Auteur Topic: Liever slaan dan vreemdgaan? (gelezen 6772 keer)

Bumblebee · « **Gepost op:** januari 31, 2006, 10:11:05 am »

Hallo,

Mijn opleider en ik hadden een discussie over wat vrouwen erger vinden: door je man geslagen worden of door je man bedrogen worden. Ik wil graag twee scenario's presenteren, en dan van jullie horen wat je erger zou vinden, of, als je een man bent, wat je erger zou vinden voor je zus, dochter of een goede vriendin.

A. Je hebt een gigantische ruzie, op een gegeven moment verliest hij zijn zelfbeheersing en geeft je een klap, heeft daarna spijt. Eénmalig, 't is nog nooit eerder gebeurd.

B. Hij gaat naar een congres, wordt 's avonds op het diner + feest flink dronken, komt met een leuke dame in bed terecht, biecht het aan je op en heeft spijt. Ook éénmalig, ook nog nooit eerder gebeurd.

Dit gaat dus NIET over structurele patronen van mishandeling en vreemdgaan maar over "slippertjes". Ik wil ook geen discussie over de kans op herhaling maar gewoon: wat zou je erger vinden, en graag beargumenteerd.

Bumblebee · « **Reactie #1 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:09:03 am »

TS begint: ik zou B echt véél erger vinden, mijn opleider A!

Ik heb het idee dat A je echt kan "overkomen" terwijl je bij B een cascade van stomme, bewuste keuzes moet maken - (te veel zuipen, flirten, je uitkleden etc.). Ben benieuwd naar jullie antwoorden!

diak2b · « **Reactie #2 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:17:57 am »

quote:
Bumblebee schreef op 31 januari 2006 om 10:09:
TS begint: ik zou B echt véél erger vinden, mijn opleider A!

Ik heb het idee dat A je echt kan "overkomen" terwijl je bij B een cascade van stomme, bewuste keuzes moet maken - (te veel zuipen, flirten, je uitkleden etc.). Ben benieuwd naar jullie antwoorden!

Noch A, noch B "overkomt" je. Beiden zijn een uiting van minachting voor je partner, en een teken van een totaal gebrek aan beheersing en beschaving. De partner van mijn zus zou met beiden verhalen geen vriendelijk onthaal krijgen.

march · « **Reactie #3 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:36:35 am »

Net als diak2b meen ik dat beide voorbeelden een gebrek aan zelfbeheersing laten zien en inderdaad een grens die je niet over moet gaan. Maar waarom 'beschaving' erbij halen? Niet denigrerend bedoeld, maar het lijkt wel of dat altijd genoemd wordt, als we eigenlijk niet goed weten uit te leggen waarom we iets een stap te ver vinden. Maar dat is waarschijnlijk helemaal off topic.

Bumblebee · « **Reactie #4 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:38:10 am »

Helemaal mee eens, en de vraag is dan ook niet: vind je het één nog wel kunnen en het andere niet (het kan allebei niet) maar vind je één van de twee erger?

PietZa · « **Reactie #5 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:39:59 am »

Vooropgesteld, beide situaties zijn verschrikkelijk. En eigenlijk is mijn mening dat het niet echt zinvol is om te bekijken wat erger is. Beide situaties laten zien dat de man zichzelf niet in de hand heeft en zijn plicht om het hoofd van de vrouw te zijn verzuimd. Het Bijbelse denken van het hoofd van de vrouw zijn is gekoppeld aan hoe Jezus ons behandeld: zorgzaam, liefdevol, trouw, enz.

Als ik (als man) toch één van beide situaties zou moeten kiezen als "erger" dan kom ik uit bij B. Waarom? Omdat hier niet alleen de vrouw buitenspel word gezet en vernederd (dat gebeurd in beide gevallen) de vrouw word ook nog eens vervangen door iemand anders. De vrouw zal in het eerste geval pijn voelen, vernederd zijn en misschien bang, maar in het tweede geval zit hier ook de gevoelswaarde dat ze misschien niet goed genoeg voor hem is. Mooi en aardig gevonden worden (kortom geaccepteerd worden) is vaak heel belangrijk voor een vrouw. In de tweede situatie kan ze gaan twijfelen of ze wel mooi is, of ze wel goed genoeg is voor hem. Verder is bij B niet alleen sprake van een klap (fysiek bij A psychisch bij B ) in het gezicht maar ook van bedrog/achter de rug om.

Maar nogmaals ik denk dat het gevaarlijk is om van situaties te bekijken welke "erger" is. Een man moet weten dat zijn partner kwetsbaar is. Vrouwen zijn heel gevoelig en daar heb je als partner de plicht om rekening mee te houden, want je krijgt er erg veel voor terug!

march · « **Reactie #6 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:42:52 am »

Hmm, maar dan wordt het dus een keus gebaseerd op gevoel? Dat is altijd naar natuurlijk. Wat is het meest ingrijpend in het vervolg van een relatie? Dat hangt dus van de personen in kwestie en van de omstandigheden af. Dus kan je nu wel iets zeggen, maar hoe reageer je als het daadwerkelijk gebeurt?

Pooh · « **Reactie #7 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:44:27 am »

quote:
Bumblebee schreef op 31 januari 2006 om 10:11:
...als je een man bent, wat je erger zou vinden voor je zus, dochter of een goede vriendin.

Lastig en interessante vraag. Naar mijn idee is B veel erger, om een aantal redenen:
- Naar bed gaan met een ander is veel vergaander dan 1 klap. De vergelijking zou beter kunnen gaan tussen "volledig in elkaar geslagen worden" en vreemdgaan, of tussen een klap en zoenen met een ander.

- Het verwerkingsproces van een klap is eenvoudiger, omdat het alleen tussen de partners is. Je was er allebei bij betrokken, hebt allebei bijgedragen aan de escalatie. Bij vreemdgaan is er sprake van een derde, en een hoop gebeurtenissen waar je niet bij betrokken was en die je liever ook helemaal niet wilt weten. Dat valt dus nooit te begrijpen, uit te leggen, en verwerking is dus lastig.

Fotogravinnetje · « **Reactie #8 Gepost op:** januari 31, 2006, 10:55:43 am »

A zou ik nog overkomelijk vinden (absoluut niet leuk uiteraard!), zou ik nog vrij snel kunnen verwerken. B absoluut niet.
Ik neem aan dat als A gebeurt, dat ik daar zelf ook een rol gespeeld zal hebben: blijkbaar heb ik de ander dan zo lopen tergen dat ie zn zelfbeheersing verloren heeft. Bij B kun je als vrouw er niets aan doen

Liudger · « **Reactie #9 Gepost op:** januari 31, 2006, 11:04:26 am »

quote:
Fotogravinnetje schreef op 31 januari 2006 om 10:55:
Ik neem aan dat als A gebeurt, dat ik daar zelf ook een rol gespeeld zal hebben: blijkbaar heb ik de ander dan zo lopen tergen dat ie zn zelfbeheersing verloren heeft. Bij B kun je als vrouw er niets aan doen

Dat is een aanname. In beide gevallen zal er een voortraject zijn.

Het ergste lijkt me B.

diak2b · « **Reactie #10 Gepost op:** januari 31, 2006, 11:07:27 am »

quote:
Bumblebee schreef op 31 januari 2006 om 10:38:
Helemaal mee eens, en de vraag is dan ook niet: vind je het één nog wel kunnen en het andere niet (het kan allebei niet) maar vind je één van de twee erger?

Nee, ik vind niet een van de twee erger. Ik vind beiden erg. En een teken van een laag peil van maatschappelijke, geestelijke en zedelijke ontwikkeling.

joepie · « **Reactie #11 Gepost op:** januari 31, 2006, 11:31:34 am »

Ik zou ook niet kunnen kiezen.
Vind beide even erg.
Als ik moet kiezen dan is het toch B.
Bij A kan ik hem een gigantische klap terug verkopen...........

Bij B kan ik verder weinig doen. Dus ben je machteloos. Of je moet zelf hetzelfde gaan doen.....
Maar ik denk echt dat beide even erg zijn.

Zijnkind · « **Reactie #12 Gepost op:** januari 31, 2006, 11:48:03 am »

Geweldige discussies heb jij met je begeleider

. Ik zou niet kunnen kiezen eerlijk gezegd. In beide gevallen is er een relatie ontwricht. Het is puur het gevoel dat zegt dat het erger is als er een 3e partij bij komt. Maar je vrouw minachten is ook een soort vreemdgaan met jezelf. Jouw beleving staat dan aan top en de ander moet dat met geweld ingeprent worden.

In beide gevallen is een eventueel vervolg afhankelijk van de vergevinsgezindheid van het slachtoffer.

Bumblebee · « **Reactie #13 Gepost op:** januari 31, 2006, 12:04:22 pm »

quote:
Zijnkind schreef op 31 januari 2006 om 11:48:
Geweldige discussies heb jij met je begeleider .

Tot nu toe allemaal bedankt voor de reacties!! Zeker overdenkings-waardig

@Zijnkind: we hadden het erover in hoeverre je eigen gevoelens en normen en waarden meespelen bij een reactie op een verhaal van een patiënt.

Overdreven gesteld zou hij veel feller reageren wanneer een patiënte hem kwam vertellen dat haar blauwe oog door haar man kwam, dan wanneer haar chlamydia door haar man kwam, als je begrijpt wat ik bedoel. Bij mij zou het andersom zijn. Uiteraard zouden we allebei op beide verhalen geschokt reageren en het zou ook nog afhangen van het gevoel van de patiënte zelf erbij.

elle · « **Reactie #14 Gepost op:** januari 31, 2006, 12:22:20 pm »

Ik vind het inderdaad lastig om te kiezen. Zou slaan waarschijnlijk beter begrijpen, uiteindelijk.

Ik kan me jouw standpunt als arts ook beter indenken. Maar da's deels ook omdat de patient in het ene geval al weet dat ze geslagen is, maar in het andere geval mogelijk middels de arts moet concluderen dat de man waarschijnlijk niet geheel trouw is geweest.

offtopic:Doet me denken aan een column van een furieuze moslima (in de trouw, geloof ik) van een aantal maanden geleden, over de onrechtvaardigheid op het vlak van overspel. Die maakte het mee dat kennissen van haar na 2 jaar huwelijk nog niet zwanger waren (foei hoor) en dus met manlief naar de dokter gingen. Bleek dat ze sinds het trouwen wel last van zeurende onderbuikspijn had en ook wel wat andere afscheiding. En die echtgenoten daar maar onschuldige melodietjes fluitend zitten

.

Macguinness · « **Reactie #15 Gepost op:** januari 31, 2006, 12:23:15 pm »

Geen van de twee gevallen is goed te praten, en zal altijd in je herrinnering blijven, maar ik denk dat lichamelijke pijn minder zeer doet dan geestelijke pijn, en de gevolgen van een slippertje kunnen verder gaan dan een klap in het gezicht, hoeveel pijn dat ook kan doen, maar het idee alleen al dat je man of vrouw (want andersom komt ook voor) met een ander de lakens deelt lijkt me verschrikkelijk, je weet nooit meer of je hem of haar kunt vertrouwen als hij weer eens naar een congres moet...

Ik moest even aan dit liedje denken van Stef Bos:

Stef Bos, Hilton Barcelona

Hilton Barcelona
Elf uur in de avond
Een zeer geslaagde zakenman
Zit moederziel alleen
Hij heeft hier op een beurs
De hele dag vergaderd
En nu kijkt hij uit verveling
Doelloos in het rond

Zijn ogen dwalen, dwalen af
Naar een dame in de hal
Zij zit alleen, zij is één van de luxepaarden
Van een spaanse hoerenstal
En ze geeft je de illusie
Dat ze zich verleiden laat
Zij is niet goedkoop maar je kunt betalen
Met een goede creditcard

Eerst speelt hij nog de onschuld
Hij stelt zichzelf voor
Totdat hij in de alcohol
Z'n onschuld heeft vermoord
Hij vraagt haar hoe ze heet
Zij noemt alleen een prijs
Opeens trekt in een vage flits
Zijn vrouw aan hem voorbij

Dan zakken al z'n hersens
Een halve meter lager
Hij weet zich tot zijn kamerdeur
Nog netjes te gedragen
Maar daarna trekt hij hitsig
Alle kleren van haar lijf
Hij komt na vijf minuten
Zij gaat...en hij, hij blijft

Hij staart naar het plafond
De spanning is gebroken
Hij doet zijn ogen dicht maar
Hij ziet overal die slet
En daarna komt het schuldgevoel
Zijn kamer ingeslopen
Maar als redding ligt de Bijbel
In vier talen naast zijn bed

Hilton Barcelona
Langzaam wordt het licht
Vijf sterren van z'n klote
Hij doet geen oog meer dicht
De spaanse nacht is stil
Er hangt niets in de lucht
Wie altijd maar vooruit wil
Verliest de weg terug

De heimwee naar vervlogen tijden
Kamers op de Place Pigalle
Een halve ster, een krakend bed
En de toiletten in de hal
Maar een leven zonder zorgen
Een droom die nog bestaat
En een liefde, zoveel liefde
Die je met een kus betaalt

God, hij had zoveel idealen
En hij sliep onder de sterren
Hij vertelde alles wat hij voelde
Want hij had niets te verbergen
Zijn fantasie was een paleis
Hij had een hoofd om in te wonen
En hij praatte over later
Want het beste moest nog komen

Hilton Barcelona
Tien uur in de ochtend
Hij zit aan het ontbijt, ziet zichzelf
En voelt de neiging om te kotsen
Hij wil weg hier, terug naar huis
Het is een choas in zijn hoofd
Want dit hotel is het huis
Waar de heimwee woont

Dit hotel is het huis
Waar de heimwee woont

Zie ze lopen hier die mannen
Kleurloos tussen koud en warm
Met hun zware aktentassen
Met hun ziel onder hun arm

In dit hotel regeert de leugen
Hier is de tederheid onttroond
Want dit hotel is het huis
Waar de heimwee woont

Marloes · « **Reactie #16 Gepost op:** januari 31, 2006, 12:46:52 pm »

B lijkt mij ook erger.. Misschien moet je 't eens op een niet-christelijk forum vragen? 't Zou kunnen dat ze daar overspel minder erg vinden dan hier.

drentenaar · « **Reactie #17 Gepost op:** januari 31, 2006, 12:55:02 pm »

quote:
Bumblebee schreef op 31 januari 2006 om 10:11:
wat zou je erger vinden, en graag beargumenteerd.

Ik heb ooit bij mijn opleiding geleerd dat je je niet moet laten verleiden om een keuze te maken in een vals dilemma.

M.i. is hier sprake van zó'n dilemma!!!!

diak2b · « **Reactie #18 Gepost op:** januari 31, 2006, 01:04:36 pm »

quote:
Bumblebee schreef op 31 januari 2006 om 12:04:
[...]
Uiteraard zouden we allebei op beide verhalen geschokt reageren

Is dat zo "uiteraard" in een professionele omgeving? Ik weet niet waar je voor wordt opgeleid, maar ik ken maar weinig functies waarbij geschokt zijn een deel van de taakomschrijving is.

elle · « **Reactie #19 Gepost op:** januari 31, 2006, 01:24:54 pm »

Grapjas...
Natuurlijk geldt het als professioneel wanneer je niet je emoties laat zien. Da's doorgaans ook verstandig, want wat de client erg vindt, hoeft de ander niet erg te vinden en andersom. Evengoed zijn artsen doorgaans geen emotieloze witte jassen. Maar tot op zekere hoogte verbergen ze hun reactie wel.

Voorbeeld is: je krijgt de uitslag van een zwangerschapstest. Deze is positief. De arts zegt: 'Gefeliciteerd, u bent zwanger' waarop de vrouw in huilen uitbarst...

Ik zelf heb het meegemaakt met een psycholoog. Ik was halverwege mijn levensverhaal toen ze al zwaar geschokt was. De dingen die ik nog moest vertellen vond zij echter niet zo zwaar wegen als het eerste deel. Naar mijn beleving was het resterende deel toch minstens net zo erg. Door de reactie van de psycholoog voelde ik me wat onbegrepen. Dus in dat geval was haar reactie voortijdig/ongepast/niet helemaal adequaat.

vrolijke · « **Reactie #20 Gepost op:** januari 31, 2006, 02:25:30 pm »

Ik begrijp niet waarom hier iedereen B erger vindt dan A.
Ik voor mijn part ondervind een klap als "aktief" tegen iemand. Als je vreemdgaat is dat niet "tegen" je partner gericht, (het gebeurt gewoon).
Ik vind dus A erger dan B.

PietZa · « **Reactie #21 Gepost op:** januari 31, 2006, 03:17:39 pm »

quote:
vrolijke schreef op 31 januari 2006 om 14:25:
Ik voor mijn part ondervind een klap als "aktief" tegen iemand. Als je vreemdgaat is dat niet "tegen" je partner gericht, (het gebeurt gewoon).

Dat een actie niet meteen fysiek de ander treft betekend niet dat het daarom minder erg is.
Voor de partner kan het wel degelijk voelen als een actie tegen hem/haar. Dat je niet direct iemand aanvalt maakt het niet minder erg. Het kan zelfs meer pijn doen dat de ander jou passeerd dan dat de ander jou fysiek pijn doet.

Ik denk dat B (nogmaals eigenlijk vind ik dat je niet kan kiezen) het ergste is omdat bij A de dader echt geen plezier heeft in het slaan, maar bij B heeft de dader (zeer waarschijnlijk) "plezier" gehad achter de rug om van de partner. Ik kan me voorstellen dat dat heel erg kan steken bij de partner.

PietZa · « **Reactie #22 Gepost op:** januari 31, 2006, 03:28:30 pm »

Nu ik er nog wat meer over nadenk, zie ik dat deze gevallen gewoon dezelfde pijnen hebben, maar ook verschillen, maar het maakt ze niet meer of minder erg in mijn ogen...

A is moelijk omdat:
- er een vertrouwensbreuk is
- er angst voor herhaling kan zijn bij het slachtoffer (om weer fysiek pijn te hebben en te worden vernederd)
- het slachtoffer door het slaan is vernederd
- het slachtoffer fysiek pijn is gedaan
- de dader zichzelf duidelijk niet in de hand had, zelfs niet als hij zijn partner in de ogen kon kijken

B is moeilijk omdat:
- er een vertrouwensbreuk is
- er angst is voor herhaling (dat hij het weer bij iemand in bed duikt)
- het slachtoffer door de actie is gepasseerd
- het slachtoffer psychisch pijn is gedaan
- de dader zichzelf blijkbaar niet in de hand heeft als de partner er niet bij is, wie weet wat hij allemaal doet als ze er niet bij is...

En zo kan je nog wel meer dingen bedenken.
Kortom twee gevallen apart en elk met hun eigen pijnlijkheden

dingo · « **Reactie #23 Gepost op:** januari 31, 2006, 05:24:31 pm »

quote:
Bumblebee schreef op 31 januari 2006 om 10:09:
TS begint: ik zou B echt véél erger vinden, mijn opleider A!

Ik heb het idee dat A je echt kan "overkomen" terwijl je bij B een cascade van stomme, bewuste keuzes moet maken - (te veel zuipen, flirten, je uitkleden etc.). Ben benieuwd naar jullie antwoorden!

Aangezien ik het onmogelijke keuze vind, in beide gevallen passeer je namelijk een grens die je niet mag passeren, stel ik voor dat je je opleider een stevige klap verkoopt. En 'm verteld dat dat een opvoedkundige tik is, aangepast aan zijn postuur en kennisniveau.

Priscilla en Aquila · « **Reactie #24 Gepost op:** januari 31, 2006, 06:16:31 pm »

Dat mag nog hier, of niet? Ik denk dat het na zo'n klap onmiddelijk verboden wordt om een opvoedkundige tik te geven....

Nikolov · « **Reactie #25 Gepost op:** januari 31, 2006, 06:19:23 pm »

Voor mij is het duidelijk het vreemdgaan erger is.

Een klap geven is natuurlijk geen vertoning van grote persoonlijke kracht. Eenmalig is het eerder een zwakte bod wat naar voren komt als al het andere gefaalt heeft.

Maar de achterliggende betekenis van een klap is over het algemeen "Ik zit nu in mijn meest primaire verdedigings vorm, NU moet je bij mij uit de buurt blijven!" dit is hele directe primitieve communicatie. Primitief maar eerlijk en je kunt er mee omgaan.

Vreemdgaan is niet primitief het is gewoon oneerlijk. Het is liegen tegen jezelf en je partner, zeker als je er later spijt van krijgt zat je over lange tijd gewoon fout. Er zijn geen primaire reflexen bij betrokken. Je bent er dus met je volle verstand bij.

angel · « **Reactie #26 Gepost op:** januari 31, 2006, 08:36:04 pm »

* angel vindt A erger
maar dat is puur gebaseerd op eigen gevoel. Ik kan me goed voorstellen dat voor anderen B erger is.

Pleun · « **Reactie #27 Gepost op:** februari 03, 2006, 12:24:05 pm »

Ik word liever geslagen dan bedrogen, ik heb alleen geen man.

Laodicea · « **Reactie #28 Gepost op:** februari 03, 2006, 03:53:17 pm »

quote:
Bumblebee schreef op 31 januari 2006 om 10:38:
Helemaal mee eens, en de vraag is dan ook niet: vind je het één nog wel kunnen en het andere niet (het kan allebei niet) maar vind je één van de twee erger?

Ik ben het wel met je eens, met alle voorbehoudens die er te maken zijn uiteraard.

mirt · « **Reactie #29 Gepost op:** februari 03, 2006, 04:20:24 pm »

Bumblebee, ik ben nieuwsgierig aangelegd wat verklaart waarom ik mij afvraag hoe je in vredesnaam op zo'n vraagstelling komt?

Ik vind trouwens ook B veel veel erger en heb de neiging om erbij te zetten: natuurlijk.

vrolijke · « **Reactie #30 Gepost op:** februari 03, 2006, 04:26:59 pm »

Als er niemand is die "geweld" erg vindt, mogen we ons er niet over verwonderen, dat er geen wererldvrede heerst. Geweld begint in`t klein.
Het herinnert mij hier een beetje aan de uitspraak van een vietnamveteraan. "Ik doodde een man en werd gedekoreerd. Ik beminde een man en werd uit de army ontslaan".

Nikolov · « **Reactie #31 Gepost op:** februari 03, 2006, 04:37:32 pm »

Tuurlijk vrolijk. Geweld is fout. En ieder van ons vind het "erg". Dat staat buiten discussie.

Het ging er niet om welke wel kon en welke niet. Het ging erom welke erger was.

Does · « **Reactie #32 Gepost op:** februari 20, 2006, 01:53:54 pm »

Vind ze beide niet erg.

nee hoor, A.

Fotogravinnetje · « **Reactie #33 Gepost op:** februari 20, 2006, 02:05:21 pm »

Hmmm... Ik geloof dat de meeste mannen A erger vinden terwijl de meeste vrouwen B erger vinden.... Waar zou dat aan liggen?

Does · « **Reactie #34 Gepost op:** februari 20, 2006, 05:15:20 pm »

Hmmm..

Liever slaant vreemdgaan dan maar?

Bumblebee · « **Reactie #35 Gepost op:** februari 20, 2006, 06:27:26 pm »

quote:
mirt schreef op 03 februari 2006 om 16:20:
Bumblebee, ik ben nieuwsgierig aangelegd wat verklaart waarom ik mij afvraag hoe je in vredesnaam op zo'n vraagstelling komt?

Ik vind trouwens ook B veel veel erger en heb de neiging om erbij te zetten: natuurlijk.

Ik had een discussie met mijn baas (ik werk als huisarts in opleiding in een HA-praktijk).
We hadden het erover hoe je eigen normen en waarden meespelen bij je reactie naar een patiënt toe, en het bleek dat hij veel heftiger zou reageren als een patiënte mededeelde dat haar blauwe oog van haar man kwam, dan wanneer ze zou mededelen dat haar chlamydia-infectie van haar man kwam.

Toen kregen we een discussie over vreemdgaan, éénmalige affaires, buitenechtelijke relaties, éénmalige klappen en structurele mishandeling, en uiteindelijk formuleerden we bovenstaande vraag.

Vandaar

Zijnkind · « **Reactie #36 Gepost op:** februari 20, 2006, 07:26:46 pm »

Bbb,
Ik ben wel benieuwd of je nog steeds achter je mening in het tweede bericht staat? Namelijk dat B erger is. Er is hier veel gezegd dat vooral pleit voor de onmogelijkheid van deze keuze. Ook al gaat een flink deel van de users na die constatering alsnog met je mee voor B.

Normen en waarden bepalen altijd je reactie in een situatie lijkt me. Daarvoor zijn ze er. Maar of je daar ook mee naar buiten komt of actie op onderneemt is een tweede. Daarbij komt het gevaar van afstomping in een beroep. Meerdere keren iemand met een blauw oog binnen zien komen en je snapt eigenlijk niet meer waarom die persoon zelf geen actie onderneemt. Terwijl je eigenlijk de sterke liefde voor de parner ook zou kunnen bewonderen.

Zijnkind · « **Reactie #37 Gepost op:** februari 20, 2006, 07:29:59 pm »

quote:
vrolijke schreef op 03 februari 2006 om 16:26:
Als er niemand is die "geweld" erg vindt, mogen we ons er niet over verwonderen, dat er geen wererldvrede heerst. Geweld begint in`t klein.

Het begint met elkaar niet lief te hebben. Precies wat er bij overspel aan de hand is. En als je eenmaal zo weing om je partner geeft, is verdere geestelijke mishandeling (of erger) niet zo moeilijk meer. Ik geloof niet dat vreemdgaan je overkomt. Dat kan alleen gebeuren als je relatie verstoord is.

Omgekeerd kan je ook beredeneren dat iemand makkelijker vreemdgaat als hij zijn partner mishandeld. Ik kies dan ook niet tussen A en B.

Zwever · « **Reactie #38 Gepost op:** februari 20, 2006, 08:37:58 pm »

En wat nu als je vrouw soms een opvoedkundige tik nodig heeft?

Overigens snap ik de begeleider van bijtje wel, dat je man wat heeft met anderen is in onze postmoderne maatschappij niet perse verkeerd. Slaan is echter altijd verkeerd in Nederland (door je man dan). Vandaar.

Overigens vind ik B veel erger.

drentenaar · « **Reactie #39 Gepost op:** februari 20, 2006, 09:32:19 pm »

quote:
Zwever schreef op 20 februari 2006 om 20:37:
Slaan is echter altijd verkeerd in Nederland (door je man dan).

Een belangrijke opmerking van Zwever.

Het slaan van een vrouw door haar man is echter in de overgrote meerderheid van culturen die onze planeet rijk is, een geheel geaccepteerde zaak.
Voor de duidelijkheid: dit geldt niet alleen in culturen waarin moslims dominant zijn, maar ook in door het christendom en de 'zachtmoedige' hindureligie gestempelde samenlevingen.
Zózeer zelfs dat een man die zijn vrouw niet slaat als een 'slapjanus' wordt gezien.

Uiterst droevig, maar daarom wel waar!

Ook iets waar we in onze multi-culti samenleving dus steeds vaker tegen aan zullen lopen!

elle · « **Reactie #40 Gepost op:** februari 20, 2006, 10:37:56 pm »

quote:
Zijnkind schreef op 20 februari 2006 om 19:29:

[...]
Het begint met elkaar niet lief te hebben. Precies wat er bij overspel aan de hand is. En als je eenmaal zo weing om je partner geeft, is verdere geestelijke mishandeling (of erger) niet zo moeilijk meer.
(...)

't Is een beetje offtopic, maar geestelijke mishandeling vind ik aardig wat verwerpelijker dan fysieke mishandeling.
Ik heb vroeger als kind meer geleden onder klappen die ik niet kreeg dan onder die die ik uiteindelijk wel kreeg.
Ik kan me dus weinig voorstellen bij verdere geestelijke mishandeling of erger.

cyber · « **Reactie #41 Gepost op:** februari 20, 2006, 10:44:23 pm »

quote:
Zijnkind schreef op 20 februari 2006 om 19:26:

Meerdere keren iemand met een blauw oog binnen zien komen en je snapt eigenlijk niet meer waarom die persoon zelf geen actie onderneemt.

Omdat je dat als vrouw het niet meer kunt, omdat je op een bepaalde manier gemanipuleerd word, je word systematisch afgebroken, en daar is geen vechten tegen.

drentenaar · « **Reactie #42 Gepost op:** februari 21, 2006, 10:15:02 am »

quote:
Zijnkind schreef op 20 februari 2006 om 19:26:
Meerdere keren iemand met een blauw oog binnen zien komen en je snapt eigenlijk niet meer waarom die persoon zelf geen actie onderneemt. Terwijl je eigenlijk de sterke liefde voor de parner ook zou kunnen bewonderen.

Zo blijven 'Blijf-van-mijn-lijf'- huizen maar voortbestaan ....

Met het mes op de borst geconfronteerd met de vraag: 'Liever slaan dan vreemdgaan' kies ik dan toch maar voor een keertje vreemdgaan, want slaan blijkt in de praktijk zelden bij één keertje te blijven, maar wordt een (on-)leefpatroon.

'Slippertjes' daarentegen blijven meestal beperkt tot één keertje
(dat praat ik dus niet goed, maar constateer het wel even)

Clint · « **Reactie #43 Gepost op:** februari 21, 2006, 06:31:59 pm »

Ehh mag het ook "slaan en vreemdgaan"? Neen dat is te dol!

Alhoewel er ook mensen zijn die slaan en dat prettig vinden. Lijkt mij nix!

Zijnkind · « **Reactie #44 Gepost op:** februari 22, 2006, 12:41:00 am »

quote:
elle schreef op 20 februari 2006 om 22:37:

[...]
.
Ik kan me dus weinig voorstellen bij verdere geestelijke mishandeling of erger.

In het voorbeeld wat ik gaf ging het om de aftakeling van een relatie. Die begint met liefdeloosheid, daarna geestelijke manipulatie en kan uitmonden in een combinatie met fysieke mishandeling. Let wel; ik zeg niet dat fysieke of geestelijke mishandeling onderling in gradatie verschillen. Wel dat de combi ervan een ergere situatie is dan als slechts 1 van toepassing is. Een voortschrijdend proces maar dan in negatieve zin.

Zijnkind · « **Reactie #45 Gepost op:** februari 22, 2006, 12:43:26 am »

quote:
cyber schreef op 20 februari 2006 om 22:44:
[...]

Omdat je dat als vrouw het niet meer kunt, omdat je op een bepaalde manier gemanipuleerd word, je word systematisch afgebroken, en daar is geen vechten tegen.

Snap ik. Het ging me om het afstompen in het hulpverleners of artsen vak. Niet zozeer om het voorbeeld.

Zijnkind · « **Reactie #46 Gepost op:** februari 22, 2006, 12:44:41 am »

quote:
drentenaar schreef op 21 februari 2006 om 10:15:
'Slippertjes' daarentegen blijven meestal beperkt tot één keertje
(dat praat ik dus niet goed, maar constateer het wel even)

En dat ben ik dus niet met je eens. Meestal is het een symptoom van een relatie die allang niet meer goed is. En dat is een structureler probleem dan "1 keertje". Ook als de daad (vreemdgaan) niet vaker voorkomt en de partner vergeven wordt, is er nog een lange weg te gaan. In de praktijk is vreemdgaan doorgaans het einde van een relatie.

vrolijke · « **Reactie #47 Gepost op:** februari 22, 2006, 12:35:48 pm »

quote:
Zijnkind schreef op 22 februari 2006 om 00:44:

[...]
En dat ben ik dus niet met je eens. Meestal is het een symptoom van een relatie die allang niet meer goed is. En dat is een structureler probleem dan "1 keertje". Ook als de daad (vreemdgaan) niet vaker voorkomt en de partner vergeven wordt, is er nog een lange weg te gaan. In de praktijk is vreemdgaan doorgaans het einde van een relatie.

Dit zie ik niet zo.

Ik houd van mijn vrouw. Ik kan mij voorstellen een slippertje te maken. Dit is tot nu toe (23 jaar) nog nooit gebeurt! Ik kan het mij daartegen niet voorstellen haar te slaan.
Nog eens: Een slippertje is niet "tegen" haar gericht. Dat kan je van slaan moeilijk zeggen.

mirt · « **Reactie #48 Gepost op:** februari 22, 2006, 02:35:36 pm »

Vrolijke,

dat vind jij en wat vindt zij?

izzewizze · « **Reactie #49 Gepost op:** februari 27, 2006, 09:55:19 pm »

Laten we vooropstellen dat het vanuit de bijbel bezien niet uitmaakt wat erger is. Het een is een overtreding van het gebod om niet dood te slaan, het andere van het gebod om niet echt te breken. In beide gevallen is de relatie geschonden. Wat erger is? In geval A is sprake van zichtbaar fysieke schade. In geval B hoeft de dader het niet op te biechten, het is dan wel zijn geheim, waar hij mee zal moeten leven. Mijn vrouw en ik komen er niet uit. Soms denken we dat B erger is, een andere keer weer A. Aangezien we allebei een afkeer hebben van geweld zal het uiteindelijk wel als het kiezen tussen twee kwaden is, een keuze voor A worden.