schoolkeuze: christelijk - niet-christelijk

[josef]

hoi,

ik ben begonnen met nadenken over schoolkeuze. misschien kunnen jullie me helpen.
Dit zijn mijn overwegingen:

Voordelen christelijk onderwijs (en dan bedoel ik ook echt christelijk, dus bv. gereformeerd, evangelisch of reformatorisch):
- je kind leert ook op school veel over God, over de bijbel. En dat is natuurlijk ontzettend waardevol.
- de meeste kids uit mijn kerk zittten op een christelijke school. Dus dan krijgt mijn kind een band met hen en zal hij zich eerder thuis voelen in de kerk.

Voordelen niet-christelijk onderwijs (en dan bedoel ik openbare en de meeste "christelijke" scholen):
- je staat gewoon midden in de samenleving. Zoutend zout, ipv je te bewegen in een aparte zuil.
- dat is ook belangrijk qua integratie: christelijke scholen zijn vaak witte scholen. Maar juist op een school horen naar mijn idee alle culturen en overtuigingen elkaar te ontmoeten.
- je bent als ouder gedwongen om zelf veel aandacht te geven aan geloofsopvoeding, ipv dat uit te besteden aan een school.
- het is (in mijn geval) dichterbij: dat is praktisch qua transport en je kind krijgt vriendjes uit de buurt.

ik ben me ervan bewust dat hierover al eerder gediscussieerd is op dit forum. Maar toen ging het specifiek n.a.v. het doopformulier. Daarover wil ik het nu niet hebben, dus voel ik me vrij een nieuw topic te starten

[Goed opgevoed iemand]

Josef:

Doe wat Uw gevoel U ingeeft,dan is het altijd goed.
Dat is Uw keuze,op liefde en goedheid gebaseerdt.

[Roodkapje]

De voordelen die je noemt voor het christelijk onderwijs kun je ook wel krijgen door je kind veel met kinderen uit de kerk te laten spelen en door ze zelf het geloof bij te brengen. Dat laatste heeft ook weer als voordeel dat je dan precies weet wat je kind over God leert.

Op een christelijke (gereformeerde) school leren kinderen hoe je als gereformeerd iemand ergens over zou moeten denken. Ik wil graag dat mijn kind dat zelf ontdekt vanuit een relatie met de levende God. Tevens leren kinderen van jongs af aan om met andersdenkenden om te gaan.

Ik heb zelf altijd op openbare scholen gezeten en heb er niks ernstigs, behalve een bewust geloof, aan overgehouden.

[Jannet]

Toen ik zelf kinderen op een gereformeerde school had, werd ik me pas echt bewust wat kinderen allemaal meekrijgen van school. jarenlang had ik zelf met veel plezier bijbelonderwijs op school gegeven en veel met de kinderen gezongen. Nu werd dit door andere leerkrachten aan mijn eigen kinderen onderwezen. Ik was verbaasd over de impact van dit onderwijs. Ik weet niet of ik zelf ze dit allemaal buiten school had bij kunnen brengen. Ik vraag het me af.
Iets anders is wie er op school zitten. Mogen ook kinderen uit de buurt, bv. allochtonen of kinderen die geen christelijke achtergrond hebben op deze school zitten. Ik denk zelf dat het goed is dat een school met een sterke identiteit, deze kinderen zou moeten toelaten. Voor iedereen beter!
Niet gemakkelijker.

[Murdoc]

Ik zat op een openbare basisschool waar christelijk onderwijs werd gegeven. Hoe? Door die apart EN vrijblijvend van het reguliere lesprogramma aan te bieden. Ik had bijvoorbeeld humanistisch vormingsonderwijs, vond ik erg gezellig en leuk. Later is er ook Islamitisch vormingsonderwijs bij gekomen.

Misschien is dat een goed compromis? Naar een openbare school sturen waar ze de mogelijkheid tot christelijk (in welke zwaarte dan ook) onderwijs volgen bieden.

[Adinomis]

Als een school geen beïnvloedingsinstituut zou zijn, zou je de kinderen naar een openbare school kunnen sturen. Ze moeten dan alleen vaardigheden en feiten leren. Je zou je kinderen daar kunnen oefenen, hoe je voor je eigen overtuiging moet opkomen. Dan weten ze daar later mee om te gaan als ze in de "grote wereld" hun plaats moeten innemen. Toch kan ik me ook voorstellen dat het voor sommige kinderen "veiliger" is op een christelijke school.

[stekeltje]

Gereformeerde scholen komen me ook als beïnvloedingsinstituten over, zelfs zo nu en dan als hersenspoelingsinstituten. Heel fijn als ouders hun kinderen veilig willen opvoeden, maar van zelf ervaren en zelf leren nadenken wordt een kind sterker dan van doodknuffelen en overbeschermen.

[E-line]

Ik heb zelf te maken met leerlingen van allerlei scholen. Algemeen christelijke, katholieke (in naam, heb niets gemerkt van inhoudelijk verschil), openbare, antroposofische... Ik heb zelf op gereformeerde scholen gezeten. Het valt me op, bij al die scholen wordt een wereldbeeld meegegeven aan de kinderen. Vooral bij biologie, natuurkunde en aardrijkskunde (waardering van mensen t.o.v. dieren, wereldbeeld, een vaak overwaarderen van wetenschap) merk je dat, maar ook gewoon algemeen in wat de leerlingen voor ideaalbeeld meekrijgen, wat het belangrijkste in je leven is (nl seks, geld en een goed gevoel)...
En daarnaast zie je dat leraren identificatiefiguren zijn, met heel veel invloed.
(Het zal wel verschillen per school die zich 'christelijk' noemt, dat zul je per school moeten bekijken denk ik).
Áls ik kinderen naar zo'n school zou sturen, zou ik daar heel veel over willen doorpraten met hen, en ik zou het pas doen als ze zelf behoorlijk onderscheidingsvermogen hebben.
Niet omdat ik hen alleen met grefo's zou willen laten omgaan (ook op grefo-scholen loopt tuig rond).
Ik zou ze dan wel buiten school met niet-grefo's laten optrekken.

[joepie]

Ik zou mijn kind altijd naar een Christelijke school sturen. Omdat het toch een verlengde van thuis moet zijn. Aangezien jonge kinderen nog erg beinvloedbaar zijn (denk maar aan: maar de juf zegt...)
zou dat voor mij dan ook de school zijn die aansluit bij mijn geloofsovertuiging.
Zodat ze in de kerk vrienden krijgen. Pas als ze naar het voortgezet onderwijs gaan zou het voor mij alleen belangrijk zijn dat het een goede Christelijke school is die aansluit bij de mogelijkheden van het kind. Dus ik zou me niet in allerlei bochten gaan wringen om mijn kind koste wat kost op een "eigen"school te willen hebben. Ik denk dat ze dan wel weerbaar genoeg zijn.
EN als je denkt als ouder dat je kind dat nog niet is, dan doe je ze toch nog op een "eigen"school.

[Duizendpoot]

Persoonlijk hebben wij gekozen voor een gereformeerde school. Onze motivatie hiervoor had diverse gronden. Ten eerste wil je aan je kinderen graag meegeven dat  God ook in hun leven een rol wil spelen. Als jezelf een levende relatie met de Heer hebt wens je je kinderen ook zo'n relatie toe. Voor een levende relatie met God heb je ook kennis van Zijn Woord nodig. Die kun je niet jong genoeg meekrijgen. Je vertelt je peuter toch ook van God. Wij vinden het een prettig idee dat de school onze levensovertuiging deelt, zodat we samen voor onze kinderen een lichtend licht mogen zijn. Mijns inziens zijn jonge kinderen erg gemakkelijk te beïnvloeden. We spreken niet voor niets over "Bassisonderwijs", hier wordt een basis gelegd. Niet alleen op leertechnisch vlak, maar ook op het sociale vlak en hoe je het ook went of keert ook op het vlak van kennis van onze Heer. Wij hebben wel heel bewust  onze kinderen op een sport gedaan, want kinderen moeten ook leren om te gaan met andersdenkenden. Daarnaast werd Gods Woord op de gewone "christelijke" school in onze beleving erg verdraaid. Hadden wij niet de mogelijkheid gehad om voor een gereformeerde school te kiezen dan geef ik de voorkeur aan een openbare school met een goed sociaal klimaat.  Liever zelf de godsdienstopvoeding volledig zelf ter hand nemen dan onze kinderen een verdraaide versie van Gods Woord meegeven. M.n. op bassisschoolleeftijd als het verschil tussen Jezus als Heer of Jezus als goed mens voor een kind nog niet te bevatten is. De keuze voor een school ontslaat je niet van de verplichting zelf ook ernst te maken met de geloofsopvoeding van je kinderen. God geeft ons immers zelf de opdracht : Wat ik u heden gebied, zal in uw hart zijn, gij zult het uw kinderen inprenten en daarover spreken, wanneer gij in uw huis zit, wanneer gij onderweg zijt, wanneer gij nederligt en wanneer gij opstaat.  (Deuterenomium 6:6 en 7)

[elle]

Vrienden van mij hebben hun 2 kinderen op een vrijgemaakte basisschool zitten. Ze overwegen om hen eraf te halen, en naar de openbare school op de hoek te sturen. Dat is niet omdat ze het niet eens zijn met de vrijgemaakte achtergrond van de school, maar om de tegenstelling die zij ervaren tussen woorden en daden op die school.
Beide kinderen worden nl gepest op die school. Hoewel de kinderen dit soms melden, wordt er door de juffen niet adequaat op ingegaan. De moeder die verhaal kwam halen bij het schoolhoofd kreeg als antwoord: 'ja, pesten hoort er nu eenmaal bij'. Dat zelfde schoolhoofd staat bij de gezamenlijke weekopening te oreren over christelijke levensstijl.
Dat zijn dus zoveel tegenstrijdigheden, dat ze haar kinderen daar niet veel langer aan bloot wil stellen. Dan desnoods openbaar onderwijs, waarbij ze zelf de christelijke opvoeding ter hand nemen. Dan zijn er namelijk geen christenen in de buurt die met hun levensstijl de boodschap ontkrachten.

[Moeder de Gans]

Heel goed dat ze dat overwegen. Het is erg fijn dat er gereformeerd onderwijs is maar dat moet niet ten koste gaan van het geloof van je kind.

[Adinomis]

Ouders moeten inderdaad het welzijn van hun kinderen voorop stellen.

[Rutger]

quote:

stekeltje schreef op 02 januari 2005 om 21:13:
Gereformeerde scholen komen me ook als beïnvloedingsinstituten over, zelfs zo nu en dan als hersenspoelingsinstituten. Heel fijn als ouders hun kinderen veilig willen opvoeden, maar van zelf ervaren en zelf leren nadenken wordt een kind sterker dan van doodknuffelen en overbeschermen.

Zelf heb ik op een gereformeerde school (zowel basis- als voortgezet onderwijs) gezeten, en achteraf gezien heb ik niet het idee dat ik gehersenspoeld, doodgeknuffeld of overbeschermd ben. Overduidelijk waren het christelijke scholen, en soms bleek dat het gereformeerde scholen waren. Ook bij ons was het gedrag er niet altijd naar. Soms lijkt het net alsof gereformeerden ook mensen zijn. Ik wil het overigens niet goed praten... Toch heb ik heel veel geleerd van die twee scholen. Er wordt behoorlijk veel aan bijbelkennis gedaan, en daar heb ik nog steeds profijt van. Ook geniet ik ervan om met (behulp van) de kennis die ik op school heb opgedaan te bladeren en te lezen in de bijbel. Ook heb ik wat geleerd van andere godsdiensten of stromingen (islam, hindoeïsme, boedhisme, evangelie- en pinkstergemeenten, jehova's getuigen, de protestantse kerken, enz.). Mijn ouders weten echt wel wat, maar dát hadden ze mij niet ALLEMAAL uit kunnen leggen, en zeker niet met de aangereikte methoden en readers erbij. En ik zou het zelf ook niet kunnen aan mijn (hopelijk toekomstige) kinderen. Oja, ik ben ook nog eens zelf gaan denken!

[Duizendpoot]

Dat is ook mijn ervaring

[Tony]

quote:

stekeltje schreef op 02 januari 2005 om 21:13:
Gereformeerde scholen komen me ook als beïnvloedingsinstituten over, zelfs zo nu en dan als hersenspoelingsinstituten. Heel fijn als ouders hun kinderen veilig willen opvoeden, maar van zelf ervaren en zelf leren nadenken wordt een kind sterker dan van doodknuffelen en overbeschermen.

Ik heb op het Greijdanus College gezeten en wat je hier noemt is naar mijn mening de laatste jaren wel veranderd. Wij werden juist gestimuleerd om zelf na te denken en van hersenspoelen is geen sprake.
Daarbij is het nu ook zo dat er niet meer alleen maar gereformeerd vrijgemaakte leerlingen worden toegelaten, waardoor er tijdens de godsdienst lessen wel aardige discussies ontstaan.

[Lalage]

Ik heb op twee christelijke basisscholen gezeten. De eerste was een fijne school, waar aandacht was voor kinderen die minder of juist beter presteerden dan het gemiddelde. De tweede school was verschrikkelijk, ik werd er enorm gepest. Eigenlijk wilde ik naar een andere school, maar ik hoefde er maar twee jaar op te zitten, dus ben maar gebleven. Juist in die tijd ben ik met geloof bezig gegaan, dankzij een goede vriendin die christen was. Wij voelden ons de enige twee christenen in de klas en we werden erom gepest, maar ik heb juist toen Gods steun ervaren.

Toen ging ik naar de middelbare school en ik wilde perse niet naar de christelijke school waar iedereen heen ging. Dus ik ging naar het openbare gymnasium. Daar heb ik stukje bij beetje m'n eigenwaarde weer teruggekregen. Ik werd er niet meer gepest, integendeel, ik werd juist gerespecteerd om mijn geloof. Ik stond immers ergens voor, had over dingen nagedacht waar m'n klasgenoten nog mee worstelden. Ik heb daar geleerd om met niet-christenen over geloof te praten. God heeft er altijd voor gezorgd dat ik wel een goede christen-vriend(in) had waar ik terecht kon om over geloofszaken te praten (niet uit de kerk trouwens, ik had geen aansluiting bij de kerkjeugd, omdat ik al christen was en zij daar nog erg over twijfelden).
Mijn broertje heeft op dezelfde scholen gezeten en gaat niet meer naar de kerk, maar dat ligt denk ik niet aan de school. M'n zusje zat op een katholieke middelbare school en heeft daar ook een goede tijd gehad, ze haalde altijd hoge cijfers voor godsdienst

Wat ik zelf zou doen als ik later ooit kinderen heb? Waarschijnlijk hetzelfde als mijn ouders: ik zou proberen een fijne christelijke basisschool te vinden en ze zelf voor een middelbare school laten kiezen. Ik zou het vreselijk vinden als m'n kind gepest zou worden... dat heeft veel meer impact op je dan of een school christelijk is.

[krokeledokus]

Ik ben hier net nieuw, maar heb deze discussie met veel interesse gelezen.


ER zijn algemeen christelijke schoelen die nog redelijk christelijk zijn. Een aantal leerkrachten en bijv. de directeur zijn zelf christen en willen werken aan een chr. klimaat, andere leerkrachten zijn vooral blij met waarden en normen en willen best bijbelverhalen vertellen aan de kinderen maar zijn zelf geen christen. Als je als ouder graag zoutend zout en lichtend licht wil zijn, zijn dit geweldige scholen. ER zitten vaak allochtonen, buurkinderen etc op deze school, en als ouder heb je op een basisschool vaak nog veel te vertellen. Je kind krijgt iig de chr. waarden en normen mee, en als dat niet zo is moet die basisschool zich nog flink achter de oren krabben of het niet een ander etiketje moet hebben.

Anders wordt het op een (van naam) christelijke middelbare school. Als ouder heb je daar amper inbreng, en de  meeste kinderen van 12 of 13 staan nog niet zo sterk in hun schoenen wat betreft het geloof, terwijl in deze periode vrienden dan heelbelangrijk gaan worden. Het kind gaat naar een nieuwe school, krijgt nieuwe vakken en hoort nieuwe dingen. Ik denk dat het dan belangrijk is dat het naar een nieuwe school gaat al is dat in sommige gevallen (nevenvestigingen met bijv. alleen vmbo/mavo) maar voor 2 a 3 jaar. (met christlijke scholen bedoel ik écht christelijk zoals geref, refo of chr in sommige gevallen op de veluwe)

ik zou zeggen, krijk eens goed in je omgeving. Zijn er geen mensen uit de kerk die 'toevallig' lesgeven op een basisschool, misschien zijn er andere ouders van kinderen die goede of slechte ervaringen hebben met bepaalde scholen.

Bovendien: Ik doe nu de pabo en ga later waarsch. lesgeven op een alg. christelijke school die er wel positief in staat. Ik zou het dan super vinden om ook chr. ouders op school te ontmoeten.

Zelf heb ik op een geref. middelbare school gezeten. Het was maar voor 3 jaar, maar ik kan zeggen dat ik er met behoorlijk veel kennis van bijbelse en kerkgeschiedenis ben afgekomen. Ik wist niets van andere geloven, maar heb me dat op de pabo eigen gemaakt. Wel is er jaren na mij wat veranderd mbt godsdiesntonderwijs op de geref. school, en kan ik zeggen dat het met die kennis heel wat is verminderd (als ik kijk naar mn zusjes)

[Picardijn]

Het is mischien beter om onderscheid te maken tussen christelijke scholen, algemeen christelijke scholen, neutrale, roomskatholieken onder eigen (ouder)bestuur en openbaar onderwijs onder bestuur van de gemeenteraad.
Want dan heb je 3 soorten stromingen.
Zelf ben ik positief over het algemene christelijke onderwijs en het neutrale onderwijs als vervolg op het gericht christelijke bassisonderwijs. Want in de eerste jaren is het kind nog niet in staat om eigen meningen te vormen en dat zou ik nimmer aan de overheid willen overlaten.