kwaadspreken

[Iris]

In hoeverre mag je je nu wel of niet negatief uitlaten over een ander waar hij of zij niet bij is?
Volgens de Bijbel mag je niet kwaadspreken, wat ik heel logisch vind. Bovendien is het weinig liefdevol.
MAAR geen enkele situatie is hetzelfde!
Stel dat iemand je uitgescholden heeft. Mag je dan je irritaties hierover uiten naar je vrienden?
Of je collega's hebben een nare streek met je uitgehaald, mag je dan je gal hierover spuien bij je partner?
Of je vind je buurvrouw onbeschoft. Mag je dan hierover 'klagen' bij de andere buurvrouw?
(Dit is niet het geval, het zijn slechts voorbeelden   )
Misschien is het antwoord 'nee'.
Maar aan de andere kant, als je nooit je irritaties kunt uiten krop je het allemaal op.
(Met alle gevolgen vandien!)

Hoe zien jullie dit of hoe gaan jullie hiermee om?
Of eigenlijk zou de vraag moeten zijn:
Hoe gaan jullie met irritaties of boosheid naar anderen om?

[Roodkapje]

Kwaadspreken en lasteren wordt verboden in de Bijbel. Of diegene er nu wel of niet bij is, dat maakt niet uit. Om die reden worden topics of posts die deze sfeer hebben meestal ook door de crew verwijderd.

Als je je buurvrouw onbeschoft vindt, moet daarover gaan praten met je buurvrouw en niet gaan 'klagen' bij iemand anders. Dat helpt namelijk niks.

De enige bij wie ik erover 'klaag' is mijn Hemelse Vader, aan Wie ik ook vraag hoe ik ermee om moet gaan.

Klink vast alsof ik een heilig boontje ben, ben ik niet. Just for the record.

[Iris]

Ik vind mijn buurvrouw niet onbeschoft, het was slechts een voorbeeld.  

Persoonlijk heb ik een gruwelijke hekel aan roddelen en kwaadspreken, maar ik kan me wel voorstellen dat er mensen zijn die hun hart moeten luchten omdat iemand anders ze onheus bejegend heeft. Allicht, dit spreek je uit naar God en je vraagt er hulp bij, maar soms bestaat de hulp van God misschien uit het luisterend oor van een ander mens...

[Rusty1979]

quote:

Persoonlijk heb ik een gruwelijke hekel aan roddelen en kwaadspreken, maar ik kan me wel voorstellen dat er mensen zijn die hun hart moeten luchten omdat iemand anders ze onheus bejegend heeft. Allicht, dit spreek je uit naar God en je vraagt er hulp bij, maar soms bestaat de hulp van God misschien uit het luisterend oor van een ander mens...

Het is heel moeilijk om niet mee te doen aan roddelen en kwaadspreken. Dat ondervind ik zelf ook, maar ik weet zeker dat het niet goed is. Het beste is altijd om met diegene zelf te spreken of het idd neer te leggen bij God. Ik ben blij dat we veel problemen in Zijn Handen kunnen leggen, het lucht echt op!

[Nikolov]

Als iemand ruzie met me heeft en ik spreek daarover met een derde is dat geen kwaadspreken. Als ik daarbij onwaarheden ga vertellen of de waarheid dusdanig verdraaien dat de persoon slechter uitkomt dan de werkelijkheid dan is het kwaadspreken.

[elle]

Iris,
Voorwaar een herkenbaar probleem! Deze 2 overwegingen hebben mij erbij geholpen:

Jezus zegt in de bergrede dat je vervalt aan het gerecht als je iemand een 'dwaas' noemt. Lijkt mij redelijk duidelijk (al noemt Hij zelf anderen soms 'adderengebroed).

't Zit 'm volgens mij in het oordelen. Wij horen anderen niet te oordelen. Iemand die in onze ogen een dwaas is, is dat in Gods ogen wellicht niet.
Maar dat neemt niet weg dat wij soms iemand dwaas vinden doen. Volgens mij mogen wij dat best benoemen. Dat wil zeggen: de daad is dwaas, de persoon niet. Paulus roept op om de naaste, waar nodig, te vermanen. Dat is erg lastig, als je andermans daden niet zou mogen beoordelen.

Daarnaast kun je zelf problemen hebben met het omgaan met andermans handelen. Als je een zware dag hebt gehad waarin je je tekort gedaan voelt door deze of gene, dan is het moeilijk om dat van je af te zetten. Heel logisch dat je dan de behoefte voelt om daarover met anderen te praten.
Maar laat dat dan ook het doel zijn: advies vragen aan iemand (je partner) om met die situaties om te leren gaan. Zodat je zonder rancune de volgende dag weer naar je werk (of school, of...) kunt gaan.

Dus:
1) niet de persoon, maar alleen de daden beoordelen
2) niet roddelen, maar weten dat je tekort schiet in je poging om 'je vijand lief te hebben', en daarbij advies vragen

[Lalage]

Tja, inderdaad elle. Als ik ergens boos over ben, moet ik dat gewoon met een paar mensen delen, omdat ik nu eenmaal een heel extravert persoontje ben. Soms voel ik me wel schuldig als ik alleen maar een negatief iets over iemand vertel, dat is niet goed. Daarom moet je 't inderdaad misschien alleen met iemand delen die die persoon ook kent en dus weet dat diegene ook veel positieve kanten heeft.

Ik denk dat dit een van de meest begane zonden is door christenen...

[Roodkapje]

Wat ik dan meestal merk, elle, is dat als ik iemands daden veroordeel, mensen zichzelf als persoon veroordeeld voelen. Veel mensen zien hun daden als onderdeel van hun identiteit (kennelijk).

Als ik iets verkeerd vind dat mensen doen, dan betekent dit niet dat ik die mensen verkeerd vind. Alleen probeer dat maar eens helder te krijgen

[Iris]

quote:

Nikolov schreef op 27 augustus 2005 om 11:15:
Als iemand ruzie met me heeft en ik spreek daarover met een derde is dat geen kwaadspreken. Als ik daarbij onwaarheden ga vertellen of de waarheid dusdanig verdraaien dat de persoon slechter uitkomt dan de werkelijkheid dan is het kwaadspreken.

Goed opgemerkt! Ik denk dat je gelijk hebt.

[wateengedoe2]

Een leestip is het boek Minyan van Rabbi Rami M. Shapiro (te koop op de theologieafdeling van de Slegte), en dan m.n. het hoofdstuk over tesjoeva (Hebr. 'ommekeer').

Ook een mooie:

quote:

De 3 Zeven.

Socrates, de Griekse wijsgeer, liep eens door de straten van Athene.
Plotseling kwam een man opgewonden naar hem toe en zei: 'Socrates, ik moet je iets vertellen over je vriend die...'
'Ho eens even', onderbrak Socrates hem, 'heb je datgene wat je mij wil zeggen gezeefd door de drie zeven?'
'Wat drie zeven' vroeg de man verbaasd.
'Laten we het proberen' stelde Socrates voor.

'De EERSTE zeef is de WAARHEID.
Heb je onderzocht of alles wat je zeggen wilt waar is?'
'Nee, ik hoorde het vertellen en...'

'Ah juist! Dan is het toch zeker wel door de TWEEDE zeef gegaan?
De zeef van het GOEDE.
Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?
Aarzelend antwoordde de man: 'Nee, dat niet, integendeel...'

'Hm, hm, zei de wijsgeer, 'laat ons dan de DERDE zeef gebruiken.
Is het NOODZAKELIJK om mij te vertellen wat je zo opwindt?'
'Nee, niet direct noodzakelijk'.

'Welnu', zei Socrates glimlachend, 'als dat wat je vertellen wilt, niet waar is, niet goed is en niet noodzakelijk is, vergeet het dan en belast mij er niet mee.'

Ik ben het hiermee eens, maar zie ook in hoe moeilijk het is en ik ga zelf steeds in de fout (wel steeds minder dan ooit geweest is, ik leer het nog wel eens )

[Nikolov]

Man ik wou dat ik zo wijs was als Socrates

Bedankt Edith..!

[wateengedoe2]

Het is alleen héél erg moeilijk, maar die keren dat het me gelukt is, merkte ik gelijk dat het de goede weg was.

Zo werd er eens aan de lunchtafel op het werk kwaadgesproken over een collega die al dik een half jaar weg was. Ik was één van degenen met wie zij echt niet door één deur kon, ik heb het daar erg moeilijk mee gehad toendertijd (heb zelfs op het punt gestaan om in mijn proeftijd te vertrekken door haar invloed). Maar toen er zo over haar geroddeld werd, terwijl ze niet eens een weerwoord kon geven, heb ik gezegd, dat ik het niet nodig vond dat er zo over haar gepraat werd. Niet meer en niet minder. Gelijk kreeg ik van enkele collega's de wind vanvoren (tja, niet gek, want zij voelden zich betrapt, en op de vingers getikt waarschijnlijk). Ik zei hier niet veel op, maar uiteindelijk bleken er toch wel andere collega's te zijn die het met mij eens waren. Toen hield het kwaadspreken op, en nam het gesprek aan de lunchtafel echt een positieve wending. Sindsdien is er (bij mijn weten) nooit meer over haar geroddeld.

Maar ja, dit is dus één van de keren dat het me wel lukte. Ik ben echt niet heilig ofzo, want nog veel vaker ben ik het, die kwaadspreek over een ander. Deze keren dat het wel lukt, geven me wel aan hoe waardevol de weg van verbetering is (het heeft nl. niet alleen invloed op jezelf, maar ook op anderen), én dat het niet onmogelijk is.

[Priscilla en Aquila]

Modbreak:

Beste Merovinger,
Het is natuurlijk niet toegsestaan om in een subforum waar je de bijbel moet accepteren als Gods woord, een bericht post, wat er vanuit gaat dat er dingen in diezelfde bijbel staan die niet zouden kloppen: dat ieder mens zondig is.
Daar gaan we hier nl wel van uit. Het veroordelen van iemand hierom is niet aan de orde. Wij geloven dat Jezus juist degene was Die zichzelf heeft laten veroordelen om onze zonden. En hebben er dus een oplossing voor, al ligt die niet in onszelf.
Deze dingen onderschrijf jij kennelijk niet en daarom hoort je bericht hier niet thuis en is verwijderd.
Een tip: lees voor je iets post de desbetreffende policy, zodat jij en wij niet steeds werk voor niets hoeven te doen.

[Nikolov]

Als ik zeg dat jij blond bent of donker haar hebt. Ben ik dan aan het kwaadspreken?

Als ik zeg dat je ruzie hebt gemaakt met iemand waar je werkelijk ruzie mee zocht, ben ik dan aan het kwaadspreken?

Een feit is een feit. Kwaadspreken is opzettelijk een ander in een negatief daglicht stellen door feiten aan te dikken of te verdraaien dat is mijns inziens iets heel anders dan zeggen wat je ziet of denkt te zien.

[wateengedoe2]

quote:

Nikolov schreef op 07 september 2005 om 14:56:
Als ik zeg dat jij blond bent of donker haar hebt. Ben ik dan aan het kwaadspreken?

Als ik zeg dat je ruzie hebt gemaakt met iemand waar je werkelijk ruzie mee zocht, ben ik dan aan het kwaadspreken?

Een feit is een feit. Kwaadspreken is opzettelijk een ander in een negatief daglicht stellen door feiten aan te dikken of te verdraaien dat is mijns inziens iets heel anders dan zeggen wat je ziet of denkt te zien.

Is het waar? Ja
Is het goed? Nee (haarkleur is neutraal, dat andere zou ik toch wel als negatief opvatten)
Is het nodig om het te zeggen? Nee

Zie hierboven