Ik voel me niet thuis...

[Gerard]

In mijn plaatselijke kerk voel ik me niet bepaald thuis meer.
Voor mijn gevoel ontbreekt het 'gemeenschap' gevoel voor een (groot) deel, het samen gemeente zijn. Ik vind dit niet leuk, en werk er hard aan om dat te verbeteren. Toch lukt dit na veel arbeid maar zeer minimaal.
Herkenbaar?
Of juist niet?
En, wat moet ik doen om het gemeente zijn alsnog te stimuleren?

[Skynolimit]

Kun je aangeven welke stappen je gezet hebt? Dat praat makkelijker.

[Tave]

Heel herkenbaar.
Ik ken in mijn gkv de jeugd en een aantal families. Een groot gedeelte van de gemeente komt alleen op zondag, nooit op andere activiteiten Is dat gemeente zijn ?
Dat vind ik zo jammer.

[farao]

Ik heb het zelfde ligt volgens mij ook deels aan de leer er is weinig plek voor de Heilige Geest.

[Sam]

Beste iedereen,

Ik herken het probleem helemaal. Ik ben gereformeerd opgevoed etc. Ik heb in de gelukkige omstandigheid verkeerd om eens niet in die wereld te leven vanwege werkzaamheden buitenslands. Nu ben ik weergekeerd in de GKV en zie vaak weinig bewogenheid met elkaar. Ik vraag mij inderdaad af hoe komt dat.

Vaak wordt dan ingezet op gemeente-opbouw projecten etc. Hoewel ik denk dat dit een goede zaak is, denk ik dat het probleem er niet mee bestreden wordt. Volgens mij gaat het om de fundamentele vragen:

1. Waarom ben ik christen?
2. Wat heb ik gemeenschappelijk met die andere christenen die ik zondags zie?

Die eerste vraag dient ieder persoonlijk te beantwoorden. Die twee voor een groot deel ook, maar dient ook collectief beantwoord te worden. Ik denk dan zelf dat we als plaatselijke gemeente onze visie waarom we kerk zijn en wat dat voor onszelf, elkaar en de buitenstaander betekent eens beantwoorden op 1 A4-tje. En die dan bij iedere ingang ophangen, en met elkaar daarover praten, dat we dan een goede basis hebben. (Ik pleit dus NIET voor een 7e geloofsbelijdenis of iets dergelijks).

[Pulpeet]

Ik herken het probleem ook. Ook ik ben gereformeerd opgevoed (ger.gem, refo-school etc). En nu ben ik Hervormd (GB), maar bij 'ons' spelen dezelfde zaken als bij 'jullie', vandaar dat ik mij ook zo herken in de discussies hier.
Wat volgens mij bij 'ons' aan de hand is is het volgende. In de prediking wordt niet meer radicaal opgeroepen tot bekering. Er wordt ook niet praktisch gepreekt: hoe je met elkaar omgaat, hoe je gemeente van de Heer moet zijn, etc. De kerkdienst is vrijblijvend geworden.
En dan gaan mensen zelf op zoek. De een vindt het in de evangelische hoek, de ander in katholieke hoek, weer een ander wil bij zijn gereformeerde wortels blijven, en de meesten blijven gewoon weg. Er ontstaan dus groepen in een gemeente. En het wordt 'wij' en 'zij'. Christenen zijn wat dat betreft net mensen.
Het is dat wij binnenkort een nieuwe predikant krijgen, dat houdt mij nog tegen om te vertrekken.

[farao]

precies pulpeet en wat ik al eerder zeg in een ander topic over predeking is dat er teveel vecht preken zijn en het is juist ontvangen. Maar ja meestal zit er een of ander vaag oproepje in de preek verstopt maar ja dat uit zoeken hebben de meeste mensen ook geen zin in maar ik plijt voor een duidelijke oproep tot bekering mischien zelfs met mensen die naar voren kom en of gaan staan.

[Sam]

Beste Pulpeet en Farao,

Het kan m.i. NOOIT zo zijn dat de prediking de oorzaak is van vrijblijvendheidt, etc. Dan schuif je toch echt het probleem op iets. Het gaat in het christelijk geloof allereerst om jezelf. JIJ moet je verootmoedigen voor God, JIJ moet je open laten stellen voor de Heilige Geest.

Dat is niet de preek!! (Laat ik het nooit weer horen!)

[Pulpeet]

quote:

op 22 Feb 2003 14:13:47 schreef Sam:
Dat is niet de preek!! (Laat ik het nooit weer horen!)

Je hebt natuurlijk gelijk, maar de preek is wel het belangrijkste moment waarop aan de gehele gemeente iets meegedeeld wordt. Ik merk veel te vaak dat in preken om de hete brei wordt heengedraaid. Misschien is dat slechts mijn beleving ervan, maar als ik om me heen kijk zie ik ook niet veel mensen die zich aangesproken voelen.
Jou oproep om eerst je eigen houding te onderzoeken is denk ik wel terecht, maar je moet wel middelen meekrijgen om je te kunnen onderzoeken. Er zijn in een gemeente altijd mensen die de zaak uit zichzelf al serieus nemen, maar het moet m.i. niet zo zijn dat  de anderen daartoe niet gestimuleerd worden.
Je hebt gelijk dat het niet helemaal op de preek kan worden afgeschoven. Als er goed onderling contact is, en als de gemeente echt een gemeenschap is, dan wordt betrokkenheid automatisch gestimuleerd. Maar het was juist de klacht van Gerard, dat die gemeenschapszin ontbrak. En dan lijkt mij een confronterende prediking een uitstekend middel om de zaak weer in beweging te krijgen. Jij roept nu toch ook op om jezelf te verootmoedigen en open te stellen. Eigenlijk was dat een mini-preekje.

[Sam]

Beste Pulpeet,

Laat ik beginnen te zeggen dat ik je nuancering waardeer.

Ik ga het hier niet hebben over de waarom van prediking, dat wordt bij 'Reformanda' besproken.

quote:

En dan lijkt mij een confronterende prediking een uitstekend middel om de zaak weer in beweging te krijgen.

Hier voel ik dus allerminst voor. Ik zal je ook uitleggen waarom. Er zijn mensen in de Reformatorische hoek die niet meer naar de kerk durven omdat ze psychologische angsten hebben ontwikkeld door donderpreken. Iets wat ik zeer afschuwelijk vind. Een oproep tot verootmoediging begint m.i. bij lofprijzing & aanbidding (als je dit nog nooit ervaren heb, zoek het op!), ten tweede begint het met voorbede of kringgebed (in een open atmosfeer zal dit ook gebeuren), ten derde door 1 op 1 omgang, ten vierde omgang in kleine groepen.

Weet je wat het vervelende is van donderpreken? Mensen worden vanuit een psychologisch infererieure situatie toegesproken (in de meeste kerken hebben we immers een preekstoel) en kunnen simpel weg geen weerwoord geven of ontsnappen.

Ik hoop dat je dit bloedserieus neemt.

[Pulpeet]

quote:

op 22 Feb 2003 17:57:07 schreef Sam:
Hier voel ik dus allerminst voor. Ik zal je ook uitleggen waarom. Er zijn mensen in de Reformatorische hoek die niet meer naar de kerk durven omdat ze psychologische angsten hebben ontwikkeld door donderpreken. Iets wat ik zeer afschuwelijk vind.

Laat het duidelijk zijn dat dat ook mij niet voor ogen staat! Ik heb het niet over donderpreken, maar over stimulerende preken, waarin uitgelegd wordt hoe je werk kunt maken van je geloof.

quote:

Een oproep tot verootmoediging begint m.i. bij lofprijzing & aanbidding (als je dit nog nooit ervaren heb, zoek het op!), ten tweede begint het met voorbede of kringgebed (in een open atmosfeer zal dit ook gebeuren), ten derde door 1 op 1 omgang, ten vierde omgang in kleine groepen.

Ik ken de ervaring van lofprijzing en aanbidding. En ik kan mij dus goed voorstellen dat zo'n gezamenlijke ervaring een band schept. Ik vind het echter wel problematisch dat ik deze manier van gemeenteopbouw niet met zoveel woorden in de Bijbel terugvind. Daar gaat het meer om de verkondiging. En dan niet alleen vanaf de preekstoel, maar ook onderling, door profetie en vermaning (jouw derde en vierde punt dus). Ik ben bang (serieus), dat het meer het sociale mechanisme van een gezamenlijke muzikale ervaring is dat hier voor de samenbinding zorgt, dan dat het de gemeenschap der heiligen is, waar de Bijbel het over heeft.
Kringgebed is een heel fragiel gebeuren. Ik ben het met je eens dat het erg belangrijk is, als je met elkaar verder wilt komen. Ik heb in verschillende gebedsgroepen gezeten. De bedoelingen waren altijd goed en zuiver, maar toch zijn het aantal bijeenkomsten waarin het echt 'goed' was, op een hand te tellen. Niet dat we het kringgebed moeten schuwen, maar het is echt heel moeilijk. Ook op dit punt lijkt het mij dat er toerusting en oefening nodig is.

quote:

Ik hoop dat je dit bloedserieus neemt.

Wat ik om mij heen in mijn gemeente zie, grijpt mij aan. Ik heb dus geen enkele reden om hier lakoniek over te doen. Ik wil zoeken naar verantwoorde wegen om hiermee om te gaan. En daarbij ben ik hard voor mijzelf. In die zin dat ik zaken die veelbelovend lijken en waar ik best voor voel, toch verwerp als blijkt dat ze niet het beste zijn voor een gemeente.

[Sam]

Beste Pulpeet,

Wederom ben ik u erkentelijk dat u uw verhaal toelicht. Ik vind het jammer dat uw postings mij vaak in eerste lezing vaak anders overkomen. (Maar dat zal dan wel aan mij liggen).

quote:

Ik ken de ervaring van lofprijzing en aanbidding. En ik kan mij dus goed voorstellen dat zo'n gezamenlijke ervaring een band schept.

Mag ik u een persoonlijk vraag stellen? Bent u weleens diep geraakt tijdens die lofprijzing & aanbidding? Dat u inderdaad moest huilen voor het feit dat u onder indruk kwam van Gods goedheid in het offer van Jezus Christus?

Ik zal u ook zeggen, dat dit mij dit diverse keren is overkomen. Helaas niet in de GKV.  Kortom, wat ik wil benadrukken bij zo'n lofprijzing & aanbidding gaat het er allereerst om dat jij jezelf verootmoedigt ten opzicht van God. Wat de gemeenschap daar van vindt interesseerde mij toen even niet.

[farao]

quote:

op 22 Feb 2003 18:53:10 schreef Sam:
Beste Pulpeet,

Wederom ben ik u erkentelijk dat u uw verhaal toelicht. Ik vind het jammer dat uw postings mij vaak in eerste lezing vaak anders overkomen. (Maar dat zal dan wel aan mij liggen).

Ik ken de ervaring van lofprijzing en aanbidding. En ik kan mij dus goed voorstellen dat zo'n gezamenlijke ervaring een band schept.
Mag ik u een persoonlijk vraag stellen? Bent u weleens diep geraakt tijdens die lofprijzing & aanbidding? Dat u inderdaad moest huilen voor het feit dat u onder indruk kwam van Gods goedheid in het offer van Jezus Christus?

Ik zal u ook zeggen, dat dit mij dit diverse keren is overkomen. Helaas niet in de GKV.  Kortom, wat ik wil benadrukken bij zo'n lofprijzing & aanbidding gaat het er allereerst om dat jij jezelf verootmoedigt ten opzicht van God. Wat de gemeenschap daar van vindt interesseerde mij toen even niet.

Wat je nu zegt maak ik ook niet zo vaak mee bij ons soms wel hoor bij een erg goede preek maar ja komt jammer genoeg zelden voor.

[Pulpeet]

quote:

op 22 Feb 2003 18:53:10 schreef Sam:
Wederom ben ik u erkentelijk dat u uw verhaal toelicht. Ik vind het jammer dat uw postings mij vaak in eerste lezing vaak anders overkomen. (Maar dat zal dan wel aan mij liggen).

Kan ik me wel voorstellen. Ik zie dit forum vooral als een (leerzame) confrontatie van meningen. De standpunten die ik inneem zet ik dus soms wat scherp aan. Ik hoop dat reakties mij kunnen overtuigen dat ik er toch naast zat. En af en toe wat humor vind ik ook wel belangrijk. Jij neemt een veel serieuzere insteek. Dat vraagt ook om een meer persoonlijke reaktie. En dat betekent een kwetsbare opstelling. Ik hoop ook dat anderen die dit gesprek volgen al onze woorden op een goudschaaltje wegen. Eerlijk gezegd vind ik de persoonlijke vragen die je stelt op de rand van wat mogelijk is op een internetforum. Het zijn meer dingen voor een "echt" gesprek. Maar ik wil toch mijn best doen om verder te komen. (ik ben trouwens een 'je'.)

quote:

Mag ik u een persoonlijk vraag stellen? Bent u weleens diep geraakt tijdens die lofprijzing & aanbidding? Dat u inderdaad moest huilen voor het feit dat u onder indruk kwam van Gods goedheid in het offer van Jezus Christus?

Allereerst: ik heb respect voor je openhartigheid. En ik wil heel zorgvuldig op je vragen reageren.
Ik ben zeker weleens diep geraakt door het besef van Gods genade. Maar niet tijdens lofprijzing & aanbidding. Ik blijf het een veeg teken vinden dat er blijkbaar muziek voor nodig is om tot een dergelijke ervaring te komen. Wat die muziek betreft heb ik grote reserves. Muziek is mijn vak, en ik weet iets van de emotionele werking van muziek. Dat zorgt ervoor dat ik die ervaring waar jij het over hebt niet toelaat. Ik wil niet het risico lopen dat ik mijzelf voor de gek houd door een muzikale ervaring te verwarren met een geestelijke ervaring. Of ten minste die twee door elkaar heen te laten lopen. Religieuze ervaring an sich vind ik wel belangrijk. Maar ik bedenk er dan wel bij dat dit iets van de mens is en niet per se iets van God. Ook in andere godsdiensten kunnen mensen zeer diepgaande ervaringen hebben. Het enige wat ik echt zonder voorbehoud aanvaard is Gods openbaring in zijn Woord. Ik wil hier wel bijzeggen dat dit mijn conclusies zijn, waar ik niemand aan wil binden. Ik neem die standpunten in die ik voor mijzelf eerlijk kan innemen.

quote:

[...] Helaas niet in de GKV.

Ik voel de pijn, en, geloof me, ik zou zo graag willen dat ik van harte kon instemmen met het 'middel' van lofprijzing en aanbidding. Ik ben in die zin niet blij met de conclusies waartoe ik gekomen ben. Ik heb het zelf niet nodig, maar voor veel mensen is het van grote betekenis. Maar ik wil wel eerlijk tegenover mijzelf blijven. Soms denk ik wel eens dat ik mijn aversie tegen de slechte kwaliteit van de teksten van de opwekkingsbundel gewoon opzij moet zetten, maar als ik dan weer de Bijbel lees, en zie hoe groots daar met de taal omgegaan wordt, dan kan ik niet anders concluderen dat de kwaliteit van de meeste opwekkingsliederen ver beneden de maat is. Ook dit wil ik als een persoonlijke conclusie beschouwen, waar niemand zich per se door gebonden moet weten, maar het is wel mijn overtuiging.

[Sam]

Beste Pulpeet,

Ik waardeer je antwoord.

Waarom af en toe zo persoonlijk/ direkt/ openhartig? Als het over geloof gaat kun je heel gemakkelijk alleen met je verstand discussieren. Daar is op zich niets mis mee, maar er zijn sommige onderwerpen waarbij je je hart ook mag laten spreken. Althans zo zie ik dat, zeker bij een onderwerp 'voel je je thuis'. Er staat immers 'voel'.

Tenslotte nog even over humor: Ik hou van humor. Maar aangezien ik aan de posting vaak niet kan zien of dat als humor bedoeld is, adviseer ik om een te gebruiken als het niet helemaal serieus bedoeld is.

[Peter]

quote:

op 20 Feb 2003 22:41:56 schreef Gerard:
In mijn plaatselijke kerk voel ik me niet bepaald thuis meer.
Voor mijn gevoel ontbreekt het 'gemeenschap' gevoel voor een (groot) deel, het samen gemeente zijn. Ik vind dit niet leuk, ...

Waarom zou je hierover zo opwinden? Iedereen zit steeds maar zo te foeteren dat het niet goed gaat enzo. Weest toch eens realistisch! Zolang Jezus niet terugkomt blijft het behelpen hier beneden. Leg de lat niet al te hoog, dat levert alleen maar frustraties op. Lees je Bijbel, bid elke dag. Heb God lief en je naast als jezelf. Simpel.

[Sam]

Beste Peter,

En als ik dan wel eens ervaren heb dat ik mij wel thuis voelde ergens anders?

Stoppen met verlangen?

[Peter]

Wat is je alternatief? Jij lekker weg naar die andere plek-waar-je-je-wel-thuisvoelt en je broeders en zusters achterlaten in die non-gemeenschap? Kies je dan niet de makkelijkste weg? En bovendien: bij de buren is het gras altijd groener.

[Mezzamorpheus]

quote:

op 23 Feb 2003 15:17:20 schreef Peter:
Wat is je alternatief? Jij lekker weg naar die andere plek-waar-je-je-wel-thuisvoelt en je broeders en zusters achterlaten in die non-gemeenschap? Kies je dan niet de makkelijkste weg? En bovendien: bij de buren is het gras altijd groener.

Zo Peter, ik vind dat jij hier wel even heel erg hard over de dingen die Gerard hier neerlegt heenwalst.
Zoals Sam al zegt, is het zeker wel mogelijk om je ergens thuis te voelen. Volgens mij is het een opdracht van God om als kerk een gemeenschap te zijn. Als dat niet mogelijk was, dan had God ons er via de Bijbel niet toe aangespoord.
Ik kan me heel erg voorstellen als je het streven naar een vormen van een hechte gemeenschap mist, je je niet meer thuisvoelt in de kerk.
Paulus zegt ook: 'Zullen wij dan zondigen, zodat de genade toeneemt? Volstrekt niet!'.
Ik vind dat jij je er wel heel gemakkelijk bij neerlegt.

[Skynolimit]

Vreemd, Waar is Gerard gebleven in dit gesprek?
We praten binnen zijn topic maar hij is er niet bij.
Jammerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

[Peter]

quote:

op 23 Feb 2003 18:42:55 schreef Mezzamorpheus:
Zoals Sam al zegt, is het zeker wel mogelijk om je ergens thuis te voelen. Volgens mij is het een opdracht van God om als kerk een gemeenschap te zijn. Als dat niet mogelijk was, dan had God ons er via de Bijbel niet toe aangespoord.

Hola! Dat heb je me niet zien typen! Natuurlijk is dit een opdracht. Maar om nou steeds maar te lopen klagen. Wat heeft dat voor zin? Ask not what your church can do for you. Ask what you can do for your church! (vrij naar JFK)

quote:

op 23 Feb 2003 18:42:55 schreef Mezzamorpheus:
Paulus zegt ook: 'Zullen wij dan zondigen, zodat de genade toeneemt? Volstrekt niet!'.

Wat bedoel je daar nou mee?

[Mezzamorpheus]

quote:

op 24 Feb 2003 01:00:26 schreef Peter:
op 23 Feb 2003 18:42:55 schreef Mezzamorpheus:
Zoals Sam al zegt, is het zeker wel mogelijk om je ergens thuis te voelen. Volgens mij is het een opdracht van God om als kerk een gemeenschap te zijn. Als dat niet mogelijk was, dan had God ons er via de Bijbel niet toe aangespoord.

Hola! Dat heb je me niet zien typen! Natuurlijk is dit een opdracht. Maar om nou steeds maar te lopen klagen. Wat heeft dat voor zin? Ask not what your church can do for you. Ask what you can do for your church! (vrij naar JFK)

Wat mij betreft (als ik Gerard goed begrepen heb) is hier geen sprake van klagen (in de zin van 'ik kom hier niet aan mijn trekken, dus wegwezen...). Veeleer lijkt het erop dat Gerard vindt dat zijn gemeente geen échte gemeente meer is (die functioneert op de manier zoals God heeft gezegd dat we met elkaar moeten omgaan).

quote:

op 23 Feb 2003 18:42:55 schreef Mezzamorpheus:
Paulus zegt ook: 'Zullen wij dan zondigen, zodat de genade toeneemt? Volstrekt niet!'.

Wat bedoel je daar nou mee?

Als van bovenstaande echt sprake is, dan mist die gemeente dus God's doel met het gemeente-zijn en het missen van God's doel is volgens mij zonde. En om je daar nu bij neer te leggen (zoals jij lijkt te willen doen)... Dan kom je toch gevaarlijk dicht in de buurt van het bovenstaande geciteerde van Paulus.
Misschien heeft Gerard er al wel alles wat in zijn vermogen ligt aan gedaan om het er 'beter' te maken, maar zijn al zijn pogingen stukgelopen. Om er nu maar bij voorbaat gelijk vanuit te gaan dat Gerard er niets aan gedaan heeft, vind ik wel erg voorbarig.
Gerard, kan jij niet een keer zelf reageren???

[Mezzamorpheus]

Nog even een aanvulling: Gerard zegt er in zijn eigen post zelf dit over:

"Ik vind dit niet leuk, en werk er hard aan om dat te verbeteren. Toch lukt dit na veel arbeid maar zeer minimaal."

Nou, wat kan ie nog meer doen volgens jou, Peter?

[Peter]

quote:

op 24 Feb 2003 09:50:24 schreef Mezzamorpheus:
Om er nu maar bij voorbaat gelijk vanuit te gaan dat Gerard er niets aan gedaan heeft, vind ik wel erg voorbarig.

Ik zou het plezierig vinden als je me niet langer woorden in de mond legt. Ik heb Gerards post goed gelezen en begrijp heus wel, dat hij de nodige pogingen heeft gedaan. Daarnaast vind ik het nogal kort-door-de-bocht om een ander meteen van zonde te beschuldigen.
Mijn verhaal over 'de makkelijkste weg kiezen' was vooral een reactie op Sam en niet op Gerard.

Het gaat me vooral om het constant streven naar 100% perfectie wat me tegenstaat. Alles moet perfect zijn, en zo niet, dan wordt er door velen meteen gejammerd. Voor de rest heb ik niets toe te voegen aan mijn eerdere woorden.

[Sam]

Even voor de duidelijkheid: Ik loop niets steeds te klagen. Vraag mij trouwens af of er ook nog een verschil is tussen verlangen/ strijden  enerzijds en klagen anderszijds. Wat dat betreft behoor ik nu nog tot die eerste groep. En wat die perfectie betreft, die zul je nooit aantreffen.

[Rene]

Ook ik ben al heel lang lid van de gkv.
De gemeente waar ik nu ben gaat in roddelsfeer met elkaar om.
Er zijn teveel ruzies ed.Van binnenuit dingen veranderen heb ik genoeg geprobeerd en je loopt tegen teveel nee s op.
Het wordt dus tijd om te veranderen van kerk/ gemeente.
Dit gaat ten koste van jezelf en dat mag niet gebeuren.Ik heb er geen moeite mee om dan te gaan naar een baptisten of pinkstergemeente waar het woord van God ook verteld wordt.
Hiet is de beleving veel beter dan in de gkv en dat is goed voor ieders geloofsleven.

[Gerard Markerink]

Bij de buurman is het gras altijd groener, tot...... je in zijn wei komt en overal tussen de goede grassen ziet dat daar ook kweekgras zit en mos zodat ook zijn koeien toch niet die groei kunnen doormaken als je eigen koeien.

Zojuist de voorganger gesproken van een evangelische gemeente. Ik ken hem al tien jaar. Heb tien jaar de ups en downs van zijn gemeente gevolgd. Sinds een jaar is de gemeente opgeheven en wordt het gebouw nu verkocht. Oorzaak: onderlinge twisten, ruzies en gepraat waardoor de gemeente aan kracht inboet.

Het goede zit niet in de gemeente; het kwaad zit in mijzelf. Zie ook al die gemeentes in het Nieuwe Testament. Overal was veel aan de knikker. Daarom is het goed dat de GKV kerken zich vanaf zondag a.s. zonden belijden, zich gaan verootmoedigen en zich voornemen en beloven aan de Here: vanaf nu willen wij ons kruis op ons nemen en Jezus Christus onvoorwaardelijk volgen.

[Oracle]

Overal zie je in alle kerken dat mensen niet langer bereid zijn om offers te brengen ten bate van de kerk. Nee, zij kiezen voor zichzelf, voor het stelling nemen achter barricades en als het even kan moet alles op een presenteerblaadje worden aangeboden, er moet vooral geen moeite worden gedaan door henzelf. Het resultaat wordt nu zichtbaar: bijvoorbeeld oproep tot reformatie: niet blijven zoeken binnen de kerk, maar aansturen op een scheuring, niets meer en niets minder. Een hoge eigendunk en trots vernietigen samenspel.  

[Oracle]

Overal zie je in alle kerken dat mensen niet langer bereid zijn om offers te brengen ten bate van de kerk. Nee, zij kiezen voor zichzelf, voor het stelling nemen achter barricades en als het even kan moet alles op een presenteerblaadje worden aangeboden, er moet vooral geen moeite worden gedaan door henzelf. Het resultaat wordt nu zichtbaar: bijvoorbeeld oproep tot reformatie: niet blijven zoeken binnen de kerk, maar aansturen op een scheuring, niets meer en niets minder. Een hoge eigendunk en trots vernietigen samenspel.  

[Oracle]

kan deze gedelete word'n?

[Gerard Markerink]

Nog even naar de andere Gerard toe. Hij vraagt: "En, wat moet ik doen om het gemeente zijn alsnog te stimuleren?"

Het is niet mogelijk om een hele groep een slag te laten draaien en een nieuwe richting uit te bewegen. Patronen die van jaren her ingesleten zijn kunnen niet zomaar veranderen.
Zoek naar mogelijkheden. Het is mogelijk te zoeken naar kleine aangrijppunten. In elke groep zitten wel één of twee mensen die hetzelfde verlangen als jij. Begin met z'n tweeën of drieën bij elkaar te komen en je verlangen voor God neer te leggen. Hij zal je op dat gebed ook openingen geven. Overvraag jezelf niet, ga niet de hele gemeente bestormen, geniet van de kleine dingen die in beweging komen. Ga via die kleine bewegingen weer verder. In de gemeente heb je te maken met processen. Een proces is de combinatie van tijd, geduld hebben en energie geven (voorwaartse kracht). Als je zo een krachtcentrum ontwikkelt in de Here, dan willen enkele andere mensen daar ook bij aanhaken. Daar waar beweging is willen mensen zijn.

voorbeeld:
Een lid van GemeenteNproject (www.gemeentenproject.nl) in het Noorden van het land had het verlangen tot meer leven in de gemeente. Zij voelt zich er alleen voor staan. Stukjes in kerkblad geschreven, zo met wat mensen gesproken, vervolgens vroeg ze mij of wij vanuit GemeenteNproject een keer een voorlichtingsavond kunnen verzorgen. Dat gebeurde. Het werd een combinatie van presentatie, radicale toespraak en gedegen bijbelstudie over gemeente-zijn. Het lid van GemeenteNproject deelde de bezoekers allemaal in groepjes van 4. Daarna waren de mensen erg enthousiast over de persoonlijke aanpak. Iemand vertelde mij: "Wij (buurman en hij) wonen al 40 jaar naast mekaar. Hebben vanavond voor het eerst gesproken over persoonlijke dingen in ons leven met God. Geweldig dat dit kan".

Klein beginnen, doorschuiven en je werk groeit uit.

[Gerard Markerink]

Als je diepgaander geïnteresseerd bent in transformatie processen, kan ik je verwijzen naar het boek 'Verander de wereld' van Robert E. Quinn, ISBN 90 5261 343 5. Ik heb hem nog niet helemaal uit, maar ik vind hem zeer leerzaam. Robert Quinn stelt, dat een minieme verandering kan leiden tot een betere leefomgeving. Maar om de wereld te veranderen moet je bij jezelf beginnen. Te bestellen bij: http://academicservice.nl/

[Rene]

quote:

op 25 Feb 2003 12:26:07 schreef Gerard Markerink:
Nog even naar de andere Gerard toe. Hij vraagt: "En, wat moet ik doen om het gemeente zijn alsnog te stimuleren?"

Het is niet mogelijk om een hele groep een slag te laten draaien en een nieuwe richting uit te bewegen. Patronen die van jaren her ingesleten zijn kunnen niet zomaar veranderen.
Zoek naar mogelijkheden. Het is mogelijk te zoeken naar kleine aangrijppunten. In elke groep zitten wel één of twee mensen die hetzelfde verlangen als jij. Begin met z'n tweeën of drieën bij elkaar te komen en je verlangen voor God neer te leggen. Hij zal je op dat gebed ook openingen geven. Overvraag jezelf niet, ga niet de hele gemeente bestormen, geniet van de kleine dingen die in beweging komen. Ga via die kleine bewegingen weer verder. In de gemeente heb je te maken met processen. Een proces is de combinatie van tijd, geduld hebben en energie geven (voorwaartse kracht). Als je zo een krachtcentrum ontwikkelt in de Here, dan willen enkele andere mensen daar ook bij aanhaken. Daar waar beweging is willen mensen zijn.

voorbeeld:
Een lid van GemeenteNproject (www.gemeentenproject.nl) in het Noorden van het land had het verlangen tot meer leven in de gemeente. Zij voelt zich er alleen voor staan. Stukjes in kerkblad geschreven, zo met wat mensen gesproken, vervolgens vroeg ze mij of wij vanuit GemeenteNproject een keer een voorlichtingsavond kunnen verzorgen. Dat gebeurde. Het werd een combinatie van presentatie, radicale toespraak en gedegen bijbelstudie over gemeente-zijn. Het lid van GemeenteNproject deelde de bezoekers allemaal in groepjes van 4. Daarna waren de mensen erg enthousiast over de persoonlijke aanpak. Iemand vertelde mij: "Wij (buurman en hij) wonen al 40 jaar naast mekaar. Hebben vanavond voor het eerst gesproken over persoonlijke dingen in ons leven met God. Geweldig dat dit kan".

Klein beginnen, doorschuiven en je werk groeit uit.

Mooi hoor dat dat werkt maar dat werkt dus niet in de kerk waar ik nu zit.
Men wil dit soort avonden alleen met een gkv dominee, hou het dus wel in je eigen club.Dat werkt dus niet.
Het gras zal dan wel groener zijn maar dat zijn ook de mensen- lees gemeente-.
Er wordt positiever op je gereageerd en er wordt eerlijker - lees opener- met elkaar omgegaan.
Zijn daar geen problemen met mensen onderling? Vast wel maar hoe ga je ermee om, en daar gaat het om.

[Gerard Markerink]

Hanteer dat dan als gegeven. Je kunt dus wel zoeken maar dan met gkv allianties. Nu weet je precies wat je speelruimte is; maak daar dan gebruik van. Kennelijk vind men gkv vertrouwd. Binnen gkv zijn zat mensen die je verder kunnen helpen met passie en liefde voor God. Mail me maar, dan kunnen wij bekijken waar mogelijkheden liggen. Mopperen heeft geen zin; kiemkracht ontwikkelen wel.

[Rene]

quote:

op 26 Feb 2003 09:12:50 schreef Gerard Markerink:
Hanteer dat dan als gegeven. Je kunt dus wel zoeken maar dan met gkv allianties. Nu weet je precies wat je speelruimte is; maak daar dan gebruik van. Kennelijk vind men gkv vertrouwd. Binnen gkv zijn zat mensen die je verder kunnen helpen met passie en liefde voor God. Mail me maar, dan kunnen wij bekijken waar mogelijkheden liggen. Mopperen heeft geen zin; kiemkracht ontwikkelen wel.

Alleen heb je het probeem dat als je dan een gemeente vind ergens anders binnen de gkv je daar geen lid van mag worden.
En natuurlijk zijn er binnen de gkv mensen die passie voor God hebben maar ik kom ze zo weinig tegen.
En bij zo n kerk wil ik eigenlijk niet langer horen, ook al omdat er een aantal geloofszaken volgens mij niet kloppen maar da s een andere discussie.

[Peter]

quote:

op 27 Feb 2003 14:32:07 schreef Rene:
En natuurlijk zijn er binnen de gkv mensen die passie voor God hebben maar ik kom ze zo weinig tegen.
En bij zo n kerk wil ik eigenlijk niet langer horen.

Als je kerk-keuze afhangt van de mensen in de kerk, dan blijf je 'zappen'.

[Pulpeet]

quote:

op 28 Feb 2003 23:32:56 schreef Peter:
Als je kerk-keuze afhangt van de mensen in de kerk, dan blijf je 'zappen'.

Ik denk dat elke gemeente wel goede en slechte tijden meemaakt. 'mijn' gemeente zit nu in een slechte tijd. Niet dat er ruzie is, maar de boel ligt stil. Er gaat niets meer vanuit. En je ziet gelijk dat er een (groot) aantal mensen gewoon wegblijven. De diensten worden steeds leger. Maar er zijn ook weer tekenen van hoop. Als de huidige ontwikkelingen zich doorzetten dan zie ik het er best van komen dat er over een paar jaar weer een bloeiende gemeenschap is. En dan zou ik toch wel blij zijn als ik niet weggegaan zou zijn. Samen door goede en slechte tijden geeft een diepere band.
Maar ik wil het niet zo scherp stellen. Het kan best dat je gewoon echt niet aardt in je gemeente. Dan kan er ergens anders een betere plaats voor je zijn. Daar kun je beter naar op zoek gaan, dan in je eigen gemeente te verkommeren.

[Gerard Markerink]

quote:

op 27 Feb 2003 14:32:07 schreef Rene:

En natuurlijk zijn er binnen de gkv mensen die passie voor God hebben maar ik kom ze zo weinig tegen.
En bij zo n kerk wil ik eigenlijk niet langer horen, ook al omdat er een aantal geloofszaken volgens mij niet kloppen maar da s een andere discussie.

[Gerard Markerink]

Beste René, je bent vast afgelopen herfst niet op Bereidheidscongres 2002 geweest. Dan had jij je als Elia in Israël gevoeld. Daar waren 700 jonge mensen bij elkaar die zich beschikbaar willen stellen aan God en hun eigen gemeente.

Je krijgt een herkansing. Bereidheidscongres 2004 wordt al in de stijgers gezet. Het is eind sept 2004. Wij verwachten 1000 deelnemers. Aangezien De Bron in Dalfsen dit niet kan behappen zullen wij 'nee' moeten verkopen.

Wil je sneller gepassioneerde jonge mensen uit de GKV meemaken? Dat kan. Een team jonge mensen is nu naar het voorbeeld van het landelijke congres van afgelopen jaar een soort Bereidheidscongres aan het opzetten in Zuidhorn. Dat doen ze samen met de CGK van Groningen. Dat is weekeinde van 18 sept. Volgens mij is dat zelfs bij jou in de buurt. Zelfs in het kille Groningen is nog warmte te vinden.

[Rene]

quote:

op 11 Mar 2003 12:12:34 schreef Gerard Markerink:
Beste René, je bent vast afgelopen herfst niet op Bereidheidscongres 2002 geweest. Dan had jij je als Elia in Israël gevoeld. Daar waren 700 jonge mensen bij elkaar die zich beschikbaar willen stellen aan God en hun eigen gemeente.

Je krijgt een herkansing. Bereidheidscongres 2004 wordt al in de stijgers gezet. Het is eind sept 2004. Wij verwachten 1000 deelnemers. Aangezien De Bron in Dalfsen dit niet kan behappen zullen wij 'nee' moeten verkopen.

Wil je sneller gepassioneerde jonge mensen uit de GKV meemaken? Dat kan. Een team jonge mensen is nu naar het voorbeeld van het landelijke congres van afgelopen jaar een soort Bereidheidscongres aan het opzetten in Zuidhorn. Dat doen ze samen met de CGK van Groningen. Dat is weekeinde van 18 sept. Volgens mij is dat zelfs bij jou in de buurt. Zelfs in het kille Groningen is nog warmte te vinden.

Dat Groningen kil is valt wel mee.
Ik ben ondertussen Baptist en heb me ontrokken vd GKV.
De hele omgang met elkaar en de beleving zijn me tegen gaan staan en een wat andere visie heeft me dit doen besluiten.

Ik zie de baptisten kerk als een ware kerk en heb een positieve, fijne gemeente getroffen.
Ik ben hier dankbaar voor maar wil heel graag in gesprek blijven met gereformeerden- en niet omdat ik het mis voordat iemand anders het zegt...-
Ik wil ook best graag naar een bereidheidscongres want dat lijkt me boeiend.
Ik vind het belangrijk om met elkaar in gesprek te blijven want niet alleen de baptisten of de gkv zijn ware kerken maar die zijn er wel meer.
Je kunt veel van elkaar leren en we geloven tenslotte allemaal in dezelfde God nietwaar?
Soms moet je keuzes maken en deze keuze is voor mijn gevoel geleid en daarom is het goed.