Even terug naar het thema. Positief over de kerk. Soms ligt mijn moeder in Enschede in het ziekenhuis. Dan gaan wij 's ochtends eerst bij ons naar de kerk, vervolgens om 2.30 uur ziekenhuis bezoek. Daarna naar één van de grote kerken in Enschede. Ik kijk altijd weer mijn ogen uit. Stromen mensen lopen naar de kerk. Ik loop dan mee. En dan kom je in zo'n kerk. Loeigrote kerk. Indrukwekkend. Afgeladen vol. In het jaar 2003 honderden mensen op zondagmiddag -wanneer de gemiddelde Enschedeër op de bank ligt of wandelt in het bos- zijn ze daar, gericht op het midden waar alles gebeurt. Kinderen, tieners, twintigers. Alle leeftijdsgroepen zitten daar. In alle kleuren kleding zie ik daar mensen: geel, blauw, groen, rood. Het lijkt wel feest. Dat is nou heel bijzonder. Dat massa's mensen in Enschede niet naar FC Twente gaan, maar zich verzamelen rond het kruis. Elke zondagmiddag weer. Feest in Enschede is feest in de hemel.