quote:
Lilian schreef op 25 juli 2005 om 18:09:[...]
Maar misschien begrijp ik je nu verkeerd, maar bedoel je dat mensen die homosexueel zijn eerst eventueel een lange tijd als in het hart zondigden door te denken aan sex met iemand van hetzelfde geslacht ofzo waardoor ze dat worden?
Dat hoeft niet expliciet zo te zijn, maar dan kan bijvoorbeeld komen doordat een bepaald ontwikkelingsstadium niet goed doorlopen wordt. En dat kan allerlei oorzaken hebben Daaraan werd ook al eerder gerefereerd. Het komt erop neer dat het in deze maatschappij heel gewoon gevonden wordt om het 'vlees' te vereren (masturbatie is 'gewoon' en dat 'hoort zo', maar ook: 'waarom niet met elkaar naar bed gaan als je al 3 jaar verkering hebt?') zodat het voor christenen steeds moeilijker is om het 'vlees' te onderscheiden. Dus om te onderscheiden wat zondig is en wat niet. Desnoods herinterpreteert men de Bijbel om alles weer kloppend te maken.
quote:
Ik denk persoonlijk juist door deze tekst in romeinen (romeinen 1) dat God de mens inderdaad heeft over gegeven aan deze zonde maar dat deze nu gewoon ook bestaat, zonder dat je de zonde vooraf in gedachten deed. Dus dat je als homo geboren wordt.
Maar zoals jij het nu verteld komt het meer vanuit een ander perspectief als ik je goed begrijp, dat je dus zelf ervoor zorgt dat je homo wordt door vooraf....
Je hebt jezelf, je hebt 'je zondige vlees', je hebt de wereld en je hebt duivelse machten. Je wordt als zondaar geboren (erfzonde). Een zondaar kan niets anders doen dan zondigen. Dat komt omdat hij geen onderscheid kan maken tussen zonde en het volgen van Gods wil. In ieders leven komt een moment dat je dat leert (dat doet de Heilige Geest (zie Rom. 7 en

).
Dat betekent dat je een 'nieuwe mens' wordt. Daar hoort bij dat je met je hele hart, je hele ziel en al je krachten Gods wil wilt doen. Maar je hebt nog steeds 'last' van je zondige vlees. En Paulus schrijft dat je daartegen moet vechten. En dat het niet goed is om 'in het vlees te blijven leven'. Dat betekent: in zonde leven.
quote:
Betekend dat zoals jij het opvat dat ik dus homosexualiteit moet vergelijken met overspel en dus niet mag vergelijken met ziekte (omdat dat gewoon straf op de zonde is, en daar kun je niets aan doen, het is niet zo dat extreem zondige mensen ziek worden en sterk religieuze mensen die oprecht vragen om vergeving minder...)
Aan zonde kun je zeker wel wat doen. Behalve als je een zondaar bent. Een zondaar kan niet anders dan zondigen omdat hij in de macht van de zonde is (Romeinen 5-7). Maar als christen ben je niet meer in de macht van de zonde, maar je stelt je onder de macht van de Here Jezus. Daarom kun je niet goedkoop zondigen. Telkens als je zondigt dien je een andere Heer, namelijk je vlees, jezelf, omdat je liever gehoorzaam bent aan de zonde en de bijbehorende machten dan aan de Here Jezus. Terwijl Hij voor je zonden geleden heeft en daarvoor een vreselijke kruisdood is gestorven. En in je achterhoofd weet je dat best en daarom haal je geen genoegen meer uit je zondigen.
Toen ik nog niet geloofde was het heel normaal (en vond mijn niet-gelovige omgeving het geen probleem) dat ik op vrouwen viel, dat ik al mijn lichamelijke lusten volgde. Als ik ergens zin in had deed ik dat. Dat gold op heel veel terreinen: overmatig eten, overmatig drinken (zo dronken zijn geweest dat je niet meer weet hoe je bent thuisgekomen), drugsgebruik, allerlei dingen op seksueel vlak, taalgebruik, geen moeite hebben met stelen van grootwinkelbedrijven etc. etc.
Toen ik tot geloof kwam, werd ik vrijwillig een slaaf van de Here Jezus (om het maar eens paulinisch uit te drukken). Dat betekent dat ik niet meer de wetten van de wereld wou volgen, maar de wetten van God. En die keurt homoseksualiteit in Leviticus al af. Dus een heleboel dingen die ik eerst 'normaal' vond kon ik niet meer doen. Het was zelfs zo dat doen waar ik 'zin' in had mij voordat ik christen werd plezier deed, maar na mijn bekering deed het pijn. Dat geeft al aan dat zondigen voor een christen geen 'normale' bezigheid is. Dus: een zondaar moet zondigen, omdat hij in de macht van de zonde is, een christen hoeft niet te zondigen omdat hij door het bloed van de Here Jezus uit de macht van de zonde
bevrijd is. Hij kan een vrij leven lijden, als hij zich van de boeien van de zonde bevrijdt. En dat is niet makkelijk, het is zelfs heel moeilijjk. Maar het is mogelijk. Het vraagt alleen om een keuze waar je voor 200% achter moet staan: wil leven als een gevangene van mijn zondige vlees of wil ik
in vrijheid leven voor de Here Jezus en zo worden zoals God mij bedoeld heeft?
Dus ik weet niet met welk opzet die kampen zijn, maar je 16-jarige homoseksuele zoon ernaartoe sturen heeft geen enkel nut als het hem opgelegd wordt, en vooral niet als die jongen niet is wedergeboren. Dan heeft hij namelijk geen enkel handvat om ook maar iets tegen zijn homoseksualiteit te doen. Dan komt hij er eerder teneergeslagen en verdrukt vandaan dan bevrijd. Dus ik vind wat ik ervan gelezen heb om te huilen, inderdaad, maar waarschijnlijk om een andere reden dan Bumblebee.
Homoseksualiteit is geen ziekte, en ik vind het een kromme redenatie om te suggereren dat homoseksualiteit dat wél is. De Bijbel noemt homoseksualiteit een bepaald soort gedrag en niet een toestand waar je als willoos slachtoffer aan onderworpen bent. Als je je als homoseksueel besluit dienovereenkomstig te gedragen is dat een bewuste keuze, en niet 'iets waar je niks aan kunt doen'. Het is dus zeker geen ziekte, maar zelfs daarvoor geldt dat het niet waar is (volgens de Bijbel) dat als je erg dichtbij God leeft niet ziek kunt zijn/worden en dat ziekte een teken van God is dat je niet goed genoeg gelooft.
Wat wel waar is, is dat wij dagelijks met ons zondige lichaam te maken hebben, en dus dagelijks moeten strijden tegen de zonde. Maar dat is het christendom. Het christendom is strijd, veel strijd, en elke dag weer opnieuw strijden. Tegen je vlees, tegen de wereld, tegen de machten van Satan. Die machten komen tegen je in opstand omdat je jezelf er niet aan wilt onderwerpen. Ik garandeer je dat je die strijd niet zult kennen als je onderwerpt aan 'je vlees'. En daarmee weer terug bij af bent: een zondaar die gelijkvormig is aan de rest van de wereld. Het christendom is geen 'perfect way to instant hapiness' maar een moeilijk gevecht.
Ikzelf heb het ook elke dag moeilijk met dit onderwerp, er gaat bijna geen nacht voorbij dat ik niet huil, omdat ik wellicht mijn hele leven alleen moet blijven, maar het is 1000x beter dan in de macht van het vlees te zijn.