Lid zijn van een kerk

[Iris]

Vinden jullie dat wanneer je regelmatig naar een bepaalde kerk gaat, het "netjes" is om dan ook maar lid te worden?
Zijn jullie allemaal lid van de kerk waar jullie naartoe gaan?
Hoe kijkt men tegen niet-leden aan, die wel naar de kerk gaan?

[Mezzamorpheus]

Voor ik antwoord geef op deze vragen ben ik eigenlijk wel benieuwd naar hoe je hier zelf in staat...
Wat vind je zelf? Waar twijfel je over? Waar ben je evt. bang voor? Wat lijkt je er mooi/goed aan?

[Iris]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 19 november 2005 om 18:00:
Voor ik antwoord geef op deze vragen ben ik eigenlijk wel benieuwd naar hoe je hier zelf in staat...
Wat vind je zelf? Waar twijfel je over? Waar ben je evt. bang voor? Wat lijkt je er mooi/goed aan?

            

Ik heb het gevoel dat wanneer je regelmatig een kerk bezoekt "men" van je verwacht dat je ook lid wordt. Ik twijfel of ik dit goed zie en of "men" dat inderdaad verwacht. (vandaar mijn vraag)
Lid zijn van een kerk betekent ook dat je de kerk waar je komt "steunt", en dat vind ik best belangrijk.
Aan de andere kant houd ik niet van clubjes waar je lid van "moet" worden etc. Alsof je dan in een beklemmend sociaal netwerk belandt.
Ik ben best op mijn vrijheid gesteld.

[Roodkapje]

Ik ben niet lid van de kerk waar ik heenga. Ik denk dat kerklidmaatschap niet per definitie hetzelfde is als lid zijn van een gemeente.

Wat ik wel denk is dat de Bijbel van ons vraagt om één te zijn. Dat betekent dus dat je niet 'in je eentje' kunt gaan geloven. Als je naar een gemeente gaat, moet je na een tijdje eens gaan nadenken over of je bereid bent gecorrigeerd te worden door mede-christenen.

Want de Bijbel roept wel op tot 'tucht' (dat is inmiddels een besmet woord, maar ik ken zo gauw geen synoniem). Dat houdt in dat als één gemeentelid bijvoorbeeld ernstig gaat dwalen dat de rest van de gemeente wel z'n best doet om 'het verloren schaap' weer terug te weiden. Om het maar eens in een bijbelse analogie te gieten.

Dus wat ik me afvraag is hoe Iris kerklidmaatschap definieert (vergelijkbaar met een sportclub?) en hoe ze zichzelf ziet staan t.o.v. andere christenen. Wil ze zich laten corrigeren en is ze ook bereid anderen te corrigeren als die afdwalen. Ben je bereid gezag van 'volwassen' christenen te aanvaarden dus. Wat is 'kerklidmaatschap'? Is dat hetzelfde als 'lid zijn van een gemeente'? En wanneer ben je 'lid van een gemeente'.

Ikzelf denk op grond van Bijbelteksten dat mensen die gaan geloven, daardoor automatisch 'lid' worden van de Gemeente van Christus. Dat zijn alle christenen bij elkaar. De grootste familie van de wereld, om het maar eens zo te zeggen. In het ideale geval zijn alle christenen in één stad ook de christelijke gemeente van die stad. Helaas is dat in de praktijk lastig, omdat mensen zondig zijn en na elk meningsverschil de neiging hebben zich maar af te splitsen. Dus dan krijg je verschillende gemeentes, die soms zich vaak landelijk organiseren in een kerkverband. Dat is bijv. zo bij gereformeerde kerken en bij de 'vrije' groepen. Hervormden denken anders: er is één moederkerk per land, en elke lokale gemeente is een 'filiaal' van het landelijke instituut 'kerk'. PKN dus bijvoorbeeld, en de RKK heeft ook een soortgelijke opzet, alleen heet dat wat anders.

Dus het hangt er denk ik vanaf hoe jouw kerk georganiseerd is, hoe zij gemeente en kerk definiëren. En het hangt ook van jouw definitie van 'kerk' en 'gemeente' af.

Misschien een beetje warrig neergezet, maar ik hoop zo wel een bijdrage te hebben geleverd.

[relinquenda]

quote:

Iris schreef op 19 november 2005 om 17:36:
Vinden jullie dat wanneer je regelmatig naar een bepaalde kerk gaat, het "netjes" is om dan ook maar lid te worden?
Zijn jullie allemaal lid van de kerk waar jullie naartoe gaan?
Hoe kijkt men tegen niet-leden aan, die wel naar de kerk gaan?

            

Lid worden omdat dat 'netjes' is of van je verwacht wordt vind ik geen goede reden. Je wordt lid van een kerk als je achter hun standpunten staat en de verantwoordelijkheid aandurft

Ik ben lid van de kerk waar ik naartoe ga.

Als het eens voorkomt dat en een niet-lid bij ons in de kerk komt (en ik die herken als zijnde niet-lid ) dan zie ik ze als gasten en zal ze ook dusdanig behandelen. Een vriendelijke/gastvrije uitleg over het één en ander is dan vanzelfsprekend. Indien mogelijk wil ik graag een vriendschappelijk contact opbouwen zodat hij/zij zich thuis bij 'ons'gaat voelen. Hoe ik tegen een kerk bezoekend niet-lid aankijk... zoekend... en k zal poogen handvaten aan te reiken.

 

[Ennys]

Om lid te worden van mijn kerk, moet ik me laten dopen. Ik sluit niet uit dat dat nog eens gebeurt, maar op het moment vind ik het een wat grote stap...

[leem]

Ik ben wel lid van ons kerkgenootschap, aangezien ik het van harte geloof, wat zij belijden,
Oorspronkelijk kom ik van het Leger des Heils, daar ben ik geen lid van geweest, was misschien nog te jong.

[wateengedoe2]

Ik ga regelmatig naar de VKK, blijf dat ook doen, maar lid ga ik niet worden. Het is veel waarschijnlijker dat ik me binnenkort inschrijf bij de plaatselijke RK-parochie (ben RK, maar momenteel nergens ingeschreven). Klinkt misschien vreemd, maar ook in de VK-liturgie kan ik me prima vinden, en de RK-zondagsmis heb ik bijna altijd al op zaterdagavond. Ik wil zowel zaterdagavond als zondags naar de mis (eigenlijk liefst dagelijks) en de RK-lezingen zijn dan hetzelfde. Een beetje irritant, al is het prekenvergelijken wel leuk In de VKK zijn de lezingen anders, dus ook om die reden al een verrijking.

[Ennys]

Tja, ik ga dus ook naar de VKK, voor de duidelijkheid

En de schiftlezingen zijn wat mij betreft niet alleen anders in dat er een andere tekst gelezen wordt, maar ook dat de gelezen tekst anders uitgelegd wordt. dat is tenminste mijn ervaring in vergelijking met gereformeerde kerken. Met de RK-mis heb ik (nog)  weinig ervaring

[Liudger]

Hoi Iris,

Ben lid. Toen ik nog niet lid was, voelde ik op een gegeven moment toch sterk dat een geloofsgemeenschap meer is dan alleen de dienst, dat Christenen er voor hun ontwikkeling het meest bij gebaat zijn een gemeenschap te vormen, en dat ik het niet prettig vond dat anderen steeds maar het werk deden om diensten en zo voor mij mogelijk te maken.

Ik zou een niet-lid niet scheef aankijken omdat ze geen lid willen worden. Dat dienen mensen in volle vrijheid zelf beslissen. Het is ook goed er de tijd voor te nemen en de ins and outs te overwegen.

[Iris]

quote:

Roodkapje schreef op 19 november 2005 om 18:52:

Wat ik wel denk is dat de Bijbel van ons vraagt om één te zijn. Dat betekent dus dat je niet 'in je eentje' kunt gaan geloven.

            

Maar als je wel een kerk bezoekt, maar niet lid bent, geloof je toch niet in je eentje?

quote:

Als je naar een gemeente gaat, moet je na een tijdje eens gaan nadenken over of je bereid bent gecorrigeerd te worden door mede-christenen.

            

Ja, als ik het eens ben met de correctie en de ander met goede argumenten komt.
Nee, als ik de vaste overtuiging heb dat de correctie niet klopt en de ander ook geen goede argumenten heeft.

quote:

Want de Bijbel roept wel op tot 'tucht' (dat is inmiddels een besmet woord, maar ik ken zo gauw geen synoniem). Dat houdt in dat als één gemeentelid bijvoorbeeld ernstig gaat dwalen dat de rest van de gemeente wel z'n best doet om 'het verloren schaap' weer terug te weiden. Om het maar eens in een bijbelse analogie te gieten.

            

Een kerk is geen sekte. Als iemand echt niet meer wil komen zal de gemeente zich erbij moeten neerleggen en het in de handen van God leggen.

quote:

Dus wat ik me afvraag is hoe Iris kerklidmaatschap definieert (vergelijkbaar met een sportclub?)

            

Ik zie wel positieve kanten aan kerklidmaatschap hoor. Je steunt de kerk ermee en je benadrukt er nog eens extra mee dat je bij de gemeente van Christus hoort. Maar of dat nou per sé nodig is, dat weet ik niet. Je kunt er volgens mij ook bij horen zonder lidmaatschap. En ik mag hopen dat in een kerk niemand uitgesloten wordt!

quote:

en hoe ze zichzelf ziet staan t.o.v. andere christenen.

            

Ik houd niet zo van die hokjesgeest. Ik zie mezelf liever als mens tussen de mensen.

quote:

Wil ze zich laten corrigeren en is ze ook bereid anderen te corrigeren als die afdwalen.

            

Ja en nee dus.

quote:

Ben je bereid gezag van 'volwassen' christenen te aanvaarden dus.

            

Ik vind dit erg relatief. 'Volwassen' christenen doen soms hele domme dingen, net als "pas geboren" christenen, niet-christenen, ongelovigen etc.
Ik leer zelf als volwassene nog iedere dag van mijn kinderen. Ik voel me prettiger bij het idee dat we allemaal een spiegel zijn voor elkaar. Een 'volwassen' christen kan ook wat ingedut zijn en weer iets leren van iemand die net het geloof heeft ontdekt. Maar ook vice versa.

quote:

Ikzelf denk op grond van Bijbelteksten dat mensen die gaan geloven, daardoor automatisch 'lid' worden van de Gemeente van Christus.

            

Dat denk ik ook.

quote:

Dus het hangt er denk ik vanaf hoe jouw kerk georganiseerd is, hoe zij gemeente en kerk definiëren. En het hangt ook van jouw definitie van 'kerk' en 'gemeente' af.

            

Daar ben ik dus nog niet uit.

quote:

Misschien een beetje warrig neergezet, maar ik hoop zo wel een bijdrage te hebben geleverd.

            

Dank je wel!  

[johanva]

Ik denk dat lid worden vooral een praktisch iets is. Je kan prima als niet-lid bij een kerk horen hoor maar als je er toch (voorlopig) blijft dan is lid worden gewoon handig. Als je lid bent 'besta' je officieel. Je bent dus makkelijker te vinden als iemand contact me je zoekt of als iemand je wil vragen om je ergens voor in te gaan zetten. Daarnaast wordt van leden over het algemeen verwacht dat ze enige financiële bijdrage leveren aan de gemeente.

Ik zie dat zelf niet als beklemmend, meer als logisch. Je 'profiteert' van een gemeenschap dus is het niet zo gek om je daar ook voor in te zetten. Doe je dat al zonder lid te worden dan is het wat mij betreft al prima!

Johan

[PietZa]

Wist je dat de term lidmaatschap regelrecht uit de Bijbel komt? Het hele idee van leden en lidmaatschap is een normaal idee in de nederlandse taal, maar heeft zijn oorsprong uit de Bijbel. Het is een regelrechte verwijzing naar de tekst dat iedereen een lid is van het lichaam van christus met Jezus als hoofd.

Lid worden van een gemeente is dus aangeven dat je samen met andere leden, een lid wil zijn van Gods lichaam. Ik denk dat lidmaatschap heel belangrijk is. Je moet mee doen aan de vreugden van de gemeente, je moet mee delen in het verdriet van de gemeente. Je moet een persoonlijke band opbouwen daarom denk ik zelf dat lidmaatschap met de gemeente heel belangrijk is.

Naar de kerk gaan is niet alleen een dienst bijwonen en misschien een praatje maken na de dienst. Het is veel intensiever. Het is een familieband. Wereldwijd, dat klopt, maar als God je plaatst in een gezin, wat houd je dan tegen om geen lid te worden van dat gezin?

Wat houd je tegen om lid te worden? Wat houd je tegen om deel te nemen in de mooie maar ook de moeilijke dingen van een gezin? Lid worden betekend gewoon dat je je vasthecht aan de andere leden. Dat je hun vreugd en pijn kent. Dat jij hun steunt en zij jou, waarom dan niet lid worden?

[Ennys]

Ik vind een kerkgemeente toch wel iets anders dan een gezin...mensen die je een keer in de week ziet, en waar je na afloop een praatje mee maakt kunnen goede vrienden worden, maarzullen nooit de plaats van familie innemen.

[Liedje]

quote:

Ennys schreef op 21 november 2005 om 18:08:
Ik vind een kerkgemeente toch wel iets anders dan een gezin...mensen die je een keer in de week ziet, en waar je na afloop een praatje mee maakt kunnen goede vrienden worden, maarzullen nooit de plaats van familie innemen.

            

volgens mij kun je de kerk best zien als een soort gezin, je komt daar toch als broeders en zusters samen? Vaak mensen die je zelf niet uitkiest.  Dat gezin bestaat toch ook niet alleen op zondag?

Er zijn in de kerk soms ook mensen die meer voor je betekenen dan je eigen familie.

familie houdt je echter je leven lang en dat geldt voor een plaatstelijke kerk niet altijd. Immers je verhuist etc etc. Ik vind het echter wel mooi om de kerk als gezin te vergelijken, daarmee geef je aan dat die kerk als een warme deken hoort aan te voelen en daarin mag ieder zijn plekje hebben en zijn bijdrage leveren.