Hallo, mijn stelling is : de werkgroep is een aanjager voor geestelijke vernieuwing in de vrijgemaakte kerken.
mijn eigen bijdrage:
Piet Versteeg verwoordde m.i in het Nederlands Dagblad de mening van een groot aantal leden in de vrijgemaakte kerken over de activiteiten van de werkgroep Gods Geest Werkt.
Er lijkt een tweedeling te ontstaan van leden die elkaar niet meer begrijpen en van elkaar dreigen te vervreemden.
In mijn reactie wil ik in drie punten ingaan op de vraag of de tegenstellingen zo scherp zijn als door sommigen wordt beweerd.
Ten eerste bestaat er het gevaar dat er over en weer karikaturen worden geschapen van voor en tegenstanders van de werkgroep. Versteeg e.a kunnen een terecht punt hebben wanneer de vrijgemaakte kerk door voorstanders van Gods Geest Werkt gegeneraliseerd wordt als een star en dogmatisch instituut.
Hetzelfde geld echter ook wanneer tegenstanders de werkgroep activisme en geestdweperij verwijten.
Beide smaldelen hebben echter ook gegronde pijnpunten. Niet alle structuren en vormen in de Vrijgemaakte kerk zijn even heilzaam voor de geestelijke groei van leden en gemeente.
Daarnaast moet de werkgroep oppassen dat zij door gebrek aan visie en communicatie binnen de kerk onnodig voor verdeeldheid zorgen, waardoor zij hun doel dreigen voorbij te schieten. Laten zij moeite doen om mensen op begrijpelijke manier proberen te benaderen en oppassen om een eigen groepstaal te gaan spreken.
In mijn tweede punt wil ik ingaan op de schijnbare tegenstelling die lijkt te ontstaan tussen Verbond/Doop enerzijds en Geest anderzijds.
We mogen dankbaar leven in een genadeverbond met God die trouw is en niet laat varen wat zijn Hand begon. In geestelijke rijke tijden, maar ook in dorre periodes blijft Hij betrokken bij zijn kinderen. Wij groeien met vallen en opstaan, geleid door zijn Hand.
Dat is een sterk principieel punt in de vrijgemaakte kerk waarin ik 27 jaar mocht leven. Ik heb deze rijkdom ook meegenomen naar een gemeente die deze waarheid onderschrijft. Laten ook de vrijgemaakten oude schatten blijven koesteren maar open blijven staan voor nieuwe schatten.
De werkgroep vraagt m.i terecht vernieuwde aandacht voor de Heilige Geest. Hij is immers van vitaal belang om de verbondsrelatie met God te onderhouden en versterken in geloof, hoop en liefde. Stilstand is achteruiting in elke relatievorm, dus ook in onze verbondenheid met God en zijn gemeente. Het werk van de Geest staat voor mij niet los van het verbond. Integendeel: Hij bouwt daarop door en brengt nieuwe groei wanneer wij daarvoor ruimte geven. Wanneer mensen geestelijke armoede menen te constateren, moeten wij dat serieus overwegen.
Dat mensen op zoek zijn naar groei en meer van de Geest moet ook niet worden gediskwalificeerd als een twee-verdiepingen geloof, waarbij je 'gewone'christenen hebt en christenen-plus. De geestesgaven en mate van geloof wordt door God zo verdeeld, dat we Hem en elkaar hard nodig blijven hebben.
Dan zal een gemeente samen groei doormaken en eenheid ipv verdeeldheid.
Bij dit wel de overweging, dat elke geestelijke groei vruchten moet afwerpen ten dienste van God en de gemeente, want zonder liefde wordt geestelijke groei vleselijk!
Ten derde, er wordt door Versteegt gesproken over een dodelijke vrijblijvendheid die er bij de werkgroep zou heersen. Ik vraag me af of hij hierbij niet ook een karikatuur aan het maken is. Maar blijkbaar komt dit doordat de werkgroep onvoldoende haar beleid mbt.andere denominaties weet te communiceren binnen de vrijgemaakte kerk?
Laat het maar duidelijk zijn dat met de visie op de doop een wezenlijk verschil bestaat van inzicht met ds. Bottenbley uit Drachten, laten ze overstemmen dat ze wat dat betreft een andere visie hebben op de doop: Ieder zij voor eigen besef ten volle overtuigd.
Laat de vrijgemaakten staan op hun eigen identiteit, maar ook kritisch durven te kijken naar zichzelf en durven leren van wat er in andere kerken gebeurt: Toets alles en behoudt het goede.
Mijn conclusie luidt dat de wederzijdse communicatie tussen de werkgroep Gods Geest Werkt en de vrijgemaakten nog gebrekkig is, waardoor men elkaar makkelijk verkeerd begrijpt. Dit leidt tot onnodige verdeeldheid en verwarring.
Wanneer men elkaar leert verstaan en begrijpen zal de onderlinge verbondenheid versterkt worden, die de vrijgemaakte kerken nu zo hard nodig hebben. Dat de veelkleurigheid van Gods liefde ook in uw gemeenten zichtbaar moge worden!
