Hallo allemaal,
Ik wil aan de hand van twee gemeenten uit openbaringen iets duidelijk maken over het fenomeenbubbelbad-christenen. Philadelfia en Laodecea. De eerste groep leeft vertikaal en de tweede horizontaal.
Maar allereerst: wat is een bubbelbad christen nu eigenlijk? Een bubbelbad-christen is iemand die steeds 'horizontaler' is gaan leven. Die de blik heeft gericht op de wereld om zich heen. Die eigenlijk is verziekt door het de manier van denken, waarop de wereld om hem heen denkt. In tegenstelling tot een christen die het kruis niet schuwt, de pijn, de verachting, die het leven van Jezus ook kenmerkte. En een slaaf gaat niet boven zijn Heer dus… waar zijn we mee bezig bubbelbad-gevoels-christenen?
Als je openbaringen leest, met name de brieven aan de zeven gemeenten, is de een na laatste brief, gericht aan Filadelfia, wat vertaald zou kunnen worden met 'broederliefde'. Daarin prijst de Heer de gelovigen, omdat ze zijn Woord hebben bewaard (3 vers
en zijn bevel om Hem te blijven verwachten (3 vers 10). Het Woord en de Jezus Christus.
Het Woord van God is Waarheid (Ps 119 vers 160: Heel uw woord is de waarheid') en Jezus Christus, is Zelf de Waarheid. Het Woord, Christus dus, is ALLES, voor een NIET-bubbelbad christen. Dit Woord moeten we lezen, dit moeten we in ons hart opnemen, overdenken, laten groeien. En iets wat je belangrijk vindt, bewaar je. Hoe?
- Je zorgt dat het niet geroofd wordt door de bedriegelijkheid van de rijkdom of de zorgen van het leven. (Zie Marcus 4 vers 19: maar de zorgen van de wereld en het bedrog van de rijkdom en de begeerten naar al het andere komen erbij en verstikken het woord en het wordt onvruchtbaar.)
- Iets wat je belangrijk vindt, daar heb je ook ontzag voor. Dus bij dat 'bewaren' hoort ook ontzag voor God en Zijn Woord bij.
Als we dit Woord biddend lezen, als zittend aan de voeten van de Heer Jezus, als een leerling, zal de heilige Geest dit woord in ons hart gaan zaaien, waar het gaat groeien en vrucht gaat dragen (Marcus 4, de gelijkenis van de zaaier). Deze vrucht zal bestaan uit liefde, waarachtige liefde, liefde tot God en Zijn Woord en tot gelovigen en ook ongelovigen.
Daarvoor moeten we wel barmhartig zijn: Niet oordelen, veroordelen, loslaten en vooral veel geven. Er mag geen belemmering of blokkade zijn. Ook moeten we afstand doen van alles (radicaal!) om een discipel van de Heer Jezus te kunnen zijn. (Luk 14 vers 33: Zo zal dus niemand van u, die niet afstand doet van al wat hij heeft, mijn discipel kunnen zijn). Daar horen ook afgoden bij! En juist gevoel is een afgod van deze tijd! Kunnen we daar afstand van doen? Want alles waar je geen afstand van kunt doen is een afgod (radicaal!) Jezus heeft dan liever dat je Hem niet volgt, sterker nog: je kùnt Hem dan niet volgen.
Zo, door een aantal dingen te doen en te laten die binnen onze eigen verantwoording liggen om te doen, zal de vrucht van de heilige Geest, door Gods Woord, steeds groter worden in ons leven. Het zal overstromen, niet tegen te houden zijn: we gaan doen, wat de Heer Jezus doet. Het wordt een fontein van liefde en leven. Hij gaat Zijn Leven van liefde steeds meer in ons via ons leven. Broederliefde: Liefde tot broeders en zusters, broers en zussen, hoe anders ze ook zijn dan wij! Daar gaat het om, dat we elkaar liefhebben!
En dan, daarna, in de laatste brief, wordt er nog een ander soort gemeente genoemd. Die hebben wel iets weg van bubbelbad-christenen. Ze zijn zeer zelfingenomen en hebben Jezus eigenlijk helmaal niet nodig. Want ze hebben alles al, denken ze. Ze zijn rijk, maar blind. Laodicea. Deze naam zou je kunnen vertalen met zoiets als 'meningen of rechtspraak van het volk'. De mening van het volk, gaat boven het Woord van God. En dat is precies waarom een christen steeds socialer, horizontaler wordt. Wat zijn onze meningen belangrijk: ja, maar ik denk… ik vindt dat helemaal niet… laten we onze mening aan Gods Woord toesten!
Laodicea is een christendom waarin Jezus Christuis buiten de deur is gezet. Een christendom waarin het alleen nog maar gaat om algemene waarden zoals licht, liefde en leven. Jezus is een papieren Heer geworden. Hij leeft alleen nog op papier. Bijna new age dus. Daar is Jezus ook één van de vele heren, de vele gidsen. En dat is niet wat de bijbel ons leert.
Als het Woord van God, waarin Jezus Christus centraal staat, niet meer centraal in jou leven staat (en in het mijne) en de boodschap niet meer in zijn geheel door ons wordt gehoorzaamd (radicaal dus, zonder water bij de wijn te doen, zwart-wit) zal een christen steeds meer verzanden in de meningen van deze tijd, van de mensen om hem heen. De Wetenschap, de krant, horoscopen, occultisme (zaken waar christenen ook mee flirten soms om de bijbel te bewijzen). De bijbel wordt steeds dunner en er verdwijnt steeds meer uit. De schepping wordt in twijfel getrokken en op het laatst is Jezus niet meer de Zoon van God, gestorven voor onze zonden, een levende Heer, die als enige gehoorzaamd moet worden.
Deze twee gemeenten (Laodicea en Filadelfia) worden steeds meer zichtbaar in deze tijd. Ze lopen door kerkgemeenschappen heen. LAten we biddend de bijbel gaan lezen. Alleen de bijbel, waarin het leven te vinden is.
Jezus zegt het niet voor niets in mateus 26 vers 41: Waakt en bidt, dat gij niet in verzoeking komt. En juist deze ure der verzoeking wordt zo nadrukkelijk genoemd in de brief aan Filadelfia (in openbaring 3 vers 10: Omdat gij het bevel bewaard hebt om Mij te blijven verwachten, zal ook Ik u bewaren voor de ure der verzoeking, die over de gehele wereld komen zal, om te verzoeken hen, die op de aarde wonen. Het woord van CHRISTUS wone rijkelijk in u, zegt Paulus ons. Niet alleen in onze mond, met vrome verhaaltjes, maar ook in ons hart, waar het Woord Zijn werk zal doen. Daardoor zal ons leven vrucht gaan dragen, zullen we gaan groeien, 'vertikaal'.
Ik hoop dat ik een goede toevoeging heb gegeven. Als iemand hier een toevoeging op heft hoor ik dat graag. Gods zegen.
