quote:
Fleur schreef op 15 november 2005 om 11:16:Huh? Ik had een opmerking als deze ook nog nooit gehoord. Dus al die schitterende koormuziek zouden we niet meer mogen luisteren om alleen maar van te genieten? De Hoogmis van Bach inderdaad, of zijn Passionen? Al die missen van Schubert en Mozart, of zijn Ave Verum Corpus? Het Requiem van Fauré, of de Petite Messe Solennele van Rossini? Ik moet er niet aan denken zeg...
Ik zou zeggen: je kunt prima een Mis luisteren én ter ere van de H.Drievuldigheid én om er zelf van te genieten. En zélfs als dat eerste op de achtergrond geraakt, omdat je alleen maar van de muziek geníét en verder helemaal niks, is er nog niets aan de hand volgens mij. Ik bedoel, in de lijn van Thom: je kunt ook niet full-time genieten van Gods Schepping.
Helemaal mee eens! Ik was verbaasd om van de katholieke Sacerdos zo'n calvinistisch-aandoende post te zien. Zichzelf muzikaal bevredigen, huh?
Dat vind ik niet zo fris klinken, mgoed. Uit mijn reactie over die sacred-dance blijkt ook al dat ik juist overvallen wordt door een zeer grote eerbied en wens tot aanbidding als ik dit soort muziek hoor (ook buiten het kader van liturgie). En stel je voor dat die muziek een onderdeel van de bekering van een niet-gelovige kan betekenen? Ik weet zeker dat hier voorbeelden te over van bestaan. Prachtig toch?
Wat dat betreft, vind ik het een beetje vergelijkbaar met het bewaren van het Allerheiligste in het tabernakel, ook als de kerk gebruikt wordt voor bijv. een kerststallententoonstelling of een bezigheid van een andere denominatie. Wat vinden jullie hiervan, Sacerdos en Fleur, ook in het licht van de discussie over de muziek? Velen zullen dit als respectloos zien, maar je kunt het ook zien als manier om mensen te zegenen met de aanwezigheid van God - en wie weet wat daar weer van komt. Bij mijzelf heeft een ervaring die ik heb meegemaakt met de Aanwezigheid tijdens een repetitie van het koor waarin ik zing, een grote rol gespeeld - zowel in mijn geloof in de transsubstantiatie (al was het daarin eerder ondersteunend dan doorslaggevend) als in mijn begrip van hoe het Allerheiligste zelfs een krachtige invloed heeft uitgeoefend op mijn eerdere leven als agnost. Dat zou niet gebeurd zijn, als voor die gelegenheden het tabernakel leeggehaald zou worden (zoals (heel) vroeger gebeurde). Onze diaken zal juist om deze reden nooit de Hostie verhuizen naar de sacristie en vervolgens het tabernakel openzetten en de godslamp uitdoen bij zo'n bezigheid. Wellicht ff offtopic, maar zo zijn we weer teruggekeerd bij het Ave verum Corpus
quote:
Wel hoor ik mensen zich soms afvragen of niet-christenen al dat geestelijke repertoire wel mee zouden moeten zingen. Ik heb er zelf niet zoveel problemen mee, maar het blijft natuurlijk vreemd als je een koor het Sanctus uit een Mis hoort zingen terwijl je weet dat het daar helemaal niks van meent.
Een collega zingt (zeer kwalitatief hoogstaand) in div. koren zulke stukken en is agnost. Ik zit haar dan ook altijd te pesten met 'Credo in unum Deum ... '
Kijk, ik heb het liefst dat dit soort muziek gezongen wordt door koorleden die het ook echt geloven, als het in het kader van een mis is. Dat is niet omdat ik ongelovigen niet over God wil horen zingen, maar omdat je met andere gelovigen samen de mis intenser beleeft. Dat geldt eveneens voor kerkgangers die niet meezingen. Als die er alleen zitten 'omdat dat zo hoort', is dat ook minder inspirerend dan wanneer het allemaal vrome katholieken zijn (zoals bij doordeweekse missen meestal het geval is). Bij een gewoon concert vind ik het geloof van de koorleden niet belangrijk. En als mensen zich gewoon respectvol gedragen tijdens een mis, dan is het toch eigenlijk ook prima. Ik ben af en toe een beetje té veeleisend naar andere kerkgangers toe, dat realiseer ik me goed. Er is altijd nog vrijheid van godsdienst, en ongelovige koorleden hinderen de godsbeleving van anderen niet.
