quote:
Hoezo geloof ik niet in Satan en demonen? Ik geloof wel dat er iets of ietsen zijn die op die manier omschreven kunnen worden. Mijn voorstelling is alleen tamelijk vaag. Het is erg moeilijk uit elkaar te trekken wat zonder meer van jezelf, wat van de duivel en wat van God komt.
Er zijn zeker mensen die bijzondere gaven hebben, bijvoorbeeld op genezend gebied.
Mijn schoonfamilie kende een mevrouw die in haar omgeving bekend stond om haar vermogen om wratten te genezen. Die mevrouw was Christelijk, was zich ervan bewust dat ze haar gave van God had gekregen en dat die niet bedoeld was voor persoonlijk gewin, en weigerde dan ook zich ervoor te laten betalen, of het voor eigen roem te gebruiken. Is dat tovenarij? Is dat fout?
Ik denk ook wel dat als je geestelijk groeit, sommige gaven naar voren kunnen komen of kunnen groeien. Op het gevaar af dat ik een RKK-lid op mijn dak krijg, geloof ik dat dat bepaalde RKK heiligen ook wel overkwam, en dat het dringend RKK advies in dergelijke gevallen is je niet op die gaven te gaan richten, maar je op God te blijven richten.
Als een van de nonnen van Theresa van Avila bepaalde uitzonderlijke ervaringen had, dan meen ik dat ze zo snel mogelijk naar de keuken werd gestuurd om maar een hoop worteltjes te schrapen of zo. Nuchter blijven, dus.
Maar de overgrote meerderheid van het Wicca gebeuren is volksverlapperij. Er wordt een hoop gepretendeerd, maar erg weinig waargemaakt.
Het proberen te verkrijgen van macht omwille van de macht is antichristelijk. Het je richten tot andere machten dan God is antichristelijk. Het willen ontwikkelen van je talenten met behulp van en ter ere van God niet, denk ik.
Ik denk tenslotte (en ik krijg ongetwijfeld op mijn dak van een echte ontwikkelingspsycholoog maar allez) dat onderdeel van de ontwikkeling van een kind is het zich losmaken van de overtuiging en het verlangen om almachtig te zijn. Dat een kind dergelijke overtuigingen (als baby) en verlangens (verderop) heeft is heel natuurlijk. Dat ie daar over fantaseert (ik ben Superman, ik ben een tovenaar, ik ben Alexander de Grote, ik ben John Lennon) is ook heel normaal. Normaal is ook dat je er uitgroeit. Je moet je als ouders dus niet te zeer opwinden over dergelijke fantasie, maar wel bijsturen, denk ik.
Als ouder heb ik geen bezwaar tegen Harry Potter, want er zitten hele goede dingen in (onderscheid goed en kwaad bv), maar ik let wel op hoe het wordt opgevat en wat er mee gedaan wordt.