hertrouwen? mag het of niet

[freegirl]

hallo,

ik ben hier nieuw en gelijk een grote vraag:

hertrouwen, is dat toegestaan of niet/ nooit?

het verhaal eromtoe:

ik heb in mn leven al samengewoond, en daarna met een andere man ook samengewoond, en daarmee getrouwd. (in feite dus al ontrouw geweest.. exen waren btw niet gelovig)
hij sloeg en ik vluchtte na een paar jaar.
gescheiden op advies van velen, ook mensen van de kerk.
helemaal terug nu bij het goloof, was ik tijdens dat huwelijk niet veel mee bezig (wel in mn achterhoofd gehouden hoor)
leef al een paar jaar alleen met mijn kinderen..

en heb nu een jongen ontmoet
die koste wat kost met ons verder wil, echt ons gezin compleet lijkt te maken, heel gelovig is, en lief..

maar mijn grote, echt grote vraag is nu:

mag het.
of breng ik hem onder de zonde (ontucht, ontrouw, echtbreuk, you name it..)

hoe kom ik hier nu achter, wie heeft hier ideeën over??

alvast bedankt.

[Priscilla en Aquila]

Ik vind dit wel een heel moeilijk punt in die zin dat je toch wel een grote beslissing neemt als je wel of juist niet hertrouwt.
En als buitenstaander is het makkelijk praten om bv te zeggen dat het nooit zou mogen.
Was je gelovig toen je trouwde met je eerste echtgenoot?

[Zijnkind]

Het verbreken van een relatie mag niet. Je (en ik ook trouwens) leeft dus al in een foute situatie. God neemt ontrouw hoog op. Lastiger wordt het als jezelf bent verlaten door de partner (is mij dus overkomen.)

Nu kun je dat heel wettisch gaan benaderen zoals de farizeeers ook deden. Jezus laat hen echter weten dat de scheidbrieven en de hele regeling daaromheen niet toestemming voor een scheiding betekenen. Dat blijft fout. Hoe dan ook.
Maar dan komt het... Jezus laat ook weten dat God die zaken instelde omdat wij het toch niet altijd zouden volbrengen. Omdat onze harten te hard zijn.
Het is uit genade dat je verder mag. Dat kan voor de een betekenen dat hij/zij alleen blijft. Een ander zal toch weer een nieuwe relatie aangaan. In beide gevallen leef je al uit genade van God na de eerdere fout.

[freegirl]

ik was toen tegen het geloof aan aan het schoppen, maar ja, gelovig opgevoed dus ik wist wel dat God bestond.
kon toen niet geloven dat 'de wereld' echt bestond, hoe leg je het uit.. nam het niet serieus allemaal.

scheiden mag niet, nee, maar heb het al gedaan.
en er was ook geen alternatief.
op zich was ik gewoon van plan alleen te blijven.

maar je moet ook bedenken dat de kinderen recht hebben op een normale gezinssamenstelling, dat soort dingen.
deze jongen gelooft echt, is heel serieus, brengt alleen maar veel goeds in ons gezin.

voor de fouten die ik heb gemaakt heb ik persoonlijk al vergeving ervaren (na heel veel bidden)
maar ja punt is dat zoals ik de bijbel lees, ik geen echtbreuk pleeg (ja niet wéér moet ik zeggen) zolang ik alleen blijf.
en wat ik nog het aller belangrijkst vind is dat ik mijn vriend niet in de zonde wil brengen, Jezus heeft zelf gezegt wie een weggezondene huwt pleegt echtbreuk.. (math 5: weetikzoniet)

mijn vriend zelf denkt er anders over, gelooft in vergeving.
is niet bang voor gevolgen, zegt er zeker van te zijn dat we door God op elkaars pad zijn gebracht.

wat moet ik nou???

[Luc]

Allereerst wil ik je veel sterkte wensen in deze moeilijke beslissing.
Ik zal voor je bidden.

Zoals je zelf ook al aangeeft; mag je na echtscheiding niet weer trouwen.

De Here heeft dit zo ook aangegeven in de bijbel.

Binnen ons kerkverband GKv heeft de synode ook afgesproken dat na een echtscheiding geen kerkelijk huwelijk meer mag worden voltrokken.

De reden dat jij weggegaan bent is dat je mishandeld werd; dat is niet zomaar wat.

Om nu te zeggen; sorry je bent gescheiden en je mag niet meer trouwen; vind ik wel erg kort door de bocht.

Jij hebt de Here vergeving gevraagd en vergeving gekregen.

Nu er een lieve jongen op je pad is gekomen kan ik me goed voorstellen dat je samen verder wilt, ook voor je kinderen.

Samen de HERe dienen en je kinderen opvoeden zoals de Here dat wil.

Ik zie niet in waarom je niet mag gaan trouwen; je bent wel gescheiden; maar dat was vanwege mishandeling; dus dat is naar mijn idee een gegronde reden om weg te gaan en daarbij toen waren jullie niet gelovig; dan ligt de zaak nog weer iets anders.

Je bent getrouwd  en hebt elkaar trouw beloofd.

Zou je nu wweer trouwen dan beloof je elkaar ook  trouw; maar met het verschil dat de Here getuige is.

Dat is het verschil ook in beoordeling van de echtscheiding naar mijn idee.

De Here heeft jullie samengebracht; zo beleven jullie het ook.  Zou je dan weer uit elkaar gaan; dan verbreek je niet alleen de band tussen jullie maar ook die met God.

Het is een drievoudig snoer.

Dus ik zou zeggen, je mag gerust gaan trouwen; de Here wil jullie helpen om samen als gezin op pad te gaan.

[Zijnkind]

Zoals ik de bijbel lees is er dus nooit zoiets als een grond waarop je zou mogen scheiden. Het is fout. Maar God weet wel dat 2 zondige mensen bij elkaar problemen geven en dat het soms voor die mensen niet meer op te lossen valt. Daarom mag je samen met Hem zoeken naar een oplossing. Pas als je met Hem tot de conclusie kwam dat het verder niet meer ging....wie ben ik (of iedere ander mens) dan om je te zeggen dat je het fout doet?

Uit liefde voor God mag je dan op zoek gaan naar zijn vergeving en genade. Dat is heel wat anders dan even zondig te keer gaan en dan weer doen alsof niets aan de hand is. Dat is geen liefde voor God die jou zoveel lief heeft. Dat zal God ook niet accepteren. Maar als je met Hem op zoek gaat dan kun je verder met je leven. Dan is de vraag of je wel of niet mag hertrouwen niet meer van belang.

[Pleun]

Gewoon trouwen met die jongen freegirl, daar moet je niet moeilijk over doen.

[freegirl]

nou, ik doe er liever té moeilijk over dan dat ik weer met mijn leven de fout in ga..
Jezus heeft mij ongeveer persoonlijk bij mn ex weg gehaald, ik had geen moment kunnen bedenken dat ik ooit een neiuw leven zou krijgen..
ik wil nu dus echt graag leven zoals Hij het bedoeld heeft.
niet dat het al zo goed gaat maar ik doe mn beste best

verder vind ik het verschrikkelijk belangrijk dat ik mijn vriend niet in 'de zonde' meeneem, dat zou God echt heel erg vinden, hij is echt een goede christen, en altijd heel voorzichtig en verstandig geweest, anders dan ik dus..

echt trouwen is nog niet eens an de orde we kennen elkaar nog niet zo overdreven lang..
maar wat heeft het aangaan en in stand houden van een relatie nou voor zin als je weet dat je niet mag trouwen ooit.
en dan heb ik het nog niet eens over kinderen die zich aan een persoon gaan hechten..

ik heb al wel veel aan jullie antwoorden, het onderwerp houd me gewoon echt bezig.
we hebben binnenkort ook een gesprek met de oudsten van de kerk, over dit onderwerp dus.

[Luc]

Leg dit probleem in gebed aan de Here voor.
Hij wil je helpen en zal je een oplossing geven.

De Here leidt je weg zoals hij dat wil; en zal je ook een antwoord geven op dit probleem

[HenkG]

Denk vooral niet teveel in fouten, zeker niet in oude fouten.
Je mag leven vanuit de vergeving en genade, vanuit een nieuw leven.
Betrek de Gever van dit nieuwe leven er ook nadrukkelijk in.
Weet vooral dat God een God is van liefde en genade en dat jij Zijn beeld mag heten!
Veel wijsheid toegewenst in je besluit! Want dat heb je nodig, zo weet ik uit eigen ervaring!

[Appelmoes??]

Bij God kun je ALTIJD opnieuw beginnen als je dat in je hart graag wil. 't Lijkt mij dat je een nieuwe kans krijgt van God.

Zoals ik het hier lees zie ik ook niet dat jij echtbreuk hebt gedaan, maar dat je ex dat heeft gedaan zodra hij zijn huwelijkse beloften verbrak door je te slaan. Als hij die belofte breekt, ben jij er dan nog wel aan gebonden?

[elle]

Kom op mensen! (Ook) hier vraagt iemand raad bij een persoonlijk en ingewikkeld probleem, dat kun je niet afdoen met een simpel 'Dat mag niet van God' of een 'Gewoon lekker doen joh'. Daarmee doe je het probleem geen recht.

Een variant daarop is: 'God zegt A, mijn gevoel zegt B, eens kijken of God niet misschien toch ook B vindt of tolereert'. Je redeneert dan vanuit een vooropgestelde uitkomst (in dit geval: hertrouwen mag) richting argumenten voor die uitkomst. Da's natuurlijk de omgekeerde wereld! Je komt er echt niet met een beroep op 'Maar eigenlijk zegt God helemaal geen A, 't is meer een vertikaal streepje met rechts daarvan 2 bollen boven elkaar', of 'Maar God is alvoorzienende liefde, vol genade, 't is je dus gegeven'.

Goede antwoorden beginnen imho altijd met:
1) het is een lastig probleem, want wij kennen je situatie niet goed genoeg
2) een forum is geen geschikt middel om als vraagbaak/advies- of steunpunt te fungeren
3) wij zijn geen professionele hulpverleners, dus zijn sowieso ongeschikt om een gedegen advies te kunnen geven

Dan nu mijn mening.
Je beschrijft je situatie redelijk helder. Je bent als gelovige vrouw tot 2 keer toe een relatie aangegaan, die uiteindelijk verbroken is. Inmiddels heb je Jezus (opnieuw) leren kennen, en wil je Hem niet weer teleurstellen. Nu is er een situatie ontstaan waarin jij, als je je hart zou volgen, misschien Jezus toch teleur zult stellen. Daarnaast: het gaat niet alleen om jouw,  maar ook om de vriend en de kinderen. Je bent bang om de kinderen iets goeds (waar Jezus niets op tegen zou hebben) te onthouden door voor de 'veilige optie', niet hertrouwen, te kiezen.

Naar mijn mening is het (alweer) een kwestie van kiezen uit 2 kwaden.
Hertrouwen is onjuist. Daaraan ga ik niets afdoen: God heeft het zo bedoeld dat man en vrouw met elkaar het hele leven delen. Iemand verlaten en met een ander verder gaan is, wat God betreft, onjuist. Dus ook in jouw geval.
Aan de andere kant heeft hertrouwen naar de mens gesproken ontzettend goede kanten: jij zult gelukkiger worden, je kinderen zullen er beter van worden. Je kinderen die kans onthouden, is kwalijk, en misschien is het zelfs kwalijk om jezelf die kans te onthouden.

Dilemma dus. Mijn oplossing is dezelfde als bij elk dilemma waar geen 'enig juiste optie' is. Kies, inderdaad in overleg met God, die optie die het minst kwalijk is. Dat je daarbij de meest menselijke optie kiest, lijkt mij logisch. De juiste optie is er niet, je faalt hoe dan ook in Gods ogen, laadt sowieso schuld op je. Maar leg die schuld bij God, aanvaard Zijn oordeel.

Hierbij ga ik voorbij aan wat de synode heeft bepaalt ten aanzien van hertrouwen. Ik heb geen idee hoe je eerdere relaties hierin meespelen: je hebt kennelijk niet een eerder huwelijk gehad dat kerkelijk was ingezegend. Het is daarom erg goed om de kerkenraad erbij te betrekken.
Bovendien kennen die je situatie veel beter dan dat wij hier doen. Ik zal bidden dat zij in wijsheid je kunnen bijstaan.

[Appelmoes??]

offtopic:Ben jij dan wel een proffesionele hulpverlener Elle? (Serieuze vraag, ik weet het namelijk niet.)

En dan nog, freegirl vraagt om ieders mening, want maakt het dan uit of jij deze simpel vindt? Het gaat er toch om wat freegirl eruit kan halen? Zij weet toch ook wel dat het 'slechts' meningen zijn.

[Iris]

quote:

Appelmoes?? schreef op 14 oktober 2005 om 18:49:
Bij God kun je ALTIJD opnieuw beginnen als je dat in je hart graag wil. 't Lijkt mij dat je een nieuwe kans krijgt van God.

Hier sluit ik me bij aan.
Hierin herken ik een liefdevolle God.

[henk w]

Hallo Freegirl,


Wat een prachtige kans geeft God je. Een nieuwe liefde.
Het grote gebod is: heb lief.

Van wie anders dan van God zou dit mooie gevoel komen?
Aarzel niet, trouw!!
Je laadt geen schuld op je, integendeel.

Lees het verhaal van het plukken van de aren in de bijbel. Tegen de wet in worden er aren geplukt op de sabbat: de wet is er voor de mens, de mens niet voor de wet.
Gods liefde gaat boven elke wet uit.

Laat je liefde niet smoren door een wet. Ga ervoor. Geniet ervan!!!

Henk

[freegirl]

quote:

Appelmoes?? schreef op 14 oktober 2005 om 19:51:
 Zij weet toch ook wel dat het 'slechts' meningen zijn.

[/quote]


precies, kliptos kloptos
ik haal er ideeën en zienswijzen uit.

bedankt voor alle reacties

[Rene Z]

De enige geldige reden om te scheiden is volgens de bijbel overspel. Dus feitelijk kun je niet hertrouwen voordat je ex overspel heeft gepleegd. Dit is wat de bijbel zegt, hoe je hier nu praktisch mee om moet gaan weet ik ook niet.

[Mezzamorpheus]

Ik denk dat je in je overwegingen heel goed mag meenemen dat je in je eerdere relaties nog geen wedergeboren christen (of in ieder geval een niet zo bewust gelovige als nu) was en nu wel. En die regels rond het wel/niet opnieuw trouwen zijn er vooral en in eerste instantie voor Gods volk, dus als christen zou het straks eigenlijk pas je 'eerste' huwelijk zijn. Denk ik.
Sterkte bij het nemen van een beslissing in ieder geval.

[Zijnkind]

quote:

Rene Z schreef op 16 oktober 2005 om 15:11:
De enige geldige reden om te scheiden is volgens de bijbel overspel.

En dit is dus niet waar. Als Jezus wordt gevraagd over echtscheiding in marcus 10 antwoord Hij;

quote:

6 Maar al bij het begin van de schepping heeft God de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt; 7 daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, 8 en die twee zullen één worden, ze zijn dan niet langer twee, maar één. 9 Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden.’

God zelf maakt hier duidelijk dat er geen acceptabele reden is om uit elkaar te gaan.

Maarrrrrrr....voor elke zonde is er uiteindelijk vergeving. Zoek samen met God naar hoe je verder je leven indeeld. Hertrouwen is een van de mogelijkheden daarbij.

[Iris]

quote:

Zijnkind schreef op 16 oktober 2005 om 19:14:

[...]
 En dit is dus niet waar. Als Jezus wordt gevraagd over echtscheiding in marcus 10 antwoord Hij;
[...]


God zelf maakt hier duidelijk dat er geen acceptabele reden is om uit elkaar te gaan.

Maarrrrrrr....voor elke zonde is er uiteindelijk vergeving. Zoek samen met God naar hoe je verder je leven indeeld. Hertrouwen is een van de mogelijkheden daarbij.

Je weet niet of God het instituut huwelijk daarmee bedoelt.

[Clint]

Het moeilijke in dit soort situaties is dat er vaak geen pasklaar instand antwoord te geven is.
Dat scheiden per defenitie niet naar de wil van God is mag duidelijk zijn maar wat als je een kerel hebt (of vrij potige vrouw) die je iedere avond in elkaar slaat? Wat als je nog geen christen was in je (eerste) huwelijk? Of als je echtgenoot overpel pleegde (anders gezegd echtbreuk? Op grond van enkel de bijbel vinden we wel wat antwoorden op enkele van deze vragen maar ik denk dat het veel beter is om binnen de gemeente waar "gekerkt" wordt om steun en wijsheid te vragen bij bv het pastorale team (wat daarvoor is)
Als er werkelijk liefde en Gods zegen op rust dan is het beter om  zelf ook innerlijke rust en zekerheid te zoeken inplaats van met allerlijk vragen en onzekerheden te trouwen.
We leven in een tijd dat werkelijke trouw een zeldzaam begrip begint te worden. Laten wij als christenen niet met die hele tendens meedoen.
Als er (ik weet dat dit voor veel mensen moeilijk te verteren is) tussen twee mensen al sprake is van sexuele gemeenschap, wordt het een nog moeilijkere kwestie.

Clint

[Zijnkind]

quote:

Iris schreef op 16 oktober 2005 om 19:38:
Je weet niet of God het instituut huwelijk daarmee bedoelt.

Het maakt niet uit hoe het je noemt als je elkaar trouw hebt beloofd en gemeenschap hebt gehad . Uit elkaar gaan na zo'n relatie is fout.

De bottomline is dat elke zonde bij God moet worden gebracht en als je met Hem leeft zal Hij je vergeven en kun je verder. Je relatie met Hem moet dus goed zijn en dan bega je niet lichtvaardig een zonde als scheiden. Als je in overleg met Hem toch geen uitweg ziet in je relatie met je partner....dan kun je scheiden. Toch blijft staan dat het een (te vergeven) zonde is.

Hertrouwen is per definitie een niet-goede situatie omdat er een gebroken relatie aan vooraf gaat. Het volgt dus op een zonde. Maar alleen blijven na die gebroken relatie is net zo goed een vervolg aan je leven geven na een zonde. Ik zie het probleem/verschil dus niet.

[Iris]

quote:

Zijnkind schreef op 16 oktober 2005 om 20:15:

[...]
 Het maakt niet uit hoe het je noemt als je elkaar trouw hebt beloofd en gemeenschap hebt gehad . Uit elkaar gaan na zo'n relatie is fout.

De bottomline is dat elke zonde bij God moet worden gebracht en als je met Hem leeft zal Hij je vergeven en kun je verder. Je relatie met Hem moet dus goed zijn en dan bega je niet lichtvaardig een zonde als scheiden. Als je in overleg met Hem toch geen uitweg ziet in je relatie met je partner....dan kun je scheiden. Toch blijft staan dat het een (te vergeven) zonde is.

Hertrouwen is per definitie een niet-goede situatie omdat er een gebroken relatie aan vooraf gaat. Het volgt dus op een zonde. Maar alleen blijven na die gebroken relatie is net zo goed een vervolg aan je leven geven na een zonde. Ik zie het probleem/verschil dus niet.

Yep, dat laatste ben ik met je eens. Ik zie dat verschil ook niet.
Verder ben ik er nog niet zo van overtuigd welke man God bedoeld heeft voor welke vrouw. Ik kan me namelijk zo voorstellen dat je op je 60ste pas de man of vrouw ontmoet die God voor je bedoeld had. Ik zie het dus wat ruimer en minder strict. (is geen waarde-oordeel hoor   )

[Zijnkind]

offtopic:Ik zie dat laatste nog ruimer. Ik geloof niet dat er altijd maar 1 kandidaat zou zijn. Soms kan het zo gaan idd. Dan krijg je van die bijna onmogelijke ontmoetingen die wonderbaarlijk genoeg tot een relatie leiden. Vaker heb ik het idee dat God verschillende mensen laat passeren en benieuwd is wie je kiest

[Iris]

quote:

Zijnkind schreef op 16 oktober 2005 om 20:30:
offtopic:Ik zie dat laatste nog ruimer. Ik geloof niet dat er altijd maar 1 kandidaat zou zijn. Soms kan het zo gaan idd. Dan krijg je van die bijna onmogelijke ontmoetingen die wonderbaarlijk genoeg tot een relatie leiden. Vaker heb ik het idee dat God verschillende mensen laat passeren en benieuwd is wie je kiest

Grappig, zo heb ik het nog niet bekeken. Dat zou idd ook kunnen.  

[Priscilla en Aquila]

quote:

Iris schreef op 16 oktober 2005 om 19:38:
[...]


Je weet niet of God het instituut huwelijk daarmee bedoelt.

Je kunt ook dit accent leggen in Marcus 10 en dan is toch wel een huwelijk dacht ik:

Marcus 10
    6 Maar al bij het begin van de schepping heeft God de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt; 7 daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, 8 en die twee zullen één worden, ze zijn dan niet langer twee, maar één. 9 Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden.’

Een man verlaat zijn vader en moeder en hecht zich aan een vrouw; bevalt het niet zo goed gaat hij op zoek naar een andere.
Nee, er staat: hij hecht zich aan ZIJN vrouw en zij zullen één vlees zijn.
In een bekend boek over het huwelijk, wordt deze tekst ook aangehaald en de drie aspecten die hierin te vinden zijn aangehaald, om aan te geven dat er dan pas echt van een huwelijk sprake is.
- verlaten - van de ouders
- aanhangen
- één vlees zijn

[Clint]

Zijnkind schreef op 16 oktober en benieuwd is wie je kiest  

Grappig geredeneerd!
Toch weten we natuurlijk dat ons leven een mooi boek (nou ja mooi) voor God is, maar Hij heeft het al gelezen. Dwz Hij weet alles al nog voordat het gebeurt. Benieuwd zijn naar onze keuze zal je dan wel luchtig (lees grappig) bedoelen en dat mag want onze God heeft ook de humor geschapen. Ha.ha!

Clint

P.s Natuurlijk zijn bijna alle zonden te vergeven maar we moeten wel oppassen dat we door bewust te zondigen de genade van God niet in elastiek willen veranderen.

[Zijnkind]

quote:

Clint schreef op 17 oktober 2005 om 12:00:
P.s Natuurlijk zijn bijna alle zonden te vergeven maar we moeten wel oppassen dat we door bewust te zondigen de genade van God niet in elastiek willen veranderen.

Dat bewust herhaaldelijk zondigen is niet in overeenstemming met een goede relatie met God. Als men niet strijd tegen eigen zwakheden mag men zichzelf serieus gaan afvragen hoe de verhouding met de Here is.

[Clint]

Kan ik enkel Amen op zeggen.

[elle]

Laat ik nog iets toevoegen/verduidelijken aan mijn eerdere post.

Het verbreken van een relatie, zoals al gezegd is, is niet zoals God dat bedoeld heeft. Ook het verbreken van een relatie met een ongelovige is fout (daar zegt bijv. Paulus het een en ander over).
Dat het in de praktijk voor kan komen dat het samenwonen met je echtgenoot(e) onmogelijk is geworden, doet daar niets aan af. Het illustreert dat mensen tekort schieten, in dit geval in het 'hechten' zoals P&A dat al aangaven. Soms is het wijzer om gescheiden te gaan leven, omdat dat de enige overgebleven manier is om de belofte na te komen om goed voor de ander te zorgen.
In dat geval kun je je nog steeds houden aan je belofte van trouw. En is dat volgens mij het meest wenselijke wat een kind van God kan doen. 'Laat uw ja ja zijn', zou ook dan nog steeds moeten gelden.

Evengoed valt daar het een en ander op aan te merken. De enige geldige grond om te scheiden in de bijbel is 'overspel'. Dus: als je ex een nieuwe relatie aangaat, ben jij dan ook weer vrij? Lastige vraag.
In je gescheiden leven kun je tegen ontzettende problemen aanlopen: je kunt het alleen niet bolwerken, je kunt de opvoeding van je kinderen, met alle hulp die je kunt krijgen, niet aan, of ... Dan is het gescheiden leven an sich dus een kwalijke zaak. Je schaadt jezelf en/of je kinderen ermee. Ik kan me voorstellen dat je, om dat kwaad op te heffen, de belofte aan een ex dan maar verbreekt.

Vraag blijft altijd: waar dien je God het beste mee. Weet je zeker dat je niet jezelf centraal stelt? 't Is evengoed heel moeilijk om daar een eerlijk antwoord op te vinden... Sterkte dus!

[freegirl]

nou, om even op dat laatste te reageren Elle,
zoals jij het omschrijft, dat was ook mijn plan/idee.
ik kon niet bij mn ex blijven dus dan maar leven zonder hem, en klaar.
dan pleeg je geen echtbreuk.
en oke als hij een nieuwe vriendin had, dan was ik theoretisch gezien missch wel vrij, maar toch zegt Jezus ook dat een ieder die een weggezondene trouwt (mij dus, ook dan nog) pleegt echtbreuk.
dus ik zou hoe dan ook fout bezig zijn.
en zo denk ik er zelf nogsteeds over.
ook nu ik die vriend heb.
maar bijna iedereen om me heenvind het heel goed en mooi enzo dat mijn vriend in ons leven is gekomen.. en zeggen, echt vanuit geloof, dat ik juist dankbaar moet zijn naar God toe, in plaats van me zorgen te maken om bovenstaande zaken..
ze vinden dat het in mijn situatie niet geld zegmaar..
ik moet zeggen er is ook een practische omstandigheid in mijn gezin waardoor ik het op de lange termijn niet alleen kan doen.
ik moet dus ook denken aan de kinderen, en andere zaken.
ik heb natuurlijk ook wel gevoelens voor mijn vriend, maar ik zou me er ook wel overheen kunnen zetten. (nog wel)(denk ik)
daarom ben ik nu ook zo met dit onderwerp bezig.
ik weet heel zeker dat hij een goede, belangrijke aavulling zou zijn voor het gezin en we versterken elkaar heel erg in het geloof, allemaal heel goed.
maar het is dus echt juist niet zo dat ik zelf zo graag een vriend wil, nee het alleen zijn kost me totaal geen moeite.
hij is echt onverwacht in ons leven gekomen..

[Liudger]

Mattheus 5:

NBV: 31 Er werd gezegd: “Wie zijn vrouw verstoot, moet haar een scheidingsbrief meegeven.” 32 En ik zeg jullie: ieder die zijn vrouw verstoot, drijft haar tot overspel – tenzij er sprake was van een ongeoorloofde verbintenis; en ook wie trouwt met een verstoten vrouw, pleegt overspel.

NBG 31 Er is ook gezegd: Al wie zijn vrouw wegzendt, moet haar een scheidbrief geven. 32 Maar Ik zeg u: Een ieder, die zijn vrouw wegzendt om een andere reden dan ontucht, maakt, dat er echtbreuk met haar gepleegd wordt; en al wie een weggezondene trouwt, pleegt echtbreuk.

De NBV maakt de zaak er hier niet duidelijker op voor mij. Ontucht is vaag duidelijk, maar wat is een ongeoorloofde verbintenis? Betekent dat niet zoiets als huwelijk tussen te nauwe relaties?

Als ik de NBG lees, dan is er in geval van 'ontucht'  (bv ex van freegirl heeft nieuwe vriendin) sprake van geoorloofde scheiding, en mag er dus ook weer getrouwd worden, of niet? In zo'n geval vormt hertrouw toch geen echtbreuk?

Wat is de Gkv mening trouwens over het effect van (een patroon van) mishandeling op een huwelijk? Is dat een acceptabele scheidingsgrond, of niet?

[Mezzamorpheus]

Ik zou graag nog wel eens wat meningen horen over de vraag of het zo is dat het niet- of minder bewust christen-zijn van freegirl in haar eerste relaties van invloed mag/kan zijn op haar keuze nu, nu ze wel bewust christen is.

[CZ]

Dit las ik op een site misschien heb je er wat aan

Hertrouwen na scheiding?
Tenslote zou ik nog iets willen zeggen over hertrouwen. Mag een man of vrouw hertrouwen nadat hij of zij gescheiden is? De Bijbel geeft inderdaad een indicatie dat dit geoorloofd is. Zo lezen we bv in 1 Kor.7:27 en 28:

27 Zijt gij aan een vrouw verbonden? Zoek geen scheiding. Hebt gij geen vrouw meer? Zoek er geen.

28 Maar ook wanneer gij trouwt, dan doet gij daarmede geen kwaad…

Dit komt slecht uit in onze vertaling. In vers 27 staat zoek geen scheiding. Het woord voor scheiding in het Hebreeuws is lusis, dat betekent losmaking. Direct daarna in de volgende zin staat hetzelfde woord, maar dan als werkwoord luo = losmaken. Daar moet eigenlijk staan Ben je losgemaakt? Oftewel gescheiden.

Nu zal ik het eens lezen zoals het er letterlijk staat:

27 Zijt gij aan een vrouw verbonden? Zoek geen scheiding. Ben je al gescheiden van je vrouw? Zoek er geen.

28 Maar ook wanneer gij trouwt, dan doet gij daarmede geen kwaad…

Nou, dat is klare taal, niet. Dus in het NT wordt hertrouwen na scheiding toegestaan, je doet ermee geen kwaad. De vraag blijkft natuurlijk of je volgens bijbelse normen gescheiden bent.

Samenvatting
 

Als je heel in het kort zou samenvatten wat de Bijbel zegt over scheiden en hertrouwen dan kun je dat in vijf punten:

God haat de echtscheiding.
Jezus zegt dat scheiden alleen geoorloofd is in gevallen van hoererij.
Paulus voegt nog een reden toe, namelijk ongelijkheid in geloof.
De Bijbel staat hertrouwen toe, doch alleen na officiele scheiding.
God haat de echtscheiding.
Wat bij mij bleef hangen na al die verschillende situaties in Deut. en Leviticus en Matteus en Corinthe gelezen en bestudeerd te hebben, dat was dat God eigenlijk helemaal geen regeltjes voor echtscheiding wil geven. Je gaat toch ook geen regeltjes geven wanneer je wel of niet mag liegen of wanneer je wel of niet zou mogen stelen. En je kunt daar best allerlei regeltjes voor maken hoor. Leugentje om bestwil of een brood stelen zoals de bisschop zei dat je dat in bepaalde gevallen zou mogen doen. God doet dat niet en wil dat eigenlijk ook niet.

Je merkt bij Jezus ook heel duidelijk dat Hij zich daarvan distantieert. Hij zegt in Mat.19: wat er ook allemaal gezegd wordt, Ik zeg u… en daar laat Hij het bij. Hij gaat er verder niet op in, op al die situaties die aangedragen zouden kunnen worden. God gaat geen regeltjes geven. Hij zegt: van den beginne heeft de Schepper het zo bedoeld. En alleen met het oog op de hardheid van jullie harten heeft Hij toegestaan om met een officiele scheidbrief uit elkaar te gaan onder bepaalde omstandigheden. En dat is genade van God dat Hij dat toegestaan heeft, maar alleen met het oog op de hardheid van onze harten. Maar van den beginne is dat niet zo geweest. Van den beginne is het nooit Gods bedoeling geweest om regels te geven voor het uit elkaar gaan van een man en een vrouw.

En God is zo genadig dat Hij in het NT, met name in de brieven van Paulus aan Korinte, nadere bepalingen geeft over scheiden en hertrouwen. Als een man gewoon wegloopt bij zijn vrouw en (misschien) kinderen, wat moet die vrouw dan? Alleen achterblijven? Mag ze niet hertrouwen? De Bijbel geeft hier ook geen duidelijk antwoord op, behalve dat een vrouw na een officiele scheiding mag hertrouwen.

http://www.evge.nl/preekbergrede6.html

[Karpus]

Mattheus 5:32 is duidelijk. Met ontucht word bedoelt , als er vastgesteld word dat een van partners voor het huwelijk al sex had met iemand anders. Dan heeft men het recht om te scheiden, anders niet.
 Natuurlijk als je partner wil scheiden heb je geen keus, maar ik zou dan toch niet meer hertrouwen, dan ben je buiten Gods wil.

Maar als men gescheiden is  en hertrouwd houd het dan zo. Wat gebeurd is is gebeurd.

 

[CZ]

Ik denk niet dat God het nodig vond om alle uitzonderings clausules op te schrijven, als je partner bv verdwijnt/wegloopt, wat dan? Net zo als wat je al dan niet op de sabbat mag doen.
Doel van Jezus betoog was niet een nieuw stel regeltjes verzinnen (bv dat  je wel noodzakelijk werk mag doen op zondag) maar de sabbat in een nieuw en veel breder licht te zetten. Bijbel is geen spoorboekje waar alles tot in de detail wordt voorgeschreven, God stelt ons ook zelf verantwoordelijk om in de  goede geest te handelen.

[Karpus]

Jezus of de Heilige Geest is de sabbat eigenlijk, de rust.

Ik denk wel dat Jezus heel duidelijk was, getrouwd is getrouwd. Wanneer men daar gaat aan sleutelen, vervagen de normen, gelijk in onze maatschappij tegenwoordig en trouwt en scheid men naar lieve lust. Ik zeg niet dat bijvoorbeeld een vrouw die mishandelt word bij haar man moet blijven, als het niet anders kan scheid dan. Maar in Gods ogen blijven ze getrouwd. Het beste is dan de bidden voor deze man bijvoorbeeld.
Ik denk zelf dat bij de eerste sexuele gemeenschap en elk akkoord is, dit ook zo is, dan ben je één in Gods ogen. Kiik maar naar Genesis.