Uitspreken van Gods Naam (JHWH)

[wateengedoe2]

Deze discussie gaat over óf je de Naam JHWH, oftewel יהוה, mag uitspreken, niet hóe je hem uitspreekt (Jahwe, Jehova, of waarom niet Yahoo? ). Over de uitspraak mag natuurlijk ook gediscussieerd worden, maar dan graag in een ander topic.

In de joodse traditie wordt de Naam niet uitgesproken. Al diverse eeuwen voor Jezus' geboorte was die traditie er. Alleen 1x/jaar werd de Naam JHWH door de hogepriester in de tempel in Jeruzalem uitgesproken. Voor zover ik weet, stond op het uitspreken buiten die context/door andere personen zelfs de doodstraf . Toen de tempel vernietigd was, is de kennis over hoe het werd uitgesproken, snel verloren gegaan (vandaar die knipoog naar Yahoo, want dat is één van de mogelijkheden met de Hebreeuwse schrijfwijze!). Er is veel over gespeculeerd (vooral door niet-joden), maar de waarheid is, dat niemand het zeker weet. In de meeste bijbelvertalingen is de Godsnaam vervangen door HEER of HERE, maar in sommige wordt een mogelijke uitspraak van JHWH gebruikt (bijv. Jahwe in de Willibrord '78 van de RKK en Jehova in de Nieuwe WereldVertaling van de JG).

De betekenis van de Naam is door God Zelf aan Mozes gegeven (Exodus 3:14). Het is een Hebreeuwse werkwoordsconstructie, die niet direct en ondubbelzinnig in het Nederlands te vertalen is. Vertaling vind meestal plaats naar 'Ik ben Die Ik ben'.

Meer info op Wikipedia over dit onderwerp

In Jezus' tijd werd JHWH ook niet uitgesproken. Bij voorlezen uit de Schrift werd het vervangen door dingen als Adonai (mijn Heer), Elohim (God) of nog andere aanduidingen. De evangelieschrijvers gebruikten in navolging hiervan het Griekse woord Kyrios (Heer), vergelijkbaar met het Hebreeuwse Adonai, dus.

Het is wel denkbaar, dat Jezus Zelf het wél uitsprak. In het Johannes-evangelie komen diverse 'Ik ben'-uitspraken voor van Hem. Dat zijn juist de uitspraken die Zijn goddelijkheid benadrukken en uitwerken. En kijk hier eens:

Jezus, die alles wist wat Hem zou overkomen, trad naar voren en vroeg: ‘Wie zoekt u?’ Ze antwoordden: ‘Jezus, de Nazoreeër.’ ‘Ik ben het’, zei Hij, terwijl Judas, die Hem overleverde, erbij stond. Nauwelijks had Hij gezegd: ‘Ik ben het’, of ze deinsden achteruit en vielen op de grond.
(Johannes 18:4-6, over Jezus' arrestatie in Getsemane)

Waarom schrokken ze zo van Zijn antwoord? Vast niet omdat Hij gewoon op hun vraag antwoordde, 'Oh, deze hier moet je hebben'. Het zou kunnen dat Hij in plaats daarvan de onuitspreekbare Naam heeft gebruikt en zo heeft geantwoord: 'Ik ben Die Ik ben'. Vanzelfsprekend stond Hij daarmee dan ook in Zijn volste recht, aangezien Hij God wás (en is).

Hebben wij ook het recht om deze allerheiligste Naam uit te spreken, en zo eigenlijk te zeggen dat wij God zijn? Ik denk het niet Ik volg dus het voorbeeld van de joden en spreek JHWH op geen enkele wijze uit. Héél erg irritant als je meezingt in koorgebed waarin psalmen uit Willibrord '78 gebruikt worden, maar dan zwijg ik toch liever even. Al Zijn andere Namen spreek ik met graagte uit en ze zijn ook niet beledigend voor God (afgezien van bepaalde contexten waarin ze gebruikt kunnen worden). Maar deze Naam, die Zijn hele onbegrijpelijke Wezen weergeeft, is gereserveerd voor God Zelf, vind ik. Ik ben benieuwd naar jullie mening.

[Zijnkind]

Als ik de bijbel nazoek op Gods naam kom ik eigenlijk 2 dingen tegen. Namelijk dat de naam onlosmakelijk met Godzelf verbonden is en dat gebruik heel normaal is zolang het geen misbruik is. kijk maar mee.

quote:

ex 3:15 Ook zei hij tegen Mozes: ‘Zeg tegen hen: “De HEER heeft mij gestuurd, de God van uw voorouders, de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob. En hij heeft gezegd: ‘Zo wil ik voor altijd heten, met die naam wil ik worden aangeroepen door alle komende generaties.

De Heer geeft hier zelf aan dat Zijn Naam door de Israelieten gebruikt dient te worden. In exodus geeft hij daarbij een regel hoe ermee om te gaan.

quote:

ex 20:7 Misbruik de naam van de HEER, uw God, niet, want wie zijn naam misbruikt laat hij niet vrijuit gaan

Dat misbruik zien we o.a. gebeuren in leviticus 24 waar een halfbloed-israeliet de naam van God lasterd. Hij wordt ter dood gebracht en God zegt:

quote:

lev 24:15  En tegen de Israëlieten moet je zeggen: “Wie zijn God vervloekt, zal de gevolgen van zijn zonde dragen. 16 Wie de naam van de HEER lastert moet ter dood gebracht worden, die moet door de voltallige gemeenschap worden gestenigd. Of het nu een vreemdeling is of een geboren Israëliet, wie mijn naam lastert moet ter dood gebracht worden.

Het is dus uit ontzag voor die enorme Heer dat Israelieten erg voorzichtig zijn geworden met het gebruik van de naam. Ik vermoed dat de instelling van de priesterzegen heeft bijgedragen aan het idee dat De Naam alleen maar door hen mag uitgesproken worden.

quote:

numeri 6 22 De HEER zei tegen Mozes: 23 ‘Zeg tegen Aäron en zijn zonen dat zij de Israëlieten met deze woorden moeten zegenen: 24 “Moge de HEER u zegenen en u beschermen, 25 moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, 26 moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.”
27 Als zij mijn naam over het volk uitspreken, zal ik de Israëlieten zegenen.

Dit is echter onjuist want nog niet zoveel later zien we bijvoorbeeld David alweer de israelieten zegenen in Naam van God. En krijgt hij de opdracht een tempel te bouwen opdat de Naam van de Heer daar wonen zal. Salomo zegt daarover:

quote:

1 kon 5:19 Daarom heb ik besloten om voor de naam van de HEER, mijn God, een tempel te bouwen, zoals de HEER mijn vader David heeft toegezegd: “Je zoon, die ik als je opvolger op je troon zal zetten, die zal een huis bouwen voor mijn naam.”

Jezus laat ook vaak zien dat de naam "erbij"hoort.

quote:

Math.12:21 Op zijn naam zullen alle volken hun hoop vestigen.

en het gebruik is geen probleem in matheus 18:20

quote:

Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden.

Al met al dus geen probleem om Gods Naam te gebruiken mits je het met ontzag en eerbied doet. Zoals eigelijk alles wat je voor/met God doet dient te zijn. Het gebruik in een lied om Hem te eren lijkt me een goed voorbeeld.

[Sacerdos]

Wij zijn geen joden maar Christenen ; wij spreken de Naam JHWH gewoon uit met grote eerbied en respect.

[HenkG]

God heeft Zelf Zijn Naam geïntroduceerd aan Mozes. Dat doe je toch alleen als je ook verwacht dat er iets met die Naam gedaan wordt?

[Doarsie]

Volgens mij spaken (spreken) de Joden de naam van God niet uit, niet uit repect maar uit angst.

[Zijnkind]

quote:

Doarsie schreef op 12 november 2005 om 19:32:
Volgens mij spaken (spreken) de Joden de naam van God niet uit, niet uit repect maar uit angst.

Ontzag gaat verder dan respect alleen. Er kan inderdaad ook angst bijzitten. In dit geval is dat ook zeer aanneemlijk. De joden wisten dat de Heer elke vorm van misbruik zwaar zou straffen en dan is het veiliger om de Naam maar helemaal niet te gebruiken.

[Nikolov]

En als de heer het niet deed dan deden de tempel bewoners het toch zeker. Dat is natuurlijk ook een mogelijkheid dat men het gewoon niet deed omdat de priesterkaste geloofde dat men misschien op die manier hen niet meer nodig zou hebben.

Beetje flauw van me misschien om zo te denken, maar het zou niet de eerste keer zijn.

[klaas f]

Is "Ik ben die Ik ben" wel de eigennaam van de Allerhoogste?
Is het niet veeleer een soort kenschets?
Een soort identiteitsverklaring?

God (=de Genoemde) héét m.i. niet zo, maar wordt zo genoemd.
Hij heeft immers geen familienaam?
Hij heeft toch ook geen voorgeslacht, van wie hij Zijn naam erfde?
Hij heeft toch geen voornaam gekregen van Zijn vader of moeder?

Mensen dragen namen.
Daarmee onderscheiden zij zich van andere mensen.
God hoeft zich niet te onderscheiden, want Hij ìs per definitie "de gans Andere".
Hem een naam geven, zoals mensen elkaar namen geven, betekent dat je Hem in een bepaald opzicht gelijkstelt aan mensen.

Door God een naam te geven, maak je het mogelijk óver Hem te praten.
Hem tot gespreksonderwerp te maken.
Hem te degraderen tot object van bespreking.
Het taboe dat over de Naam des Heren werd uitgeroepen, probeerde juist dat zoveel mogelijk te voorkomen.

Praten óver God, betekent dat je Hem - bij wijze van spreken - minstens op jouw eigen horizontaal vlak plaatst.
Dat is wat theologen doen: zij analyseren en determineren God.

Praten mèt God, betekent dat je Zijn Naam niet noemt, maar Hem gewoon aanspreekt met "u" of met "jou". Dat is wat gelovigen doen: zij "wandelen met God" en hebben "verborgen omgang" met Hem.
Gelovigen slaan eerbiedig de ogen op naar de hemel: hun lijn met God is en blijft verticaal, hoe vertrouwd ze ook zijn met de Eeuwige.

Er zijn talloze namen voor God bedacht: de Eeuwige, de Almachtige, de Alwetende, de Barmhartige, de Rechtvaardige, de Liefdevolle, enzovoorts.
Dat zijn echter alleen maar aanduidingen van eigenschappen. Attributen, dus.
De beschrijving "Ik ben die Ik ben" raakt iets essentieels: het realiteitsprincipe.
Alle attributen zouden geen waarde hebben als God niet zou bestáán.
Maar als God alléén maar zou bestaan, en we geen weet zouden hebben van zijn eigenschappen, zou dat bestaan voor ons evenmin waardevol zijn.
"Ik ben die Ik ben" zegt dus óók niet alles over God.

God gaat ons begrip en ons verstand te boven.
Woorden schieten te kort.
Daardoor kunnen we nooit de volledige, "echte" naam van God leren kennen.
De dichter-priester Guido Gezelle zag die kleine zwarte torretjes - "schrijverkens" - op het wateroppervlak den gansen dag de heerlijke Name van God schrijven.
Je moet er maar oog voor hebben.
Met liefdevolle ogen en oren zie en hoor je de Naam van God in de wind, in het ruisen van de zee, in het lachen van een moeder met haar kind... in alles waar je van houdt, in alles waarvoor je dankbaar bent.
Je hoort de Naam, maar niet in woorden.

[wateengedoe2]

Bedankt voor jullie input, dat geeft stof tot nadenken. Wellicht moet ik mijn besluit om JHWH niet uit te (willen) spreken toch maar herzien Alleen blijft het feit, dat het niet bekend is hóe je het dan uitspreekt (Jahwe mag dan wel waarschijnlijk zijn, maar het is echt niet gezegd dat het ook echt wáár is).

Overigens spreken de joden het niet uit angst niet uit (althans niet meer, wellicht wel ooit zo ontstaan). De joden die ik ken (en dat zijn er inmiddels heel wat), lopen over van respect voor God en Zijn heiligste Naam, maar angst kan ik bij hen niet bespeuren.

[Mezzamorpheus]

quote:

klaas f schreef op 13 november 2005 om 03:23:
Is "Ik ben die Ik ben" wel de eigennaam van de Allerhoogste?
Is het niet veeleer een soort kenschets?
Een soort identiteitsverklaring?

God (=de Genoemde) héét m.i. niet zo, maar wordt zo genoemd.

quote:

13 Maar Mozes zei: ‘Stel dat ik naar de Israëlieten ga en tegen hen zeg dat de God van hun voorouders mij gestuurd heeft, en ze vragen: “Wat is de naam van die God?” Wat moet ik dan zeggen?’ 14 Toen antwoordde God hem: ‘Ik ben die er zijn zal. Zeg daarom tegen de Israëlieten: “IK ZAL ER ZIJN" ('Ik ben die Ik ben') heeft mij naar u toe gestuurd.”’

[Ace]

Om nog wat toe te voegen.

Waar god zegt ik ben, heeft  duidelijk een diepe betekenis.
Wie kan eigenlijk zeggen, Ik Ben.

Dat zou ik niet kunnen zeggen omdat (Ik Afhankelijk Ben) van verschillende factoren,
Bijvoorbeeld: Als ik niet uitkijk en gewoon oversteek op straat zou ik al overreden kunnen worden.
Ook weet ik dat ik als mens eens sterf.

God zegt terecht Ik Ben, omdat hij helemaal niemand nodig heeft om er  te zijn, want
Hij is.

Wij als mensen zijn afhankelijk van Hem, terwijl vele mensen dit nog geeneens beseffen,
Zoals het boek handelingen ook aanhaalt: In Hem leven wij, en Bestaan wij.

Omdat hij dus niemand nodig heeft om te leven, want het leven is in Hem, maakt Hem geheel onafhankelijk.

En inderdaad Hij, zo'n Naam gaat ons verstand te boven als mensen, daarom de belofte dat wij eens volkomen zullen zijn en alles zullen weten.
Want in hem zijn alle dingen geschapen, hetzij,,,,,,,,,,hetzij,,,,,,,,,,,,,,
Door Hem en tot Hem, Ongelooflijk,!!!
Dat is pas een God.

Vriendelijke groeten.

Laurens.

Modbreak:

onnodige quote van Klaas f.'s post verwijderd uit dit bericht. Om het leesbaar te houden.

[wateengedoe2]

Ace, AMEN! Daarom vind ik juist deze Naam van God zo geweldig, it says it all .... Iemqnd op een ander forum zei trouwens, dat JHWH een werkwoordsvorm in de derde persoon (Hij is .. enz.) was. Als dat klopt, heb ik er sowieso ineens veel minder problemen mee om het uit te spreken, want dan valt heel dat megalomane weg van spreken a.h.w. jij zelf die grote Ik Ben.

[klaas f]

Het ging hier uitsluitend over de naam van God. Die naam is in menselijke taal, en kan dus nooit meer zijn dan een dappere poging. Maar nooit volledig dekkend, en evenmin volledig juist.
En natuurlijk mogen wij alle namen gebruiken. Daartoe zijn de namen ons ook bekend gemaakt.
Alle attributen van Gods eer en glorie moeten wij zelfs noemen en eren: wij moeten "de Naam des Heren groot maken".
(Met "naam" wordt overigens ook "faam" bedoeld. Reputatie, dus.)

[wateengedoe2]

quote:

klaas f schreef op 14 november 2005 om 11:00:
[...]


Het ging hier uitsluitend over de naam van God. Die naam is in menselijke taal, en kan dus nooit meer zijn dan een dappere poging. Maar nooit volledig dekkend, en evenmin volledig juist.
En natuurlijk mogen wij alle namen gebruiken. Daartoe zijn de namen ons ook bekend gemaakt.
Alle attributen van Gods eer en glorie moeten wij zelfs noemen en eren: wij moeten "de Naam des Heren groot maken".
(Met "naam" wordt overigens ook "faam" bedoeld. Reputatie, dus.)

Je trekt het waarheidsgehalte van de bijbel in twijfel, daarom zei ik het. Ontopic: ik ben het met je eens, dat een naam, hoe verheven ook, altijd maar een benadering is van het echte. In menselijke taal is God eenvoudig weg niet te 'vangen'. Maar als je dan iets moeten noemen, wat er het dichtste bij komt, ja dan denk ik dat van alle Namen van God, JHWH toch het dichtste in de buurt komt   Ace legt dat uitstekend uit.

[Adinomis]

quote:

Sacerdos schreef op 12 november 2005 om 12:42:
Wij zijn geen joden maar Christenen ; wij spreken de Naam JHWH gewoon uit met grote eerbied en respect.

Is het eigenlijk niet vreemd dat we het altijd over God hebben? Ik zelf doe dat ook. Maar in de Islam en andere godsdiensten wordt ook over God gesproken. Eigenlijk is het woord God geen naam, maar een aanduiding voor een hoger wezen. Hoewel ik geen enkele verbondenheid heb met de Jehova getuigen. vind ik eigenlijk dat ze wel gelijk hebben als ze me vragen waarom ik de Naam van God: "voor mij dus Jahweh of Jehova" niet gebruik.
Soms doe ik het wel eens in mijn gebed, maar in mijn spreken ben ik zo gewend het anders te doen, dat ik het weer nalaat.

[wateengedoe2]

quote:

Adinomis schreef op 14 november 2005 om 12:11:
Eigenlijk is het woord God geen naam, maar een aanduiding voor een hoger wezen.

Klopt als een bus (en daarom vind ik het ook zo stom, als bepaalde moslims het steevast over Allah hebben en geen 'God' willen zeggen - praat niet half Arabisch en half Nederlands, zou ik zeggen ). Zowel het Indo-Europese God, afgeleid van Perzisch Ghoda, als het semitische Elohim (Hebreeuws), Alaha (Aramees) en Allah (Arabisch) betekenen 'Degene die aangeroepen/aanbeden wordt'. En ik vind het niet vreemd dat we het zo over Hem hebben. Dat is toch ook wat we doen, Hem aanbidden en aanroepen?

Voor de taalfreaks: KLIK

[Zijnkind]

Modbreak:

Een bericht van Klaas F. verwijderd dat tegen de Richtlijnen Christelijk Leven (forumpolicy) inging. Hier wordt het bestaan van God niet in twijfel getrokken nog Zijn Woord. Ook uit andere berichten enkele reacties/quotes op het verwijderde bericht weg-ge-edit.

[Adinomis]

quote:

Edith schreef op 14 november 2005 om 14:31:
[...]

Klopt als een bus (en daarom vind ik het ook zo stom, als bepaalde moslims het steevast over Allah hebben en geen 'God' willen zeggen - praat niet half Arabisch en half Nederlands, zou ik zeggen ). Zowel het Indo-Europese God, afgeleid van Perzisch Ghoda, als het semitische Elohim (Hebreeuws), Alaha (Aramees) en Allah (Arabisch) betekenen 'Degene die aangeroepen/aanbeden wordt'. En ik vind het niet vreemd dat we het zo over Hem hebben. Dat is toch ook wat we doen, Hem aanbidden en aanroepen?

Voor de taalfreaks: KLIK

Ik heb er niet zo´n moeite mee dat Moslims de naam Allah gebruiken, want ik kom het woord ook tegen in de Turkse en Arabische bijbel. Dus christenen uit die landen noemen onze God ook Allah. Maar geen van allen gebruiken de naam van God. Dat moslims geen "God" zeggen komt m.i. omdat ze zich niet willen vereenzelvigen met Christenen. Het zij zo... Ze moeten eerst weten wie Christus is, dat is belangrijker dan dat we van ze verwachten dat ze hun taalgebruik moeten veranderen.

[wateengedoe2]

quote:

Adinomis schreef op 14 november 2005 om 21:25:
[...]


Ik heb er niet zo´n moeite mee dat Moslims de naam Allah gebruiken, want ik kom het woord ook tegen in de Turkse en Arabische bijbel. Dus christenen uit die landen noemen onze God ook Allah. Maar geen van allen gebruiken de naam van God. Dat moslims geen "God" zeggen komt m.i. omdat ze zich niet willen vereenzelvigen met Christenen. Het zij zo... Ze moeten eerst weten wie Christus is, dat is belangrijker dan dat we van ze verwachten dat ze hun taalgebruik moeten veranderen.

Adinomis, lees dat linkje eens door wat ik gegeven heb (in ieder geval de eerste paar alinea's) en je ziet dat die (islamitische) schrijver inderdaad zegt, dat veel moslims steevast Allah i.p.v. God blijven zeggen om, zeg maar, de kont in de krib te gooien. Dat terwijl de koran ondubbelzinnig leert, dat de God van de moslims, christenen en joden Dezelfde is. Mogen er dan christenen zijn, die beweren dat de christelijke en islamitische God niet hetzelfde zijn, andersom is het totaal waanzinnig, omdat in de fundamenten van de islam zelf staat, dat het zo is.  En er staat vervolgens dat hij (de auteur van dat stuk) het helemaal niet eens is met diegenen die steevast Allah blijven zeggen, en dat hij juist pleit voor het gebruiken van het woord God in het Engels (en Nederlands).  Ik ben het roerend met hem eens!

Klaas, ga klagen in een feedbacktopic, niet hier!  

[Pooh]

Modbreak:

Een citaatje uit de policy van dit subforum:

Dit subforum is bedoeld om te discussiëren over het christelijk geloof, ethiek, de Bijbel en dogma’s op basis van een christelijke grondslag vanuit een theoretische invalshoek. Hierbij worden de Bijbel als het onfeilbare en geïnspireerde Woord van God en de Apostolische Geloofsbelijdenis als samenvatting daarvan als uitgangspunt genomen.

Naar mijn idee is dat duidelijk genoeg. Discussie hierover mag in feedback. Off-topic geneuzel over modbreaks of verwijderde posts niet in dit topic. Dank u.

[wateengedoe2]

quote:

Iris schreef op 15 november 2005 om 10:17:
Eh....Klaas klaagt toch niet?
[...]

Het is inmiddels wel duidelijk voor Klaas en anderen die hier vaak komen, dat je in Levensbeschouwing meer mag zeggen (ik heb het daar zelf ook over totaal andere dingen als hier), en hier niet. Je bent op dit forum te gast, hou je dan aan de regels die hier gelden. Zo moeilijk te begrijpen zijn ze niet.

[Adinomis]

quote:

Edith schreef op 15 november 2005 om 07:56:
[...]


Adinomis, lees dat linkje eens door wat ik gegeven heb (in ieder geval de eerste paar alinea's) en je ziet dat die (islamitische) schrijver inderdaad zegt, dat veel moslims steevast Allah i.p.v. God blijven zeggen  

Ik heb dat stukje wel gelezen en ik wist er ook wel wat van. Taalkundig gezien heb je gelijk. Maar in dit forum willen we de dingen meer vanuit ons geloof bekijken. Als je de moslims liefhebt, is het niet goed om op die slakken zout te leggen, tenzij je ze de Nederlandse taal moet leren.

[wateengedoe2]

quote:

Adinomis schreef op 15 november 2005 om 11:58:
[...]


Ik heb dat stukje wel gelezen en ik wist er ook wel wat van. Taalkundig gezien heb je gelijk. Maar in dit forum willen we de dingen meer vanuit ons geloof bekijken.

Doet ik ook

quote:

Als je de moslims liefhebt, is het niet goed om op die slakken zout te leggen, tenzij je ze de Nederlandse taal moet leren.

Dat is niet politiek-correct genoeg? Ik ben blij dat juist een moslim zoals de schrijver van dat stukje, ook die misplaatste softheid overboord zet. Juist om de overeenkomsten te benadrukken, is het verstandig om God ipv Allah te zeggen. Het vasthouden aan de Naam Allah als ware het de enige juiste en als ware God niet 'echt' genoeg, is slecht voor de moslim-christendialoog. Let wel, ik vind helemaal niets mis met de Naam Allah. Prima om te gebruiken in het Arabisch, Turks of Bahasa Indonesia, of je nou moslim bent of christen. Maar ik zeg in het Nederlands toch ook niet Elohim, om een ander voorbeeld te geven?

[Zijnkind]

Modbreak:

Opnieuw postings verwijderd die tegen de policies ingingen. Mensen, hou je gewoon aan de regels van een sub-forum waar je post. Het heeft niets met persoonlijke overtuigingen te maken. Wel wat je daarvan mag plaatsen in welk sub-forum. De beperkingen van dit sub-forum zijn duidelijk genoeg vermeld.

[Adinomis]

Vanmorgen kwam er met de post een nieuwsbrief van de Arabische Wereld Zending (AWZ). In de column schrijft Marten de Vries (een predikant die in Rotterdam onder de moslims werkt' onder de titel "Inshallah": Moslims gebruiken deze uitdrukking graag (zoals je vast wel weet zit de naam Allah hierin) Indien God wil. Deo Valente, naar Jac. 4:15. Arabische christenen en zelfs Nederlanders in gesprek met moslims, bedienen zich van deze term. Eigenlijk een prachtkans om bij alle verschil in overtuiging, verbondenheid te tonen. Een manier om vrijmoedig Gods naam te belijden."
Zelf doe ik dat niet. Waarschijnlijk om dezelfde reden waarom de moslims geen God willen zeggen. Maar als het gedaan wordt om de ander te bereiken met het evangelie van Jezus Christus moeten we misschien wel eens over een weerstand heenstappen. Misschien moet een christen daarin het voortouw nemen.

[wateengedoe2]

Dat 'insh'Allah' vind ik wat anders dan steevast Allah i.p.v. God zeggen. Ze zeggen het zelf al in dat artikel, 'Deo volente'.  Dat laatste zeg ik zelf ook best wel vaak, maar ik ga natuurlijk niet Deus (Deum, Deo etc.) zeggen i.p.v. God.

Ik ben in dialoog met moslims (zowel op internet, als IRL in een moslim-christelijke vrouwengespreksgroep over koran en bijbel) en daar heb ik het altijd over God. Nooit problemen mee. Als niet-moslims Allah zeggen, moet ik altijd even goed luisteren naar wat ze verder zeggen, om me ervan te vergewissen of ze het wel over hun eigen God hebben, of dat ze de God van de moslims als Iemand anders zien (en helaas blijkt dan heel vaak het laatste het geval). En 'de' moslims .. niet alle moslims zeggen Allah (in het Nederlands). Mijn ervaring is dat het zo ongeveer 50-50 is (in dialoog met christenen - wellicht zeggen ze onder elkaar als ze Ned. praten wel vaker Allah).

[Rene Z]

Als het zo belangrijk is, waarom noemen dan Jezus en de apostelen Hem in het NT dan bijna niet bij Zijn naam? Ik heb de nieuwe wereld vertaling, en in het NT komt de naam Jehova bijna niet voor. En als hij dan wel genoemd wordt is het meestal als er een tekst uit het OT aangehaald wordt. Het OT daarin tegen staat vol met de naam Jehova.

[HenkG]

JHWH in het NT:

Jezus is dan aanwezig als God onder de mensen om Zijn werk als verlosser te doen: JHWH redt betekent Zijn Naam;
Jezus gebruikt veel uitdrukkingen die gezien zouden kunnen worden als verlengstuk van de naam JHWH: ik ben .... (het Licht, het Levende Water, het Levende Brood, de Goede Herder);
in de Openbaring maakt God Zich bekend onder de aanduiding Ik ben, de Alpha en Omega.

[wateengedoe2]

quote:

HenkG schreef op 16 november 2005 om 20:37:
JHWH in het NT:

Jezus is dan aanwezig als God onder de mensen om Zijn werk als verlosser te doen: JHWH redt betekent Zijn Naam;
Jezus gebruikt veel uitdrukkingen die gezien zouden kunnen worden als verlengstuk van de naam JHWH: ik ben .... (het Licht, het Levende Water, het Levende Brood, de Goede Herder);
in de Openbaring maakt God Zich bekend onder de aanduiding Ik ben, de Alpha en Omega.

Ja, ik denk ook dat Hij op deze plaatsen verwees naar de grote Ik Ben. Des te schokkender, omdat men de Naam JHWH niet eens uitsprak, laat staan als het over zichzelf ging! Ik denk dat dat ook de reden is, dat men letterlijk omviel van schrik in Gethsemane. Wat denken jullie hiervan?

W.b. het verdere gebruik in het NT: de NieuweWereldvertalers gaan m.i. te ver door het vertalen naar Jehovah. Dat staat er helemaal niet! In de brontekst wordt Kyrios (Heer) gezegd. Daarom is het aannemelijk, dat men het Hebreeuwse Adonai (of het Aramese equivalent, wat er ongetwijfeld op zal lijken) heeft gebruikt. Dat is 'mijn Heer' en is alleen voor God bedoeld (gewoon 'heer' is 'adon'). Dat op zich zou al heel schokkend geweest zijn als Jezus' leerlingen dat tegen Hem zeiden. JHWH is er zéker niet gezegd (door anderen dan Jezus Zelf), want alleen al het uitspreken daarvan werd als godslasterlijk (en strafbaar) opgevat.

[Adinomis]

quote:

Edith schreef op 17 november 2005 om 13:52:
[...]

Ik denk dat dat ook de reden is, dat men letterlijk omviel van schrik in Gethsemane. Wat denken jullie hiervan?

Inderdaad, ik heb er nooit zo bij stilgestaan dat hier "ik ben" als naam gelezen kan worden. Wel vond ik altijd al dat dit optreden van Jezus, in zo´n situatie, zo meesterlijk was! Hij had de regie, zelfs in zijn vernedering. Des te mooier is het te beseffen dat hier Gods naam werd uitgesproken, waarvoor de duisternis siddert.