Gebedsgroepen en voorbede vragen

[CZ]

Hoi mensen,

wat voor ervaringen hebben jullie met gebedsgroepen en voor je laten bidden? Of wat is je mening hierover.

Naast persoonlijk gebed , d.i in eentje bidden in de binnenkamer en bidden tijdens eten en kerkdiensten kun je ook samen komen met anderen om voor elkaar en de wereld te bidden. Mijn ervaring is dat je zo gesterkt wordt.
Het is ook goed om zonden aan elkaar te belijden en vergeving in gebed te mogen ontvangen. Immers, als je je blootgeeft aan een medechristen, ervaar je dat ook als blootstelling naar God: je durft in het licht te gaan staan van Gods oordeel over zonde. Maar daardoor ook in het licht van vergeving.
 En het is belangerijk dat christenen transparant zijn voor elkaar, geen verborgen diepten die geen mens mag weten. Niet dat je dan alles metteen moet opbiechten, maar je leert zo elkaar te vergeven en Gods vergeving te ontvangen. M.i wordt gebed vaak of heel persoonlijk gebruikt (alleen bidden) of heel algemeen (in grote groepen zonder intimiteit).  Maar voorbede in kleine groepen die elkaar leren kennen is voor mij een goede aanvulling geweest naast andere vormen van gebed. Je wordt erdoor gesticht, vermaand en gezegend. Zoals ook in de kleine subgroepen in de kerk, waar mensen elkaar echt leren kennen en lief en leed durven delen.
Helaas heb ik ook gemerkt dat sommige mensen geen toenadering willen, dat als bemoeizucht zien of bedreigend. Terwijl je toch elkaar in Christus gegeven bent niet als clubje hobbyisten maar als broers en zussen in de Here. En wie wil er nou in een gezin of familie leven waar je elkaar amper kent of mag kennen?

[Mientje]

Het lijkt zo of er hier niemand ervaring heeft met gebedsgroepen. Daar ik zelf daar veel ervaring mee heb wil ik hier toch even op antwoorden.
Het is absoluut zo dat van in een groep bidden meer kracht uit gaat, ook al omdat je gezamelijk God aanroept en God belooft in zijn woord dat Hij dan in het midden zal zijn.
Zelf kom ik al 22 jaar elke week op de gebedsgroep van onze gemeente, en al 8 jaar op een interkerkelijke gebedsgroep. Wij kunnen terugzien op veel verhoorde gebeden, en geen kleintjes.
Ook bezoek ik landelijke gebedsdagen, waar ook veel kracht van uit gaat.
Het persoonlijke gebed mag natuurlijk niet ontbreken, maar dan bid je meestal voor andere/persoonlijke dingen.
Zo wie zo : God wil gebeden zijn.
Ik hoorde gister nog een verhaal van een ex heks, die zei dat in de satanskerk gelachen wordt om de christenen, omdat ze zo lauw in gebed zijn.
Zelf komen ze elke vrijdagnacht bij elkaar om vervloekingen over de christenen uit te spreken, en mochten ze verhinderd zijn, krijgen ze "huiswerk" mee om het thuis te doen.
En o wee, als ze het nalaten, dan krijgen ze zelf de vloek over zich heen.

[Liedje]

quote:

Mientje schreef op 06 december 2004 om 14:25:
Het lijkt zo of er hier niemand ervaring heeft met gebedsgroepen. Daar ik zelf daar veel ervaring mee heb wil ik hier toch even op antwoorden.
Het is absoluut zo dat van in een groep bidden meer kracht uit gaat, ook al omdat je gezamelijk God aanroept en God belooft in zijn woord dat Hij dan in het midden zal zijn.

Het is fijn als men in gebedsgroepen zich thuis voelt. Toch vind ik het persoonlijk jammer dat men ervaart dat daar meer kracht van uit gaat.
Ik geloof niet dat God meer luistert als je met meer mensen bij elkaar bent. God is zo groot, zo machtig, hij luistert ook wel naar het gebed, als ik zelf bid, als ik alleen met Hem ben. In mijn persoonlijk contact met God zit volgens mij net zo veel kracht als in een gebed met elkaar.

Een voordeel van een gebedsgroep vind ik wel dat je daarin soms kunt bidden, wat je zelf niet kunt bidden. Soms is verdriet te groot om de juiste woorden te vinden, soms is het moeilijk om voor iemand te bidden en kan het fijn zijn als iemand anders dat voor jou doet. Soms is het goed dat er voor jou persoonlijk wordt gebeden.

Toch blijf ik erbij dat God niet afhankelijk is van ons mensen, Hij kijkt niet naar hoeveel mensen er zitten. Het doet mij veel te weten dat God zelfs naar mij, klein mensje op de wereldbol, wil luisteren.
Het doet mij ook veel als anderen zeggen dat ze voor mij of voor een situatie willen bidden. Het doet mij goed om voor mij te laten bidden, het doet mij soms ook goed om dat in een grote groep te doen. Waarmee ik maar wil zeggen dat iets niet goed of fout is, maar ook dat het een niet beter is dan het andere.

[Wybo]

Inderdaad, God wordt niet machtiger van ons mensjes. Ik zie heel veel goede punten aan gebedsgroepen, en het zou ook meer mogen gebeuren dan nu (Al zie ik ze al wel steeds meer ontstaan gelukkig). Maar ik geloof niet dat God daar meer of beter naar luistert of zo.

[Mientje]

Toch wil ik hier een paar bijbelteksten aangeven waar duidelijk het EENPARIG gebed naar voren komt :

Wederom,[voorwaar], Ik zeg u, dat als twee van u op de aarde iets eenparig zullen begeren, het hun zal ten deel vallen van mijn Vader, die in de hemelen is, want waar twee of drie vergaderd zijn in mijn naam, daar ben ik in hun midden. Matth 18 : 19-20

En in Hand.4 vanaf vers 24 :
En toen dezen het hoorden, verhieven zij EENPARIG hun stem tot God en zeiden :...........en verderop zie je in dit gedeelte :
En terwijl zij baden, werd de plaats waar zij vergaderd waren bewogen; en zij werden allen vervuld met den Heiligen Geesten spraken het woord Gods met vrijmoedigheid.

Dit zijn twee voorbeelden waar duidelijk EENPARIG gebeden wordt.

God houdt van eenheid, niet alleen in de gemeente maar ook in het gebed.

[Wybo]

Klopt, ik ben het met je eens dat groepsgebed iets goeds is.... ik zie alleen niet uit die teksten blijken dat het meer effect op God heeft.

[Liedje]

Ben het met je eens Mientje, maar blijft voormij staan dat je te klein van God denkt, als je zegt dat er meer kracht uitgaat van een gebed in een groep.
Er staat net zo goed in de bijbel dat je moet bidden zonder dat je dat doet om de mensen te laten zien dat je bidt. Weet zo de tekst niet, maar er staat ergens dat je je terugtrekt in je binnenkamer en daar bidt. Dus het een sluit het andere niet uit.

het maakt mij juist heel onzeker als je zegt dat er vanuit de groep meer kracht vanuit gaat. God is toch groot!!!!!

[CZ]

God kan ook kracht laten uitgaan van één gebed door één persoon ja. Maar je zou ook kunnen zeggen : een keer bidden in mn leven en klaar. Soms heeft God helemaal geen gebeden nodig. Nee, God is niet afhankelijk van ons voor zijn werk. Maar Hij wil onze gebeden wel gebruiken. Onze gebeden maken een verschil? Niet omdat God niet zonder ze KAN maar omdat Hij niet zonder ze WIL. Om ons tot relatie vorming te bewegen met Hem en met elkaar. En dan laat Hij zijn zegen los ja.

God roept ons op aanhoudend te bidden, zonder ophouden. Niet om dingen van Hem gedaan te krijgen - maar om dichter bij Hem te leven, en meer met Hem en je broeders en zusters verbonden te zijn door samen te bidden. God roept niet individuen tot bidden, maar ook gemeenschappen. Daar zit een stuk intimiteit in verborgen : dat je zo iets aan elkaar kunt hebben. Ook relationeel gezien, wat verder gaat dan alleen samen in de kerk zitten, al gaat daar op zich ook kracht van uit.

Bottom line: Christenen hebben elkaars gebed nodig. En waar ze voor elkaar bidden en laten zien dat ze Gods liefde zodanig aan elkaar bewijzen, zal meer zegen zijn dan wanneer ze dat enkel individueel doen of in de grote massa. Immers, de Heilige Geest geeft ieder andere gaven. Dus ook in het gebed, dus anderen kunnen dingen bidden die wij zelf niet zo zien of zouden formuleren. Het is wel uit dezelfde bron - de Geest - maar die wil dat we ook hierin afhankelijk zijn van elkaar , want God wil mensen samen brengen, geen individuen die geloven. En Hij is ook de oorzaak, dat mensen weer te bewegen zijn tot samen bidden, zijn Geest de start van elke opwekking.

[Liedje]

quote:

Zandbergen schreef op 06 december 2004 om 23:52:
Bottom line: Christenen hebben elkaars gebed nodig. En waar ze voor elkaar bidden en laten zien dat ze Gods liefde zodanig aan elkaar bewijzen, zal meer zegen zijn dan wanneer ze dat enkel individueel doen of in de grote massa..

Ik was het op zich wel met je eens hoor.
Maar waar lees jij in de Bijbel, dat in de ene vorm van gebed meer zegen zit dan in de andere?

[Macguinness]

Op het bijbelstudieclubje waar ik op zit nemen we veel tijd voor het gebed, en van te voren schrijven we een aantal gebedspunten op en praten we er over, best wel mooi.
Maar waar ik een beetje "moeite" mee heb, is dat we van te voren bepalen waarover en waarvoor/wie we gaan bidden, maar dan denk ik: God ziet ons op het moment dat we het daarover hebben eigenlijk al bidden, dus eigenlijk zijn we al klaar, maar we moeten het eerst nog officieël in gebed brengen, maar God kan toch ook lezen ? Gaat het ons dan om de vorm ?
edit:Dat zelfde gevoel heb ik een beetje bij ons in de kerk, wij hebben een "gebedsdoos" in de hal van de kerk staan, en daar kun je gebedsverzoeken in doen, waar vervolgens in de kerkdienst voor gebeden wordt, maar op het moment dat je dat briefje in die doos doet, dan weet God toch al waarvoor je wilt bidden ? Dan is het gebed toch eigenlijk al klaar ? Of denken wij dat als de voorganger bidt, dat God meer naar ons gebed luistert ?

[E-line]

Paulus zegt toch ook ergens tegen een gemeente: bid voor mij, dat mij bij het openen van mijn mond vrijmoedigheid gegeven wordt.. ? (uit m'n hoofd, iets van die strekking).
Daarnaast is het ook gewoon het bevorderen van het meeleven met elkaar, denk ik, zéker als het in een gemeente is (een briefje schrijven - dat leest niet iedereen).
En als je met z'n allen ergens voor gebeden hebt en het gebed wordt verhoord, wordt God er door méér mensen om geëerd dan wanneer er maar door 1 persoon voor gebeden is... En Gods doel met de wereld is toch ook dat Hij geëerd wordt...

[Macguinness]

quote:

E-line schreef op 07 december 2004 om 12:16:

En als je met z'n allen ergens voor gebeden hebt en het gebed wordt verhoord, wordt God er door méér mensen om geëerd dan wanneer er maar door 1 persoon voor gebeden is... En Gods doel met de wereld is toch ook dat Hij geëerd wordt...

Zo had ik nog niet bekeken.  

[Liedje]

God kent onze gedachten al vordat wij ze zelf denken, dan zou je dus helemaal niet meer hoeven bidden. Ik geloof echter wel dat het gebed nodig is in de relatie die je met God hebt, Hij vraagt dat ook van ons. Ik geloof dat er kracht vanuit gaat.
Soms zijn er inderdaad momenten in je leven dat je geen woorden weet, het verdriet te groot...dan geloof ik dat God je gebed wel hoort door je tranen heen en dat er dus ook woordeloze gebeden kunnen zijn.

Ik geloof niet dat er meer kracht in het gebed zit als de voorganger de woorden spreekt, het is meer pracktischer dat we het zo doen. Ik geloof ook niet dat er meer kracht uitgaat van een gebed dat met mooie woorden wordt uitgesproken, zonder te stotteren ofzo.
Gebed is iets persoonlijks en iets wat je samen doet. Mijn weerstand zit er in dat er soms zo 'hemels' gedaan wordt als we in een grote groep bidden. Volgens mij hoef je daar geen gebedskring voor te vormen.Aan het einde van onze bijbelstudie-avond bidden we, aan het eind van de jeugdverenigimg laat ik de jeugd zelf bidden. Daarbij kan iedereen aangeven waarvoor gebeden kan worden.

Gebedsgroepen zijn goed, niets mis mee. Maar zijn we soms het bidden niet verleerd? Moeten we niet meer ontspannen ermee omgaan. Je kunt ook bidden na een avond op de koffie te zijn gewwest en het gesprek heel persoonlijk werd. Ik moet zeggen dat dat heel weinig gebeurt, ook met vrienden niet. ik zou het wel eens willen, maar omdat het niet vaak gebeurd doe je dat dus niet. Bij mij zit er dan gewoon een stukje verlegenheid, het zou mooi zijn als we dat meer zouden doen

[E-line]

Trouwens, over het evt. 'sterker' zijn van een gebed door meer personen: daar ben ik echt falikant tegen... als je ziet in de bijbel wat er wordt gezegd over het gebed van 1 man (Jozua): God heeft nooit eerder een gebed van een mens zó verhoord als op die dag, en na hem is er nooit een mens zó door God verhoord... (gaat over het 'zon sta stil!', met als doel Gods wraak volledig te kunnen afmaken en daarmee God te eren.)
Daarnaast heb je ook het gebed van Elia over 3 jaar en 3 maanden droogte en daarna regen: wordt ook nog in Jacobus aangehaald als voorbeeld voor ons.

[Liedje]

Bedankt voor je toelichting erbij, dat bedoel ik dus ook.

[E-line]

bidden na persoonlijke diepgaande gesprekken heb ik best wel een aantal keren meegemaakt. Vaak merkte ik dan dat er heel positief op werd gereageerd, maar de drempel om het zelf voor te stellen wordt vaak als te hoog ervaren... Jammer! Ik denk: dan moet ik het dus soms zélf maar voorstellen, 't is zó jammer als iedereen er wél behoefte aan heeft maar het niet durft te zeggen...
(het begint dus bij jezelf )

[CZ]

Trouwens, over het evt. 'sterker' zijn van een gebed door meer personen: daar ben ik echt falikant tegen...

Het gaat inderdaad niet zozeer om kwantiteit maar om kwaliteit. Echter, wanneer mensen eendrachtig samen bidden kan daar zeg maar meer kwaliteit in zitten. Het gaat er meer om met welke houding wij bidden. Samen bidden is ook een zegen op zichzelf. Maar geen magie in de zin van hoe meer bidders, hoe meer verhoring. Dan kun je beter één rechtvaardige bidder hebben dan 10 mensen die maar wat mompelen.
Wel dat het soms functioneel is samen te bidden om elkaar op te bouwen. Het is ook symbolisch: we zijn samen één in geloof , wij bidden samen.
En verlegen om voor iemand te bidden, dat is heel menselijk. Toch krijgt ieder christen de volmacht om voor een ander te bidden, een priester te zijn in Gods koninkrijk. En mensen vinden het over het algemeen prettig als iemand aanbiedt voor hen te bidden.

[Liedje]

quote:

Zandbergen schreef op 07 december 2004 om 13:31:

En verlegen om voor iemand te bidden, dat is heel menselijk. Toch krijgt ieder christen de volmacht om voor een ander te bidden, een priester te zijn in Gods koninkrijk. En mensen vinden het over het algemeen prettig als iemand aanbiedt voor hen te bidden.

Het is altijd mooi als mensen zeggen dat ze voor je bidden, dat sterkt je ook.

Maar ik vind het zo apart dat het zo weinig voorkomt dat je met elkaar bidt als je bijvoorbeeld gewoon op visite bent bij elkaar en samen over een moeilijk en persoonlijk onderwerp hebt gesproken.
Juist bij vrienden heb je toch de veiligheid en de vrijmoedigheid om met elkaar te bidden. maar op de een of andere manier gebeurt dat dan niet. Maar misschien ben ik wel d enige hoor die daar tegenaan loopt.

gebedsgroepen vind ik goed, maar het zou zo mooi zijn als bidden iets 'vanzelfsprekend 'wordt waardoor je ook makkelijker met elkaar bidt als je gewoon bij elkaar bent.

[Lalage]

Spontaan voorstellen om samen te bidden doe ik alleen aan m'n vriend. Maar ik hecht veel waarde aan het samen bidden op Ichthuskringen. Met zo'n clubje mensen doe je bijbelstudie en vaak komt er dan heel wat boven. Het is goed om dat samen te delen en ervoor te bidden. Dus wat dat betreft kan ik me aansluiten bij wat anderen hebben gezegd.

Als ik goede vrienden zou hebben die christen zijn, zou ik misschien wel voorstellen om samen te bidden, ik weet het niet... meeste mensen die ik ken, zijn niet m'n beste vrienden.

[dingo]

Een gebedsgroep is in mijn beleving toch vooral voor onderlinge bemoediging en ondersteuning. Ik zie er niets in om in een gebedskring mijn zonden te gaan belijden, ik denk toch echt dat dat voor de binnenkamer bedoeld is, zonder schaamte en triomfantelijkheid gewoon bij God aankloppen. Daar hoeven andere mensen niet van mee te "genieten", evenmin als dat het nodig was dat de Farizeers dat op de hoeken van de straat deden. En als er wat in de onderlinge relatie mis gaat dan kun je dat gewoon onder 4 ogen bespreken daar heb je geen gebedsgroep voor nodig.

[CZ]

De vergelijking met de Farizeeers vind ik niet helemaal opgaan - die deden het om waardering te oogsten en niet om zonden te belijden - was het maar waar! Het gaat er niet zozeer hoe je met bidt maar met welke bedoeling : om God te ontmoeten of lof van mensen te oogsten?