Vreemdgaan

[izzewizze]

Op de site van Elsevier kwam ik dit bericht tegen van 'de zedenmeester'. Het is in ieder geval de moeite waard om van dit 'liberale' standpunt kennis te nemen. Vreemdgaan is niet normaal!

quote:

Woensdag 09 november 2005, 14:16
Wat is er mis met één keer seks buiten het huwelijk?
Deze mail ontving ik eerder deze week:
Geachte heer Von Schmid,

Voor mijn werk ben ik vaak onderweg en regelmatig verblijft ik in hotels. U weet misschien wel hoe dat gaat in zo’n hotel. Rond een uur of negen zitten veel gasten aan de bar iets te drinken en nootjes te eten.

Regelmatig kom ik op die manier in gesprek met vrouwen. Als het gesprek leuk verloopt, en nog belangrijker als de vrouw leuk is, dan denk vraag ik me vaak af wat er op tegen is om een nacht intiem met zo’n vrouw door te brengen.

Tot nu toe is het steeds bij gedachten gebleven. Ik ben gelukkig getrouwd en heb een zoon van vijf jaar oud en als puntje bij paaltje komt, haak ik steeds af.

Maar als ik dan alleen in mijn bed lig, dan vraag ik me af wat er eigenlijk op tegen is om aan je verlangens toe te geven. Het is eenmalig. Je ziet elkaar nooit meer en mijn vrouw komt daar toch niet achter.
T. v.d. B

En dit is het antwoord:

quote:

Uw gedachtenwereld is typisch mannelijk. U denkt dat u een buitenechtelijk avontuur afsluit met het dichttrekken van een hotelkamerdeur.

Laat ik u eens een andere gedachtenwereld voorleggen. De wereld van het weer. Deskundigen weten dat het vrijwel onmogelijk is om het weer goed te voorspellen omdat er talloze factoren van invloed op het weer kunnen zijn en omdat niemand precies weet hoe die factoren elkaar weer beïnvloeden.

Ook kunnen factoren waarvan u denkt dat ze geen enkele invloed uitoefenen, verstrekkende gevolgen hebben. Spreekwoordelijk is de vleugelslag van een tere vlinder die een keten van oorzaken in gang kan zetten die uiteindelijk tot een verwoestende orkaan kan leiden.

Op dezelfde manier kan seks met een andere vrouw buiten uw aandacht om een reeks van gebeurtenissen op gang brengen waarvan u de uitkomst niet kan voorspellen.

Ik schets hier een scenario om u een idee te geven. U denkt bijvoorbeeld: Ik doe dit een keer en erna niet meer. Maar als u het één keer heeft gedaan, denkt u bij de volgende keer: één of twee keer, wat maakt het uit?

Voordat u het weet is een gewoonte geworden, soms zelfs iets waar je niet meer buiten kan. Deze gewoonte kan er toe leiden dat u door de spanning van seks met vreemden, de seks met uw vrouw  als saai gaat ervaren.

U krijgt minder vaak zin en tijdens de zeldzame momenten is er geen intimiteit omdat u geestelijk afwezig bent. Uw vrouw zal dit vroeger of later opmerken en zich ook van u afkeren of vragen gaan stellen over andere vrouwen. U gaat liegen en ontkennen wat de relatie nog verder verslechtert.

Vervolgens gaat het terechte wantrouwen van uw vrouw u irriteren. U vrouw wordt in uw ogen lastig en vervelend. 'Altijd maar die vragen, dat gezeur.'

Als u dan op een dag bemerkt hoe slecht de relatie is geworden en u de zaak weer recht wilt zetten, merkt u dat u een heuvel afrijdt in een auto zonder remmen. Gebeurtenissen, gedachten, verlangens, gewoonten en gevoelens gaan onverstoorbaar hun eigen weg ook al bevalt die weg u niet meer. U wilt weer liefde voor uw vrouw voelen maar de bron waaruit u vroeger vrijelijk kon putten, blijkt opgedroogd.

Ik zeg niet dat het zo zal gaan. Ik wil u slechts laten zien dat het een misvatting is om te denken dat u buitenechtelijke avonturen kan isoleren van de rest van uw leven, in het bijzonder de relatie met uw vrouw. U denkt controle over de situatie te hebben maar de praktijk wijst uit dat dat een illusie is.

Als u een goede verhouding met uw vrouw heeft en die zo wil houden, zou ik uw relatie niet op het spel zetten met buitenechtelijke seks.

[JohanH]

Wat mij betreft hangt het helemaal af van hoe je vrouw hier tegenover staat. Onlangs is het mij dus gebeurd dat mijn vriendin buiten mijn weten is vreemdgegaan, en ik ben er, ook nu er een paar weken overheen zijn gegaan, nog steeds ziek van. Als je vrouw vergelijkbare emoties heeft met betrekking tot jouw eventuele vreemdgaan, en je houdt van haar, dan kan het toch niet anders of je wilt haar dat niet aandoen. Als ik jou was dan zou ik sowieso vertellen dat je deze gedachten hebt. Misschien zegt ze wel dat ze er geen problemen mee heeft en dat ze het je zelfs wel gunt. Vanuit mijn levensfilosofie is er dan niets op tegen (al denk ik wel dat je moet oppassen met sex; het gaat hier om psychisch en lichamelijk genot en aan elke vorm van genot kun je verslaafd raken).

Gr.
Johan

[JohanH]

Bovenstaande schrijf ik per ongeluk aan de persoon in het artikel. Dat is een beetje vreemd natuurlijk, maar ik laat het toch maar staan omdat mijn mening er wel goed in verwoord wordt.

[HenkG]

Johan, je verhaal maakt me enigszins nieuwsgierig. Hoe speelt dat ene moment nu nog in jouw/jullie leven? Want het valt me op dat je ondanks deze misselijkmakende ervaring wel vindt dat iets dergelijks moet kunnen als er maar afspraken over gemaakt worden. Maar kun je dat misselijkmakende gevoel dan door die afspraak voorkomen?

[JohanH]

quote:

HenkG schreef op 12 november 2005 om 13:35:
Maar kun je dat misselijkmakende gevoel dan door die afspraak voorkomen?

Goeie vraag, geen idee. Ik heb i.i.g. wel dat misselijkmakende gevoel. Of anderen van tevoren kunnen weten hoe ze zich gaan voelen nadat hun partner het met een ander heeft gedaan, dat weet ik niet. Maar ALS ze dat dus niet erg vinden, dan ben ik er niet op tegen. Ik denk echter wel dat maar weinig mensen dit aankunnen. Zo zitten we biologisch nu eenmaal niet in elkaar.

[elle]

Naar mijn mening is de hechtheid tussen 2 mensen dat wat een relatie tot een relatie of verbindtenis maakt. Dus: geen relatie zonder hechting(sproces). Andersom: een relatie kun je dus niet hups verbreken, daarbij moet je je onthechten.
Als je je aan iemand hebt gehecht, dan lijkt het mij vervolgens logisch dat je je misselijk voelt als die ander intiem wordt/is geworden met een ander. Wat onder 'intiem zijn met' valt, daarover valt te discussieren. Dus snap ik dat daar ook echt afspraken over vallen te maken. Maar volgens mij valt 'seks hebben' sowieso onder intimiteit. 'Goede' seks hoort dan bij een relatie, kun je niet zonder een relatie hebben, niet zonder dat er eerst sprake is van hechting.
Los daarvan kunnen soms je hormonen de overhand krijgen, maar dat leidt dus zelden tot iets goeds.

[Wouter de Vries]

Seksualiteit heeft alles te maken met liefde, gezien liefde de basis is (1 Kor. 13). Sterker nog: liefde ligt ten grondslag aan alles, immers: "had ik de liefde niet, ik zou niets zijn".

Eerder in de eerste brief aan de Korintiërs schrijft Paulus in hoofdstuk 7 : 1 - 7 het volgende: "U zegt dat het goed is dat een man geen gemeenschap met een vrouw heeft. 2 Maar om ontucht te vermijden moet iedere man zijn eigen vrouw hebben en iedere vrouw haar eigen man. 3 En een man moet zijn vrouw geven wat haar toekomt, evenals een vrouw haar man. 4 Een vrouw heeft niet zelf de zeggenschap over haar lichaam, maar haar man; en ook een man heeft niet zelf de zeggenschap over zijn lichaam, maar zijn vrouw. 5 Weiger elkaar de gemeenschap niet, of het moest zijn dat u er wederzijds mee instemt u enige tijd aan het gebed te wijden. Kom daarna echter weer samen; anders zal Satan uw gebrek aan zelfbeheersing gebruiken om u te verleiden. 6 Ik zeg u dit niet om u iets op te leggen, maar om u tegemoet te komen. 7 Ik zou liever zien dat alle mensen waren zoals ik, maar iedereen heeft van God zijn eigen gave gekregen, de een deze, de ander die."

Vers 1, 2 en 3 zijn uitermate duidelijk. Vers 4 is de gemeenschap waar Paulus in vers 5 naar verwijst. Het is díe gemeenschap (tussen één man en één vrouw) die niet gewijgerd mag worden omdat de Satan anders het 'gebrek aan zelfbeheersing' gebruikt om 'te verleiden'. Deze gemeenschap mag niet beperkt worden tot de sekuele daad, maar gelezen worden in de breedste zin van het woord. De verleiding, waar Paulus over schijft, is in vele zaken en daar schaart vreemdgaan zich ook onder. Tenslotte volgt de bekende passage waarin Paulus mensen liever ziet zoals hij maar desondanks de seksuele overgave - het woord zegt het al - als een gave ziet. Kennelijk wist Paulus met de verleiding (de begeerte) om te gaan, want in vers 8 en 9 van hetzelfde hoofdstuk vervolgt hij: "8 Wat de weduwen en weduwnaars betreft, zeg ik dat het goed voor hen zou zijn alleen te blijven, zoals ik. 9 Maar wanneer ze dat niet kunnen opbrengen, moeten ze trouwen, want het is beter te trouwen dan te branden van begeerte."

Ten slotte geloof ik menselijkerwijs niet in de zgn. 'vrije liefde'. Er is altijd sprake van jaloezie, gemis, toeëigening, enz. Een veelzeggend voorbeeld in dezen is de bekendste voorstander van dit idee, Sigmund Freud, zelf: alhoewel hij zijn 'vrije goed' predikte, hield hij zijn vrouw angstvallig binnen de vier muren van zijn huis (zij mocht haar Joodse geloof niet uitdragen noch onderhouden, had geen seks met haar man en werd verplicht in sobere maagdelijkheid te leven). Hoe open je er ook voor staat; het lijkt mij liefdeloos en goddeloos en daarom onmogelijk om te zeggen dat je zonder schroom kan aanzien dat je geliefde door een ander actief wordt bemind.