Tips voor bidden

[CZ]

Deze samenvatting heb ik gemaakt van het boek “Te druk om niet te bidden” van Bill Hybels. Het lezen waard! Maar ik vond deze samenvatting wel handig als geheugensteuntje en op zichzelf ook goed te lezen.

Hoe te bidden

Aanbidding – God prijzen om wie Hij is, zijn eigenschappen roemen. Wat heeft je afgelopen tijd aangesproken?

Schuldbelijdenis – zonden belijden, concreet benoemen, vergeving vragen en die accepteren

Dank – God danken voor de grote en kleine dingen die je op het hart liggen

Smeking , Gods voorbede vragen voor
-   mensen om je heen, partner en kinderen
-   familie
-   persoonlijke zaken
-   kerk en alles eromheen

Hierbij belangerijk
-   Gebed is een relatie met God, wees trouw in goede en kwade dagen!
-   Zonder gebed geen relatie, zonder relatie geen gebedskracht
-    Oprecht bidden, pas op voor algemeenheden of clichés
-    Richt je op God, niet op het probleem of persoon, voorwerp van gebed
-   God is bij ons en luistert naar zijn kinderen
-   Gods wil bovenaan zetten
-   Anderen willen vergeven
-   Evalueer je gebedsleven, je dagen en geloofsgroei
-   Bidt met passie, vuur en vastberaden
-   Verwacht en geloof grote dingen van God
-   Wees eerlijk over al je zonden en fouten
-   Houd je relaties goed, zover het van jou afhangt

Wanneer God gebeden verhoort
·   als de vraag goed is
·   er vertrouwen, geloof en verwachting is
·   als de tijd rijp is
·   als onze motivatie goed is :
     voor Gods eer en koninkrijk?
     voor dienen van je naaste?
     voor geestelijke groei?

Bij teleurstelling is het goed je te bedenken dat gebed is in eerste plaats een relatie is, richt je op de Gever, niet op de gaven. Al geeft God overvloedig.


Gods leiding en leren luisteren

Deze leiding is niet alleen natuurlijk maar ook niet louter bovennatuurlijk, Gods leiding vind je terug in vele dingen

Gods leiding hebben we nodig voor
·   ons behoud, dicht bij God blijven
·   zekerheid en rust
·   geestelijke groei
·   afstemmen van ons leven op God
·   vertrouwen te krijgen
·   avontuur en vreugde te ervaren
·   vriendschap met Hem
·   anderen lief te hebben

Gods leiding vinden we door rust en tijd te nemen voor Hem
Wanneer is iets Gods leiding?
·   is het naar de bijbel , de tien geboden
·   ben ik er geschikt voor, welke gaven heb ik ?
·   is het ten bate van God en mijn naaste

Niet alleen God spreekt tot ons, de wereld en de boze geesten geven ons ook ongevraagd advies…
Wanneer moet je oppassen, deze ingevingen:
·   snelle, impulsieve beslissingem
·   onvoorzichtig omgaan met geld en relaties
·   verbreken relaties
·   wanneer volwassen christelijke vrienden er moeite mee hebben

Vraag bij twijfel om Gods bevestiging, raadpleeg christenen, bidt. Maar met God mag je best in goede avonturen storten en over muren springen.

Wat voor leiding kun je vragen
·   Wat God wil deze dag, week
·   Wat de volgende stap is in mijn geestelijke groei
·   Om je fouten onder ogen te zien en te veranderen
·   Om je aandacht ergens op te richten, oog voor je naaste bv
·   Voor alles wat op je hart ligt


Wanneer Gods leiding lijkt te ontbreken
·   kan het al duidelijk zijn wat je moet doen, heeft God voor het moment niets     toe te voegen
·   Zijn we teveel afgeleid door de drukte van het leven enz
·   Kan het zijn dat God zwijgt, omdat we niet gehoorzamen aan wat Hij tot ons zegt of verbergen wij een zonde

Verdere tips
·   evalueer je dagen, gebeden en geestelijke groei
·   gebedsmap : even lastig op te starten, maar de moeite waard
·   schrijf dingen op , dagboek is een goede manier
·   blijf zoeken tot je een voor jou goede vorm van bidden vindt
·   schrijf gebedsverhoringen op, en wanneer je Gods leiding bemerkt
·   blijf niet hangen in een systeem of methode tot gebed, oefen je ook in spontaniteit naast trouw! Het gaat om een hulpmiddel, waarbij de methode dienstbaar moet zijn aan je relatie met God

Maar zoekt eerst Zijn Koninkrijk en Zijn gerechtigheid en dit alles zal u bovendien geschonken worden.
Matt.6: 33

[HenkG]

Vooral de afsluiter valt mij direct op.
Zoek eerst Gods Koninkrijk en Zijn doelgerichtheid...
Want daar begint het gebed, ja het leven zelfs mee. Doelgerichtheid op God!
Het geeft ook de meest basale gebedsvragen, zoals:
voor welk doel bid ik;
wat wil ik dat er bereikt wordt?

Want we bidden misschien wel veel. Maar misschien wel teveel, net als de Farizeeër uit de gelijkenis van Jezus over de Farizeeër en de tollenaar.

[LaNaussee]

Ds Philip Troost houdt, itt Bill Hybels, in zijn boekje 'Open lijnen' een pleidooi om eerst te danken en dan pas je bezig te houden met schuldbelijdenis. En ik ben het wel met hem eens. Zoals HenkG al schreef: Zoek eerst het Koninkrijk van God. Kijk eerst naar wie Hij is, wat Hij doet en wat Hij geeft en kijk dan nog maar of er wat overblijft om voor te bidden.

_{Ik ben overigens geen voorstander van een schuldbelijdenis als onderdeel van het gebed. Schuldbelijdenis hoort een plaats te hebben in elk moment van de dag. Daarmee bedoel ik dat wanneer je zondigt het beter is om gelijk daarmee naar God te gaan ipv te wachten tot je weer een keer uitgebreid gaat bidden}

[Roodkapje]

* Roodkapje heeft het boekje van Bill Hybels ook eens gehad, maar het hing me na 10 blz al de keel uit.

* Roodkapje heeft het waarschijnlijk niet zo op dat Amerikaanse. Doe mij maar McGrath

[Liudger]

quote:

LaNaussee schreef op 07 juli 2005 om 23:39:_{Ik ben overigens geen voorstander van een schuldbelijdenis als onderdeel van het gebed. Schuldbelijdenis hoort een plaats te hebben in elk moment van de dag. Daarmee bedoel ik dat wanneer je zondigt het beter is om gelijk daarmee naar God te gaan ipv te wachten tot je weer een keer uitgebreid gaat bidden}

            

Datzelfde kun je zeggen bijvoorbeeld dankbaarheid : meteen als je iets hebt om dankbaar voor te zijn, ermee naar God gaan.

In het algemeen zou je misschien de geestelijke groei van een Christen in die termen kunnen vatten: van specifieke momenten van gebed op weg naar een situatie waarin je leven één groot gebed wordt.

@Zandbergen : handige samenvatting, bedankt!

[wateengedoe2]

quote:

Liudger schreef op 08 juli 2005 om 10:17:
In het algemeen zou je misschien de geestelijke groei van een Christen in die termen kunnen vatten: van specifieke momenten van gebed op weg naar een situatie waarin je leven één groot gebed wordt.

            

Ja, dat is het! De Naam van God steeds op je lippen hebben, wat overigens niet wil zeggen dat je niet ook gewoon door kunt gaan met momenten specifiek voor gebed en meditatie vrijmaken.

Ik vind het ook een goed lijstje. @ Roodkapje: het doet mij helemaal niet "Amerikaans" aan. Maar wellicht is dat met de rest van zijn boek wel zo, dat weet ik niet

[CZ]

Kan er uit amerika wat goeds komen blijkbaar wel . Tja ik denk dat niemand een boek kan schrijven wat iedereen op het lijf geschreven is. Uiteindelijk moet jezelf een goede vorm zien te vinden voor de inhoud. Ik heb dingen die ik gisteren bad, vandaag in omgekeerde volgorde gedaan, om niet al te veel op een opsomming te krijgen die ik opdreun.  En ik probeer te blijven nadenken over wat ik bidt en dan komen er gelukkig nieuwe aanvullingen op de vorige gebeden.

Als een boek je aanzet tot vernieuwde passie voor bidden, goed! Maar er zijn denk ik ook mensen die op een andere manier hun weg zullen vinden tot gebed.

Ik vind dat de volgorde aanbidding-schuldbelijdenis-dank-voorbede best wel anders mag,
hetgeen dat je dringt mag best het eerst , waar het hart vol van is....
soms kan dat schuldgevoel en berouw zijn, soms een gelukzalig gevoel en vreugde, of dankbaarheid of iets of iemand waarvoor je ineens je voelt gedrongen te bidden

[LaNaussee]

quote:

Liudger schreef op 08 juli 2005 om 10:17:
Datzelfde kun je zeggen bijvoorbeeld dankbaarheid : meteen als je iets hebt om dankbaar voor te zijn, ermee naar God gaan.

            

Dat ben ik op zich met je eens, maar dan stuit ik op drie probleempunten:
1) Je kunt God ook danken voor wie Hij is en Jezus danken dat Hij aan het kruis gehangen heeft. Dit is wat anders dan dat je wat moois meemaakt en daarvoor dankt. Zo zijn er meer vormen van danken te verzinnen. Het tweede zou ik idd ook onmiddelijk doen, het eerste in mijn stille tijd.
2) Een ander verschil is dat schuldgevoel bedoelt is om een relatie te herstellen. Mocht je je dus schuldig voelen, dan is dat hèt moment om je relatie met God te herstellen en niet daarmee te wachten.
3) Volgens mij vind God het niet erg als je heel vaak om hetzelfde dankt, maar vindt Hij het wel erg als je heel vaak om hetzelfde vergeving vraagt. (NB. Hierbij bedoel ik dus niet de herhaling van dezelfde zonde, maar gewoon die ene keer). Vergeven is vergeven.

quote:

In het algemeen zou je misschien de geestelijke groei van een Christen in die termen kunnen vatten: van specifieke momenten van gebed op weg naar een situatie waarin je leven één groot gebed wordt.

            

Mooi gezegd!!!

[Priscilla en Aquila]

quote:

LaNaussee schreef op 07 juli 2005 om 23:39:
Ds Philip Troost houdt, itt Bill Hybels, in zijn boekje 'Open lijnen' een pleidooi om eerst te danken en dan pas je bezig te houden met schuldbelijdenis. En ik ben het wel met hem eens. Zoals HenkG al schreef: Zoek eerst het Koninkrijk van God. Kijk eerst naar wie Hij is, wat Hij doet en wat Hij geeft en kijk dan nog maar of er wat overblijft om voor te bidden.

_{Ik ben overigens geen voorstander van een schuldbelijdenis als onderdeel van het gebed. Schuldbelijdenis hoort een plaats te hebben in elk moment van de dag.}

            

Danken ook.

quote:

Daarmee bedoel ik dat wanneer je zondigt het beter is om gelijk daarmee naar God te gaan ipv te wachten tot je weer een keer uitgebreid gaat bidden

            

Dankt onder alles... :

Ef 5,20
dankt te allen tijde in de naam van onze Here Jezus Christus God, de Vader, voor alles,

Kol 4,2
Volhardt in het gebed, weest daarbij waakzaam en dankt

1 Tess 5,18
dankt onder alles, want dat is de wil Gods in Christus Jezus ten opzichte van u.

[HenkG]

LaNaussee als je God direct dankt of direct je schuld belijft, ben je toch al aan het bidden?

[LaNaussee]

In principe is elk contact met God een stukje bidden. Maar Bill Hybels heeft het over een bepaalde tijdspanne waarbij je nadrukkelijk de tijd neemt om met God te praten. Voor een schietgebedje is zijn gebedsopbouw zinloos, wanneer je langer de tijd neemt zeer waardevol. Ik heb het wanneer ik spreek over gebed in dit topic dus over een contactmoment met God wat langer is dan een schietgebedje.

@P&A: Wat danken betreft, zie mijn antwoord aan Liudger.