Een God die spreekt !

[Joesoef]

Zoals iedereen weet hebben we een God die tot ons spreekt, ook in deze tijd nog.
Wat is er mooier dan zulke ervaringen met elkaar te delen, zodat we elkaar er door kunnen bemoedigen en iedereen kan zien hoe persoonlijk/intiem/geweldig/... (superlatieven schieten te kort) onze God is  

Voor de sceptici onder ons: Het is niet nodig hier kritiek te leveren omdat je denkt dat zoiets niet mogelijk is ofzo  

Zelf had ik afgelopen weekend weer zo'n geval dat me diep raakte.
Ik was op een weekend van NSV (Navigators Studenten Verenigingen)
Tijdens 1 van de diensten kwam de tekst over je oude natuur aan het kruis nagelen ter sprake
Als symboliek daarbij was er de mogelijkheid om wat dingen waar je mee zat op een briefje te schrijven en op een kruis te timmeren wat voor in de zaal lag. (let wel: dit was puur symbolisch voor jezelf)

Ik zat wel met wat dingen die me erg veel moeite kosten om er over te praten / na te denken.
Het werd me allemaal wat veel en besloot om ze bij God te brengen en heb ze dus ook op een briefje aan het kruis geslagen. Toen ik terug naar mijn stoel liep had ik het gevoel dat ik gewoon de bijbel moest pakken om te luisteren naar wat God tegen me te zeggen had.
Ik gooide hem weer op een willekeurige bladzijde open (daar had ik goede ervaringen mee    ) en kwam bij Jeremia 29..

Boven het stuk stond: " Jeremia’s brief aan de ballingen"
Ik dacht bij mezelf: Ik zit verkeerd, wat valt er hier nou te lezen?
Ik was al bijna verder aan het bladeren toen ik bij mezelf dacht: "Wie ben ik om te bepalen waar ik moet lezen ? Vertrouw gewoon wat meer"

Ik ben dus toch maar gaan "lezen" en stuitte al snel op de tekst waar God me het volgende zei:

quote:

11 Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven. 12 Jullie zullen mij aanroepen en tot mij bidden, en ik zal naar jullie luisteren. 13 Jullie zullen mij zoeken en ook vinden, als jullie mij tenminste met hart en ziel zoeken. 14 Ik zal me door jullie laten vinden – spreekt de HEER – en ik zal in je lot een keer brengen

            

Dat raakte me op dat moment echt diep in mijn hart als woorden die God rechtstreeks tot mij sprak (mijn "problemen" hadden ook daar mee te maken)

Toen werd het me wederom teveel, maar deze keer van puur geluk..
Wat een geweldige God hebben we  

[Joesoef]

Een eerder geval was afgelopen zomer:

Ik was al een tijdje erg onrustig, ik piekerde over allerlei dingen en zat echt niet lekker in mijn vel.
Telkens ging ik tot God bidden of hij me rust wilde geven, keer op keer voelde ik me dan ook wel beter daarna. Het bleef alleen telkens terug komen.
Op den duur wilde ik gewoon weten hoe ik constant rust kon hebben..
Ik heb God daar in mijn gebed om gevraagd: "Vader, leert U mij door uw woord hoe ik werkelijk rust kan vinden" (ik had in mijn achterhoofd al het idee dat ik daarna in de bijbel zou gaan lezen)

Ik heb toen mijn bijbel gepakt en gooide hem willekeurig open en begon te "lezen" (kijken of er iets stond wat God's antwoord zou kunnen zijn)
Na paar regels kwam ik het letterlijke antwoord al tegen:

Mattheus 11:
28 Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. 29 Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, 30 want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Ain't He a great God ?

[elle]

Ik ben niet aangenomen op de plek waar ik wel graag wilde werken. In plaats daarvan ga ik nu maar mijn scriptie schrijven en zo de andere studie afronden. Vreemd genoeg baalde ik helemaal niet ontzettend toen ik het telefoontje kreeg! Ik dacht: ok, da's duidelijk, God vindt het toch belangrijk dat ik dat andere papiertje ook ga halen. Nou, dat moet dan maar.
* elle heeft een bloedhekel aan schrijven...

[Nikolov]

Ik was in mijn wetenschappelijk rebelse fase. Moeilijk te omschrijven maar ik geloofde intellectueel niet in God, gevoelsmatig wel. Ik was zoekende en sprak met een aantal mensen van verschillende spirituele paden om die zoektocht wat te helpen. Een yogi had me twee weken eerder verteld dat er geen blad van een boom kon vallen zonder dat God dat wist en er een bedoeling mee had.

Die avond had ik een gesprek met een ander, iemand die vooral bezig was met paranormale waarneming hoewel ik hem nooit echt heb kunnen plaatsen. Ik geloof dat het gesprek ging over de niet materiele werkelijkheid. In feitte heeft hij op dat moment getoond aan mij dat die werkelijkheid boven de materie staat in plaats van andersom zoals ik dacht.

Precies op dat moment viel een blad van de boom waar ik onder zat en zonder dat ik daar voor hoefde te grijpen, of zelfs maar hoefde te bewegen, viel het precies in mijn hand. Ik pakte het blad op en keek er verbaasd naar en zei in mijn verbaasdheid iets heel doms "Die boom heeft me een blad gegeven" Die kerel antwoorde "Ja het is herfst en fucking koud, kom mee naar binnen"

Maar ik heb het altijd opgevat als God die bevestigd dat zijn niet fysieke realiteit boven de materiele werkelijkheid staat. Zelfs tot op het detail van een vallend blad.

Dit is de meest opvallende voor mij, maar God spreekt inderdaad elke dag met ons. Zeker als je met hem spreekt en vragen stelt.

[wateengedoe2]

Enkele weken geleden tijdens mijn retraite in een klooster werd ik midden in de nacht wakker met een zeer groot verlangen naar het Allerheiligste Sacrament (vanwege een aanbidding met uitstelling die we de dag ervoor gehad hadden en die mij erg had aangegrepen). Het was 12 uur (dus letterlijk middernacht, als je om kwart over 4 opstaat), maar ik was toch gek genoeg om naar beneden te gaan om nog even voor het tabernakel in het kapelletje te zitten. Raar genoeg was daar licht aan en ik wilde eigenlijk al doorlopen naar de grote kerk, omdat ik niemand wilde storen. Maar toen dacht ik, dat er toch wel niemand zou zijn op dat tijdstip. Inderdaad .. en diegene die er wel was geweest, had de kaars aangelaten! Die was ontzettend ver gesmolten en vervormd. Geen idee of ie het tot die ochtend vol had gehouden zonder tot gevaarlijke situaties te leiden (op een houten tafel in een kamer met vloerbedekking en gordijnen). M.n. vanwege een soortgelijk voorval bij mijn bekering vorig jaar (met aardgas) vraag ik me toch écht af of dit nou toeval was, of dat God mij dat verlangen in heeft gegeven om de boel daar niet in de hens te laten gaan.

[Joesoef]

* bump *

Er moeten toch wel meer van zulke ervaringen zijn

[Zijnkind]

Vast wel. Maar niet altijd is het makkelijk om het in de openbaarheid te gooien. De meest indrukwekkende momenten met God zijn vaak ook de intiemste.

Zelf heb ik een keus moeten maken op het werk die niet makkelijk was. Afgelopen voorjaar heb ik intern gesolliciteerd en ben aangenomen op een nieuwe afdeling binnen het laboratorium. Daar ga ik 1/3e deel van de tijd werken. Maar al snel bleek dat ik op de oude afdeling in die 2/3e deel van de tijd iets zou moeten laten vallen. Na de zomervakantie werd dat het gedeelte dat ik het leukste vond. Een zware en volkomen onverwachte tegenvaller.
Maar vrijwel meteen voelde ik heel sterk dat ik toch door moest gaan. Een soort hand op je schouder. Het is goed jong. Ga zo door.
Er volgden nog heel wat gesprekken met de chef maar zonder resultaat. Totdat ik 2 weken geleden te horen kreeg dat ik op de oude afdeling voor een deel researchprojecten mag doen en daar is o.a. weer die techniek voor nodig waar ik juist afgehaald was. Daarnaast ben ik deze week op de nieuwe afdeling begonnen en het bevalt tot nu toe goed. (heb zowaar tijd voor het forum tussendoor ).

[Liedje]

Er zijn idd momenten in je leven dat je denkt: nu spreekt God. Zoveel dingen gebeuren, die gewoon geen toeval zijn.
Daar tegenover staat dat er ook veel momenten zijn dat de hemel gesloten lijkt en dat er geen antwoord lijkt te komen. Gewoon de Bijbel openslaan......heb ik heel vaak gedaan en ik heb er niet atlijd antwoord door gekregen. Juist ook op momenten dat ik het heel moeilijk had, kwam er geen antwoord. Niet dat je altijd antwoord wilt hebben, maar je wilt soms ook gewoon rust ervaren. Het vertrouwen dat God het uiteindelijk wel goed zal maken!

[Zijnkind]

Onlangs bespraken we in onze kleine groep een preek van Tim keller die ook hierover ging. Hij maakte o.a. duidelijk dat het opengooien van de bijbel niet de beste manier is. Ik zal een link plaatsen naar de bewuste preek. Het is een serie van 6 (vertaalde) preken geweest in CV-koers. De link start een download van een pdf file die ongeveer 7 mb groot is. Kan dus eventjes duren. Link naar Tim Kellers preek

[Ulysses]

Ik heb ook zoiets meegemaakt. Ik fiets altijd met een jongen uit een naburige plaats naar school en we hebben vaak gesprekken over God (hij is agnost) en schepping en evolutie en zo. Die discussies waren soms erg fel, want hij stelt scherpe vragen, waardoor ik me gedwongen voelde om ook scherp te antwoorden. Mijn argumenten zette ik vaak kracht bij met stemverheffingen, druk praten en het zwaaien met armen.
Toen las ik op een avond uit 2 Tim. 2 vs. 23: Maar weest afkerig van de dwaze en onverstandige strijdvragen; gij weet immers, dat zij twisten teweegbrengen; en een dienstknecht van de Here moet niet twisten, maar vriendelijk zijn jegens allen, bekwaam om te onderwijzen, geduldig, met zachtmoedigheid de dwarsdrijvers bestraffende.
De tekst is een klein beetje uit zijn verband gerukt, want het gaat hier over de houding tegenover de dwaalleraars, maar het heeft mij wel aan het denken gezet. Sindsdien hou ik me een stuk rustiger, probeer niet zozeer mijn klasgenoot te overtuigen van mijn gelijk, maar beantwoord rustig en vriendelijk zijn vragen. Het is de sfeer rond onze discussies in elk geval zeer ten goede gekomen.

[yo-han]

Modbreak:

De topicstarter vroeg specifiek om niet te discuseren over de mogelijkheid van Gods "spreken". Dat zal dus ook niet worden toegestaan. In dit draadje staat het vast dat God spreekt en gaat het om het delen van de ervaringen.

[desiree]

God is een sprekende God en geen zwijgende.
Hij is er voor ons als er grote problemen zijn en het niet meer weten.
Dan draait het om geloof en blijven bidden totdat Hij je er door sleept.

Ik heb dit mogen ervaren, Prijs God voor Zijn goedheid!
Onze zoon was zwakzinnig en autistisch verklaard, hij zou geen gewone toekomst hebben , had de psycholoog gezegd.

Ik bad voor aanvaarding van dit alles, eigelijk non-stop, niet altijd met woorden maar met mijn hart. Na drie maanden was ik in de tuin aan het wieden en zag dat er een klaproosknop afgebroken lag. De knop was bruin en verdord echt zo dood als wat.
Toen hoorde ik een innerlijke stem , Hij zei: dit is je zoon, neem hem op en zet hem in levend water dan zal hij gaan bloeien.

Ik twijfelde eerst aan mijn verstand maar nam de knop toch mee naar binnen en zette die in een kommetje water. Toen mijn Sam thuis kwam , vertelde ik hem alles en liet hem de knop zien. Nou, zei Sam, ik heb er een hard hoofd in want die knop is zo dood als een pier en wordt echt niet levend hoor, maar als God je dit gezegd hebt, ben ik blij dat je Hem gehoorzaamt hebt. Na een week werd de buine knisperende knop, groen!
Toen hij tenslotte openging, was hij mooier dan de klaprozen die buiten in de tuin groeiden.
God vertelde mij zo dat het goed ging komen met onze zoon.

Dat was ook zo! Van zmlk, naar mlk, naar lom, naar BBG, naar KBG naar de Theorethisch leerweg. Zowat elk jaar werd hij een schoolniveau hoger gestuurd.
Hij maakte vrienden, veel vrienden, hij is heel sociaal en kijkt je recht aan!
Hij heeft de Here lief want ook hij heeft telkens naar de Here gekeken in dit proces.

[desiree]

God spreekt door de bijbel, soms door dromen en dagdromen en innerlijke momenten.
Hij kan spreken door mensen die ons overtuigen van het goede.
Hij spreekt tot onze harten
Hij spreekt tot ons verstand
Soms spreekt Hij door de natuur, die zo mooi is dat je Hem wil gaan lofprijzen en juichen.
Soms spreekt Hij door een lijdend mens die hulp behoeft,
Soms spreekt Hij door te zwijgen, dan moeten we leren te vertrouwen, dit kan heel moeilijk zijn.

[wateengedoe2]

quote:

desiree schreef op 03 december 2005 om 23:59:
Onze zoon was zwakzinnig en autistisch verklaard, hij zou geen gewone toekomst hebben , had de psycholoog gezegd.

Ik bad voor aanvaarding van dit alles, eigelijk non-stop, niet altijd met woorden maar met mijn hart. Na drie maanden was ik in de tuin aan het wieden en zag dat er een klaproosknop afgebroken lag. De knop was bruin en verdord echt zo dood als wat.
Toen hoorde ik een innerlijke stem , Hij zei: dit is je zoon, neem hem op en zet hem in levend water dan zal hij gaan bloeien.

Ik twijfelde eerst aan mijn verstand maar nam de knop toch mee naar binnen en zette die in een kommetje water. Toen mijn Sam thuis kwam , vertelde ik hem alles en liet hem de knop zien. Nou, zei Sam, ik heb er een hard hoofd in want die knop is zo dood als een pier en wordt echt niet levend hoor, maar als God je dit gezegd hebt, ben ik blij dat je Hem gehoorzaamt hebt. Na een week werd de buine knisperende knop, groen!
Toen hij tenslotte openging, was hij mooier dan de klaprozen die buiten in de tuin groeiden.
God vertelde mij zo dat het goed ging komen met onze zoon.

Dat was ook zo! Van zmlk, naar mlk, naar lom, naar BBG, naar KBG naar de Theorethisch leerweg. Zowat elk jaar werd hij een schoolniveau hoger gestuurd.
Hij maakte vrienden, veel vrienden, hij is heel sociaal en kijkt je recht aan!
Hij heeft de Here lief want ook hij heeft telkens naar de Here gekeken in dit proces.

            

 Halleluja!

(en 2 seconden nadat ik dit had getypt, begon het Halleluja van Händel op de (verzamel)CD die ik nu op heb staan )

[Marc Knoop]

Fijn he dat je ten eerste nooit alleen bent want er is iemand altijd bij je die je door en door kent en het allerbeste met je voorheeft. Ten tweede mag je weten dat je nu al het eeuwige leven als geschenk ontvangen hebt door je geloof in Jezus Christus. Ik ben single maar voel me niet alleen en heel gelukkig.

[desiree]

He, die Marc!

Heb genoten van je site,

[Marc Knoop]

Dank je wel.

Marc

[kajem]

En zo is het ook met mijn vrouw gegaan. geboren na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. hersenbloeding en zwaar spastisch. Doktoren zeiden dat ze niet ouder zou worden dan één, twee en daarna vier en daarna zes en daarna....vroegere was ze zwak en had veel aandoeningen. Ze heeft geknokt en overwonnen. velen zien niet dat mijn vcrouw spastisch is, i zelf denk er niet eens aan. Mijn ogen zijn daarvoor kennelijk "blind" hgemaakt. Nu is ze 33 en heeft van God drie gezonde kinderen van 2 , 8 en 10 gekregen. Ze zorgt voor hen en mij en toch ben ik af en toe een lastige man.
Ze was op zoek naar God en Jezus Christus. Haar gebed en die van mij zijn daarin rijk verhoord. Ondanks alles hebben we nu een gezin en eenheid in geloof.

Jezus Christus zij geprezen. God spreekt door wonderen der natuur en door wanhopige en uitzichtloze situaties heen.

Kajem


Ik twijfelde eerst aan mijn verstand maar nam de knop toch mee naar binnen en zette die in een kommetje water. Toen mijn Sam thuis kwam , vertelde ik hem alles en liet hem de knop zien. Nou, zei Sam, ik heb er een hard hoofd in want die knop is zo dood als een pier en wordt echt niet levend hoor, maar als God je dit gezegd hebt, ben ik blij dat je Hem gehoorzaamt hebt. Na een week werd de buine knisperende knop, groen!
Toen hij tenslotte openging, was hij mooier dan de klaprozen die buiten in de tuin groeiden.
God vertelde mij zo dat het goed ging komen met onze zoon.

[Theodoor]

God spreekt en dat is heel gaaf! Waarheden uit de bijbel gaan opnieuw voor meleven, zoals ik ze nog nooit hebt gelezen of gehoord. Ik merk dat ze nu door de Heilige Geest leven worden ingeblazen. Het is plotselling iets wat me raakt en van binnen veranderd.

Het vreemde is dat ik toch God nog steeds zo weinig tijd geef om te spreken. Gelukkig is er ook het ontvangen van zijn liefde of hoeft de relatie niet altijd met woorden te zijn. Ik merk dat ik nu ook vooral vraag om het ontvangen van de liefde en daar ook de tijd voor neem.

Ik vind het moeilijk om God concreet dingen te vragen. Ik ben het gewoon niet gewend. Ik merk wel dat er dan ook concrete antwoorden komen. Op een gegeven moment is het zo bij mij gegroeid dat ik God vraag om bijbelteksten. Ik blader niet in de bijbel. Maar ik vraag God direct om in tekst in mijn gedachten te geven (bijv 1 kol 3:16), vervolgens zoek ik die tekst dan op in mijn bijbel: soms in meerdere vertalingen en laat ik het tot me doordringen wat God daarmee tot me wil zeggen. Soms begrijp ik het ook niet. Ik schrijf meestal deze vragen en teksten op in mijn gebedsmap, maar niet altijd.

Mijn vrouw ontvangt al ze erom vraagt veel vaker beelden. Daar ben ik wel eens jaloers op. Ze laten veel zien van hoe liefdevol God en hoe rijk zijn wil en beloftes zijn.  

Ik merk wel dat het een groeiproces is geweest voor mij: het leren luisteren naar Gods stem. Ik heb er meer rust bij. Maar de schaduwkant is ook dat ik het in het begin ongelooflijk bijzonder vond, maar nu al bijna vanzelfsprekend. Dan gaat er volgens mij ook iets mis!  

Prachtige mooie verhalen trouwens over hoe God in onze levens ingrijpt en dingen veranderd door zijn beloftes en woorden te geven die Leven geven!
Dit plant geloof in de harten van mensen. Laat je niet afschrikken hierdoor, maar wees er zeker van God wil ook met jou een intieme omgang hebben en tot je spreken.

[elle]

quote:

elle schreef op 16 november 2005 om 09:46:
Ik ben niet aangenomen op de plek waar ik wel graag wilde werken. In plaats daarvan ga ik nu maar mijn scriptie schrijven en zo de andere studie afronden. Vreemd genoeg baalde ik helemaal niet ontzettend toen ik het telefoontje kreeg! Ik dacht: ok, da's duidelijk, God vindt het toch belangrijk dat ik dat andere papiertje ook ga halen. Nou, dat moet dan maar.
* elle heeft een bloedhekel aan schrijven...

            

Update: was ik net helemaal gewend aan dat ik mijn scriptie af ga schrijven, belt die werkgever op: of ik niet een maand later toch nog wil beginnen... Nou, dan doe ik het allebei maar   . Als God het wil, zal die scriptie afkomen ook.