De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)

[Pleun]

Bedankt voor de morele steun Blondje, maar er viel niet veel te werken vanavond. Zelden zo makkelijk m'n centen verdiend.

's Middags assisteerde ik weer een collega bij haar spreekuur. Daarop verscheen o.a. een man die door toedoen van zijn ex werd aangeklaagd wegens mishandeling. De kerel leek me geen kwaaie pier, hoewel hij het postuur had van een Jerommeke. Volgens zijn versie van het gebeuren was zijn ex begonnen met schoppen en slaan en had hij alleen maar afgeweerd. Dat kan wel zo zijn, een vervelende bijkomstigheid is dat de man bij de rechter wel de blauwe plekken en de gekneusde rib van zijn ex zal moeten verklaren...

Een andere client zou bij Santaarnpaal in goede handen zijn geweest: een Nigeriaanse vrouw van 25 met haar dochtertje. Ze wilde van haar man af, omdat deze haar nogal terroriseerde. Terloops vertelde ze dat haar (Nederlandse) man pensioen krijgt. Een tamelijk curieuze relatie als je het mij vraagt...

Dat was het eigenlijk wel. Tegen vijven nog even genoten van een mild lentezonnetje. Een week geleden lag er nog sneeuw en vroren de mussen van het dak. Raar idee.

M'n werkgever belde trouwens nog dat ze er nog steeds niet uit zijn, het probleem van mijn nabetaling. Ach ja, het is ook hogere wiskunde natuurlijk... Sukkels.

O ja, gisteravond met mijn iets minder fanatieke broeders de tweede helft van Monaco - PSV gekeken. Knappe prestatie van de lampenkappen, net als die van AZ tegen Shaktar Donetsk. Deze club is met miljoenen van een Oekrainse suikeroom kunstmatig opgepompt tot een club om rekening mee te houden. Er lopen verschillende Brazilianen rond, die natuurlijk niet voor hun lol in de koude krochten van Europa voetballen. Ik vind het ietwat verwerpelijk dat in een arme mijnwerkersstreek sommige lieden zo met dollars lopen te smijten.

[Santaarnpaal]

quote:

Pleun schreef op 10 maart 2005 om 21:53:


Een andere client zou bij Santaarnpaal in goede handen zijn geweest: een Nigeriaanse vrouw van 25 met haar dochtertje. Ze wilde van haar man af, omdat deze haar nogal terroriseerde. Terloops vertelde ze dat haar (Nederlandse) man pensioen krijgt. Een tamelijk curieuze relatie als je het mij vraagt...

Had je haar niet even naar mij kunnen doorsturen?

Wat moet zo'n jonge dame nou met zo'n ouwe vent behalve de poen?

[Pleun]

Een verblijfsvergunning?

Bah, scheisse-NS. "De spitspendel van 8.19 zal vandaag helaas niet rijden." Fijn. Daardoor kwam ik weer te laat en kon ik dat weer uit gaan leggen.  

[Picardijn]

Pleun...er is een positieve reactie.

[Pleun]

[Pleun]

Rachael Lampa

Alvorens ik over het concert van Rachael Lampa ga vertellen moet ik even kort de vrijdag doornemen. Die was wederom (dat woord gebruik ik wel erg vaak) niet zo druk, het kan vriezen, het kan dooien, zowel binnen als buiten het Loket. Twee collega's zijn de hele week ziek thuisgebleven, eentje heeft zelfs longontsteking. Erg soepel verloopt het organisatorisch allemaal niet daar, maar ik bemoei me er niet echt mee omdat ik er misschien over een paar weken toch niet meer ben. Nee, ik ga niet voor de trein liggen, maar ik heb nog steeds niks gehoord van m'n sollicitatie. Om nou te zeggen dat dit de motivatie stimuleert... nou nee.

Een opmerkelijk verhaal dat ik me van gisteren herinner is van een student, die van de NS € 900 moet terugbetalen. Er is bij de NS een regeling om reizigers, in bepaalde gevallen, bij vertragingen het geld van hun kaartje terug te geven. Bij onderzoek was gebleken dat de bewuste student daar vorig jaar verdacht vaak een beroep op had gedaan... De NS stelde hem nu voor de keus: of € 900 dokken, of ze zouden aangifte doen van valsheid in geschrifte. "Ben je het eens met de vordering?" vroeg ik, "want anders moet je natuurlijk niet betalen." "Ehm, er zit wel een kern van waarheid in", moest de student bekennen. Het boefje. Hij wilde weten of, als hij zou betalen, de NS aangifte achterwege zou laten. Wel, die zekerheid kon ik hem, gelet op de bewoordingen van de brief, niet geven. Een strafrechtelijke weg en een civiele weg kunnen samengaan.

Om vijf uur begroette ik het weekend met open armen. Dat doe ik altijd, maar de reden is dan dat ik eindelijk lekker uit kan rusten. Dat uitrusten moest nu even wachten, want Mezza had me uitgenodigd om een concert van Rachael Lampa bij te wonen in Kom en Zie, een pinkstergemeente in Rotterdam waarvan de diensten soms worden uitgezonden op TV Rijnmond.

In de trein naar Rotterdam belde mijn collega-blogger dat het allemaal wat later zou worden. Hij moest Rachael nog interviewen voor het jongerenblad HebbeZ en daarna ging hij een hapje eten met de crew. En terwijl Mezza zich dus vermaakte met de leuke zangeres en zich tegoed deed aan een overvloedige Chinese maaltijd, moest ik me maar zien te redden...   Dat ging overigens prima, ik bracht een bezoekje aan mijn collega's bij het Loket in Rotterdam. Ze waren zeer te spreken over mijn onverwachte komst. De receptioniste liet me foto's zien van haar nieuwe hondje en haar dochters. Gezellig hoor.

Eindelijk belde Mezza dat ik kon komen. Ik pakte de tram die, bij mijn weten, voor de deur van Kom en Zie stopte. Helaas bleek de route te zijn veranderd, waardoor ik pas vlak voor aanvang van het voorprogramma arriveerde. Ik had tot een paar dagen terug nog nooit van Rachael Lampa gehoord, maar kennelijk heeft ze al een aardige schare fans in Nederland. En dan vooral in de categorie 12-14-jarigen, waarmee de zaal bomvol zat. Met Mezza zocht ik een mooi plaatsje uit vooraan, waar we een perfect uitzicht hadden op het podium.

Het voorprogramma werd verzorgd door de Nederlandse band Stonewashed, die in christelijke kring ook redelijk populair schijnt te zijn. Klonk wel aardig, ofschoon het een typische gospelband is met de geijkte positieve boodschap. De zaal was onder de indruk toen de zangeres (tevens de vrouw van de zanger) vertelde dat ze juist vanmorgen had gehoord dat haar nichtje zelfmoord had gepleegd. Met moeite kon ze haar tranen inhouden en ook in het publiek werd wat vaker geslikt dan gebruikelijk (vermoed ik).



Toen was het tijd voor Rachael, van wie Mezza een grote fan is. Heel begrijpelijk, want het is een heel leuk grietje. Opmerkelijk dat uit zo'n klein popje zo'n groot volume kan komen... Qua uiterlijk zou ze familie kunnen zijn van Jennifer Lopez en qua stem van Christina Aguilera. Maar dan houdt de vergelijking wel op, want Rachael is een sympathiek meisje met een geweldige uitstraling. En zingen dat ze kan... poe poe. Kunstmatige artiesten als die van Idols vallen bij een natuurtalent als Rachael volledig in het niet.

Hoogtepunt van de avond was gek genoeg pas na het optreden, toen Rachael cd's signeerde en op de foto ging met haar fans. Met de camera van Mezza nam ik een paar geslaagde kiekjes van haar, waarbij ze gewillig voor me poseerde. Echt een schatje hoor, totaal geen sterallures.

Rond het christelijke tijdstip van 22.00 zat het er op en namen we afscheid van elkander. Nee, niet van Rachael maar van mijn collega-blogger. Het was een leuk uitje. Thanx Mezza.

[Pleun]

Housewarmingparty

Gisteravond gaf de collega c.q. het meisje dat me nogal tof vindt een housewarmingparty. Ondanks het feit dat ik daar niet superveel zin in had en daardoor tevens het gezelschap van Pulp en Santaarnpaal moest missen, beloofde ik haar te komen. Dat is ook wel zo aardig als je al heel vaak afspraken hebt afgezegd. Onlangs is ze verhuisd naar haar oude woning aan de Mathenesserweg in Rotterdam, wat lekker makkelijk te bereiken is met de metro. Geen buurt waarin een braaf Hollands gezin z'n koters graag ziet opgroeien, maar wel levendig.

Op het feestje kende ik bijna niemand. Veel studenten van o.a. de Rechtswinkel. Ik werd nog eens herinnerd aan het feit waarom ik me nooit hebt aangesloten bij een studentenclub. Studenten zijn mijn slag mensen gewoon niet, met hun vaak bekakte, keurige kleding en sterke groepsgedrag.

Na drie biertjes en zo'n 2,5 uur slap ouwehoeren kon ik met een schoon geweten de verlossende woorden uitspreken: "kom, ik ga maar weer eens op huis aan."

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 13 maart 2005 om 11:26:
Housewarmingparty
Onlangs is ze verhuisd naar haar oude woning aan de Mathenesserweg in Rotterdam, wat lekker makkelijk te bereiken is met de metro. Geen buurt waarin een braaf Hollands gezin z'n koters graag ziet opgroeien, maar wel levendig.

   daar fiets ik toch zo'n 10 keer per week langs, best te doen hoor, alleen vervelend dat je met een hoofddoekje niet goed uit kunt kijken met oversteken waardoor je nogal eens bijna aangereden wordt door een dwazin op de fiets...

quote:

Ik werd nog eens herinnerd aan het feit waarom ik me nooit hebt aangesloten bij een studentenclub. Studenten zijn mijn slag mensen gewoon niet, met hun vaak bekakte, keurige kleding en sterke groepsgedrag.

ik ken anders een heel ander, niet bekakt slag studenten. Maar dat zijn dan ook Wageningers... Eigenlijk vind ik het studentenleven wel bij jou passen, gezien de creativiteit waarmee je je eten opwarmt en de sterke neiging tot koffie  
En keurige kleding, nee, dat zijn studenten niet. Nouja, misschien in Delft (Delfterikken...?). De studenten die ik ken wonen in Dronten (tja, dat zijn pure boeren, die verschijnen op klompen en in overall op ALV's), Wageningen (geloof het of niet, maar echt slobbertruien en wollen sokken) en Nijmegen (waar zowat niet aan more gedaan wordt). Het komt vast doordat de Rotterdamse studenten een te hoge pet van zichzelf ophebben. Jammer, want studenten zijn best leuke gasten.
Einde van de verdediging van (de wereld van) m'n broers

[Pleun]

quote:

Slim blondje schreef op 13 maart 2005 om 14:39:
. Eigenlijk vind ik het studentenleven wel bij jou passen, gezien de creativiteit waarmee je je eten opwarmt en de sterke neiging tot koffie  

Die zit.  

Je hoeft je broers niet te verdedigen hoor, ik weet ook wel dat niet alle studenten hetzelfde zijn. Maar zo'n club... nee, dat hoeft van mij niet.

[Pleun]

Vandaag was het een feestelijk dagje op het werk. De collega's hadden een praktijktraining en aangezien ik niet in vaste dienst ben en dus niet aan de training mocht deelnemen, moest ik in m'n uppie de toko bemannen. Gelukkig was de balie gesloten, maar de hele dag alleen aan de telefoon zitten was niet echt een aanlokkelijk vooruitzicht.

Achteraf bleek het allemaal mee te vallen, de totale beltijd van vandaag was slechts 3,5 uur. Ik heb wel langer meegemaakt. Veel flutproblemen voorbijgekomen. Een nogal nerveuze dame die gelijk warrig begon te ratelen over de heg van de buurman die te hoog was. En dan wordt er van mij verwacht dat ik begrijp waar het over gaat en dat ik even een pasklaar advies geef. Wie denkt ze wel dat ik ben, Superpleun? Wel, daar heeft ze gelijk in, maar ik weet natuurlijk ook niet a la minute op alle flutproblemen een antwoord. Een andere futitliteit betrof het verhaal van een meneer die nogal gefrustreerd was door z'n buurman, die iedere ochtend tussen 5.00 en 6.00 z'n vrachtwagen start. Door het gebulder van de motor wordt meneer iets te vaak wreed in z'n nachtrust gestoord. Heel vervelend, maar aangezien de vrachtwagen staat geparkeerd op eigen terrein, is het lastig om er iets aan te doen.

M'n werkgever belde nog, dat wil zeggen een van de directrices (the good one). De andere directrice is verantwoordelijk voor het gezeur met de salarisuitbetaling, wat een domme doos is dat zeg. Vandaag mailde ze dat ik inderdaad nog recht heb op 42,5 uur (eureka!). Probleem uit de wereld zou je zeggen... Maar helaas, nu klopt de berekening van februari weer niet. Volgens mevrouw de directrice heb ik nog 16 uur tegoed, maar dat zijn er 64. Wat een rekenwonder, wat een leeghoofd, wat een....#@*#. De andere directrice vindt het volledig terecht dat ik boos ben, en dat ik wettelijke rente eis over de periode dat ze te laat m'n salaris uitbetalen. Dat loopt in mijn geval op tot 50% van het bedrag dat ik nog tegoed heb. Kassa! De verhouding tussen de directrices onderling is nogal bekoeld en daarvan worden arme, onschuldige, hardwerkende arbeidertjes als m'n broer en ik de dupe.

Vanavond is Santaarnpaal op de thee (thee is een codewoord voor bier) geweest. Ik had de dvd van 'The Quiet American' nog liggen, een aardige psychologische film (gebaseerd op de gelijknamige roman van Graham Greene) die zich afspeelt in het Vietnam van de jaren '50. Toen heette dat land nog Indo-China en ook toen was het er al een zootje. Gisteren heb ik ook nog 'Secret Window' gezien, met Johnny Depp. Ook wel aardig, maar niet meer dan dat. Hetzelfde idee als de film 'Identity.' Wat dat idee is ga ik niet verklappen, dat zou de pret bederven van mensen die hem nog willen zien.

Meer heb ik niet te melden, behalve dat ik een dierbare jongedame al veel te lang niet gesproken heb.  

[Roodkapje]

quote:

Pleun schreef op 13 maart 2005 om 11:26:
Op het feestje kende ik bijna niemand. Veel studenten van o.a. de Rechtswinkel. Ik werd nog eens herinnerd aan het feit waarom ik me nooit hebt aangesloten bij een studentenclub. Studenten zijn mijn slag mensen gewoon niet, met hun vaak bekakte, keurige kleding en sterke groepsgedrag.

Dat zijn geen studenten maar corpsballen die op krediet van hun rijke pa de bloemetjes buiten zetten.
Studenten (the good ones ) zijn die mensen die studeren... Gereformeerde studenten kunnen trouwens best lief zijn

Oh ja: Dag Santaarnpaal

[Santaarnpaal]

quote:

Roodkapje schreef op 14 maart 2005 om 23:46:

[...]


Oh ja: Dag Santaarnpaal

Ik zwaai even terug naar Roodkapje  

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 14 maart 2005 om 23:25:
Wat een rekenwonder, wat een leeghoofd, wat een....#@*#.

Maar Ik zeg u: Een ieder, die in toorn leeft tegen zijn broeder, zal vervallen aan het gerecht. Wie tot zijn broeder zegt: Leeghoofd, zal vervallen aan de Hoge Raad, en wie zegt: Dwaas, zal vervallen aan het hellevuur.
 

quote:

Meer heb ik niet te melden, behalve dat ik een dierbare jongedame al veel te lang niet gesproken heb.  

[Pleun]

quote:

Slim blondje schreef op 15 maart 2005 om 10:11:
[...]

Maar Ik zeg u: Een ieder, die in toorn leeft tegen zijn broeder, zal vervallen aan het gerecht. Wie tot zijn broeder zegt: Leeghoofd, zal vervallen aan de Hoge Raad, en wie zegt: Dwaas, zal vervallen aan het hellevuur.
   

Oei, dat ziet er slecht voor me uit dan.  

Ik werd vanmorgen weer eens gebeld door m'n werkgever. Het bleek nog steeds niet te kloppen. Toen heb ik mijn versie gegeven en even later werd er teruggebeld dat ik toch gelijk had. Duh.  

[Pleun]

Hehe, heb weer ff een gaatje om wat te kliederen. Gisteren was ik zo moe dat ik de hele avond heb liggen maffen. Met de drukte viel het wel mee, maar we zaten met z'n drietjes dus weinig gelegenheid voor ontspanning. Tel daarbij op het gedoe over m'n salaris en de frustratie van het feit dat ik maar niks hoorde (inderdaad: hoorde) van m'n sollicitatie, en de moeheid laat zich verklaren. 's Middags had ik ook nog eens spreekuur, maar daarbij had ik de mazzel dat er iemand niet op kwam dagen.

Aan het eind van de middag werd ik gebeld op m'n 06 dat ik volgende week donderdag ben uitgenodigd voor een gesprek bij het Loket Breda. Dit is goed nieuws, ik weet alleen niet zeker of het gesprek bedoeld is voor het bewuste Loket, of dat alle gesprekken daar plaatsvinden.

Verder zou ik natuurlijk weer wat kunnen schrijven over voetbal. Over de contractverlenging van Dirk Kuyt bij Feyenoord bijvoorbeeld. Kuyt heeft o.a. bijgetekend omdat Feyenoord toezeggingen heeft gedaan over toekomstige versterkingen. "Dirk, jongen", zou ik willen zeggen, "tof dat je je krabbel hebt gezet, maar hecht niet al teveel waarde aan zoete broodjes."

[Picardijn]

Kun jij niet gewoon stellen dat je in vast dienst ben bij hun, en dat andere berichtgeving gewoon niet klopt?

[Pleun]

Nee, want ik ben niet bij het Loket in dienst. Ze betalen een bedrag aan mijn werkgever en die betaalt mijn salaris weer uit.

[Pleun]

Vandaag moet ik weer tot 20.00 werken. Vanmiddag was het bijzonder rustig en ook nu heb ik alle tijd om de binnenkant van mijn neus aan een nader onderzoek te onderwerpen. Maarrr, dit keer heb ik me voorbereid door een stapeltje voetbalbladen te kopen. Die zit ik nu op m'n gemak te lezen. En als ik ze uit heb, kan ik altijd nog verder lezen in het Boekenweekgeschenk van Jan Wolkers (Zomerhitte), dat we bij een lading bestelde boeken hebben gekregen. Ik heb nog nooit een boek van Jan Wolkers gelezen, ik vind hem maar een raar ranzig kereltje, en dat vooroordeel werd al bij de eerste bladzijden van Zomerhitte bevestigd. P. 7: ".... maar in haar oksels zaten mooie duistere plukken haar, zodat ik aan een gedicht moest denken dat ik pas gelezen had over Artemis die haar boog spant. 'Geen ladyshave, vleermuizen slapen in haar oksels.' Ik deed mijn fototoestel in mijn tas en liep naar beneden het strand op. Het mulle zand was heet aan mijn voetzolen. Toen ik langs haar kwam keek ze me guitig aan en zei een beetje treiterig. 'Heb je me lekker liggen fotograferen.' 'Ik vergat gewoon af te drukken toen ik dat okselhaar van je zag. Dat zie je bijna niet meer.' " Verheffende literatuur van eigen bodem...

Gisteravond kwam Pulpeet nog even op de thee. Door vermoeidheid was ik minder spraakzaam dan je hoort te zijn als je gasten hebt. Napraten over AZ - Sjakhtar Donetsk (2-1) was ook geen optie, Pulp heeft namelijk de ballen verstand van voetbal. Zo toonde hij zich uitermate verbaasd door het feit dat er zoveel spelers met een Nederlandse naam bij AZ voetbalden. Zelfs de trainer was Nederlands. "Wel Pulp", sprak ik, "AZ is een Nederlandse ploeg." Hierop viel hij van zijn stoel. AZ een Nederlandse ploeg, hoe is het mogelijk...

Het kan verkeren. Lange tijd verkeerde ik in een tergende onzekerheid over m'n sollicitatie bij het Loket, maar opeens is er schot in de zaak gekomen. Gisteren heb ik twee uitnodigingen ontvangen voor een gesprek. Eentje in Breda voor de regio Brabant en een dag eerder kan ik op gesprek komen in Rotterdam, voor de regio Zuid-Holland. Dat kan nog leuk worden als ze me allebei willen hebben...  

Hmm, het is lenters buiten. Ik denk dat ik zo maar even een luchtje ga scheppen. Gistermiddag was het ook bijzonder aangenaam, wat Slim Blondje in haar blogje goed heeft beschreven. Ik heb pret, ik heb lol, ik heb de lente in mijn bol. Nou ja, dat valt ook wel weer mee, hoewel ik zin heb om een terrasje te pakken.

Bij nader inzien is het voor een terrasje iets te fris en te winderig. Zojuist even een pizza besteld. M'n maagje begint toch wel erg te knorren...

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 17 maart 2005 om 17:50:
Gisteravond kwam Pulpeet nog even op de thee. Door vermoeidheid was ik minder spraakzaam dan je hoort te zijn als je gasten hebt. Napraten over AZ - Sjakhtar Donetsk (2-1) was ook geen optie, Pulp heeft namelijk de ballen verstand van voetbal. Zo toonde hij zich uitermate verbaasd door het feit dat er zoveel spelers met een Nederlandse naam bij AZ voetbalden. Zelfs de trainer was Nederlands. "Wel Pulp", sprak ik, "AZ is een Nederlandse ploeg." Hierop viel hij van zijn stoel. AZ een Nederlandse ploeg, hoe is het mogelijk...

   Kijk, dat wist ik dan wel weer, hoewel ik geen enkel benul heb waar het voor staat...
En dat van die Nederlandse spelers, dat is wel iets om je over te verbazen ja...

quote:

Het kan verkeren. Lange tijd verkeerde ik in een tergende onzekerheid over m'n sollicitatie bij het Loket, maar opeens is er schot in de zaak gekomen. Gisteren heb ik twee uitnodigingen ontvangen voor een gesprek. Eentje in Breda voor de regio Brabant en een dag eerder kan ik op gesprek komen in Rotterdam, voor de regio Zuid-Holland. Dat kan nog leuk worden als ze me allebei willen hebben...  

Dat ziet er goed uit, zou je dan toch nog eens ontslag nemen uit je semi-beroepswerklozenbestaantje? Als ze je allebei willen...doe dan maar Rotterdam, dan zit je lekker in de buurt

[Pleun]

Je zou bijna zeggen dat ik te vaak de weblog van Slim Blondje lees, maar ik was me toch een partij moe dit weekend, dat wil je niet weten (of wel?) De oorzaak moet gelukkig niet worden gezocht in bloedarmoede of Pfeiffer, maar in een aantal achtereenvolgende korte nachtjes.

Donderdag moest ik dus tot 20.00 werken, d.w.z. op het werk aanwezig zijn. Ik had de stapel voetbalbladen nog niet uit en ging daar in m'n bedje mee verder. Daardoor ging ik laat slapen, wat niet zo slim is als je de dag erna weer vroeg uit de veren moet en 's avonds een feestje op het programma staat. Dat feestje was in het dorp Groot Ammers, ter gelegenheid van de buluitreiking van R., mijn toekomstige zwager. Zoals bekend speelt R. in de band Drowned, die op het feestje een optreden gaf in, jawel, de huiskamer. Dat is dan ook niet zomaar een huiskamer, R. woont met zijn moeder in een knots van een huis aan de Lek. Ik wist niet wat ik zag toen ik op het terras achter het huis stond en prachtig uitzicht had op de rivier. Die weidsheid, die stilte... een bijna surrealistische ervaring voor een stadsmannetje als ik. Wat moet het heerlijk zijn om daar in de zomer te vertoeven. Een zacht briesje, een aangenaam zonnetje, het ontspannende gebrom van binnenvaartschepen...

*Poef*, back to reality. Het was de eerste keer dat ik Drowned hoorde spelen. Ik bespeurde vooral invloeden van The Smashing Pumpkins. Wat ik hoorde beviel me wel, maar dat Drowned zichzelf christelijk noemt begrijp ik niet echt. Want om nu te zeggen dat de bandleden een christelijke indruk wekten... nee. Op 30 maart speelt Drowned trouwens in Paradiso in Amsterdam. Het is wel grappig om te vermelden dat R. nog steeds af en toe in een supermarkt werkt, voor de lol, en daar een hele schare jeugdige fans heeft. Grappig om die kereltjes in een Drowned-shirt te zien lopen. Ook grappig was de setting in de huiskamer. De band speelde tegen de achtergrond van een immense wand boeken. High culture meets pop culture. Op het feest waren niet alleen vrienden uitgenodigd, maar ook veel ouderen: kennissen, ooms, tantes en... oma. Zanger Remi (die overduidelijk de zanger van The Smashing Pumpkins probeerde te imiteren) verontschuldigde zich af en toe bij oma voor de herrie die ze maakten. Na het optreden van Drowned speelde het door R. uitgenodigde plaatselijke punkbandje E100 nog wat nummers. Die gastjes konden er echt wel wat van.

Pas rond 2.30 was ik thuis, zo gaar als bedorven boter. Echt gemengd in het gezelschap had ik me niet op het feestje, ik keuvelde wat met familie, rookte wat sigaartjes op het terras, sloeg wat biertjes achterover en keek vooral uit naar het moment dat ik weer in m'n mandje zou liggen. Als je erop gaat letten, merk je hoe oppervlakkig en dom er vaak geouwehoerd wordt op feestjes. Dit is aan mij nooit zo besteed, zeker niet als ik moe ben.

De zaterdag dan. Rond 12.00 uur ontwaakte ik zonder kater, en besefte toen dat ik nog heel wat moest doen om mijn gast van de avond fatsoenlijk te kunnen ontvangen: de dierbare jongedame van de overkant van de rivier. Koortsachtig was ik in de weer met stofzuiger, dweil en verschillende borstels, ik moest zelfs een aspirientje slikken om een opkomende hoofdpijn te onderdrukken. Na deze Grote Schoonmaak zoefde ik op mijn ijzeren ros naar de overkant van de rivier, om een kijkje te nemen op de voorjaarsmarkt. De jongedame stond daar al de hele dag achter een kraam spullen te verkopen voor de kerk. Helaas zag ik niks van mijn gading liggen, hoewel ik nog even overwoog om de kattenpaal mee te nemen... Het was een bijzonder gezellige bedoening, de activiteiten waren zeer divers en creatief verzonnen. Zo kon je je laten knippen en schminken en was er buiten gelegenheid om tegen een kleine vergoeding afgedankt servies kapot te smijten tegen de muur. Daar was ik helaas net te laat voor. Maar het broodje zalm ging erin als... een broodje zalm.

Toen we de boel hadden opgeruimd en de jongedame een frisse douche had genomen, zoefden we richting huize Pleun, alwaar er pizza en een film op het programma stonden. De pizza ging erin als... pizza en de film was best goed. De keuze was gevallen op 'Luther', door het meisje in de videotheek op z'n Engels uitgesproken. Maar ja, dat is een Turkse. Weet zij veel van de grote Maarten Luther en zijn 95 stellingen... Ik dacht dat het wel een leerzame film zou zijn voor de jongedame, maar ze bleek het hele (levens)verhaal al te kennen. Ik stak er meer van op dan zij moet ik bekennen. Zo wist ik niet dat er in het leven van Maarten ook zoiets als romantiek heeft plaatsgevonden, hij kreeg zelfs 6 kinderen. De ongelooflijke machtsstrijd tussen Rome en de Duitse vorsten en kerkhervormers als Luther is goed in beeld gebracht. In de film is Luther een stuk knapper dan op de bekende plaatjes van hem, met zijn dikke kop en loerende varkensoogjes. Al met al een aanrader, zoveel goede christelijke films zijn er niet.



Het was een knus avondje en keurig op tijd leverde ik de, ietwat vermoeide, jongedame weer af in haar ouderlijke woonstede. Voor mij zat het er toen nog niet op, want ik vereerde mijn maatjes Santaarnpaal (die we tegenkwamen in de supermarkt) en Pulpeet nog met een bezoekje.

[Pleun]

Een collega kreeg daarnet de computer niet aan de praat. Toen ik het ding uit- en aanknipte deed-ie het opeens wel. "Pleun, je hebt magische vingers", zei ze. "Dat zeggen vrouwen wel vaker tegen me", grapte ik. Een grap op het randje, of valt dat wel mee?  

[Pleun]

Vroeger, toen ik nog mocht genieten van het werklozenbestaan, kon ik als het zonnetje scheen en de temperatuur een aangemame hoogte had bereikt, op m'n balkonnetje plaatsnemen. Een boekje, een sigaartje, een muziekje, een kop koffie... Dit bestaan lijkt nu lichtjaren geleden. Op dit feit werd ik vandaag met mijn neus gedrukt door het voorzichtige aanbreken van de lente. Voorzichtig, want een stevige bries probeerde hardnekkig door de vezels van onze kledij te dringen. Desalniettemin liet ik mij in de pauze de milde zonnestralen op mijn zachte huid welgevallen, en pikte 's middags stiekem nog 10 minuten extra mee. Moet kunnen. Als Loket-commando heb ik wel een bonus verdiend.

Stiekem heb ik ook met leedvermaak de ochtendkranten gelezen. De oorwassing die PSV de over het paard getilde mannekes van Ajax heeft gegeven doet me goed, ook al word ik niet warm of koud van de club uit Lampenstad.

Over de werkdag valt verder weinig te melden. Alles verliep op rolletjes en ik fungeerde als vanouds als persoonlijke assistent voor de vrouwelijke collega die ik wel tof vind. Jammer dat ze er maar 2 dagen per week is, sociaal gezien is ze de intelligentste van de club (afgezien van mezelf dan   ). De leidinggevende vroeg of ik voor een keer op donderdag de hele dag wil werken, d.w.z. van 9.00 tot 20.00. Geen probleem hoor, zei ik, ik ben per slot van rekening een commando. Ik heb in Rotterdam als commando een goede leerschool gehad. De leidinggevende dacht vervolgens dat ik in Rotterdam bij de mariniers had gezeten, maar ik bedoelde natuurlijk het Loket in Rotterdam. Iets minder stoer (maar wel een iets hoger niveau) dan het korps mariniers.

Voor een van mijn persoonlijke clientes uit Brabant (Hind uit Den Bosch) ben ik ook nog even bezig geweest. Haar bazin wil haar in de zomer maar 3 weken vakantie geven, terwijl ze haar vakantiedagen heeft opgespaard om 6 weken achter elkaar naar Marokko te kunnen. Omdat ik een lieverd ben bood ik aan een brief voor haar te schrijven die ze naar haar bedrijfsleidster moet sturen. Hopelijk hebben mijn vriendelijke, ietwat slijmerige bewoordingen resultaat...

De meewerkend voorman van Rotterdam belde met de vraag of ik morgen bij hen kon komen werken. Ze hebben een onderbezetting. Jammer voor hem, maar dat gaat niet lukken. In Dordrecht ben ik onmisbaar, morgenmiddag heb ik een vol spreekuur. Het spreekuur van vrijdagmorgen ging overigens bijzonder goed. Ik typ vaak brieven voor mensen en ze zijn altijd in hun nopjes met wat ik voor ze uit de pc rammel.

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 21 maart 2005 om 20:57:
Vroeger, toen ik nog mocht genieten van het werklozenbestaan, kon ik als het zonnetje scheen en de temperatuur een aangemame hoogte had bereikt, op m'n balkonnetje plaatsnemen. Een boekje, een sigaartje, een muziekje, een kop koffie... Dit bestaan lijkt nu lichtjaren geleden. Op dit feit werd ik vandaag met mijn neus gedrukt door het voorzichtige aanbreken van de lente. Voorzichtig, want een stevige bries probeerde hardnekkig door de vezels van onze kledij te dringen. Desalniettemin liet ik mij in de pauze de milde zonnestralen op mijn zachte huid welgevallen, en pikte 's middags stiekem nog 10 minuten extra mee. Moet kunnen. Als Loket-commando heb ik wel een bonus verdiend.

Okee, ik ben niet de enige geinspireerde vandaag

[Pleun]

Vanmorgen werd ik al voor 6.00 uur wakker. Ook bleek ik m'n lezen nog in te hebben. Hoe kan dat nou, dacht ik. Al snel begon het te dagen. Toen ik gisteren om 21.00 had gedoucht was ik op bed gaan liggen en prompt in slaap gevallen. Een unicum voor een avondmens als ik. Nu was ik gisteren ook wel ietwat vermoeid, ook een commando is wel eens moe, maar om dan al om 21.00 uur te gaan liggen maffen... Maar ach, sinds de Fabeltjeskrant niet meer wordt uitgezonden is er 's avonds toch niks meer op tv.

Op Rotterdam Centraal, toen ik op weg was naar de trein richting Dordrecht, kwam ik de regiomanager tegen met wie ik morgen een sollicitatiegesprek heb. Hij lachte vriendelijk naar me en gaf in het voorbijgaan een klopje op m'n arm. Een goed voorteken?

De werkdag was relaxt. Vanmorgen telefoon en balie en 's middags spreekuur. 6 mensen stonden er op de agenda. Dat is best veel, maar met de eerste twee was ik snel klaar en de laatste kwam niet opdagen. Een van de spreekuren betrof een meisje van 18 dat bij een supermarkt op staande voet was ontslagen omdat ze van diefstal werd verdacht. Mijn inschatting was dat het best zo eens zou kunnen zijn dat de werkgever op een makkelijke manier van haar af probeerde te komen, ofschoon ze ook weer niet zei dat ze het niet gedaan had. Er waren kasverschillen, maar ja, hoe groot die waren en hoe die waren ontstaan... Het leek me een aardig, niet geheel onaantrekkelijk, meisje, het zou me tegenvallen als ze echt had gepikt. Maar goed, ik verwees haar naar een advocaat, die mag er verder aan gaan trekken.

M'n laatste klant was een meneer van middelbare leeftijd met nog 3 tanden (ik heb ze niet precies kunnen tellen) die door de gemeente uit z'n boven een cafe gelegen huis was gezet wegens brandgevaar. Hij huurde er een kamer en medebewoners (junks) hadden alles lopen slopen wat los en vast zat, zoals gasleidingen. Dat de woning op last van de brandweer was afgesloten, ja daar kon ik me iets bij voorstellen. Alleen had de man geen vervangende woonruimte aangeboden gekregen, probleempje dus. Na afloop moest ik de (buiten)deur van de spreekkamer openzetten om de dranklucht te verdrijven. Het leek me niet zo tof als clienten zouden denken dat die bij mij vandaan kwam...

Gisteren gebeurde er trouwens nog iets grappigs toen ik naar huis liep. Er stopte een auto naast me en twee Marokkaanse (dat zie ik meteen) dames vroegen de weg naar het Holy-ziekenhuis. Ik legde het uit maar helemaal begrijpen deden ze het niet. Derhalve bood ik aan om een stukje mee te rijden, wat door de dames gretig werd geaccepteerd. Jammer dat ik halverwege de route al uit moest stappen, anders had ik veel te ver terug moeten lopen. Achteraf bedenk ik me dat het eigenlijk best wel eng is om zomaar bij 2 vreemde vrouwen in de auto te stappen. Wie weet wat er allemaal had kunnen gebeuren...

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 22 maart 2005 om 18:50:
Gisteren gebeurde er trouwens nog iets grappigs toen ik naar huis liep. Er stopte een auto naast me en twee Marokkaanse (dat zie ik meteen) dames vroegen de weg naar het Holy-ziekenhuis. Ik legde het uit maar helemaal begrijpen deden ze het niet. Derhalve bood ik aan om een stukje mee te rijden, wat door de dames gretig werd geaccepteerd. Jammer dat ik halverwege de route al uit moest stappen, anders had ik veel te ver terug moeten lopen. Achteraf bedenk ik me dat het eigenlijk best wel eng is om zomaar bij 2 vreemde vrouwen in de auto te stappen. Wie weet wat er allemaal had kunnen gebeuren...

   ja, levensgevaarlijk die Marokkanen van tegenwoordig, pas maar op  
Eigenlijk dacht ik dat het voor vrouwen gevaarlijk was om bij vreemde mannen in de auto te stappen, andersom is mij nog niet bekend...

[Pleun]

Slopend dagje gehad. Die begon al goed toen ik op teletekst las dat de gekozen burgemeester van de baan is. Ik voelde acuut tranen opwellen. Jarenlang had ik er naar uitgezien dat er een gekozen burgemeester zou komen en nu ging het niet door...

Maar ik onderdrukte m'n tranen, ik had andere dingen aan m'n hoofd. Om 9.15 werd ik bij het Loket in Rotterdam verwacht voor het sollicitatiegesprek. In de trein begonnen m'n zenuwen op te spelen, ik kneep hem als een ouwe dief. Vreemd zou je zeggen, ze kennen me tenslotte al en weten wat ik kan. Maar ja, er hing nogal wat af van het gesprek. Echt lekker ging het ook niet, ik was te gespannen. Wel maakte ik af en toe Pleunsiaanse grapjes. Zo vroeg de regiomanager (die ik dus al ken) hoe ik mezelf zie over 5 jaar. Ben je bang voor je plekje?, was mijn ietwat bijdehandte antwoord. Hij moest er wel om lachen. Een andere vraag die ik me herinner was of ik aan sport doe. Alleen hardlopen af en toe, antwoordde ik. 'Probeer je dan steeds sneller te lopen?' vroeg de dame van personeelszaken die ook bij het gesprek zat. Pleun: 'Neuh, daar ben ik mee gestopt toen ik ging hyperventileren.'

Na afloop van het gesprek, waar ik dus niet tevreden over was maar dat ook weer niet erg slecht ging, was ik doodmoe. Het lukte me de rest van de dag ook niet meer om te ontspannen. Best vervelend, want uitgerekend vandaag was het weer druk aan de telefoon. Aan de ene kant betekende het afleiding, aan de andere kant was ik in m'n gedachten alleen bezig met het sollicitatiegebeuren. Ik stuurde nog een lange aanvullende mail naar de regiomanager, volgens m'n leidinggevende een goede, zelfverzekerde mail. Was ik dat ook maar iets meer geweest tijdens het gesprek, maar tijdens sollicitatiegesprekken balanceer ik vaak op de rand van een blackout.

Het werk ging desondanks erg goed vandaag. Alle clienten heb ik goed en vlot kunnen helpen. Zo af en toe tref je iemand die niet helemaal spoort en dat gebeurde vanmiddag ook weer. Een meneer uit Den Bosch wiens vriendin hem op straat wilde zetten. Ze hadden een geregistreerd partnerschap en of dat zo maar kon? De man kwam over als de Zenuwpees van het Jaar, hij praatte snel en gebruikte om de haverklap de woorden 'wat ik zeggen wou'. Hij vertelde dat z'n vriendin psychotisch was en gaandeweg het gesprek werd duidelijk dat aan meneer zelf ook wel een steekje los was. Hij was onder bewind gesteld, wat betekent dat iemand door de rechter is aangesteld om de financiele zaken te beheren, omdat je daar zelf niet toe in staat bent. Uiteraard was de man het niet eens met deze maatregel. 'Je hebt een prettige stem' zei hij, en vond dat ik het goed deed. Als een vrouw dit zou zeggen zou ik spontaan zijn gaan glimmen, maar in dit geval deed het me niks. 'Ik kan horen dat je uit de buurt van Rotterdam komt. Ik ben voor een club uit Rotterdam, voor Feyenoord.' Toen ik zei dat ik ook voor Feyenoord was, ging het gesprek even over voetbal, maar al snel begon de man al z'n andere problemen aan me uiteen te zetten. Heb ik weer, dacht ik. Nadat ik zo'n 10x had beloofd dat hij de volgende keer als hij belde gewoon naar me kon vragen, kon ik eindelijk de hoorn erop leggen. 23 minuten gaf de teller aan, m'n langste gesprek van de dag (het gemiddelde ligt tussen de 2,5 en 6 minuten).

Uit het werk ging ik even naar de supermarkt om een maaltijd te halen. Drie keer raden wat. Ook kocht ik een chocoladepudding van Mona, die had ik na zo'n dag wel verdiend.

[Santaarnpaal]

quote:

Pleun schreef op 23 maart 2005 om 20:04:
Slopend dagje gehad. Die begon al goed toen ik op teletekst las dat de gekozen burgemeester van de baan is. Ik voelde acuut tranen opwellen. Jarenlang had ik er naar uitgezien dat er een gekozen burgemeester zou komen en nu ging het niet door...

[Picardijn]

Je wil toch niet stellen dat je ambitie had om burgervader te worden?

[Pleun]

Zeker, met mijn rustgevende basstem zou ik toch in aanmerking moeten komen als opvolger van Opstelten zou je zeggen...  

[Roodkapje]

basstem?

[Slim blondje]

quote:

Roodkapje schreef op 24 maart 2005 om 12:18:
basstem?

ik dacht dat je een Pleunstem had...?

[LaNaussee]

Kan dit blogje niet beter omgedoopt worden in 'De speelplaats van Pleun en Slim Blondje'?

[Pleun]

quote:

Roodkapje schreef op 24 maart 2005 om 12:18:
basstem?

Zeker, ik ben bas. Dat maakt dus dat ik een basstem heb. Aangezien die door mensen als rustgevend wordt ervaren, meende ik mij deze kwalificatie te kunnen permitteren.  

Pleun is weer flink door de mangel gehaald vandaag. Ik moest van 9.00 tot 20.00 werken, en tussendoor nog even op sollicitatiegesprek in Breda. Juist toen ik de deur van het Loket uitstapte om de trein naar Breda te pakken, werd ik gebeld door de assistent-regiomanager van Rotterdam dat ik ben uitgenodigd voor een tweede gesprek aldaar. Dat betekent als het goed is dat ik ben aangenomen en dat nu alleen nog moet worden bepaald bij welk Loket ik word gestationeerd (3 dagen vast bij een specifiek Loket, 2 dagen flexibel op regio-basis). Dat Loket gaat waarschijnlijk Den Haag worden... Het is nog niet open, maar het zal een van de grootste en drukste Loketten van Nederland gaan worden. Op zich niet verkeerd, maar ik blijf liever in Dordrecht (mijn tweede optie is Rotterdam). Het schijnt dat ze me daar willen hebben omdat ik dan weer mensen in moet werken. Ik blijf bezig...   Maar ik ben allang blij, ik kom steeds een stapje dichter bij het grote doel.

Het gesprek in Breda ging beter dan dat van gisteren moet ik zeggen, hoewel ik weer flink werd doorgezaagd. Bijvoorbeeld over een passage in mijn CV, waarvan ik het achteraf oerstom vind dat ik die heb vermeld. Wat het precies is zeg ik niet, het is te lachwekkend. Een van de vragen van de regiomanager waar ik al rekening mee had gehouden was aan welke regio ik de voorkeur geef. 'Op die vraag kan ik geen antwoord geven' zei ik, 'het is voor mij nog niet relevant.' 'Maar voor mij is het wel belangrijk', reageerde de manager. Pleun: 'Sorry, maar ik ga daar pas over nadenken als het daadwerkelijk aan de orde is, als dezelfde vraag gisteren was gesteld had ik hem ook niet beantwoord.' Daar kon hij het mee doen... Ik vond het wel cool van mezelf dat ik mij zo parmantig opstelde. Over andere dingen uit het gesprek was ik minder tevreden, maar zo erg als gisteren was het gelukkig niet.

Rond 16.30 was ik weer terug in Dordrecht en kon ik ff uitblazen. In m'n borstzakje knisperden de kaartjes voor Feyenoord - PSV die ik in de pauze had gekocht. Op 20 april ga ik met Santaarnpaal weer eens ouderwets een partijtje voetbal in de Kuip bekijken. Niet dat ik veel heil zie in de kansen van Feyenoord, maar je weet het niet... misschien wordt het wel een heroische overwinning waar generaties later nog over wordt gesproken. 'Weet je nog, die 5-0 toen tegen PSV, met die omhaal van Kuyt? En daarna was Ajax natuurlijk een eitje...'

Uitgebreid zitten kletsen met de vrouwelijke collega die ik wel tof vind. 41 is ze en ze ziet er (nog) best leuk uit. 3 kindjes heeft ze. We kletsten over het werk en over haar vroegere liefdesleven. Toen ze al een relatie had, had ze er ooit jarenlang een vriendje bij waar ze eigenlijk meer van hield. Maar uiteindelijk koos ze toch voor haar huidige man, omdat ze daar meer toekomst in zag. Ze zit altijd enorm met me te flirten, volgens mij vindt ze me wel een leuk en lief ventje. 'Ik ben verbijsterd' zei ze toen ze me vanmorgen in pak zag. Dat valt me trouwens sowieso op, dat er veel meer vrouwen een blik op je werpen als je in zo'n stom pak loopt. Nou ja, stom... het geeft een man natuurlijk wel een bepaalde uitstraling.  

ff geen verhalen over clienten vandaag. Het werk ging lekker, misschien dat het aangename zonnetje (nou ja, overdag dan) stimulerend werkt, maar ik voel me net Superpleun. Tijdens het sollicitatiegesprek kreeg ik te horen dat ik nogal vaak zeg dat ik mezelf zo goed vind, maar ik kan het toch ook niet helpen dat ik Superpleun ben?  

[Pleun]

quote:

LaNaussee schreef op 24 maart 2005 om 22:47:
Kan dit blogje niet beter omgedoopt worden in 'De speelplaats van Pleun en Slim Blondje'?

Nee, Slim Blondje heeft al een blogje, das niet eerlijk.

Ach, Pulpeet zit in een creatief dipje en verder is het toch logisch dat je wat vaker reageert in weblogs van personen die je kent? Ik lees zelf altijd alle blogjes, maar reageer niet overal.

[Pleun]

De pijp is leeg

Pleun fumes une pipe oftwel Pleuntjes pijp is leeg. Het begint een beetje afgezaagd te worden, maar ik ben weer eens aan het einde van mijn Latijn. Dat was ik vanmorgen al, ik was volledig de weg kwijt. Toen ik de deur uitstapte en een hand langs m'n gezicht haalde, merkte ik dat ik me was vergeten te scheren. Halverwege de route naar het station kwam ik ook nog eens tot de ontdekking dat ik m'n telefoon en bankpas was vergeten. Snel terug naar huis dus om ze op te halen.

Vanwege Goede Vrijdag waren er minder collega's, we zaten maar met z'n drietjes vandaag. Dat was wel te doen, erg druk is het niet geweest. Met de ene collega, een meisje dat half Turks half Nederlands is, uitgebreid zitten kletsen over mijn sollicitatiegesprek, perfectionisme (ik zei dat ze volgens mij perfectionistisch was, wat ze bevestigde), mijn vroegere liefdesleven (uhhhh), leuke clientes, collega's, verbetering van het werk, etc. Geinteresseerde dames hoeven zich geen zorgen te maken hoor, de collega is getrouwd en zou niet bij me passen, hoewel ik haar heel sympathiek vind. Ze zei dat ik jongensachtig en erg zelfverzekerd overkom. Dat eerste verbaasde me niet, het tweede wel een beetje. Maar het kan wel kloppen, op het werk voel ik me zelfverzekerd.

Qua verhalen over clienten val ik een beetje droog de laatste dagen, dat komt doordat ik in m'n hoofd enorm bezig ben met die sollicitaties. Dat kost ook energie, gelukkig heb ik een Duracell-batterij in mijn poepertje.   Aan de balie kwamen twee Turkse dames. De een had een ongeluk veroorzaakt en volgens haar verzekeringsmaatschappij was ze niet verzekerd. Haar vriendin vertaalde wat ze zei, en volgens mijn half Turkse collega liet ze bij het tolken essentiele informatie weg (ze was te laat met het betalen van premies). Ik verwees haar naar een advocaat, hoewel de kans dat ze verzekerd is niet bijster groot is. 'Werk ze verder' zei de ene vriendelijk toen ze zich omdraaide, daarbij bijna haar hoofd stotend tegen een balieschot. Volgens mij vond ze me wel aardig, maar ik ben dan ook altijd erg lief voor moslima's.

Vanmorgen ging er in de trein trouwens een erg leuk Marokkaans grietje schuin tegenover me zitten. Of ze die plek met opzet koos weet ik niet zeker, maar ze was me al eerder opgevallen (en andersom ook). Ze had een fraai geval om haar hals, ik had bijna gezegd 'wat heb jij een mooie ster om je nek zeg', maar in een volle trein durfde ik niet.  

[Pleun]

Onverwacht bezoek

Een paar uurtjes geleden... Pleun ligt nog heerlijk te ronken in z'n mandje, als rond 12.30 de bel gaat. Pleun schrikt wakker en denkt 'zal ik open doen of niet?' Het is al eerder gebeurd dat Pleun uit bed werd gebeld en weigerde open te doen, maar op die momenten had hij het sterke vermoeden dat het Jehova's Getuigen of collectanten betrof. En die mag je best vergeefs laten aanbellen, het geweten van Pleun doet daar niet moeilijk over. Maar in dit geval... Misschien was het wel de postbode met een belangrijk pakketje voor het broertje van Pleun. Als z'n broertje dan zou vragen 'is er nog een pakje voor me bezorgd' en Pleun zou antwoorden 'nee, maar er is wel gebeld toen ik nog op bed lag', zou de arme Pleun de wind van voren krijgen.

U begrijpt het al, Pleun stapte toch maar z'n bedje uit en deed de deur open. Daar stond niet de postbode, maar een engel. Pleun wreef in z'n slaperige oogjes, maar ze was het echt: de dier'bre jongedame van het overjordaanse. 'Ik dacht al dat je nog op bed lag' zei ze vrolijk en stapte het huisje binnen. 'Ik was wel nieuwsgierig hoe je eruit ziet als je net uit bed komt.' Pleun wreef eens over zijn stoppelbaard. De logica van deze nieuwsgierigheid ontging hem. Zou de jongedame ook nieuwsgierig zijn naar de slaaplucht van Pleuntje? We weten het niet.

De jongedame had op deze stralende zaterdag inkopen gedaan in het centrum van Vlaardingen, en maakte van de gelegenheid gebruik om Pleun met een bezoekje te vereren. Het tweede onverwachte bezoek in korte tijd, Pleun mag blij zijn met zo'n spontane jongedame. En dat is hij dan ook. De twee keuvelden wat over vervelende collega's in de bloemenwinkel en de jongedame liet zien wat ze zojuist had gekocht. Een nieuwe tas en twee leuke filmpjes. Jammer genoeg moest ze al snel weer naar huis om te eten, maar er zijn slechtere manieren denkbaar om uit bed gebeld te worden op zaterdag.

Baardmans Pleun ging vervolgens douchen en boodschapjes doen. Omdat hij houdt van afwisselend en gevarieerd eten kocht hij twee pakken lasagna: lasagna bolognese en lasagna verde. En het paasbrood was in de aanbieding, dus dat pikte hij ook maar even mee. Het Turkse meisje aan de kassa was verbaasd dat er maar 1 flesje bier tussen de boodschappen zat, maar zo'n drankorgel is Pleun nou ook weer niet natuurlijk. Zometeen gaat hij voor het eerst sinds lange tijd weer eens genoeglijk plaatsnemen op z'n balkonnetje, in afwachting van, hopelijk, een mooi potje voetbal vanavond.

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 26 maart 2005 om 15:09:
Onverwacht bezoek
U begrijpt het al, Pleun stapte toch maar z'n bedje uit en deed de deur open. Daar stond niet de postbode, maar een engel. Pleun wreef in z'n slaperige oogjes, maar ze was het echt: de dier'bre jongedame van het overjordaanse. 'Ik dacht al dat je nog op bed lag' zei ze vrolijk en stapte het huisje binnen. 'Ik was wel nieuwsgierig hoe je eruit ziet als je net uit bed komt.' Pleun wreef eens over zijn stoppelbaard. De logica van deze nieuwsgierigheid ontging hem. Zou de jongedame ook nieuwsgierig zijn naar de slaaplucht van Pleuntje? We weten het niet.

1) ik ben geen engel
2) dat tweede heb ik niet gezegd
3) nee, daar ben ik niet nieuwsgierig naar
4)

[Pleun]

quote:

Slim blondje schreef op 26 maart 2005 om 16:16:
[...]
2) dat tweede heb ik niet gezegd

Welles.   (in ieder geval iets dat er op leek)

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 26 maart 2005 om 16:57:
[...]
Welles.   (in ieder geval iets dat er op leek)

iets wat er op lijkt is nog niet hetzelfde...
ik zei dat ik weer 'ns langs wilde komen, en dat het wel grappig vond dat ik nu eens zag hoe een net-uit-bed-Pleun eruit ziet.
Hoe dan ook, het was niet shockerend (ervaring zat met broers) maar wel grappig. Dat gezicht!! Stommel-de-stommel, deur open, opnemend van tenen tot haar, en een duf hoofd langzaam vertrekkend in een verbaasde grijns. "Wat moet jij hier?" volgens mij dacht je dat ik nu echt was weggelopen...

[Pleun]

quote:

Slim blondje schreef op 26 maart 2005 om 19:41:
[...]

iets wat er op lijkt is nog niet hetzelfde...
ik zei dat ik weer 'ns langs wilde komen, en dat het wel grappig vond dat ik nu eens zag hoe een net-uit-bed-Pleun eruit ziet.

O ja, dat was het  

quote:

volgens mij dacht je dat ik nu echt was weggelopen...

Nou, ik had m'n lenzen nog niet in en zag dus een beetje wazig. 'Wat ziet die postbode er raar uit' was m'n eerste gedachte, tot het tot me doordrong dat jij het was. Ik dacht geloof ik niet dat je was weggelopen (hoewel... het schoot misschien ff door m'n hoofd), maar mocht het ooit een keer gebeuren dan ben je welkom hoor

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 26 maart 2005 om 21:25:
[...] Ik dacht geloof ik niet dat je was weggelopen (hoewel... het schoot misschien ff door m'n hoofd), maar mocht het ooit een keer gebeuren dan ben je welkom hoor

 aardig, maar ik gok dat ik er geen gebruik van ga maken...

[karlos]

als jullie zelfs online gaan ruzie maken, moet ik me denk ik toch echt bij LaNaussee aansluiten:

quote:

Kan dit blogje niet beter omgedoopt worden in 'De speelplaats van Pleun en Slim Blondje'?

of stoor ik jullie nu in jullie gesprek?

[Slim blondje]

quote:

karlos schreef op 27 maart 2005 om 12:19:
als jullie zelfs online gaan ruzie maken, moet ik me denk ik toch echt bij LaNaussee aansluiten:


[...]


of stoor ik jullie nu in jullie gesprek?

sorry, ik zal voortaan iets minder vaak reageren, voor deze weblog moet de eer aan Pleun gehouden worden.
Sorry Pleun!

[Pleun]

Zoals gezegd gisteravond een potje voetbal gekeken. Roemenie - Nederland stond op het programma, een belangrijke wedstrijd in het kader van de kwalificatie voor het WK. Ik ben het niet eens met het selectiebeleid van goeroe Van Basten, maar tot nu toe komt hij er mee weg. Nederland won met 0-2 en is eigenlijk nooit echt in de problemen gekomen. Toch vind ik dat ervaren topspelers als Kluivert, Seedorf, Davids en Zenden niet definitief aan de kant moeten worden geschoven. Seedorf kan ik persoonlijk missen als kiespijn en Kluivert heeft een mentaliteit van lik m'n vestje, maar je kan niet ontkennen dat ze in het verleden van waarde zijn geweest voor Oranje. Kluivert is pas 28 en topscorer allertijden, ik hoop dat hij nog een kans krijgt. Dat zal ook aan hemzelf liggen, tot nu toe bakt hij er bij Newcastle United niet veel van.

De eerste helft zag ik troosteloos in m'n uppie, waarbij ik ook nog eens het eerste doelpunt miste omdat ik te laat inschakelde. Wie verwacht ook dat ze na 40 seconden al scoren? De wedstrijd begon al om 19.00 uur en veel mensen, waaronder Santaarnpaal, hadden daar geen rekening mee gehouden. De tweede helft bekeken we gezamenlijk. Het was spannend en pas bij de 0-2 konden we tevreden achterover gaan leunen. Babel was de doelpuntenmaker. Hij werd besprongen door ploegmakkers, de toren van Babel. Het voetbal was niet mooi maar dat hoeft ook niet. De lachende gezichtjes op het onerstaande plaatje zijn derhalve nog steeds van toepassing op Oranje.



Na de wedstrijd kregen we gezelschap van Pulpeet. Die heeft geen benul van voetbal, dus eerder hadden we hem niet gemist. Woensdag was hij, met goede vriend Maat, ook al op bezoek geweest in het huisje van Pleun, waarbij het gesprek ging over de kerk en het geloof. Altijd interessant. Gisteren was Pulpeet vooral vol van pasen en het drukke programma dat hem te wachten stond. Zo was er vanmorgen om 8.00 uur een paasontbijt in de kerk. 8 uur!  

Hoewel ik inmiddels al wat ben uitgerust, malen de sollicitatiegesprekken van de afgelopen week nog steeds door m'n hoofd. Niet gezond eigenlijk. Ik ben niet goed in sollicitatiegesprekken, maar bereid me er ook nooit echt op voor. Misschien moet ik dat toch eens gaan doen in de toekomst, dat voorkomt wellicht knulligheden en stomme antwoorden. Zo is het niet slim om op een vraag 'wat vind je dat beter kan bij het Loket' te antwoorden dat je de indruk hebt dat de communicatie van het management beter kan, terwijl je dat management tegenover je hebt zitten... Is dat nu lef of is het gewoon dom?

[Pleun]

quote:

Slim blondje schreef op 27 maart 2005 om 12:22:
[...]

sorry, ik zal voortaan iets minder vaak reageren, voor deze weblog moet de eer aan Pleun gehouden worden.
Sorry Pleun!

Eej, trek je er nix van aan! Ze zijn gewoon jaloers...  

Maarre... je wilt dus niet van mijn gastvrijheid gebruik maken? Mij best hoor, als je liever naar een Blijf van m'n Lijf-huis gaat...  

[Pleun]

O ja, na een tip van een collega-blogger heb ik vanmorgen een stukje meegepikt van een tv-uitzending uit de Stadshartkerk in Amstelveen. Wat me opviel... er zitten veel leuke deernes daar...

[Macguinness]

quote:

Pleun schreef op 27 maart 2005 om 13:13:
 Zo was er vanmorgen om 8.00 uur een paasontbijt in de kerk. 8 uur!  

Was dat inclusief zomertijd

Wij hebben trouwens ook een paasontbijt bij ons in de kerk, alleen doen wij het vanmiddag na de kerkdienst...

[Pleun]

quote:

Macguinness schreef op 27 maart 2005 om 14:37:
[...]

Was dat inclusief zomertijd  

Yep.

[Pulpeet]

quote:

Macguinness schreef op 27 maart 2005 om 14:37:
[...]

Was dat inclusief zomertijd

Yep.
Ik hoorde dat er toch nog zo'n 30 a 40 mensen waren.
Toen al die mensen hun paasbrood naar binnen zaten te werken heb ik samen met een muzikale vriend en nog twee enthousiaste dwarsfluitistes even ingespeeld voor de dienst. Met 'bijzonderen diensten' wordt er altijd een muziekgroepje opgetrommeld. We zongen o.a. lied 208 uit het lieboek. Dat heeft in totaal 19 coupletten. We zongen er 9, maar dan nog is het tellen geblazen! Gelukkig hadden we goed geteld en eindigden we tegelijk met de rest van de gemeente.

[Macguinness]

quote:

Pulpeet schreef op 27 maart 2005 om 15:06:
[...]

Yep.
Ik hoorde dat er toch nog zo'n 30 a 40 mensen waren.

Petje af hoor !
_{Al ben ik blij dat ze dat bij ons niet gedaan hebben}