Het liedboek voor de kerken

[Skynolimit]

quote:

op 29 Mar 2003 00:51:40 schreef Qohelet:
Sinds wanneer is er wat mis met traditie (= overlevering)?

Traditie vind ik goed zolang het een doorgaande ontwikkeling is.
Een aantal mensen binnen de geref. kerken hecht zo sterk aan de traditie dat verandering niet mogelijk lijkt te zijn.

Dikke van Dale :
Traditie : het van generatie op generatie overdragen van cultuurgoederen en gewoonten => overlevering (lees: ook wel overelevering genoemd)

Als de overlevering gaat om het Woord is er niets mis mee. Het Verhaal van God gaat immers door.
Als de overlevering gericht is op rituelen en indelingen van bv. diensten, vaststellen van wat wel / niet mag ben ik tegen de traditie als die de verkondiging van het Woord in de weg staat.

[Sam]

quote:

Sinds wanneer is er wat mis met traditie (= overlevering)?
Bang om de wereld te bekijken vanuit de wijsheid van vorige generaties ofzo?

Traditie is mis wanneer het de verkondiging van het evangelie in de weg staat. "Wijsheid van vorige generaties", hoezo wijsheid?

Het voorbeeld dat je aanhaalt komt uit het oude testament. Een situatie dat de HERE God heel fysiek zichbaar aanwezig was in het volk Israel, en dat het door vertellen van de daden van de HERE een gebod was.
We leven nu in het nieuwe verbond, die oude zaken kunnen nu niet 1 op 1 in ons huidig christelijk leven gekopieerd worden.

[Berean]

quote:

op 29 Mar 2003 21:31:43 schreef Sam:
Traditie is mis wanneer het de verkondiging van het evangelie in de weg staat.

Helemaal mee eens. Geen enkele traditie of gewoonte mag met de waarheid op één lijn worden gesteld (artikel 7 NGB), laat staan dat een traditie over de Bijbel zou mogen heersen. Maar tegelijk is er ook veel traditie / overlevering die niet weg mag. Namelijk die traditie die de doorwerking van het Evangelie juist bevordert. Het Evangelie is niet bij ons begonnen (1 Korinthiërs 14: 36 - over een heel concrete zaak!). Daarom mogen we samen met alle heiligen ontdekken hoe rijk het Evangelie is. "Samen met alle heiligen" sluit de heiligen die al in de hemel zijn niet uit (zie ook Hebreeën 13 vers 9).

[Skynolimit]

quote:

op 19 Feb 2003 00:03:43 schreef Jan W:
De 40 verontrusten schreven:


* De vele liederen uit het Liedboek voor de kerken zijn geruisloos aanvaard. Dit gaat terug op de dwaling dat in de eredienst het persoonlijke denken en voelen van de gelovige, in plaats van Gods eer, centraal staan. Daarbij worden woorden met dubbele bodem, waarin dwaalleer is verpakt, geaccepteerd. Ook wordt in berijmingen van schriftgedeelten Gods Woord tekort gedaan, en antithese, verbondseis, en verbondswraak weggesneden. Ook het gebruik van de Psalmen, als Liedboek van het verbond, komt er steeds meer door in de verdrukking.

Back to topic?

[Berean]

Okee! Wat vind jij van de nieuwe stelling op www.95stellingen.nl over lied 335? (Heb ik al op dit forum gezet, een paar reacties terug)

[Skynolimit]

quote:

95 stellingen:Christus heeft nooit gezegd: "Laat de kinderen tot Mij komen, want hunner is het Koninkrijk".
Toch staat het zo wel in Lied 335: 1, het bekende dooplied uit het Liedboek voor de Kerken. Het wordt de Here Jezus nadrukkelijk in de mond gelegd: "Heer van uw kerk, Gij hebt het woord genomen en zegt ons: laat de kinderen tot Mij komen, want hunner is het Koninkrijk". Maar dat zegt Christus nergens. De zin lijkt verdacht veel op wat Christus wel zegt en waarschijnlijk nemen veel kerkmensen (daarom) zonder meer aan dat het hier gaat om een regelrecht citaat. Maar in werkelijkheid is het een eigenmachtig samengesteld citaat: het eerste zinsdeel komt uit Mattheïs 19: 14, Marcus 10: 14 en Lucas 18: 16 en het tweede uit Matt. 5: 3 en andere plaatsen.

Jezus zegt het volgende (GN): want voor wie zijn zoals zij is het hemelse koninkrijk.
De dichter legt geen andere woorden neer maar hij voegt het beeld dat Jezus geeft van geloven (worden als een kind!) samen in deze zin.

quote:

De verandering van Bijbelteksten hebben nogal wat gevolgen. Voor wie is het Koninkrijk van God? Dat is nogal een belangrijke vraag! De Here Jezus zegt: "voor zodanigen", dat wil zeggen: voor mensen die worden als een kind. En dat sluit naadloos aan bij het andere onderwijs van de Here Jezus, bijvoorbeeld in Mattheüs 18 vers 3: "Voorwaar, Ik zeg u, wanneer gij u niet bekeert en niet wordt als de kinderen, zult gij het Koninkrijk der hemelen voor zeker niet binnengaan".
Uit het bovenstaande komen drie vragen naar boven:
 Waarom verdraait de dichter de woorden van de Here Jezus? Misschien omdat hij in de alverzoening gelooft, net als enkele andere Liedboekdichters?

het woord misschien in de vraag kan ik niet beantwoorden.
Ik vind 335 een schitterend lied: worden als een kind lees ik er in.

quote:

Waarom hebben wij dit lied gekozen om het te zingen in de kerkdiensten? Is het dan niet erg dat de woorden van de Here Jezus verdraaid worden?

Omdat het aansluit bij de kinderdoop die de GKV heeft.

quote:

Zing jij / zingt u - na het lezen van deze stelling en toelichting - dit lied gewoon mee als het wordt opgegeven?

Vast wel te verwachten: Ja, altijd gedaan en uit volle borst!
Liever had ik 334 als dooplied gezien maar dat is een andere discussie.

[Skynolimit]

Berean: wat denkst´oe hier van?

[dingo]

quote:

Zing jij / zingt u - na het lezen van deze stelling en toelichting - dit lied gewoon mee als het wordt opgegeven?

Ja en ik zal dat ook motiveren: Als een synode dit lied heeft vrijgegeven en er in de tekst geen zaken voorkomen die tegen God's woord in gaan zal ik het gewoon zingen. Niet omdat ik zo dol ben op het Liedboek maar omdat ik van de goede trouw van de synodeleden uitga. En omdat als ik een probleem heb met een lied uit het Liedboek dit gewoon via de kerkelijke weg zal aankaarten.

Niet meezingen, omdat je het er niet mee eens bent en verder niets doen is een uitermate slecht voorbeeld  en getuigt niet van de onderlinge liefde die bij ons zou moeten heersen.

[xgnoom]

Nog wat over lied 335: In de brochure Laten wij ons bekeren kwam ik een - naar mijn mening - inhoudelijke misser tegen.

quote:

Nu staan in de Gereformeerde Kerken een juist gebruik van de sacramenten onder druk: Bij de doop wordt het teken van Gods verbond door Liedboekgebruik een verkeerd zelfstandig accent gegeven: alsof het teken van het water zelf een magische betekenis heeft. Ook wordt in de bewuste liedboekliederen bij de doop een verkeerde verbondsautomatisme ingezongen: “en niemand rukt ze uit Zijn hand” (LB 335). De oproep aan de ouders en de bondeling om nu vanuit de beloften de goede strijd te strijden ontbreekt in dit lied. (p. 14)

Op mij komt dit over alsof de verbondsbelofte alleen geldt als je zelf gaat strijden, maw je moet zelf iets doen aan je behoud. De belofte dat Christus je vasthoudt en nooit meer loslaat ontbreekt in deze benadering, 'Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn', Jes 43:1.

Maar echt absurd is dat de zinsnede 'en niemand rukt ze uit Zijn hand' bijna letterlijk in de Bijbel staat:

...en Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit mijn hand roven. Wat mijn Vader Mij gegeven heeft, gaat alles te boven en niemand kan iets roven uit de hand mijns Vaders, Joh 10:28-29.

Hier wordt dus een dwaling gezocht achter een tekstregel die duidelijk rechtstreeks uit de Bijbel komt. (Deze regel is hier ook verkeerd geciteerd, in lied 335 staat: 'en niemand rukt het uit uw macht'.)

Naar mijn mening is de zekerheid van het geloof dat Jezus je nooit meer loslaat, niets kan ons van Hem scheiden, Rom 8:38-39. Wat met verbondsautomatisme bedoeld wordt weet ik niet precies. Ik krijg de indruk dat de afgewezen leer van de veronderstelde wedergeboorte (Kuyper meen ik) hier weer wordt binnengehaald.

[Berean]

quote:

op 29 Mar 2003 23:05:18 schreef Skynolimit:
Jezus zegt het volgende (GN): want voor wie zijn zoals zij is het hemelse koninkrijk.
De dichter legt geen andere woorden neer maar hij voegt het beeld dat Jezus geeft van geloven (worden als een kind!) samen in deze zin.

Volgens mij is de verandering nogal wezenlijk: is het Koninkrijk van de Hemelen voor de kinderen of is het voor mensen die zijn "zoals zij"? Ook als de dichter niet uit vrijzinnige motieven de woorden van de Here Jezus veranderd heeft, blijft staan dat de verandering wèl plaats vindt. En dat is ernstig. Woorden die je zingt blijven namelijk haken in de gedachten van mensen, van volwassenen maar vooral van kinderen. Al gauw denk je: er stond toch in de Bijbel dat het Koninkrijk voor de kinderen is? Dat moeten we voorkomen. We moeten zorgvuldig met de Schrift omgaan. Ik zing dit couplet dus zeker niet mee.

[Berean]

quote:

op 31 Mar 2003 09:56:13 schreef xgnoom:
Maar echt absurd is dat de zinsnede 'en niemand rukt ze uit Zijn hand' bijna letterlijk in de Bijbel staat:

...en Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit mijn hand roven. Wat mijn Vader Mij gegeven heeft, gaat alles te boven en niemand kan iets roven uit de hand mijns Vaders, Joh 10:28-29.

Hallo Xgnoom, ik ben het met je eens dat de kritiek op de zinsnede "en niemand rukt het uit uw macht" te kort door de bocht gaat. Toch is dat volgens mij niet te bewijzen aan de hand van Johannes 10 vers 28 tot 29, want daarin zegt de Here Jezus iets over de schapen. De schapen zijn de mensen die de Vader van eeuwigheid aan de Zoon gegeven heeft om hen te behouden, de uitverkorenen. Uit Johannes blijkt dat de Joden juist vertrouwden op het verbond, op de besnijdenis en hun afstamming van Abraham. Maar toch behoren ze niet tot de schapen van Christus (zie Johannes 10 vers 26).

Met andere woorden: mensen kunnen in het verbond zijn, maar toch niet zijn uitverkoren. Denk aan Ezau (besneden, maar toch: "Esau heb Ik gehaat!" ) of ook aan de Joden die Christus verwierpen.

In het verbond zegt de HERE tegen ons dat Hij vast en zeker met ons zal zijn. Ik kan daarom couplet 5 van lied 335 goed meezingen. Alleen ik zou de laatste regel niet verdedigen met de door jou geciteerde tekst uit Johannes.

[xgnoom]

quote:

op 01 Apr 2003 23:16:53 schreef Berean:
Met andere woorden: mensen kunnen in het verbond zijn, maar toch niet zijn uitverkoren.

Wil je hier nog iets meer over zeggen? Is dit niet in strijd met de gereformeerde verbondsleer?

[Qohelet]

quote:

op 02 Apr 2003 09:11:44 schreef xgnoom:
op 01 Apr 2003 23:16:53 schreef Berean:
Met andere woorden: mensen kunnen in het verbond zijn, maar toch niet zijn uitverkoren.
Wil je hier nog iets meer over zeggen? Is dit niet in strijd met de gereformeerde verbondsleer?

Ja en nee.
Op dit punt verschillen de gereformeerde dogmatische tradities. Volgens de leerstellingen van 1931 (Ger. Gem.) is deze stelling niet waar, volgens de vrijgemaakte traditie wel. In meer bevindelijke theologie maakt men onderscheid tussen het verbond zelf (= met de uitverkorenen) en de "sfeer van het verbond" of de "uitwendige bedeling" (= de groep mensen die er bij lijkt te horen). Dit onderscheid vind ik kunstmatig, omdat het niet zo gebeurt in de Bijbel; die spreekt over verbond en kerk als concrete dingen, niet als abstracta; en laat de mogelijkheid open dat verbondsmensen verbondsbrekers zijn etc.

[Qohelet]

quote:

op 29 Mar 2003 23:05:18 schreef Skynolimit:
(over 95 stellingen: Christus heeft nooit gezegd: "Laat de kinderen tot Mij komen, want hunner is het Koninkrijk".)
Jezus zegt het volgende (GN): want voor wie zijn zoals zij is het hemelse koninkrijk.
De dichter legt geen andere woorden neer maar hij voegt het beeld dat Jezus geeft van geloven (worden als een kind!) samen in deze zin.

Ook in de GN versie lees je "zoals", nl. een vergelijking. Lied 335 heeft het ovebr de kinderen zelf. Jezus' punt was, dat je moet zijn "als een kind" om in het Rijk thuis te horen, niet dat het Rijk voor kinderen is. Een betere berijming zou dus zijn: "Laat de kinderen tot Mij komen: voor zulken is het Koninkrijk" -- poëtisch niet geniaal maar dat is "hunner" ook niet.
De dichter verandert wel degelijk wat. Gr. toioutôn is wat anders dan autôn; een vergelijking is geen gelijkstelling.

quote:

(Waarom verdraait de dichter de woorden van de Here Jezus? Misschien omdat hij in de alverzoening gelooft, net als enkele andere Liedboekdichters?)
het woord misschien in de vraag kan ik niet beantwoorden.
Ik vind 335 een schitterend lied: worden als een kind lees ik er in.

"Worden als een kind" lees je erin, want het staat er dus net niet. Het is bijzonder hoe goed mensen liederen kunnen vullen met goede dingen die er niet zijn. Dat is fijn, maar geeft wel aan dat de liederen geen verrijking zijn.

Over E.L. Smeliks visie weet ik ook niet veel. Ik vind de vraag waarom de dichter dit gedaan zou hebben wel relevant. Het ís ook opmerkelijk!

quote:

(Waarom hebben wij dit lied gekozen om het te zingen in de kerkdiensten? Is het dan niet erg dat de woorden van de Here Jezus verdraaid worden?)
Omdat het aansluit bij de kinderdoop die de GKV heeft.

O ja? Er zijn goede redenen om aan te nemen dat dit lied veel beter past bij de Hervormde dooptraditie. (Zie H. Vreugdenhil-Busstra, Weet wat je zingt, h.1.)

Het duidelijkste signaal is m.i. het "wijden" van de kinderen. Dat is niet de gereformeerde visie op de doop en zelfs niet bijbels. De argumentatie die Deputaten kerkmuziek tegenover dat laatste stellen is een citaat uit Ex 13, 12:

dan zult gij al wat het eerst uit de moederschoot voortkomt, de HERE wijden; ook van elke eerste worp van het vee dat gij hebt, zullen de mannelijke dieren voor de HERE zijn.

Ik ga daar tegen in op grond van het vers er direct na:

Maar elk eerste ezelsveulen zult gij lossen met een stuk kleinvee; of, indien gij het niet lost, zult gij het de nek breken. Iedere menselijke eerstgeborene onder uw zonen echter zult gij lossen.

[Berean]

quote:

op 02 Apr 2003 09:11:44 schreef xgnoom:
op 01 Apr 2003 23:16:53 schreef Berean:
Met andere woorden: mensen kunnen in het verbond zijn, maar toch niet zijn uitverkoren.

---
Wil je hier nog iets meer over zeggen? Is dit niet in strijd met de gereformeerde verbondsleer?

De opmerking "mensen kunnen in het verbond zijn, maar toch niet zijn uitverkoren" is volgens mij juist niet in strijd met de gereformeerde verbondsleer. Als je van alle mensen die in het verbond zijn (alle gedoopten dus) zou zeggen dat ze zijn uitverkoren, dan is dat volgens mij de meest extreme vorm van verbondsautomatisme. Maar in de Bijbel vinden we ook voorbeelden van mensen die in het verbond waren (Ezau, Judas, Saul en verschillende andere koningen), maar toch van de Here afweken. Natuurlijk weten we niet van hen allen of ze waren uitverkoren, maar bijvoorbeeld van Ezau en Judas wèl. Judas wordt door de Here Jezus "de zoon van het verderf" genoemd (johannes 17 vers 12) en van Ezau wordt gezegd dat de HERE hem gehaat heeft voordat hij geboren werd (Romeinen 9 vers 13). Het hele gedeelte van Romeinen 9 vers 1 tot 29 is volgens mij erg relevant voor deze vragen. Israël was als volk in het verbond. Maar toch waren de Israëlieten die de Here Jezus bleven verwerpen, niet uitverkoren. Ze behoorden niet tot de schapen van de Here Jezus en daarom kwamen ze niet tot geloof.

(NB. de Gereformeerde Gemeenten lossen de vermeende tegenstrijdigheid tussen beloften en uitverkiezing op door te zeggen dat de uitverkorenen ècht in het verbond zijn en anderen niet. Dat leidt tot het aantasten van de welgemeendheid van Gods beloften en tot een zoeken naar kenmerken van het uitverkoren-zijn.)

Overigens tast het bovenstaande op geen enkele manier de waarheid en de welgemeendheid van Gods beloften aan. Mensen gaan niet verloren door hun eigen zonde en schuld, niet doordat Gods beloften niet ècht zouden zijn geweest.

[Berean]

quote:

op 07 Apr 2003 12:55:10 schreef Qohelet:
Op dit punt verschillen de gereformeerde dogmatische tradities. Volgens de leerstellingen van 1931 (Ger. Gem.) is deze stelling niet waar, volgens de vrijgemaakte traditie wel. In meer bevindelijke theologie maakt men onderscheid tussen het verbond zelf (= met de uitverkorenen) en de "sfeer van het verbond" of de "uitwendige bedeling" (= de groep mensen die er bij lijkt te horen). Dit onderscheid vind ik kunstmatig, omdat het niet zo gebeurt in de Bijbel; die spreekt over verbond en kerk als concrete dingen, niet als abstracta; en laat de mogelijkheid open dat verbondsmensen verbondsbrekers zijn etc.

Helemaal mee eens, Qohelet! In de bekende boekjes van Blaauwendraad vind je heel mooi uitgewerkt wat jij in je laatste zin zegt: het verbond en de uitverkiezing zijn inderdaad geen "abstracta". God kiest mensen in liefde en sluit met hen Zijn verbond.

Heb je trouwens nog iets gezien van het boekje Louter Genade van de Gereformeerde Gemeenten?

[Qohelet]

Nee. De aanleiding voor mij om studie te maken van verbondstheologie is de leer van Herman Hoeksema, oprichter van de Protestant Ref. Churches in America, waar ik me over een paar weken bij aan zal sluiten. Ik weet globaal op welke punten zijn visie overeenkomt met die van de Ger. Gem. maar veel meer heb ik er niet over gelezen. De materie wordt inzichtelijker als je je verdiept in de kerk- en dogmengeschiedenis van eind 19e eeuw; bijv. C. Veenhofs boek over verkiezing en prediking.

[Skynolimit]

quote:

op 07 Apr 2003 13:07:32 schreef Qohelet:
Het duidelijkste signaal is m.i. het "wijden" van de kinderen. Dat is niet de gereformeerde visie op de doop en zelfs niet bijbels. De argumentatie die Deputaten kerkmuziek tegenover dat laatste stellen is een citaat uit Ex 13, 12:

dan zult gij al wat het eerst uit de moederschoot voortkomt, de HERE wijden;

Oeps, mijn kinderen zijn gkv gewijd en ingelijfd en opgedragen. (ander topic)

[Berean]

Eigenlijk blijft dit onderwerp voor mij nog steeds wel een punt. Ik ben bezig met het toetsen van de 255 geselecteerde liederen en als ik eerlijk met m'n Bijbel ernaast ga lezen wat er staat, dan valt de helft van de liederen af wegens (meestal) moderne theologie zoals taaltheologie en met name ook de alverzoening. En dan kijk ik volgens mij niet bevooroordeeld naar de liederen!!

Gevolg: ik zing regelmatig een lied of een couplet niet mee. En dat schept afstand tot broeders en zusters die wèl meezingen. Want ik zing bewust niet mee omdat ik het niet eens ben met wat er staat en broeders en zusters zingen toch. Daar voel ik me eerlijk gezegd niet lekker bij. Het is toch wel een kwestie van verdeeldheid als de een God wil prijzen met een lied en de ander houdt bewust z'n mond!?

Vandaar dat ik hier twee stellingen van www.95stellingen.nl neerzet (met daaronder de toelichting), die me uit het hart gegrepen zijn:

Kerkliederen die 'ook bijbels geïnterpreteerd kunnen worden' selecteren voor de eredienst is zoiets als waardeloze cadeaus meenemen naar een schitterend feest.

Het Liedboek voor de Kerken is een project geweest van veel verschillende kerkgenootschappen. Als je het Ten Geleide leest in de proefbundel (pagina IX), dan zie je dat in één oogopslag: de evangelisch-luthersen, de synodalen en de doopsgezinden werkten samen aan het Liedboek. Zelfs de vrijzinnige remonstranten konden meedoen. De Interkerkelijke Stichting voor het Liedboek was daar natuurlijk erg blij mee. Toch was er nog een domper, zo lezen we in de verantwoording (vanaf pagina X). Weliswaar hadden 'rechtzinnige' en vrijzinnige protestanten elkaar gevonden. "Evenwel wordt onze vreugde hierover enigszins getemperd door de wetenschap dat niet àlle reformatorische kerken aan de uitgave van dit Liedboek deelnamen. Ook de Rooms-Katholieke Kerk meende, dat het nog niet de tijd was om officieel deel te nemen, maar het stemt tot blijdschap, dat enkele roomskatholieke dichters en componisten een belangrijke bijdrage hebben geleverd."

Een logisch gevolg van de samenwerking was dat liederen een brede strekking moesten hebben. De dichters hebben daarom geprobeerd liederen te maken die zowel voor gereformeerde als voor vrijzinnige mensen geen bezwaren opleverden. Veel teksten zijn bewust voor meerdere uitleg vatbaar.

Ondertussen hebben de dichters hun eigen standpunt niet opzij gezet. Veel liederen hebben dus duidelijk een vrijzinnige ondertoon. Als je ze wilt zingen als liederen met een goede inhoud, dan moet je er eerst een draai aan geven. Je moet de teksten op een bepaalde, soms ronduit gekunstelde manier interpreteren in de richting van de Bijbel. Voor onze deputaten en onze synode is dit kennelijk geen probleem. Als een lied maar bijbels geïnterpreteerd kàn worden… dan is het niet zo erg dat er iets staat dat niet in orde is. En natuurlijk is zo'n interpretatie mogelijk. Daar hebben de dichters nu juist zo hun best voor gedaan!

De stelling verbindt deze kenmerken van het Liedboek met het karakter van de eredienst. De eredienst is een feest. Een feest voor de HERE. En Hij Zelf wil dat wij daar aandacht aan besteden. Lees daar eens de voorschriften over voor de dienst in de tabernakel (Exodus 25 en de hoofdstukken daarna)! Met alle aandacht voor liturgie hebben we in de Gereformeerde Kerken 'prullen' geselecteerd voor het feest op de dag van de HERE. Liederen die je met wat moeite nog wel zo kunt zingen dat ze kloppen met wat God ons heeft geopenbaard. Staat Zijn Woord nu echt centraal in de eredienst of gaat het erom dat wij lekker veel en 'breed' kunnen zingen?

Als de Gereformeerde Kerken gekenmerkt werden door de houding van de Joden in Beréa (Handelingen 17: 11), zou het Liedboek voor de Kerken niet geïntroduceerd zijn.

In Handelingen 17: 1-14 lezen we van Paulus die achtereenvolgens in Thessalonica en in Beréa het evangelie verkondigde. Hij deed dat in beide gevallen allereerst aan de Joden, in de synagoge. En hij deed het ook op dezelfde manier: door uit de Schrift te bewijzen dat de Here Jezus de Christus, de beloofde Messias is.
Maar de houding van de Joden in Thessalonica is radicaal anders dan die van de Joden in Beréa. In Thessalonica komen wel Joden tot geloof, maar als er veel niet-Joden gaan geloven, stoppen de Joden in Thessalonica met het luisteren naar de Schrift. Ze veroorzaken een oproer en hopen zo van Paulus af te komen.
In Beréa nemen de Joden echter een hele andere houding aan: "dezen onderscheidden zich gunstig van die te Thessalonica, daar zij het woord met alle bereidwilligheid aannamen en dagelijks de Schriften nagingen, of deze dingen zo waren." (Handelingen 17: 11).

Dat laatste is een sterk wapen voor alle mensen die (beginnen te) geloven: wat er gezegd wordt toetsen aan de Schrift. Het was niet onduidelijk of het waar was wat Paulus en Silas verkondigden. Dat stond al lang in de Schrift. En ook voor ons is het niet vaag of het waar is wat er in een preek, een boek, een artikel, een gedicht, een psalmberijming, een lied of een gezang naar voren wordt gebracht. Het staat al lang in de Bijbel.

De vraag is alleen of wij persoonlijk onze verantwoordelijkheid nemen om liederen en gezangen - want daar gaat het in de stelling over - te toetsen aan het Woord van God. Wij (als gemeenteleden) zijn het die zingen. Wij zijn het ook die de Bijbel hebben gekregen om zo te kunnen nagaan of het waar is wat er in het Liedboek staat. Omdat we met elkaar die inspanning te weinig hebben geleverd, heeft het deputaatschap vrij spel gehad. Tegenwoordig vinden sommige broeders en zusters het al vreemd als gemeenteleden zelf gaan toetsen. Dat heeft het deputaatschap toch al gedaan? En ook de synode nog eens een keer? Maar dan is de houding van de Joden van Beréa, die zelf dagelijks de Schriften nagingen, ver weg. En dan is het ook niet verbazend dat er zo weinig kritiek komt op een vrijzinnige bundel liederen.

NB. op www.95stellingen.nl staan meer stellingen over het Liedboek voor de Kerken.

[Qohelet]

quote:

op 06 Jul 2003 00:01:01 schreef Berean:
[...]
Vandaar dat ik hier twee stellingen van www.95stellingen.nl neerzet (met daaronder de toelichting), die me uit het hart gegrepen zijn:

Kerkliederen die 'ook bijbels geïnterpreteerd kunnen worden' selecteren voor de eredienst is zoiets als waardeloze cadeaus meenemen naar een schitterend feest.

Het Liedboek voor de Kerken is een project geweest van veel verschillende kerkgenootschappen. Als je het Ten Geleide leest in de proefbundel (pagina IX), dan zie je dat in één oogopslag: de evangelisch-luthersen, de synodalen en de doopsgezinden werkten samen aan het Liedboek. Zelfs de vrijzinnige remonstranten konden meedoen. De Interkerkelijke Stichting voor het Liedboek was daar natuurlijk erg blij mee. Toch was er nog een domper, zo lezen we in de verantwoording (vanaf pagina X). Weliswaar hadden 'rechtzinnige' en vrijzinnige protestanten elkaar gevonden. "Evenwel wordt onze vreugde hierover enigszins getemperd door de wetenschap dat niet àlle reformatorische kerken aan de uitgave van dit Liedboek deelnamen. Ook de Rooms-Katholieke Kerk meende, dat het nog niet de tijd was om officieel deel te nemen, maar het stemt tot blijdschap, dat enkele roomskatholieke dichters en componisten een belangrijke bijdrage hebben geleverd."
[...]

Er zou veel minder onduidelijkheid zijn geweest als de Deputaten (en natuurlijk hun opdrachtgevers, de Synodes en daarmee de kerken) zich expliciet hadden uitgelaten over dit aspect van het Interkerkelijk liedboek.
Het heeft erg veel te maken met je houden ten aanzien van anderdenkenden, die zich ook christen noemen. Het heeft alles te maken met je 'zuiverheid in de leer'. Over dit aspect is door deputaten alleen maar lovend geschreven (de hele breedte en van alle eeuwen) en wat betreft kritische toesting moet je maar geloven dat ze dat als brave gereformeerden hebben gedaan.
De enige duidelijk kritische vraag die hierover kwam op de synode van Leusden werd niet echt beantwoord. (Eigen waarneming.) Volgens mij heb dat al eerder aangegeven.

Al met al is de discussie over dit aspect van het Liedboek een goede aanleiding om eens de vraag te stellen: hoe belangrijk vinden we het de zuivere leer te bewaren? In hoeverre staan we achter de overlevering van die leer? In hoeverre zijn we op de hoogte van die leer? En speelt het überhaupt wel een rol voor ons christelijk geloof of maakt het niet zoveel uit? Het is duidelijk, dat hoe negatiever het antwoord op deze vragen is, hoe welkomer het Liedboek zal zijn. En ik denk dat andersom de introductie van het Liedboek een haarscherp en ernstig signaal is.