunnen geven. Daar is sondevoeding natuurlijk prima.

Ik vermoed dat ik bij bovenstaande situatie al heel wat jaartjes eerder voor een abstinerend beleid had gekozen...

[dingo]

Het vervelende is dat het volledig op de integriteit van het personeel neerkomt of het euthanasie is of versterving. En wie neemt uiteindelijk de beslissing daartoe, de familie of de arts(en). Natuurlijk ligt er van alles op protocollen vast, maar papier is geduldig.

[Bumblebee]

quote:

dingo schreef op 24 september 2004 om 12:50:
Het vervelende is dat het volledig op de integriteit van het personeel neerkomt of het euthanasie is of versterving. En wie neemt uiteindelijk de beslissing daartoe, de familie of de arts(en). Natuurlijk ligt er van alles op protocollen vast, maar papier is geduldig.

Ja daar heb je zeker gelijk in  

Meestal gebeurd het in goed overleg met familie.
Euthanasie is altijd op verzoek van de patiënt, dus in geval van versterven is het nooit euthanasie (hoewel de patiënt goed aangeeft niet meer te willen eten of drinken is dat wat anders dan een bestendig geuite doodswens zoals nodig is voor een euthanasie procedure). Als een familie het al jaren laat afweten, komt de beslissing inderdaad neer op arts en verpleging. Vooral verpleging de mening en inbreng van de verpleging is essentieel, omdat zij een persoonlijke(r) band hebben met de mensen in een verpleeghuis. De arts heeft in een verpleeghuis niet meer dan een bijrol (en terecht!)

Ik ben er zelf van overtuigd dat het met die integriteit in 99,999999% van de gevallen prima in orde is (op een aantal geschifte doodsengelen na, zoals Lucia B enzo), het verplegend personeel kent de patiënt vaak al JAREN, er is een band.

[Picardijn]

Het is maar net waar men de grens wil leggen. Het is zo wie zo een zware strijd.

Zelf heb ik moeite als men mensen laat versterven met een reden die niet met het "kort" rekken van leven hadden te maken. Dit eerder vanwege de motivatie van "mensonwaardig" leven.

Dat zou bijvoorbeeld kunnen betekenen dat als bijvoorbeeld mijn zoon 2 benen mist of op een andere manier gehandicapt zou zijn, ik hem het predikaat mensonwaardig mee zou geven. Daarmee stop met het toedienen van voeding en een arts zou vinden die als doodsoorzaak " Natuurlijke" dood zou geven.

Maar inderdaad, media reageert zwaar overtrokken. Hierdoor krijgt men geen duidelijke weergave van feiten, al wil men er tegenwoordig snel blind voor zijn.
Zelf vind ik het wel gevaarlijk als men met etische grenzen gaat spelen. Want moet dan moet de lat telkens weer een stukje hoger.....dat is vooral lastig als men praat over wilsonbekwamen.

[Pooh]

quote:

Picardijn schreef op 24 september 2004 om 13:30:
Zelf heb ik moeite als men mensen laat versterven met een reden die niet met het "kort" rekken van leven hadden te maken. Dit eerder vanwege de motivatie van "mensonwaardig" leven.

Dat zou bijvoorbeeld kunnen betekenen dat als bijvoorbeeld mijn zoon 2 benen mist of op een andere manier gehandicapt zou zijn, ik hem het predikaat mensonwaardig mee zou geven. Daarmee stop met het toedienen van voeding en een arts zou vinden die als doodsoorzaak " Natuurlijke" dood zou geven.

Nu draai je de zaken om. We praten hier over het kunstmatig in leven houden van een patient. Wanneer zoiets gebeurd met het oog op mogelijke verbetering van de toestand, lijkt me dat een goede zaak. Ook bij mensen die nog zelf aangeven verder te willen leven lijkt mij er geen probleem te bestaan. Maar het getuigt imho vooral van beheersingsdrang wanneer je iemand die uit zichzelf al was gestorven, die niet aangeeft verder te willen leven, en waarbij geen uitzicht meer is op verbetering van de situatie, tegen beter weten in blijft voeden. Geef iemand de kans rustig te sterven, dat lijkt me beter.

[Picardijn]

Zelf gaf ik een reflectie over mijn meningsvorming over de gruwelijkheid van het versterven.

Waar leg je de grenzen is mijn vraag?

Want ik stel dat de medische wetenschap niet bekwaam is in het aangeven over de verbetering over verslechtering van de situatie over lange termijn. Men is wel bekwaam in het doen van een redelijke schating.

De discussie die we nu aan het voeren zijn gaat over het grijze gebied in de ethische grenzen, als we er cijfers aan moeten geven over hoeveel gevallen praten we dan?

[elle]

Ongeveer 250.000 mensen in NL heeft een vorm van dementie. 60-70% daarvan, dus zo'n >160.000, heeft Alzheimer. Alzheimer. Stel dat het beloop doorgaans 10 jaar betreft. Dan sterven er elk jaar 16.000 mensen met Alzheimer.
De laatste fase van Alzheimer is een soort vegetatief leven waarbij mensen niet meer aanspreekbaar zijn, in het geheel niet reageren op hun omgeving en maar een beetje opgekruld in bed liggen. Sommige patienten gaan voor die tijd dood aan bijv. longontsteking, of aan geinfecteerde doorligplekken.
Sommigen niet. Op een gegeven moment weigeren ze vast voedsel. Dan geef je ze een poos voedzaam drinken. Ook dat gaan ze weigeren. Toegeven aan die weigering heet in de volksmond 'versterven'. Je kunt het ook 'de loop der natuur' noemen. Ingrijpen middels sondevoeding is slechts een verlenging van een bijna afgerond stervensproces.

Ik vind dit geen grijs ethisch gebied.
En iemand met een lichamelijke handicap als tegenvoorbeeld geven doet geen recht aan de discussie: zo iemand wil wel eten, itt een Alzheimerpatient in de laatste fase, of iemand met een zeer ernstig coma.

[Picardijn]

In het geval van een coma patient vind ik de discussie zeker een grijs gebied binnentreden.