quote:
Ja. Leuk
. Hoewel ik denk dat de verschillen niet zo enorm zullen blijken als ze nu wel schijnen als we nog wat doorpraten. Ik moet bekennen dat ik onbewust een beetje aan het stangen was
" class="smiley" /> .
quote:
Ik ga ervan uit dat NIETS waard is om ervoor te sterven.
Daar zijn we het inderdaad niet over eens. Zo'n standpunt houdt dat je niets belangrijker vind dan je eigen bestaan. Ik vind mijn bestaan belangrijk, maar er zijn belangrijker zaken. Als je in het besef leeft van Jezus' offer, dan is het offer van je eigen leven voorstelbaarder.
quote:
Vaak heb ik de indruk dat het eerder het gevolg is van indoctrinatie, van kindsbeen af. Zoals bij de orthodoxe joden lijkt het me voor een individu dat erin is opgegroeid bijzonder moeilijk om uit zo'n "systeem" te stappen
quote:
Zou iemand zonder enige vorm van indoctrinatie bereid worden gevonden om vrijwillig zijn leven voor zijn "land" te geven?
quote:
"Indroctineren" is: "onder druk doen aanvaarden" (Van Dale).
Belangrijk hierbij is het ontkennen of het breken van de vrije wil van het slachtoffer. (Zoals dat bijvoorbeeld in sektes wordt toegepast.) Met opvoeding heeft dat niets te maken.
In het licht van deze uitingen blijft je definitie van indoctrinatie voor mij tweeslachting. Je zegt dat het te maken heeft met ontkennen of breken van de vrije wil, en niets met opvoeding, maar brengt het eerder ('van kindsbeen af','zoals bij de orthodoxe joden') toch in verband met opvoeding.
Gezien je eerdere uitlatingen reageerde ik vanuit een definitie van indoctrinatie in wijde zin. Dus ook het systematisch presenteren van een bepaald wereldbeeld als onderdeel van opvoeding. Dat is geen cynisme, zoiets heet een misverstand.
Uitgaande van je laatste nauwere definitie van indoctrinatie denk ik zeker dat er mensen zijn die zonder enige indoctrinatie in bepaalde situaties bereid zijn hun leven te geven voor hun godsdienst, hun cultuur of hun land.
quote:
Wie de opleiding van de marines kent weet wat ik bedoel.
Voor de duidelijkheid, ik was tegen de oorlog in Irak, en ik denk dat het Amerikaanse volk voorgelogen is door haar politieke elite. Maar diegenen die bordjes met 'helden' omhoog hielden, waren er zelf van overtuigd dat Amerika bedreigd wordt, en dat die soldaten hun leven gingen wagen voor de thuisblijvers. Ik vind het normaal dat de thuisblijvers vanuit die optiek waardering voor de soldaten hadden. De term 'held' laat ik voor hun rekening. De hyperbolen komen gauw uit de kast als het over je broers, zonen, vaders etc. gaat. Het woord 'held' is op allerlei vlak aan inflatie onderhevig.
Persoonlijk zie ik ze niet als helden. Ik zie mensen die vaak voor hun scholing, of uit verveling dienst namen, ik zie een onnodige en contraproductieve oorlog, ik zie mensen die vanuit de veiligheid van het vliegdekschip met een druk op de knop elders dood en verderf zaaien.
quote:
Hoe sta je tegenover plegers van zelfmoordaanslagen? Ook helden? Of egoïsten die wat graag in dat paradijs zouden zitten, tussen die 1000 maagden...
Ik wilde waardering uiten voor offerbereidheid, niet voor bereidheid tot doden.
Hoewel dapper, zijn de plegers van zelfmoordaanslagen verkeerd voorgelicht, onder druk gezet, ze moorden zonder onderscheid, zijn contraproductief, en zetten zich in voor een volslagen verkeerd doel. Bovendien vind ik dat ze te weinig waarde hechten aan hun eigen leven, waardoor de waarde van het offer afneemt.
quote:
Wat dat sterven betreft vind ik de afsluiter van de historische toespraak van general Patton nog steeds zeer verfrissend:
"You don't become a heroe by dying for your country; you become a heroe by making the other bastard die for HIS country!"
Ben helemaal tegen het zinloos jezelf opofferen, in die zin ben ik het wel met dit citaat eens.
quote:
Een opvoeding gericht op zelfstandig denken, vanuit een moraal waarin waarden als respect voor de anderen centraal staan, lijkt me de beste garantie om zich tegen de "gevaren" van de "grote boze wereld" buiten het gezin te wapenen. Sommige religies passen dat toe, maar het is niet hun exclusieve verdienste. Ook niet-contemplatief opgevoede kinderen ontwikkelen een moraal die tot harmonieus samenleven leidt.
Klopt, maar je hebt het wel over het uitgaan van een moraal. Als jouw kind zegt, vanuit mijn zelfstandig denken kom ik tot de conclusie dat ikke is ikke enz, dan denk je toch niet dat dat een goede zaak is.
quote:
Ouders die denken dat zij met hun "opvoeding" veel invloed op hun kinderen uitoefenen zouden zich wel eens sterk kunnen vergissen. Het blijkt dat pubers, als zij daartoe tenminste de kans krijgen, zich constant en haast systematisch tegen de ideeën van hun ouders verzetten. Pas veel later, in hun adolescentie, vooral door omgang met leeftijdsgenoten buiten het gezin, ontwikkelen zij hun definitieve persoonlijkheid.
Dat pubers zich graag verzetten tegen hun ouders is zelfs mij wel bekend (ik meen me te herinneren dat ik er zelf ook ooit een geweest ben
). Ik dacht eigenlijk dat pubers grote behoefte hadden aan duidelijke lijnen vanuit de ouders (wat ik dus eerder als indoctrinatie betitelde, maar wat het volgens jouw latere definitie toch niet is), omdat hen dat in staat stelt om zich af te zetten. Hetgeen weer uitstekend is voor hun ontwikkeling. Kinderen laat je op een gegeven moment natuurlijk los. Uiteindelijk moeten ze zelf uitmaken wat hun wereldbeschouwing is. Maar waar je je in je puberteit tegen afzet, kan je best later tot terugkeren. Die duidelijke lijnen (mits niet te krampachtig verdedigd), daar kan verrassend veel van blijven hangen.
Overigens, ik houd hier op met deze discussie, want het gaat nogal off-topic. Als je het zou willen voortzetten, dan kunnen we dat beter in een apart draadje doen.
Vriendelijke groet.
