Auteur Topic: Verliefd (gelezen 4644 keer)

Iris · « **Gepost op:** oktober 13, 2005, 11:40:03 am »

STEL.
Je woont in een mooi huis met lieve kinderen en een lieve partner, en INEENS word je ontzettend verliefd op een ander. Het overkomt je als een orkaan, als een vloedgolf waar je niet om gevraagd hebt. Het houdt je de hele dag bezig en je wordt gek van je gedachten.
WAT moet je doen? (Vooral als je merkt dat het geheel wederzijds is??)

En is degene met wie je getrouwd bent, altijd degene die God voor jou bedoeld heeft? Of kan het zijn dat 'de ware', degene die God voor jou heeft uitgekozen, op een later tijdstip om de hoek kan komen kijken?

Zucht, ik wilde eerst doen alsof het over een vriendin ging ofzo, maar uiteraard gaat het om mijzelf.

Appelmoes?? · « **Reactie #1 Gepost op:** oktober 13, 2005, 11:46:50 am »

Verliefdheid is iets heeeel anders dan houden van en kan ook zo over zijn. Ken je die andere persoon goed of maar een klein beetje? Hoe staat het met je gevoelens voor je partner op dit moment?

Pooh · « **Reactie #2 Gepost op:** oktober 13, 2005, 11:49:23 am »

quote:
Iris schreef op 13 oktober 2005 om 11:40:
STEL.
Je woont in een mooi huis met lieve kinderen en een lieve partner, en INEENS word je ontzettend verliefd op een ander. Het overkomt je als een orkaan, als een vloedgolf waar je niet om gevraagd hebt. Het houdt je de hele dag bezig en je wordt gek van je gedachten.
WAT moet je doen? (Vooral als je merkt dat het geheel wederzijds is??)

1. Het vertellen aan je partner.
2. Het vertellen aan een ander persoon die je vertrouwt, die het beste met je voorheeft, en die je regelmatig ziet. (goede vriendin ofzo dus).
3. Contact met die 'ander' verminderen.
4. Nadenken en praten over wat je mist in je relatie. Meestal worden mensen niet 'zomaar' ineens verliefd.
5. Nadenken en praten over wat er leuk is in je relatie. Leuke dingen gaan doen.

quote:
En is degene met wie je getrouwd bent, altijd degene die God voor jou bedoeld heeft? Of kan het zijn dat 'de ware', degene die God voor jou heeft uitgekozen, op een later tijdstip om de hoek kan komen kijken?

Naar mijn idee is het niet zo dat je kunt spreken over 'de ware', die God voor jou zou hebben uitgekozen. Natuurlijk leidt God deze wereld, en weet hij al vantevoren welke keuzes je gaat maken, maar als mensen hebben wij daar geen kijk op. Wat je wel weet zijn een aantal richtlijnen die God ons geeft. Een daarvan is dat het huwelijk waardevol is, dat je trouw moet zijn.

Iris · « **Reactie #3 Gepost op:** oktober 13, 2005, 11:51:14 am »

quote:
Appelmoes?? schreef op 13 oktober 2005 om 11:46:
Verliefdheid is iets heeeel anders dan houden van en kan ook zo over zijn. Ken je die andere persoon goed of maar een klein beetje? Hoe staat het met je gevoelens voor je partner op dit moment?

Dat weet ik, maar het sluimert al een hele tijd, en ik heb zelfs het gevoel dat ik ook nog eens heel veel van die andere persoon houd. Maar misschien haal ik nu wel alles door elkaar. Mijn gevoelens voor mijn partner zijn wat ingedut. We zijn een soort broer en zus....

Ik ken die andere persoon 'redelijk' goed, maar ook weer niet zo goed als een vaste vriend ofzo.
Moeilijk........

Iris · « **Reactie #4 Gepost op:** oktober 13, 2005, 11:52:19 am »

Ik reageer later op jou Pooh, moet nu zo weg. Maar alvast bedankt voor je reactie.

PietZa · « **Reactie #5 Gepost op:** oktober 13, 2005, 11:59:03 am »

Ik ga er even vanuit dat je getrouwd bent (zo niet, dan heb ik niks gezegd

)

Als je trouwt dat sluit je een verbond tussen jou en je partner. Als je ziet wat God onder verbond verstaat, dan bedoelt hij daarmee dat het onverbrekelijk is zonder consequenties. Zelf zou God nooit een verbond verbreken. Als God bij wijze van spreke tijdens de uittocht opeens een ander volk dan de israëlieten zag die hem beter eerde (waar het dus beter tussen klikte) of waar zijn plan beter mee tot uitvoering zou komen dan had God nooit zijn verbond verbroken met de israëlieten.

Ik zou zeggen neem afstand van die ander. Het is spelen met vuur als je dat niet doet. Het kan best zijn dat hij beter bij jou zou passen (maar het kan natuurlijk ook zijn dat je momenteel alleen zijn positieve kanten ziet of alleen de negatieve van je partner) maar ondanks dat hij beter bij je past, betekend dat niet dat je een verbond kan verbreken.

Meindertd · « **Reactie #6 Gepost op:** oktober 13, 2005, 12:08:03 pm »

Hoi Iris,

Allereerst sterkte toegewenst.

Ik denk het volgende: Verliefheid is geen keuze, maar liefde wel.

Want mensen kunnen uit verliefdheid zeer extreme dingen gaan doen! Als voorbeeld kun je kijken naar de loverboys problematiek. Waarbij meisjes door verliefheid op te wekken de prostitutie inrollen. Ik persoonlijk zou kijken of je in je huidige relatie weer meer liefde kunt inblazen, zodat je tegen een relatiekapotmakende verliefdheid bestand bent. Maar goed de beste stuurlui staan aan wal wordt er gezegd. Dus ik heb makkelijk praten.

groetjes

Meindert

johanva · « **Reactie #7 Gepost op:** oktober 13, 2005, 02:19:01 pm »

Hoi Iris,

Ik heb eens hetzelfde aan de hand gehad. Het was een vriendin van ons beide en ik zag haar regelmatig. Gelukkig had mijn vrouw het al snel in de gaten en we hebben er regelmatig over gepraat. Ze heeft me alle ruimte gegeven om er zelf mee om te gaan zolang ik maar niet vreemd zou gaan. Ik heb zelf zoveel mogelijk afstand proberen te nemen als mogelijk was zonder het contact met haar te verliezen. We zijn nu anderhalf jaar verder en de verliefdheid is onderhand wat afgezakt naar behapbare proporties. Ik spreek haar weer regelmatig en het gaat goed. Ze heeft nog steeds een heel speciaal plekje in mijn hart en soms, heel soms vlamt de 'oude'verliefdeheid weer op maar minder heftig en hardnekkig als eerst.

Uiteraard werkt het bij iedereen anders maar het gegeven advies is denk ik het beste:
- Verminder contact (dus geen kat op het spek binden!!)
- praat er over met je partner

Ik ben er trouwens niet van overtuigd dat het aangeeft dat je eigen relatie slecht is hoor. Ik had (en heb) een goede relatie toen het gebeurde. Het is wel zo dat wat extra aandacht aan je eigen relatie in dit geval zeker aan te raden is, al is het alleen maar om de aandacht wat af te leiden.

Sterkte!!

Johan

lonneke · « **Reactie #8 Gepost op:** oktober 13, 2005, 02:47:09 pm »

Hallo Iris,

Is het echt zo dat verliefdheid je overkomt of is het dat je het zo ver laat komen?

Ik heb ook wel eens gehad dat ik een andere man aantrekkelijk vind en erg leuk en dan moet ik oppassen om niet mijn gedachten en gevoelens de vrije loop te laten.

Maar ik merk dat ik helemaal niet verliefd wil worden op een andere man omdat ik zo ontzettend veel van mijn eigen man hou en dat ik dat ook zo graag wil blijven houden.

Iris · « **Reactie #9 Gepost op:** oktober 13, 2005, 05:08:38 pm »

Hai mensen

Bedankt voor alle adviezen.
Voordat ik weer onbezonnen en impulsief ga antwoorden, laat ik dit alles even bezinken. Maar ik kom er gauw op terug.

HenkG · « **Reactie #10 Gepost op:** oktober 13, 2005, 07:27:30 pm »

Iris, wat goed van je dat je hier zo open over bent.
Verder kan ik me alleen maar aansluiten bij wat er al gezegd is: communiceer!
Met ons, maar bovenal met je partner en met God!
Ik wens je Zijn nabijheid toe!

Iris · « **Reactie #11 Gepost op:** oktober 13, 2005, 09:44:58 pm »

Nogmaals bedankt voor alle aardige reacties.
Ik weet niet zo goed wat ik moet antwoorden, maar ik denk zeker na over alles wat hier geschreven is.
Zou ik er echt goed aan doen het aan mijn partner te vertellen? Ik heb tenslotte nog niks verkeerd gedaan. Of is verliefd zijn al een zonde? Ik weet het gewoon niet, omdat mijn gevoelens zo overweldigend zijn.
Iris is gelukkig maar een nickname, anders zou ik er hier niet zo open over vertellen.
Afstand nemen..............ja, dat lijkt me verstandig.................maar mijn gevoel scheeuwt het tegenovergestelde.
Het is me wat.

Mezzamorpheus · « **Reactie #12 Gepost op:** oktober 13, 2005, 10:05:33 pm »

Ik denk dat je minder vanuit schuldgevoel en 'wel of niet zonde' moet denken en meer aan: wat is het beste wat ik nu kan doen (voor de lange termijn ook)? Is dat kiezen (in liefde en trouw) voor je man of toegeven aan een 'bevlieging'?
Zoek je wijsheid en kracht voor deze situatie ook bij God.

Iris · « **Reactie #13 Gepost op:** oktober 13, 2005, 10:18:33 pm »

quote:
Mezzamorpheus schreef op 13 oktober 2005 om 22:05:
Ik denk dat je minder vanuit schuldgevoel en 'wel of niet zonde' moet denken en meer aan: wat is het beste wat ik nu kan doen (voor de lange termijn ook)? Is dat kiezen (in liefde en trouw) voor je man of toegeven aan een 'bevlieging'?
Zoek je wijsheid en kracht voor deze situatie ook bij God.

Doe ik.....dank je wel....

Liudger · « **Reactie #14 Gepost op:** oktober 13, 2005, 10:22:45 pm »

* Liudger vervalt in herhaling

Liudger · « **Reactie #15 Gepost op:** oktober 13, 2005, 10:23:08 pm »

quote:
Iris schreef op 13 oktober 2005 om 21:44:Zou ik er echt goed aan doen het aan mijn partner te vertellen? Ik heb tenslotte nog niks verkeerd gedaan.

Precies daarom is dit wellicht het juiste moment om het je man te vertellen - er valt nu nog niets te verwijten. Wie weet, prikkelt het hem wel tot wat minder broederlijk en meer minnaarsachtig gedrag

.

quote:
Of is verliefd zijn al een zonde?

Denk van niet. Wat je voelt kun je niet altijd helpen. Wat je met dat gevoel doet, wel. Ik zou me maar niet schuldig voelen over het gevoel.

Mezzamorpheus · « **Reactie #16 Gepost op:** oktober 13, 2005, 11:32:23 pm »

quote:
Liudger schreef op 13 oktober 2005 om 22:23:

Denk van niet. Wat je voelt kun je niet altijd helpen. Wat je met dat gevoel doet, wel. Ik zou me maar niet schuldig voelen over het gevoel.

Zoals die mooie vergelijking: Je kan er niets aan doen dat er een vogel op je hoofd landt, maar wel dat hij er een nestje bouwt.

johanva · « **Reactie #17 Gepost op:** oktober 14, 2005, 10:26:54 am »

Nog even over dat afstand houden. Je gevoel schreeuw inderdaad het tegenovergestelde. Het contact volledige verbreken is dan ook niet de beste oplossing. Als je de ander helemaal niet meer ziet en spreekt dan zal het verlangen alleen maar toenemen. Het beperken van eht contact is dan een betere oplossing. Je 'beleeft' je verliefdheid en het geeft je dan ook de kans om het te 'verwerken'. Het enige waar je echt voor moet waken is dat je jezelf niet in situaties plaatst waarbij je gevoelens de overhand krijgen. Ik bedoel dat het niet slim is om (bijvoorbeeld) met z'n tweeën ergens naar toe te gaan of te zorgen dat je ergens alleen met z'n tweeën bent.

Met je partner praten is echt noodzakelijk maar het is dan wel verstandig om de verliefdheid eerst voor jezelf te accepteren en te bepalen hoe je er zelf tegenover staat. Het is natuurlijk niet echt leuk om te horen dat je partner verliefd is op een ander. Het zou dan goed zijn als je meteen kunt aangeven hoe jij het beleeft en wat jij nu wilt. Het is gewoon fijn om te horen dat de ander bij je wil blijven en dat'ie er ook mee worstelt.

Johan

Iris · « **Reactie #18 Gepost op:** oktober 14, 2005, 11:12:02 am »

Ja.........jullie hebben gelijk. Nu nog een geschikt moment vinden om het te vertellen.......
En de discipline opbrengen om wat afstand te houden. Het is wel het beste, lijkt me, hoewel niet gemakkelijk......

Fotogravinnetje · « **Reactie #19 Gepost op:** oktober 14, 2005, 11:24:04 am »

Sterkte, Iris

Iris · « **Reactie #20 Gepost op:** oktober 14, 2005, 12:09:22 pm »

Dank je wel

Ulysses · « **Reactie #21 Gepost op:** oktober 14, 2005, 01:40:17 pm »

Ik herinner me een column van ik meen Adrian Plas, waarin hij beschrijft dat de vrouw van een van zijn vrienden verliefd wordt op een man met wie ze elke dag in de trein zit. Eerst durft ze het haar man niet te vertellen, maar uiteindelijk raapt ze haar moed bij elkaar en doet het toch. Het enige wat haar man dan zegt is: 'Lieve kind, dan neem je toch een trein later?'

Ik hoop dat jouw partner net zo begripvol zal reageren.

dingo · « **Reactie #22 Gepost op:** oktober 14, 2005, 02:53:00 pm »

Verliefd worden gebeurt meestal niet zomaar, zo is bijvoorbeeld bekend dat een significant percentage van de vrouwen verliefd wordt op hun gynaecoloog. Als ik je openingspost zo 's lees dan ben je op een punt gekomen dat je alles wat je graag wilde, hebt bereikt. Waarschijnlijk heb je nu onbewust zoiets van is dat nu alles? Tja je echtgenoot ken je al een poosje de kans dat die nog grote verrassingen brengt is niet zo groot (denk je). En dan komt er ineens een leuke, interessante vent in beeld met alle spannende trekjes die je man waarschijnlijk niet heeft en je wordt verliefd. Is dat zo bijzonder? Niet echt, verliefdheid is als een strovuurtje zolang je er geen houtskool op legt, vlamt het wel hoog op maar is het ook zo weer over. Sterkte.

Iris · « **Reactie #23 Gepost op:** oktober 14, 2005, 07:43:02 pm »

Bedankt Ulysses en Dingo.......

wateengedoe2 · « **Reactie #24 Gepost op:** oktober 14, 2005, 10:36:47 pm »

Iris, we hebben al gemaild, dus je weet al 't één en ander .. 'nuf said dat ik wel mijn deel gehad heb met onmogelijke verliefdheid (al was mijn situatie anders dan die van jou). Tegen mijn gevoel van verliefdheid in, en nota bene nog vóór mijn bekering (ja, soms had ik een Godsbesef, wat ik later snel weer vergat ...) heb ik bij de klaagmuur in Jeruzalem hartstochtelijk tot God gebeden of Hij deze verliefdheid van me weg wilde nemen, en ervoor wilde zorgen dat ik niet weer op een ander verliefd werd in een onmogelijke situatie (dat was bij mij nl. lopende-bandwerk). En natuurlijk ook nog op een briefje geschreven en in de muur gestopt. Ik kan je zeggen, dat Hij mijn gebed heeft verhoord, en hoe! Een half jaar later ben ik binnen enkele weken tijd van mijn verliefdheid afgekomen. En nog minder dan een half jaar daarna werd God Zélf mijn grote liefde $_/-\o_$

Ik bid voor je. Moge de Heer je behoeden voor 'domme' acties (gevoelens is één ding, daden is weer heel wat anders ...). Sterkte!

Iris · « **Reactie #25 Gepost op:** oktober 15, 2005, 02:05:01 pm »

Lief van je, dank je.
Ik mail je binnenkort!

Lalage · « **Reactie #26 Gepost op:** oktober 17, 2005, 12:23:05 pm »

Moet je het wel altijd vertellen? Ik kan me goed voorstellen dat ik zoiets voor me zou houden, tenzij het zo ernstig wordt dat hij dingen gaat merken. Ik zou al heel hard weglopen als er ook maar iets wat op een verliefdheid lijkt zou ontstaan. Als 't een collega is of iemand anders die je vaak ziet is het natuurlijk lastiger om te ontwijken. Pfoe wat lastig :-S

Liudger · « **Reactie #27 Gepost op:** oktober 17, 2005, 12:48:39 pm »

quote:
Lalage schreef op 17 oktober 2005 om 12:23:
Moet je het wel altijd vertellen? Ik kan me goed voorstellen dat ik zoiets voor me zou houden, tenzij het zo ernstig wordt dat hij dingen gaat merken. Ik zou al heel hard weglopen als er ook maar iets wat op een verliefdheid lijkt zou ontstaan. Als 't een collega is of iemand anders die je vaak ziet is het natuurlijk lastiger om te ontwijken. Pfoe wat lastig :-S

Moeten, nee. Lijkt me meer een extra verzekering, om te voorkomen dat de wind van de verliefdheid je niet overboord het huwelijksbootje uit waait. Het is dan minder waarschijnlijk dat partner en jij ongemerkt uit elkaar groeien - je partner zal eerder aan de bel trekken als het erger wordt. Ik denk dat het ook belangrijk is tussen partners dat je wederzijds erkent dat zoiets kan gebeuren, zonder dat dat iemand's fout hoeft te zijn. Als je over zoiets openlijk praat, versterkt dat het vertrouwen dat je partner in je heeft. Het vergroot ook de kans dat je partner jou zoiets zal vertellen als het hem/haar overkomt. Maar ik zou niet elk miniem vlindergevoel breed gaan uitmeten - als er geen gevaar is en ik kan het prima zelf aan, dan zou ik het gewoon voor me houden.

Theodoor · « **Reactie #28 Gepost op:** oktober 18, 2005, 03:16:23 pm »

Voor mezelf werkt het altijd zeggen tegen mijn partner wel het beste en daarna samen bidden, zodat ze ook reden heeft om mij te blijven vertrouwen, niet om mezelf maar om God en dat Hij zijn kracht en liefde aan ons allebei geeft. Je komt dan allebei bij God uit (na de pijn van het gekwetst hierdoor zijn te hebben gedeeld).

Dat betekent niet dat ik iedere vrouw benoem die ik aantrekkelijk vindt. Wel als ik merk dat ik de neiging hebt om door te gaan met fantaseren over de aantrekkelijkheid van de ander en wat ik zal zeggen etc (dat het mijn gedachten in beslag neemt) en ik die ander ook regelmatig tegenkom.

Het is heel dubbel want je komt een gevoel bij jezelf tegen dat je heerlijk vindt en niet kwijt wil. Het gevoel van iets van herkenning van schoonheid en waarde in de ander en in jezelf. Het bepaalt jezelf bij een groot gapend gat in je ziel dat verlangt naar bevestiging en vervulling, tegelijk velangt naar het geven van liefde zonder beperkingen en voorbehoud.

Over de stappen die je kunt nemen voor het te zeggen, maar ook nog daarna.

De kunst voor mijzelf is niet oneerlijk tegen God te doen. Maar eerlijk te zeggen tegen Hem hoe heerlijk ik het verliefde gevoel vind en hoe prachtig de ander. Hoe ik verlang naar het liefde geven en ontvangen in zijn volmaaktheid. Ik nodig God uit in deze gevoelens met zijn Geest. Hij is de bron van alle volmaakte liefde en wil en kan mijn gevoelsstromen herorienteren, als eerste op Hem en dit vraag ik aan Hem. Andersom is God ook de enige die ons diepe verlangen naar bevestiging om wie we echt zijn kan vervullen met zijn liefde. Zelf bid ik ook regelmatig: Vul mij met uw liefde en knuffels... omdat ik weet dat ik zoveel bevestiging nodig heb en het anders ergens anders ga zoeken. Dat voorkomt verdere verliefdheid en verwarring, al is dit wel een voortdurend proces.

De volgende stap voor mezelf is dan dat ik tegen God beleid dat het zijn volmaakte wijsheid en wil is dat ik trouw ben naar mijn partner en dat ik dat in zijn kracht ook zal doen en zijn. Het besef van dat het niet in mijn kracht hoeft, maar dat ik van Hemzelf de kracht daarvoor zal ontvangen, is voor mij erg belangrijk hierbij. Dan vraag ik om genezing en herstel van mezelf en in mijn relatie dat ik mag groeien in het onbeperkt geven van liefde en waardering aan mijn partner.

Verder kom ik zo veel mensen tegen die gescheiden zijn tegen met erg veel pijn en ellende hiervan. Dat kan behoorlijk ontnuchterend werken.

Oh ja nog een tip(volgens mij ook al gegeven: even een tijdje minder achter internet !!! en samen een boekje gaan lezen waar veel gesprekstof in naar voren komt of gewoon veel samen wandelen... tis maar net wat jullie beiden ligt.

mnatasja · « **Reactie #29 Gepost op:** oktober 18, 2005, 09:37:50 pm »

Hallo Iris.

Ik weet precies hoe het voelt. Ben namelijk zelf ook getrouwd en smoor op een ander. Wat een ellende!
Goede tips geven jullie trouwens maar helaas werkt het bij mij niet zo. IK heb het ook aan mijn man verteld maar het gaat allemaal niet zo van een leien dakje helaas. Jaloers, controllerend en noem maar op. Ook de vrouw van de man waar ik verliefd op ben geworden weet ervan maar daar is het verhaal hetzelfde. Terwijl er dus eigenlijk niks is gebeurd. We zijn niet met elkaar naar bed geweest, hebben nog niet eens gezoend, maar het is één en al ellende. We zien elkaar niet meer en spreken elkaar niet meer maar ik word gek van mijn eigen gevoelens. Ik bid me suf maar ook dat helpt niet. Word er depri van.;(

elle · « **Reactie #30 Gepost op:** oktober 18, 2005, 10:19:30 pm »

Welkom Natasja,

Jammer om te lezen dat jij er ook me kampt! Ik hoop echt dat het mij niet zal overkomen...
Heb jij iemand gevonden waar je goed mee kunt praten, waar je je hart bij kunt uitstorten? Lijkt me erg belangrijk, zeker als je man zo jaloers is.
Verder: sterkte! Ik zal mijn gebed bij het jouwe voegen...

Pleun · « **Reactie #31 Gepost op:** oktober 18, 2005, 11:04:36 pm »

Verliefdheid is mooi.

Macguinness · « **Reactie #32 Gepost op:** oktober 18, 2005, 11:40:31 pm »

quote:
Pleun schreef op 18 oktober 2005 om 23:04:
Verliefdheid is mooi.

Love is blindness...

Zijnkind · « **Reactie #33 Gepost op:** oktober 18, 2005, 11:44:08 pm »

Love hurts...

Zwever · « **Reactie #34 Gepost op:** oktober 19, 2005, 09:52:51 am »

Ik heb ook wel eens gehoord dat mensen het meest verliefd zijn als de ander niet in de buurt is... omdat je dan een bepaald ideaal plaatje van diegene neer kunt zetten in je hoofd waar de ander in werkelijkheid nooit aan kan voldoen.

Maar het contact verbreken is misschien toch wel het beste op de lange termijn. Uit het oog, uit het hart. Misschien de eerste maand niet maar daarna toch zeker wel. Denk eens terug aan vroegere verliefdheden en hoe je die personen al weer helemaal vergeten bent...

Liudger · « **Reactie #35 Gepost op:** oktober 19, 2005, 11:28:50 am »

quote:
mnatasja schreef op 18 oktober 2005 om 21:37:
Hallo Iris.

Ik weet precies hoe het voelt. Ben namelijk zelf ook getrouwd en smoor op een ander. Wat een ellende!
Goede tips geven jullie trouwens maar helaas werkt het bij mij niet zo. IK heb het ook aan mijn man verteld maar het gaat allemaal niet zo van een leien dakje helaas. Jaloers, controllerend en noem maar op. Ook de vrouw van de man waar ik verliefd op ben geworden weet ervan maar daar is het verhaal hetzelfde. Terwijl er dus eigenlijk niks is gebeurd. We zijn niet met elkaar naar bed geweest, hebben nog niet eens gezoend, maar het is één en al ellende. We zien elkaar niet meer en spreken elkaar niet meer maar ik word gek van mijn eigen gevoelens. Ik bid me suf maar ook dat helpt niet. Word er depri van.;(

Iemand zou die man van je eens moeten vertellen dat hij zo precies het tegenovergestelde bereikt van wat hij wilt - hij komt er lelijker op te staan en zijn 'rivaal' van weeromstuit nog mooier.

mnatasja · « **Reactie #36 Gepost op:** oktober 19, 2005, 02:19:32 pm »

Ja, inderdaad Liudger, daar heb je helemaal gelijk in. En inderdaad kun je je iemand mooier voorstellen dan ie in werkelijkheid is en iedereen heeft uiteraard zijn gebreken.
En inderdaad: LOVE HURTS! A LOT!
En uit het oog uit het hart: tja...
dat dacht ik ook. Maar deze verliefdheid duurt al een jaartje of 5 en na maanden elkaar niet zien verbeterd de situatie nog geen sikkepit. Puntje is wel, dat zijn huwelijk zowel als het mijne niet echt goed te noemen vallen.
Maar ja,.... een christen mag ook niet scheiden

Theodoor · « **Reactie #37 Gepost op:** oktober 19, 2005, 02:49:23 pm »

een probleem dat de verliefdheid sterker maakt is, als we tegen onszelf zeggen.

Het mag niet en God wil het niet...

maar eigenlijk zelf wel willen vasthouden aan die verliefdheid.

Dan wordt het iets geheims iets van jezelf... en je weet het.... jezelf wetten opleggen dat doet de begeerte alleen maar groeien... Paulus zegt het zelf.

Daarom is juist hierbij het zo belangrijk om de Heilige Geest uit te nodigen in je gevoelens, zodat je jezelf niet meer dingen hoeft op te leggen. Laat God toe om van binnenuit je gevoelens veranderen. Tegelijk kan de Heilige Geest ook Gods liefdevolle bevestiging aan ons geven om wie we echt zijn. Hij kan het beter dan wie dan ook omdat hij onszelf bedacht heeft. De vervulling met de Heilige Geest is daarom ook iets van elke dag. Wanneer je elke dag hierom vraagt, zul je merken dat je gevoelens veranderen en je jezelf niet meer dingen hoeft op te leggen, maar dat je als vanzelf een nieuwe liefde en verliefdheid als eerte voor God, maar ook voor je eigen man zult ontvangen. (bij de één gaat dit sneller dan de ander)

Hierbij is belijden dat we juist niet zelf onze verliefdheid kunnen veranderen alleen Gods Geest kan dat in ons doen. (God is sterk in onze zwakheid, dan hoeven we niet te proberen om zelf sterk te zijn in dit soort gevoelens die boven onze controle lijken uit te gaan)

Ik wens iedereen die met dit probleem zit, heel veel van Gods liefdevolle bevestiging toe.

p.s. Neem tijd om stil te zijn en om te ontvangen van Gods liefde en zijn Geest nadat je om Gods liefde gevraagd heb. (ikzelf vind het gemakkelijk om in een kamer voor mezelf staand te bidden en nadat ik gevraagd heb ook stil te zijn en mijn handen open te houden als teken dat ik ook van God wil ontvangen en dat helpt me ook om mijn gedachten op God gericht te houden)

Goed dat hier open over gesproken wordt

dingo · « **Reactie #38 Gepost op:** oktober 19, 2005, 04:53:17 pm »

quote:
mnatasja schreef op 19 oktober 2005 om 14:19:
[...] Puntje is wel, dat zijn huwelijk zowel als het mijne niet echt goed te noemen vallen.
[/q]
Kortom genoeg brandstof om het vuurtje van verliefdheid brandend te houden, terwijl je geen enkele garantie hebt dat als je met hem getrouwd was, het ook maar een haar beter zou zijn.
[q]
Maar ja,.... een christen mag ook niet scheiden

Nee dat mag niet, als de enkele scheidingsgrond verliefdheid op een andere man is. Dan heeft je man het volste recht op je liefde en je trouw, dat laatste is een belangrijk punt namelijk dat je als christen betrouwbaar bent.

mnatasja · « **Reactie #39 Gepost op:** oktober 19, 2005, 08:14:34 pm »

ach, en weet je wat het is. ik weet het gewoon allemaal zo goed. De geest is gewillig hè, maar het vlees is gewoon zwak. Tuurlijk, ik moet me overgeven aan God's Geest en Hem mijn leven laten leiden. Jongens, ik weet het allemaal. Het gaat alleen gewoon niet zoals het in theorie zou moeten gaan. Ik weet wel dat het mijn leven verziekt en niet zo'n beetje ook. Ik reageerde op Iris omdat het zo herkenbaar is maar weet ook dat erover praten gewoon niet helpt. Helaas.
En van mezelf ben ik echt niet zo zwartgallig hoor! Maar het maakt een mens depressief en ik had niet gedacht dat me dat als wedergeboren christen zou overkomen. Zo zie je maar, je weet nooit hoe de dingen gaan in het leven. Ik hoop alleen dat God me hierheen doorheen helpt en ik er op een dag om lachen moet en misschien is dat wel pas in de hemel als we elkaar daar weer tegenkomen.

Iris · « **Reactie #40 Gepost op:** oktober 19, 2005, 09:04:02 pm »

Het valt inderdaad niet mee Natasja.
Ik heb ook geen advies voor je, omdat ik met hetzelfde worstel.

Het is moeilijk......