Schuld

[LaNaussee]

Hallo allemaal,

ik ben al een tijdje bezig met na te denken over schuld. Inmiddels ben ik daarin al een flink eind in gevorderd. Ik ben nu bezig met een artikel waarin ik duidelijk probeer te maken wat schuld is en hoe op een bijbelse manier naar schuld gekeken kan worden. Mijn uiteindelijke artikel is zowel een bijbelse als een psychologische studie naar schuld. Het psychologische gedeelte is bijna klaar, maar voor het bijbelse gedeelte kan ik nog wel wat input voor mijn artikel gebruiken.

Concreet wil ik jullie twee dingen vragen:
a) Wat is jullie beeld van schuld?
b) Zouden jullie dat beeld willen staven met zoveel mogelijk tekstverwijzingen?

Het moge duidelijk zijn dat, wat mij betreft, deze discussie, cq. gedachtendeling binnen de kaders van de bijbel dient te blijven.

[HenkG]

Het woord schuld is binnen de geloofskaders een breed begrip. Daar kan een hele theologische/exegetische verhandeling op losgelaten worden.....en dat wil jij in een artikeltje pakken? Ik denk dat je een en ander dan wel wat verder zult af moeten kaderen.

[LaNaussee]

Dat verzon ik ook in de kerkdienst vanochtend.
Ik ben vooral benieuwd naar schuld als emotie. Oftewel wat is de rol van schuldgevoel bij christenen. De rechtzakelijke betekenis van schuld laat ik min of meer achterwege, aangezien dat op zich iets rationeels is.
En dat artikeltje is niet heel kort hoor

[CZ]

Hi

helaas heb ik niet gelijk bijbelteksten erbij, maar tussen schuld hebben en
schuldgevoel is een wereld van verschil. Wanneer we gezondigd hebben en om vergeving vragen
in Jezus naam is dat ook daadwerkelijk vergeven. Echter, emotioneel is het soms lastig om dat te verwerken. Vaak bidden we iets te snel om vergeving zonder echt stil te staan bij schuld. En kunnen we ons de vergeving niet eigenmaken. De schuld kan weg zijn, het schuldgevoel blijft soms.
Er zijn manieren om dit tegen te gaan

-Heilige Geest bidden om leiding in het reinigen van je hart en geweten, de  onverschilligheid of schuldgevoelens weg te nemen
-je zonden aan iemand anders vertellen, zo verantwoordelijk te nemen. Hierdoor confronteer je in feite jezelf met je eigen zonde. Als je in je eentje bid kan het nog wel eens onpersoonlijk worden naar God. Doordat je geconfronteerd wordt met je schuld, ervaar je die ook maar ook vergeving, als de ander voor je bidt. En verklaart dat je zonden vergeven zijn door Jezus.
-in gebed met God zonden concreet op te noemen ipv alles op een hoop gooien
-in je geest een voorstelling maken hoe je naar de troon van God gaat en hoe Jezus je vergeeft door je zonden aan te nemen en ze te vergeven.
-bijbellezen bv Romeinen 8:1-17 en zingen bv psalm 32 en 51 en die op jezelf toe te passen. Zondag 1 van de H.Cathechismus is ook een goede overdenking.
-pleiten op Gods beloften en genade in Christus
-te eindigen met dank en lofprijs voor Gods genade, dat je in Christus voor Hem rechtvaardig bent en vrijgekocht.

Schuldgevoel kan soms nog terugkomen of langzaam wegebben, dan is het goed om voor jezelf te verklaren dat je door Jezus vrij bent gekocht van alle zonden. En dat je alle aanvechting van de duivel en je eigen geest verwerpt en staat in je positie als kind van God, in Christus

[Liedje]

soms ontstaat schuldgevoel doordat de mensen om je heen je beoordelen/veroordelen op bepaald gedrag. Zelfs als je het gedeeld hebt in je gebed met God, je voor jezelf kunt verantwoorden wat je doet, kunnen mensen je toch laten twijfelen, je het gevoel geven dat het niet juist is wat je doet.
Als ze dat doen uit onkunde over de situatie, kun je je dat best naast je neerleggen. Maar als er bijbelteksten genoemd worden, dan merk ik bij mezelf dat het toch schuldgevoel geeft.

schuldgevoel heeft volgens mij niet altijd te maken met daadwerkelijke schuld. schuldgevoel creeer je soms ook door je eigen onzekerheid. Dat ligt ook aan je karakter, de een voelt zich eerder schuldig dan de andere.

[Pooh]

quote:

LaNaussee schreef op 31 oktober 2004 om 13:35:
Dat verzon ik ook in de kerkdienst vanochtend.
Ik ben vooral benieuwd naar schuld als emotie. Oftewel wat is de rol van schuldgevoel bij christenen. De rechtzakelijke betekenis van schuld laat ik min of meer achterwege, aangezien dat op zich iets rationeels is.
En dat artikeltje is niet heel kort hoor

Dat lijkt me een lastige benadering, als je onderbouwing met bijbelteksten wilt. Schuld is in de bijbel in de eerste plaats een juridisch begrip: mensen doen elkaar of God onrecht aan, waarvoor 'betaald' moet worden. Er moet vereffening plaatsvinden, van rechtswege (gerechtigheid).
Als effect daarvan ontstaat de emotie, schuldgevoel, blijkbaar omdat mensen nog enig besef van recht en gerechtigheid hebben, danwel doordat zij dat gekregen hebben. Zij weten zich dan schuldig, en weten zich afhankelijk van 'betaling', die zij zelf niet kunnen voldoen.

In eerste instantie lijkt me schuldgevoel noodzakelijk, vooral als teken van dat rechtsbesef. God wil dat mensen beseffen dat ze fouten maken. In tweede instantie betaalt God de schuld, en wil hij mensen dus ook bevrijden van schuldgevoel.

offtopic:Hmm... ik begin wazig te worden, ga vanavond wel verder.

[LaNaussee]

quote:

Pooh schreef op 01 november 2004 om 15:21:
Dat lijkt me een lastige benadering, als je onderbouwing met bijbelteksten wilt. Schuld is in de bijbel in de eerste plaats een juridisch begrip

Is inderdaad lastig. Ik zoek dus een beetje naar de gevolgen van die juridische schuld. Dat neemt niet weg dat elke tekst over schuld (ook juridisch) welkom is. Alleen bij de juridische uitleg ben ik minder geinteresseerd naar de mening van de forumleden. Dus in mijn tweeledige vraag aan het begin zou je kunnen zeggen dat ik graag
a) jullie mening over schuldgevoel wil horen en
b) graag veel tekstverwijzingen wil weten naar schuld (algemeen, juridisch of emotioneel).

[arend]

<font color=blue>Modbreak
* arend geeft dit topic een schopje naar CZDP
groet.</font>

[dsWim]

quote:

LaNaussee schreef op 01 november 2004 om 17:22:
[...]Is inderdaad lastig. Ik zoek dus een beetje naar de gevolgen van die juridische schuld. Dat neemt niet weg dat elke tekst over schuld (ook juridisch) welkom is. Alleen bij de juridische uitleg ben ik minder geinteresseerd naar de mening van de forumleden. Dus in mijn tweeledige vraag aan het begin zou je kunnen zeggen dat ik graag
a) jullie mening over schuldgevoel wil horen en
b) graag veel tekstverwijzingen wil weten naar schuld (algemeen, juridisch of emotioneel).

Misschien helpt je deze verwijzing wat op weg voor de tekstverwijzingen. Het is een onderdeel uit de eerste druk van de dogmatiek van Herman Bavinck, deel III, als geheel te vinden op neocalvinisme.nl.
Algemener heb ik de indruk dat voor ons, meer dan vroeger, een gevoel van schuld overloopt in een besef van mislukt en tekortgeschoten zijn, van te schande staan en een negatief zelfbeeld hebben. Het juridische (dat het verwijtbaar is en om straf vraagt) vinden we daarbij minder belangrijk. Dit zie je terug in de verschuiving van de vraag naar een genadig God (die schuld verzoent) naar de vraag naar een God die mislukkelingen accepteert. Dat zijn beide eenzijdigheden, die in de bijbel bij elkaar komen in de betekenis van Jezus' kruisiging. Daarbij gaat het niet alleen om verzoening van schuld, maar ook om een wegdoen van schande en mislukking (gekruisigd worden betekent ook uitgekotst worden door God en mensen...).

[vrolijke]

Schuldgevoelens maken je onvrij. Schuldgevoelens worden met opzet aangewakkert om je onderdanig te maken. (Bij voorkeur door jaloerse partners).

[Arjan1979]

En sculdgevoel als zondebesef??? neit alle zondebesef is schuldgevoel, want niet iedereen voelt zich schuldig over bepaalde zonden die hij doet, dat is natuurlijk niet goed, maar het gebeurd wel, als je je er onverschillig tegenoversteld, maar is schuldgevoel, terecht of onterecht niet juist goed voor ons??Zorgt dat er niet vaak voor dat we juist met beide benen op de grond staan? maakt dat ons niet klein voor God?? Door mijn ervaringen in mijn leven voel ik me soms heel vaak snel schuldig, zelfs als het niet nodig is, maar ik heb dat liever omdat ik daardoor toch anderen meer respecteer omdat ik mezelf totaal niet beter dan anderen voel ik voel me eigenlijk altijd midner dan anderen, dat is ook niet goed omdat God ons gelijk met elkaar stelt, maar ik ben liever zoals ik ben dan dat ik hoogmoedig zou zijn, hoogmoed is niets meer dan schijn, dus ja schuldgevoel zorgt ervoor dat je je klein weet voor God, dat is ook dat kruis dat we dragen in dit leven (onder andere schuldgevoel) tegelijk mag je wel zien dat Jezus de schuld voor ons betaalt heeft , door eht schuldgevoel weten we ook WAT Jezus voor ons gedragen heeft

[lonneke]

Wanneer je gemanipuleerd wordt en vervolgens voor jezelf opkomt kun je je behoorlijk schuldig gaan voelen. Je kunt je ook schuldig gaan voelen wanneer overgrote deel van de mensen zondigt en jij wil daar niet aan mee doen.