Waarom ben je lid van een plaatselijke gemeente???

[Duizendpoot]

Deze vraag houdt me de laatste tijd erg bezig.
Een goede kennis van mij gaf aan geen lid te zijn van een plaatselijke gemeente.
Hij voelt zich niet thuis in een kerk  

Met zijn lange voorgeschiedenis begrijp ik zijn redenatie,
maar ik stond met mijn mond vol tanden toen hij me vroeg
waarom je eigenlijk lid van een kerk behoort te zijn.
Hij vind 'de kerk' op de computer.
Heeft veelvuldig contact met andere christenen op het web
en bestudeert ook veelvuldig Gods Woord.

Zoals ik hem heb leren kennen is hij oprecht Christen
en wil hij ook leven vanuit Gods Woord.
Alle argumenten die ik aan wist te voeren, zo snel in het gesprek,
wist hij te pareren met zijn contacten op het web,
waarin hij de gemeente zegt te hebben gevonden.
Ik ga nu niet gelijk twijfelen aan mijn kerklidmaatschap,
maar zou het erg fijn vinden samen hierover eens gefundeerd op Gods Woord te discusiëren.

Dus waarom ben je lid van een plaatselijke gemeente???

[Zijnkind]

Het contact gaat wel iets verder dan alleen het uitwisselen van ideeen en theorien.

Elkaar een hand en voet zijn is ook iets praktisch. Het bezoeken en bezoek ontvangen. Maar ook steun geven aan zwakkeren en alleenstaanden bijvoorbeeld. Helpen met klusjes of samen zingen. En geeft Hij ook geld aan goede doelen? Ik geef een deel van mijn geld (via de collecte) aan de diaconie. Die doet daar ook weer steunend werk mee voor andere christenen.

Naast de praktische kant is er ook de geestelijke. Internet leent zich op zich wel voor uitwisselen van ideen maar is tegelijk erg beperkt. Een goede discussie waarbij je ook signalen uit de manier van spreken en andere non-verbale handelingen haald is niet mogelijk met internet. Daarbij is internet zo anoniem als jezelf wilt. In een gemeente is er meer persoonlijke aandacht. Bijbelstudies en gesprekken geven je meer inzicht in hoe anderen hun geloof beleven.

Uit Gods woord is er ook genoeg over te zeggen. Je ziet dat God voortdurend de mensen elkaar laat opzoeken zolang dat in de goede stemming gebeurd. Als de mensen verzamelen om tegen God in te gaan (toren van Babel) dan grijpt Hij in. Maar Israel in de woestijn had al een tent der samenkomst. Later de tempeldiensten. De feesten die vooral met gezin maar ook in het geheel van Gods volk werden gevierd. En dan natuurlijk de eerste gemeenten in handelingen, de teksten van paulus over het lichaam...en zo kan ik nog wel even doorgaan.

[Mezzamorpheus]

Wat bedoel je precies met 'plaatselijke gemeente'? Ik heb de indruk dat je wat anders bedoelt dan waar Zijnkind het over heeft.

[Duizendpoot]

Ik noemde de gemeente waar ik lid van ben de gemeenschap der Heiligen.
Dat was een woord waar hij nog nooit van gehoord had.
En dat zette mij aan het denken.

Waar jij schrijft over het bezoeken van zwakkeren en alleenstaanden Zijnkind heeft mijn kennis daar zeer slechte ervaringen mee.
Hij heeft een zeer belast verleden en daar heeft men geen oor voor.
Althans dat is zijn ervaring.
Na zijn bekering is hij wel op zoek gegaan naar een plaatselijke kerk om daar lid van te worden,
maar zoals ik al eerder zei heeft hij op zijn zoektocht geen gemeente gevonden waar hij zich thuisgekomen voelde.

Hij bestudeert de bijbel niet alleen via internet, maar ook samen met medegelovigen.
Hij ziet de kerk als een groep christenen die op zondag samenkomt,
maar die verder niet naar elkaar omkijken.
Ik heb hem uitgelegd dat mijn ervaring toch wezelijk anders is.
Ik ben al een aantal jaar depressief en ben door mijn slechte geestelijke gezondheid al lange tijd niet in staat de erediensten te bezoeken.
Zijn redenatie van ik heb geen kerk nodig om te geloven is er één die ik vaker hoor.
Onder andere van mijn moeder die zich door haar gemeente in de steek gelaten voelt.
Mijn openheid en het feit dat we kinderen hebben die hier in het dorp op de geref. school zitten maakt dat je automatisch wel contact hebt met broeders en zusters.
Mijn moeder heeft de kinderen groot en mist die openheid en ziet daardoor nooit iemand van de gemeente meer.
Mijn ervaring met gemeenten is wel dat je als actief lid veelal meer ontvangt dan als inactief lid.

Zelf zie ik onze plaatselijke gemeente (de GKV hier in Haulerwijk) als het gezin waar God mij in geplaatst heeft. Net zoals ik ook geboren ben in een gezin en ik het daar mijn verdere leven mee moet doen, zo ben ik wedergeboren en mag ik als kind van God lid zijn van Zijn gezin.
Alleen hoe leg je uit dat de kerk en dan met name je plaatselijke gemeente dat gezin is en dat God je daar geplaatst heeft. Waarom moet je lid van een kerk zijn???
Als je de gemeenschap ook op een andere manier kunt beleven??

Als gezin maak je deel uit van een familie (het grotere verband).
Ik ben geen lid van een kerk voor mijn eigen ......,
maar ben lid, omdat in mijn ogen God dat van mij vraagt en uit liefde voor Hem blijf ik lid.
Een gemeente bestaat uit menselijke leden, die niet in staat zijn volmaakt met elkaar om te gaan.
Maar God vind dat we elkaar nodig hebben om Hem te dienen en te aanbidden,
maar is dat per definitie via de kerken zoals wij die kennen??

[Zijnkind]

quote:

Duizendpoot schreef op 06 augustus 2005 om 10:04:
Hij bestudeert de bijbel niet alleen via internet, maar ook samen met medegelovigen.

Die wel naar een kerk gaan?

quote:

Hij ziet de kerk als een groep christenen die op zondag samenkomt,
maar die verder niet naar elkaar omkijken.

En kijkt hij wel naar hen om?

quote:

Zijn redenatie van ik heb geen kerk nodig om te geloven is er één die ik vaker hoor.

In principe klopt dat wel. Het geloof neem je aan van God. Maar die maakt in de bijbel duidelijk dat eigenzinnige godsdienst 1 van de verzoekingen is waartegen je moet strijden. Dat kan het beste met mede-gelovigen die je kunnen corrigeren en aan het denken zetten. En jij kan hen helpen.

quote:

Mijn ervaring met gemeenten is wel dat je als actief lid veelal meer ontvangt dan als inactief lid.Zelf zie ik onze plaatselijke gemeente (de GKV hier in Haulerwijk) als het gezin waar God mij in geplaatst heeft. Net zoals ik ook geboren ben in een gezin en ik het daar mijn verdere leven mee moet doen, zo ben ik wedergeboren en mag ik als kind van God lid zijn van Zijn gezin.

Dit is de kern van het probleem denk ik. De houding van je moeder en die andere kennis komt toch (sorry als het wat bot overkomt) vooral als consumeren op me over. Ze moeten me zien staan. Maar net zoals je schetst is het eigenlijk een wisselwerking. Je hoeft echt niet vooraan te staan met activiteiten enzo, maar als jij nooit iemand uitnodigd of laat weten dat je hulp nodig hebt...nou ja, je broeders en zusters zien ook niet alles. Je neemt deel aan iets. En dat is wat anders dan langs de kant afwachten.

In mijn ouderling tijd heb ik die klacht (ze laten me in de steek) meermaals gehoord. Mijn 1e vraag was dan altijd wat de persoon zelf recentelijk had gedaan in de gemeente. Meestal niets. Het is een situatie die zich dan vervolgens in stand houdt want als jij je niet thuis voelt ga je ook sneller uit de dienst weg en spreek je uit jezelf ook geen mensen meer aan. Het kringetje wordt dan snel kleiner. Iets dat ik zelf ook heb ervaren in moeilijke tijden. Maar als je dan weer wat actiever wordt blijkt dat die afstand vooral in je hoofd gegroeid is.

quote:

Alleen hoe leg je uit dat de kerk en dan met name je plaatselijke gemeente dat gezin is en dat God je daar geplaatst heeft. Waarom moet je lid van een kerk zijn???
Als je de gemeenschap ook op een andere manier kunt beleven??

De kerk is natuurlijk 1 vorm van gemeenschap. Er zijn ook genootschappen en als je extreem wilt, sektes. Wat voorop staat is hoe de groep met God omgaat. De inhoud. Als die klopt....dan zie ik geen bezwaar om je aan te sluiten. Kijk naar de vruchten zou ik zeggen. Is het een groep die alleen met zichzelf omgaat en thuis blijft zitten...dan zou ik me niet aansluiten.

quote:

Maar God vind dat we elkaar nodig hebben om Hem te dienen en te aanbidden,
maar is dat per definitie via de kerken zoals wij die kennen??

Zie hierboven.

Al met al geen eenvoudige situatie. Isolement en individualisme zijn grote gevaren voor het lichaam van Christus. En zoals ik al aangaf; niet eenvoudig om te doorbreken. Bij ons in de gemeente kun je je opgeven voor kleine groepen die naast bijbelstudie ook meer op sociaal vlak met elkaar doen. Meestal om de week bij elkaar komen en samen eten. Dit is een perfecte manier om mensen met problemen te ondervangen als het niet lukt in het grote geheel. Gelukkig zijn er ook leden met de gave om problemen aan te voelen. Die komen wel, maar het zijn er idd niet zo veel.

[wateengedoe2]

Ik ben lid van een plaatselijke gemeente, omdat dat m.i. toch wel wat meerwaarde geeft t.o.v. alleen cybercontacten:

- Samen bidden kun je niet of moeilijk via cyberspace. (specifiek voor mijn geval): ik ben katholiek en kan dus de belangrijkste dingen (de mis incl. consecratie en communie) niet thuis via de computer meemaken. Ja, online of op TV een mis bekijken kan wel, maar dat is een pover substituut van 'the real thing'. Goed dat 't er is voor mensen die zelf niet naar de kerk kunnen, maar als je wél kunt, waarom dat niet doen?

- IRL (in real life) contact is altijd anders dan op de computer (je hebt de bijbehorende lichaamstaal, en het gesprek heeft meer dimensies. Wij hebben na de mis altijd koffiepauze, waar goede contacten gelegd en uitgebouwd worden. Ook doordeweeks heb ik regelmatig contact met div. mensen van de kerk. Onze gemeente is klein en daardoor ken je (nagenoeg) iedereen en zijn het niet mensen die je ff op zondag ziet en van wie je daarna doordeweeks op straat het gezicht amper nog zou kennen.

[Roodkapje]

Ik ben momenteel ook niet lid van een plaatselijke gemeente en heb ook vooral cybercontacten. Maar die cybercontacten kunnen je niet geven wat broers en zusters uit een plaatselijke gemeente je kunnen geven.
Soms wil echt praten, delen met mensen en ik vind cybercontacten maar een schamele bedoening op dat vlak. Dus ik vind cybercontacten geen echte vervanging voor broers en zussen uit de gemeente. Op Internet kun je je heel gemakkelijk anders voordoen dan je bent.

Ik heb in deze discussie het belangrijkste argument nog niet gehoord: omdat men zich in de Bijbel ook al organiseerde in plaatselijke gemeenten en gemeenschap met elkaar had. Daarom ben je lid van een plaatselijke gemeente.

Ikzelf maak een onderscheid tussen het begrip 'gemeente' en 'kerk'. Met gemeente bedoel ik een groep christenen die gemeenschap heeft (vandaar ook het woord gemeente). Met 'kerk' bedoel ik het instituut of het gebouw.

Dus ik kan samenkomen met mijn gemeente in een kerk(gebouw) in plaats A, maar dat betekent niet dat ik bij verhuizing 'lid' moet worden van hetzelfde 'kerk'genootschap als in plaats A. Dat kan een geheel andere zijn. Dus een gemeente in verschillende plaatsen waar ik lid van word maakt niet altijd deel uit van hetzelfde kerkgenootschap.

Zo ben ik een tijdje 'lid' geweest van de GKv en oriënteer ik me op een andere gemeente. In de GKv word je lid van het kerkgenootschap en niet zozeer van een gemeente. In de praktijk natuurlijk wel, maar men gaat er dan wel vanuit dat je in andere GKv's naar het Avondmaal gaat als je in een andere stad gaat (vandaar het 'briefjes' systeem) en men verwacht ook dat je bij verhuizing naar een andere GKv gaat (vandaar het systeem van 'attestaties').
Dit vind ik zelf een beetje raar en onbijbels: door te geloven ben ik lid van de Gemeente (met hoofdletter) en vind ik het niet nodig om 'lid' te worden van een kerk. Dus ik kan best naar een GKv-gemeente gaan, zonder lid te zijn van het kerkgenootschap GKv. Ik vind namelijk dat ik lid word van een gemeente, en niet van een kerk(genootschap).

[Appelmoes??]

Mat 18:20 Want waar twee of drie vergaderd zijn in mijn naam, daar ben Ik in hun midden.

Wat mij betreft kan dat ook wel via een pc.

[Roodkapje]

Ja, dat kan, maar is dat ook een vervanging van het 'gemeenschap met elkaar hebben?

[Duizendpoot]

quote:

Roodkapje schreef op 06 augustus 2005 om 12:31:

Ik heb in deze discussie het belangrijkste argument nog niet gehoord: omdat men zich in de Bijbel ook al organiseerde in plaatselijke gemeenten en gemeenschap met elkaar had. Daarom ben je lid van een plaatselijke gemeente.

Wat versta jij exact onder gemeenschap hebben met elkaar??


Persoonlijk ben ik wel van mening dat men lid hoort te worden van een plaatselijke gemeente.
Bij onze laatste verhuizing zijn we van kerkgenootschap verandert, met name om praktische redenen.
We hebben wel gezegd dat we ons alleen bij een gemeente aan kunnen sluiten waarvan we zeker zijn dat Gods Woord er verkondigd wordt,
zodra dat niet meer gebeurt kun je je als christen mijns insziens niet thuisvoelen in een gemeente.
Ik ben ervan overtuigt dat Gods Gemeente veel groter is en Zijn leden komen uit allerlei kerkgenootschappen.  

Daarnaast ervaar ik persoonlijk cyberspace als een voor mij fijne aanvulling op datgene dat ik door mijn slechte geestelijke gezondheid niet binnen de gemeente kan ontvangen.  Aanvulling, geen vervanging in mijn ogen......

[Zijnkind]

quote:

Roodkapje schreef op 06 augustus 2005 om 12:31:
Ik heb in deze discussie het belangrijkste argument nog niet gehoord: omdat men zich in de Bijbel ook al organiseerde in plaatselijke gemeenten en gemeenschap met elkaar had. Daarom ben je lid van een plaatselijke gemeente.

En eerder

quote:

Zijnkind schreef op 06 augustus 2005 om 00:41:
Uit Gods woord is er ook genoeg over te zeggen. Je ziet dat God voortdurend de mensen elkaar laat opzoeken zolang dat in de goede stemming gebeurd. Als de mensen verzamelen om tegen God in te gaan (toren van Babel) dan grijpt Hij in. Maar Israel in de woestijn had al een tent der samenkomst. Later de tempeldiensten. De feesten die vooral met gezin maar ook in het geheel van Gods volk werden gevierd. En dan natuurlijk de eerste gemeenten in handelingen, de teksten van paulus over het lichaam...en zo kan ik nog wel even doorgaan.

[Roodkapje]

quote:

Duizendpoot schreef op 06 augustus 2005 om 14:44:
[...]


Wat versta jij exact onder gemeenschap hebben met elkaar??

Elkaar bemoedigen, opzoeken, helpen, ook buiten de zondagse erediensten om. Dus dat er altijd mensen dichtbij, fysiek aanwezig zijn waar je mee om kunt gaan, bijbelstudie mee kunt doen, pastorale gesprekken mee kunt hebben, mee kunt bidden etc. etc. In een gemeente zit je niet altijd alleen maar met gelijkgestemden, maar moet je het doen met de mensen waar je tussen geplaatst wordt, daardoor leer je in de sociale omgang respect te hebben voor andersdenkenden en word je ruimdenkender. Ik merk dat je op internetgebied toch meer 'gelijkgestemden' gaat opzoeken en zo kan je mening alleen maar extremer worden.

Natuurlijk kun je veel kennis opdoen via Internet, maar dit kan imho het 'elkaar toerusten' niet vervangen. Zoals Edith al zei: je ziet elkaar niet en communicatie via niet-persoonlijke kanalen verloopt gewoon niet zo effectief.
Ik vind het zelfs een vorm van egoïsme om alleen christen te willen zijn. In een plaatselijke gemeente kunt je bijvoorbeeld broeders en zusters die slecht ter been zijn of vereenzamen bezoeken en er bijvoorbeeld boodschappen voor doen. Als iedereen internetchristen wordt, wie helpt dan diegenen die geen toegang tot internet hebben?
Is dat niet een vorm van de door Paulus verfoeide kliekjesvorming uit 1 Korinthiërs 10?

[Meindertd]

Ik vind de reden die roodkapje noemt een hele reeele. Meestal wordt geredeneerd vanuit jezelf. En wordt gevraagd of je echt iemand nodig hebt? Maar de vraag of een ander jouw nodig heeft kan net zo goed een reden zijn om je aan te sluiten bij mede christenen.

Natuurlijk kunnen er persoonlijke omstandigheden zijn om mede Christenen een tijdje uit de weg te gaan, maar of dat voor altijd het beste is?

groetjes

Meindert

[alfasierra]

Bij alle redenen die genoemd zijn ben ik van mening dat voorop staat dat Christus gemeenten heeft gesticht op allerlei plaatsen. Daaraan kun je natuurlijk niet voorbij gaan, maar bij alle profijt, opbouwing, hulp geven en ontvangen lijkt het mij dat het allereerst van belang is om aan deze instelling gestalte te geven. En vandaaruit al die dingen doen die als reden worden opgegeven om lid te zijn van een gemeente.
Bovendien is het duidelijk dat niemand in de gemeente alles kan: je hebt elkaar nodig. God is een God van gemeenten. Het lichaam van Christus zijn niet de losse individuen, maar de verzameling van gelovigen. Het functioneren als gemeente staat nogal dwars op de hedendaagse beleving van de 21e mens. Deze beleving wordt in negatieve zin ook wel aangeduid als individualisme. Het individualisme is enerzijds een zegen omdat zo veel meer een beroep mogelijk is op de eigen verantwoordelijkheid van individuele gemeeteleden, zowel in het maatschappelijk leven als in de kerkgemeenschap. De nadelen (niet afhankelijk willen zijn) moeten we dan maar met z'n allen bestrijden. Het is een kunst om jezelf afhankelijk te willen opstellen. Dat leren we in de gemeente, en we plukken er meteen de vruchten van.

[Billy]

Hello.
Om lid te zijn van een plaatselijke gemeente is heel belangrijk voor veel redenen, maar ik heb nog niets over "discipline" gehoord. (sorry, geen idee wat dat in nederlands is)
Hand. 20:28-31, "ziet dan toe op uzelf en op de gehele kudde, waarover de Heilige Geest u tot opzieners gesteld heeft, om de gemeente Gods te weiden, .... grimmige wolven bij u zullen binnenkomen, die de kudde niet zullen sparen..."  Wij moeten bij een plaatselijk gemeente horen, want anders zou deze tekst niets betekenen.
Zie ook Heb. 13:17, "gehoorzaamt uw voorgangers en onderwerpt u (aan hen), want zij zijn het, die waken over uw zielen, daar zij rekenschap zullen moeten afleggen".

[Hsm]

In plaats van te vragen en te zoeken naar de redenen waarom je wél lid zou worden van een plaatselijke gemeente lijkt het mij veel interessanter om de vraag om te draaien. Waarom zou je dit eigenlijk niet doen?

Als we kijken naar hoe God bedoeld heeft dat de mens leven zou, dan kan het denk ik niemand ontgaan dat samenleven in dat plan een grote rol inneemt. De hof van Eden illustreert dit al in Genesis door een plek van ontmóeting te zijn tussen mensen onderling, én met God.
Zijnkind gaf ook al duidelijke voorbeelden hiervan; de tempel laat zien dat God grote waarde hecht aan het gezamenlijk ontmoeten van Hem.
God wil dat mensen hem opzoeken en terecht werd daarom de teskt genoemd  'waar twee of drie in zijn naam vergadert zijn...'


Leg mij nou eens uit, leg me uit waarom ik NIET een kerkelijke gemeenschap zou opzoeken.

Het is makkelijk om het 'gebroken wereld argument' (de pijn en de teleurstellingen in mensen) aan te voeren om te verklaren (misschien zelfs te rechtvaardigen) waarom men zich niet meer in een (physieke) gemeenschap willen begeven.

Het zoeken nu van een de gemeenschap op het internet lijkt mij een vlucht. Angst voor ontmoetingen en nieuwe teleurstellingen worden omgezet in het zoeken van contact op manieren waarbij men zich wel veilig voelt en/of snel kan verschuilen.
De beleving is het mooi en wellicht wordt het geloof gebouwd en leert men God heel persoonlijk kennen. Maar als (heel ver weggestopt) angst en wantrouwen de motieven zijn?Bantwoord je dan wel aan wat je rol hier op aarde is, om in liefde mídden in Gods gezin te staan? Draagt het geloof nog wel het doel om, als rank aan de wijnstok, op alles zo te leren antwoorden dat het een amen is op hoe God het vroeger in de schepping bedoelt heeft?
Zaken om je af te vragen.