God aanwezig in de dingen?

[porcupine]

Het onderscheid tussen:

• de schepping als in zichzelf bestaand, uit niets geformeerd?

• de schepping als uitgesproken Woord van God, als emanatie(/uitvloeisel)?

Doet het ertoe?

Natuurlijk is het in essentie een moeilijk filosofisch probleem, waar niet iedereen zich mee bezig hoeft te houden. Maar toch denk ik dat het wel van belang is. Zeker nu het spiritualisme in de wereld, maar ook in de kerk steeds meer doordringt.
(Kijk maar naar sommige PKN diensten, waarin vooral sprak is van God als macht, kracht, energie, een energie die ook in mensen, dieren, planten en wat ook maar aanwezig kan zijn. De zgn. goddelijke vonk.)

Ik hoop in deze discussie een meer duidelijke mening te vormen.

De aanleiding hiervoor ligt in een gesprek dat ik had met iemand, over de mogelijk om als mens goed te doen, goed te leven. Hij zag er niet veel kwaad in om te denken dat er iets goddelijks in de mens is, aangezien de levensadem die de mens leven gaf, de HG in heel de schepping aanwezig is, omdat er anders geen leven, geen groeikracht zou zijn.

Ik denk niet dat ik het eens ben met deze redenatie, maar weet niet precies waar het op vast zit.

[Appelmoes??]

Ik denk dat mensen het denken om zichzelf niet zo slecht te voelen. Het klinkt veel leuker als je een zelf een beetje god bent, dan te weten dat je slecht bent en alleen het goede kan doen door Gods genade.

[Priscilla en Aquila]

De wereld is door het Woord geworden, geschapen door het woord van God. Maar niet goddelijk in de zin van dat God in alles wat Hij heeft geschapen te vinden is. Wel kun je door de schepping zien dat er een God moet zijn. Iemand Die dit alles heeft gemaakt en ontworpen.

God is de onderhouder van het leven. En van de schepping. Hij zorgt dat de processen door blijven gaan.
Maar de mens is niet goddelijk, zeker na de zondeval zou je dat toch niet kunnen volhouden. Adam en Eva stierven geestelijk gezien al toen ze ongehoorzaam waren. Vanaf die tijd geldt dacht ik toch voor ieder mens: hoewel gij dood waart door uw overtredingen en zonden. (Ef. 2)
En dood wil dan in eerste instantie zeggen: niet meer in staat tot contact met God. Als we goddelijk zouden zijn vanuit onszelf, zouden we zeker in contact met God staan zonder dat we daarvoor Jezus eerst nodig hebben. Hij is dan toch overbodig.

[rietje]

de mens is naar Gods beeld geschapen, en dan niet in de trand dat we op God lijken qua uiterlijk, maar: we denken allebei, we maken allebei beslissingen, we doen dingen, we maken keuzes.
voor de zondeval leken we nog meer op God, omdat de mens gehoorzaam was aan God. na de zondeval zijn we verder van God af komen te staan, maar doordat  God zijn enige Zoon gegeven heeft, kunnen we weer bij God komen.

[E-line]

Ik moest even denken aan psalm 8:

quote:

O HERE, onze Here,
hoe heerlijk is uw naam op de ganse aarde,
Gij, die uw majesteit toont aan de hemel.
3 Uit de mond van kinderen en zuigelingen
hebt Gij sterkte gegrondvest, uw tegenstanders ten spijt,
om vijand en wraakgierige te doen verstommen.

4 Aanschouw ik uw hemel, het werk van uw vingers,
de maan en de sterren, die Gij bereid hebt:
5 wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt,
en het mensenkind, dat Gij naar hem omziet?
6 Toch hebt Gij hem bijna goddelijk gemaakt,
en hem met heerlijkheid en luister gekroond.
7 Gij doet hem heersen over de werken uwer handen,
alles hebt Gij onder zijn voeten gelegd:
8 schapen en runderen altegader
en ook de dieren des velds,
9 de vogelen des hemels en de vissen der zee,
hetgeen de paden der zeeën doorkruist.

10 O HERE, onze Here,
hoe heerlijk is uw naam op de ganse aarde.

Hier zie je volgens mij heel duidelijk dat God de maker is van de natuur, en van de mensen en dieren, en dat je Hem dáárom kunt eren, maar níet omdat Hij ín die natuur verstopt is ofzo. De mens is bijna goddelijk gemaakt, dat is iets anders dan: de mens heeft een goddelijke vonk.

[E-line]

En trouwens, het feit dat over de mens wordt gezegd dat hij mag heersen over alle dieren in de natuur. Dat zou je toch niet mogen als in de natuur een 'goddelijke vonk' of iets in die geest heeft.