Zonde (niet) tot de dood

[Els]

In de eerste brief van Johannes staat in het 5e hoofdstuk:

quote:

16 Als iemand zijn broeder ziet zondigen, een zonde niet tot de dood, moet hij bidden en God zal hem het leven geven, hun namelijk, die zondigen niet tot de dood. Er bestaat zonde tot de dood: daarvoor zeg ik niet, dat hij moet vragen. 17 Alle ongerechtigheid is zonde, en er bestaat zonde niet tot de dood.

Johannes gaat er blijkbaar van uit dat de lezers weten welke zonde tot de dood is en welke niet. Kan iemand hier zijn/haar licht op deze verzen laten schijnen?

[Nunc]

Je bewust afkeren van God en Hem afwijzen is volgens mij 'zonde tot de dood'. Zo'n zonde wordt je namelijk niet vergeven. De zonden die ons wel vergeven worden, zijn in feite alle andere zonden, omdat onze zonden vergeven worden als we geloven dat Jezus ons met de Vader verzoend heeft. Als iemand dus niet gelooft dat Jezus dat gedaan heeft, dan is het zinloos om voor diegene om vergeving van zonden te vragen.

[Priscilla en Aquila]

Je zou het ook zo kunnen verklaren: je kunt een zonde begaan die zo ernstig is dat de Heer je wegneemt door de dood.
- Zoals gebeurde bij Anannias en Safira.

quote:

Hand. 5
Ananias, waarom heeft de satan uw hart vervuld om de heilige Geest te bedriegen en iets achter te houden van de opbrengst van het stuk land? 4 Als het onverkocht gebleven was, bleef het dan niet van u, en was, na de verkoop, de opbrengst niet te uwer beschikking? Hoe kondt gij aan deze daad in uw hart plaats geven? Gij hebt niet tegen mensen gelogen, maar tegen God. 5 En bij het horen van deze woorden viel Ananias neder en blies de adem uit.
...
 9 En Petrus zeide tot haar: Hoe hebt gij kunnen overeenkomen om de Geest des Heren te verzoeken? Zie, de voeten van hen, die uw man hebben begraven, zijn aan de deur en zij zullen ook u uitdragen. 10 En zij viel terstond neder voor zijn voeten en blies de adem uit;

Er staat toch niet bij dat ze verloren waren. Hun leven hield op op aarde, ze konden geen getuige meer zijn van de Heer. Dat was misschien niet meer mogelijk of God wilde hen op aarde nioet meer verder gebruiken.

- Misbruiken bij het Avondmaal wat als oorzaak wordt genoemd van vele zieken en zelfs ontslapenen:

quote:

1 Kor. 11
 29 Want wie eet en drinkt, eet en drinkt tot zijn eigen oordeel, als hij het lichaam niet onderscheidt. 30 Daarom zijn er onder u velen zwak en ziekelijk en er ontslapen niet weinigen. 31 Indien wij echter onszelf beoordeelden, zouden wij niet onder het oordeel komen. 32 Maar onder het oordeel des Heren worden wij getuchtigd, opdat wij niet met de wereld zouden veroordeeld worden.

Grappig dat die vetgedrukte regel me nu pas opvalt en dat die aangeeft dat de ziekte als een oordeel kan zijn - en dan in de zin van een tuchtiging: [i[]terugbrengen op het rechte pad[/i].
En ontslapen gaat zover dat je hier op aarde niet meer op het rechte pad gebracht wordt, maar God je wegneemt als een oordeel.
Maar oordeel betekent hier niet: verloren gaan.

En de zonde tot de dood zaols in Johannes staat, is natuurloijk een beetje moeilijk om dan te bidden voor herstel: de persoon is al overleden.
Is iemand ziek als een tuchtiging van God, kun je er wel voor bidden en zou het kunnen herstellen.

[Nunc]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 16 februari 2006 om 22:44:
Je zou het ook zo kunnen verklaren: je kunt een zonde begaan die zo ernstig is dat de Heer je wegneemt door de dood.
- Zoals gebeurde bij Anannias en Safira.

ook een interessante optie

quote:

(..)
En de zonde tot de dood zaols in Johannes staat, is natuurloijk een beetje moeilijk om dan te bidden voor herstel: de persoon is al overleden.
Is iemand ziek als een tuchtiging van God, kun je er wel voor bidden en zou het kunnen herstellen.

Johannes heeft het hier m.i. toch duidelijk over mensen die een zonde begaan, die tot de dood kan/zal leiden. Het zijn dus nog levende mensen. En het is ook nog maar de vraag of hier de lichamelijk dood of de geestelijke wordt bedoeld.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Nunc schreef op 16 februari 2006 om 23:53:

[...]

ook een interessante optie


[...]

Johannes heeft het hier m.i. toch duidelijk over mensen die een zonde begaan, die tot de dood kan/zal leiden. Het zijn dus nog levende mensen. En het is ook nog maar de vraag of hier de lichamelijk dood of de geestelijke wordt bedoeld.

Ananias en safira zondigden tot de dood... ze leefden nog en gingen toen een bepaalde zonde doen. En als het zoals in 1 Kor. 11 wordt aangegeven als een tuchtiging - en dan oordelend wat betreft je leven als christen, is het niet de geestelijke dood. Dat zou betekenen dat je verloren bent.
Als je eenmaal de Geest hebt ontvangen kan dat volgens mij niet meer.

[Adinomis]

Het lijkt me dat “zonde tot de dood”, hetzelfde is als “zonde tegen de Heilige Geest”.

Deze uitdrukking “zonde tegen de dood” staat in 1 Joh. 5 vs. 17. Eerder in dit hoofdstuk staat:
5 Wie anders kan de wereld overwinnen dan hij die gelooft dat Jezus de Zoon van God is? 6 Hij, Jezus Christus, is gekomen door water en bloed – niet door het water alleen, maar door het water en het bloed. En de Geest getuigt ervan, omdat de Geest de waarheid is. 7 Er zijn dus drie getuigen:
8 de Geest, het water en het bloed, en het getuigenis van deze drie is eensluidend. 9 Als we het getuigenis van mensen aannemen, zullen we zeker het getuigenis van God aannemen, dat zoveel meer gezag heeft, want het is het getuigenis dat God over zijn Zoon gegeven heeft. 10 Wie in de Zoon van God gelooft, draagt het getuigenis in zich. Wie God niet gelooft, maakt hem tot leugenaar, omdat hij geen geloof hecht aan het getuigenis dat God over zijn Zoon gegeven heeft. 11 Dit getuigenis luidt: God heeft ons eeuwig leven geschonken en dat leven is in zijn Zoon. 12 Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.
 

 In Marcus 3 vs 22 zeggen de schriftgeleerden van Jezus: “Hij heeft Beëlzebul, en door de overste van de boze geesten drijft Hij de geesten uit”. Even later staat er dan in deze pericoop:
29 maar wie lastertaal spreekt tegen de heilige Geest, krijgt in alle eeuwigheid geen vergeving, want zo iemand is schuldig aan een onuitwisbaar vergrijp.’ 30 Dit omdat ze gezegd hadden: ‘Hij is bezeten door een onreine geest.’

In Math. 12 vs 22 tm 31 wordt dezelfde geschiedenis vermeld.

Geen vergeving in de eeuwigheid betekent eeuwige dood. Dat gebeurt er als je het werk van Gods Geest bewust  toeschrijft aan demonen en aan de Satan. Dan maak je God tot een leugenaar. En lastertaal is leugentaal. Waarschijnlijk wordt hier bedoeld dat het mensen zijn die de waarheid geproefd hebben en er niets mee te maken willen hebben.

Iemand die bang is om tegen de Heilige Geest gezondigd te hebben hoeft niet bang te zijn. Want hij verlangt ernaar dat het goed is tussen God en hem. Het gaat om mensen die zich willens en wetens verzetten tegen God.

Maar ik vind het wel moeilijk om dat van anderen te beoordelen. Misschien heb ik ook wel eens gebeden voor mensen die zich verzetten. Ik denk dat ik ook wel eens nagelaten heb te bidden voor (in mijn ogen) zulke mensen, terwijl ik later merkte dat God ze toch aangeraakt had.

[Priscilla en Aquila]

@ Adinomis

Wat vind je dan van Anannias en Safira? Zijn ze verloren omdat ze gedood werden?
En die gelovigen in Corinthe die ziek warenb of zelfs ontsliepen?

[Adinomis]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 18 februari 2006 om 00:02:
@ Adinomis

Wat vind je dan van Anannias en Safira? Zijn ze verloren omdat ze gedood werden?
En die gelovigen in Corinthe die ziek warenb of zelfs ontsliepen?

Inderdaad geloof ik ook niet dat we Annanias en Safira als verloren moeten beschouwen. Dat geldt ook voor de Korintiërs, die het Avondmaal onwaardig gebruikten. Dat is iets wat we aan God moeten overlaten. De zonde van Annanias en Safira is heel herkenbaar, zelfs als ik naar mijn eigen hart kijk. Ten diepste zitten die zonde van nature ook onszelf. Maar we hebben een vergevende God, in Jezus Christus.

Mijn gedachten over de geschiedenis van Annanias en Safira zijn in de eerste plaats dat die gemeente uit Hand. 2 heel dicht bij de bedoeling van God leefde. Heel zuiver… Toen Satan probeerde daarop inbreuk te maken was de situatie uiterst zwart-wit. In de tegenwoordige gemeentes lijkt het me meer “grijs”. In die situatie kwam de confrontatie tot een climax. De heiligheid van Gods gemeente werd geschonden.

Eigenlijk gebeurde dit ook na de eerste zonde in Het Paradijs. Al had dit niet direct de lichamelijke dood tengevolge.

Ook zien we zoiets bij het transport van de ark, waarbij nonchalant werd omgegaan met de heiligheid van God.

quote:

Maar toen zij bij de dorsvloer van Nakon kwamen, strekte Uzza zijn hand uit naar de ark Gods en greep haar, omdat de runderen uitgleden. 7 En de toorn des HEREN ontbrandde tegen Uzza en God sloeg hem daar om deze onbedachtzaamheid; hij stierf daar bij de ark Gods. 8 David was diep getroffen, omdat de HERE zulk een zware slag aan Uzza had toegebracht; daarom noemt men die plaats Peres-Uzza tot op de huidige dag.

Ook de Korintiërs schenden de heiligheid van de Here, door op onwaardige manier de beker van het avondmaal te drinken. Zij beseften niet tenvolle dat het hier om het kostbare bloed van Jezus ging.

quote:

27 Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer.    
28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt,    
29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling af over zichzelf.    
30 Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven.    

Naar mijn mening zijn dit (pijnlijke) lessen om ons er bij te bepalen dat God heilig is en niet met zich laat spotten. We mogen niet nonchalant omgaan met de gaven die Hij geeft. Dat moet ook ons erbij bepalen.

Maar bij zonde tot de dood, moeten we niet om vergeving vragen. ( 1 Joh. 5: 15) Adam en Eva hadden nog wel de kans om vergeving te vragen. De zieke mensen uit Korinthe ook. Het lijkt me best mogelijk dat Annanias en Safira voor Gods troon vergeving ontvangen. Maar of dat ook is gebeurd is niet onze zaak. Maar met Judas…… lijkt het me anders te liggen. Dit zou een zonde tot de dood kunnen zijn.

[Els]

Vooralsnog bedankt voor jullie antwoorden. Ik heb weer iets om over na te denken. Wat mij opvalt is dat het gaat over bidden voor een andere gelovige, die je ziet zondigen en niet om vergeving voor jezelf. Het lijkt of ik beter op mijn mede-gelovigen moet letten (en zij op mij)... En dan niet om te veroordelen, maar om voor elkaar te bidden en te pleiten, als we zondigen.

[Adinomis]

quote:

Els schreef op 18 februari 2006 om 23:38:
Vooralsnog bedankt voor jullie antwoorden. Ik heb weer iets om over na te denken. Wat mij opvalt is dat het gaat over bidden voor een andere gelovige, die je ziet zondigen en niet om vergeving voor jezelf. Het lijkt of ik beter op mijn mede-gelovigen moet letten (en zij op mij)... En dan niet om te veroordelen, maar om voor elkaar te bidden en te pleiten, als we zondigen.

Wat mooi wat je hier schrijft. Ik weet dat God het inderdaad zo bedoelt. Zo functioneert het lichaam van Christus. Hem zij de eer!