Modbreak:
Dit topic is een afsplitsing van
Echtscheiding (Synodestandpunten) Hier kan verder gediscuseerd worden over de scheidbrieven en of ze ook nu weer een rol kunnen/moeten spelen.
quote:
Bert schreef eerder:
Ik lees net een uitleg over de scheidbrief:
Marcus 10: 5
Gisteren zagen we dat Jezus met een vraag over echtscheiding op de proef werd gesteld. Is Hij het eens met de ‘vrijzinnige’ richting die om ieder wissewasje toestaat een vrouw weg te sturen? Of gaat Hij mee met de strenge richting die alleen maar echtscheiding toestond als er sprake was van echtelijke ontrouw?
In dit geval wordt de scheidbrief ter sprake gebracht. De achtergrond van die brief was dat een weggezonden vrouw werd beschermd. Men heeft dergelijke brieven uit die tijd teruggevonden. In die brieven werden alle zaken rondom de scheiding keurig geregeld. Zo kreeg de betrokken vrouw die weggestuurd werd alle bezittingen mee die zij in het huwelijk had ingebracht. En daarbij werd zelfs rekening gehouden met de waardevermindering: die werd dan ook nog gecompenseerd. Kortom, de vrouw mocht in ieder geval materieel geen schade lijden aan het feit dat haar man haar niet meer wilde!
Bovendien verklaarde de ex-echtgenoot dat zij elke Joodse man mocht trouwen die haar aanstond. En mocht door de een of andere manier dit document verloren gaan, dan kon ze altijd bij haar ex-echtgenoot om een nieuw exemplaar vragen. De echtgenoot als gentlemen.
Maar Jezus maakt duidelijk welke achtergrond deze bepaling heeft: de hardheid van uw hart. Van de beide kwaden werd dan maar het minst kwade gekozen. Maar het blijft kwaad, zegt Jezus. Want de Here God heeft het niet op deze manier bedoeld.
Het is goudeerlijk dat vandaag ook maar tegen elkaar te zeggen.
Vertaald naar vandaag: als je scheidt zorg dan voor goede afspraken. Zorg ervoor dat de partner op allerlei wijze wordt ondersteund: ook daarin kun je liefde betonen, ook al zal het soms voelen als een vorm van liefhebben van je vijand. Maar dat is ook een goddelijk gebod.
Toch nog even het laatste benadrukken:
In de synodestandpunten mis ik aandacht voor aspecten die te maken hebben met hoe om te gaan als de scheiding een feit is.
Het is prima om aandacht te hebben voor preventie van echtscheiding (applaus, een verplichte marriage course sta ik helemaal achter) en hoe kerkelijkrechtelijk om te gaan met een echtscheiding, maar hoe pastorale zorg gegeven kan worden na de scheiding, psychologische hulp, juridische hulp, hoe om te gaan met omgangregelingen, hoe om te gaan met financiele regelingen, eventueel zelfs bijstand van de diakonie, ik lees niets van dat alles. Ik merk ook erg veel schroom op dat gebied.
Nu voelt het vaak als: tja, als je willens en wetens de fout in gaat, zit je ook zelf maar op de blaren, moet je van ons ook maar niets verwachten.
