quote:
op 30 Mar 2003 10:45:08 schreef Sam:
Beste Mezz,
Ik begrijp je niet. Door te zeggen dat het feiten zijn, wil ik aangeven dat als je de bijbel serieus neemt en de geschiedenis er omheen dat de kruisiging bijvoorbeeld zeer aannemelijk is. Er zijn zelfs mensen die zo te geloof zijn gekomen, bijvoorbeeld Josh McDowell, "Jezus feit of fictie". Zeer interessant boek!
Dan zul je dit waarschijnlijk ook erg interessant vinden:
http://www.infidels.org/l...f_lowder/jury/index.shtmlHet verdelen van verhalen in 'feit' of 'fictie', is niet de enige manier om over de geschiedenis na te denken.
M.i. zijn feiten een mythe. Feiten bestaan niet.
Ze bestaan alleen in het menselijke denken. Als hulpmiddelen om de wereld om ons heen te ordenen. En als feiten al 'echt' bestaan, dan nog is een abstractie van dat feit, het beste dat je kunt krijgen.
Als je van de opstanding van Christus een feit maakt, dan doe je m.i. de zaak tekort. Je maakt de opstanding dan kleiner dan ons denken. Dat geldt ook voor de andere heilsfeiten. Ze zijn groter dan ons denken. Het zijn geen simpele waarheidjes die je in one-liners kunt verkondigen. De enige manier om echt met deze zaken in contact te komen is door ervaring.
Waar het m.i. dus
niet om gaat is proberen te bewijzen dat de kruisiging
echt heeft plaatsgevonden. En dat ... echt is gebeurd. Het gaat erom wat kruisiging en opstanding
nu en voor
mijn leven betekenen. Als je
bewijzen (feiten) wilt, dan stap je in dezelfde val als veel wetenschappers: overschatting van het menselijke kennen. Denken dat je door redeneren en onderzoek waarheid kunt produceren. De ervaring leert echter dat er voor elk feit wel weer een tegenargument kan worden gevonden (zie de link hierboven). Dat iemand door redeneren christen wordt is mooi, maar er zijn er minstens zoveel die door redeneren hun geloof verliezen. Het is een beetje ongeloofwaardig om dan alleen diegenen die door redeneren tot geloof zijn gekomen, serieus te nemen. Ik kan daar in ieder geval niet mee leven.