Wat is de invloed van het joodse geloof geweest op de ontwikkeling van de wetenschap?
En wat is de invloed van de opkomst van het monotheisme geweest?Misschien is dat wel een goede focus voor dit topic, want Cahill roert inderdaad een heleboel onderwerpen aan. Belangrijk in dit soort discussies vind ik altijd dat het niet zo moet zijn dat het resultaat van die vraag een soort wel of niet bewijs van het geloof zou moeten opleveren. Het antwoord op de vraag of het geloof wel of niet behulpzaam is geweest voor de ontwikkeling van de wetenschap beoogt op geen enkele manier de juistheid van het geloof aan te tonen. Neemt niet weg dat het wel een interessante vraag is!
Ik denk dat het in deze kwestie vooral gaat om de volgende vraag: welke invloed heeft de overgang van polytheisme naar monotheisme op het denken van de mens gehad? Cahill werkt die vraag uit in zijn boek en hij gaat daarbij uit van de geschiedenis van Abraham, zeg 2300 jaar v. Christus. Cahill stelt dus dat het monotheisme heeft gezorgd voor de overgang van cyclisch naar lineair denken. Ik kan me daar wel wat bij voorstellen.
De socioloog Rodney Stark heeft hier ook wel over geschreven, lees b.v. stuk uit ND recensie:
,,Christelijke theologie was noodzakelijk voor de opkomst van de wetenschap'', aldus Stark. Wetenschap kwam alleen op in gebieden waar de wereldbeschouwing gevormd was door het christendom, dat wil zeggen in Europa. Veel beschavingen kenden alchemie; alleen Europa ontwikkelde scheikunde. Evenzo werd overal astrologie beoefend, maar alleen in Europa werd dat tot astronomie.
Want het christendom schilderde God als een 'rationeel, reactief, betrouwbaar en almachtig Wezen', die een heelal had geschapen met een 'rationele, wettelijke, stabiele'' structuur. Dit geloof leidde op een unieke manier tot 'geloof in de mogelijkheid van wetenschap'.
Zie:
http://www.nd.nl/newsite/artikelen/20031229/dinp3630007.xmlIk denk dat wetenschap vooral te maken heeft met het willen beheersen van de natuur en haar te gebruiken ten dienste van de mens. Het polytheisme veronderstelde een natuurwerkelijkheid waar de mens bang voor was. Die onderzoek je niet, maar die aanbid je of daar ben je bang voor. Het geloof in 1 God en het geloof in het onderscheid tussen Schepper en geschapene maakte het mogelijk dat de mens het geschapene ging onderzoeken en onderwerpen.
Ook de Egyptenaren b.v. kenden wel wetenschap: bouwkunde (pyramides!), astrologie, etc. Maar als ik me niet vergis stelden die deze kunsten vooral in dienst van de religie.
De Griekse beschaving kende natuurlijk ook wel wetenschap, maar die kwam pas rond 500 v. Christus echt opzetten. Lang na Abraham.