verlatingsangst

[In Christus Genade]

Hoi allemaal,

Momenteel zit ik in een moeilijke periode. Er was een dip in mijn relatie. Deze zijn we boven gekomen, het is uitgepraat en we hebben allebei weer zin in onze relatie. WE hebben nog genoeg plannen. Alleen ik heb sinds die dip slapeloze nachten. Dat ik vier uur snachts wakker word en niet meer kan slapen omdat er allerlei angstige gedachten door mijn hoofd gaan. Voornamelijk dat het uitgaat tussen ons. Waarom ik dat denk? geen idee. Ze laat op alle mogelijk manier weten dat ze van me houdt. Ze ziet een toekomst voor ons. Ze steunt me in alle moeilijke dingen, maar snachts in bed, dan ben ik zo bang dat ze weggaat bij me. Omdat ik het er nu zo moeilijk mee heb en nu heel veel het contact zoek. Als ze online is, en ze zegt niks tegen me, denk ik al dat ik niet meer haar nummer 1 ben.
Terwijl dat gewoon bullshit is. Ik wil dit graag laten rusten.
Ik bid zoveel voor onze relatie en voor mij, dat ik dit kan laten rusten. Ik leg het allemaal in Gods hand, en wil zo graag vertrouwen in Zijn plan met mij maar eigenlijk wil ik maar 1 ding: weten dat zij met mij wil trouwen. alleen ben ik zo bang haar weg te jagen van mij als ik dat tegen haar zeg. Zij weet het al van mij en ze wil zo graag dat ik haar vertrouw. DAt doe ik ook, maar toch is overdags en savonds iets waardoor ik mij zorgen maak.

Wil graag hulp hierbij. Hulp van het geloof. Ik bid tot God de Almachtige of Hij mij hier bij wil helpen. Of hij mij rust wil geven. Ik ben al ruim een week nu zo bang en slapeloos.

[mirt]

ik heb wel eens iets gelezen over verlatingsangst, het is niet iets eenvoudigs lijkt me.
Ik bedoel, je weet zelf ook wel wat je tegen jezelf zou kunnen zeggen en toch helpt het niet...

moeilijk..
ik weet niet wat je van ons vewacht, advies, mensen met dezelfde ervaringen....

Als het verlatingsangst is wat niet te vergelijken is met wat iedereen misschien wel eens een keer ervaart, als het een psychische oorzaak heeft, zou je dan niet een goede christelijke therapeut zoeken? Of heb je dat al gedaan?

Ik hoop dat je snel wat meer rust vind, want een week slapeloos zijn en bang is niet niks.

Begrijpt je vriendin iets van je gevoelens (hoewel ze er natuurlijk niet blij mee zal zijn)?
Begrijpt ze dat het waarschijnlijk veel met jouzelf te maken heeft en weinig met haar?

[dingo]

Het is echt niet zo vreemd dat je na zo'n moeilijke periode in een dip zit. Vervolgens treedt er een sneeuwbaleffect op: omdat je angstig bent, slaap je te weinig en omdat je te weinig slaapt word je nog angstiger enzovoort. (Ervaring!) Dus na zo'n week zal je er niet zo best aan toe zijn. Je kent vast het gezegde "bid en werkt", dus gaat 's langs bij je huisarts en vraag of hij/zij je voor een week iets kalmerends/slaappillen heeft. Ga een week op tijd naar bed, neem iets kalmerends/slaappil en je zult zien dat je angsten weer terugkeren naar normale hanteerbare proporties. Zo niet, ga je terug naar je huisarts en vraag verder advies.

[Zijnkind]

Als ze je werkelijk wil verlaten kun je dat toch niet voorkomen (ervaring!). Wat je ook doet, bedenkt of droomt. Ook als je getrouwt bent (helaas weer ervaring.)
Dat gezegd hebbende weet ik dat het niet zo simpel werkt dat we ons daar zo maar bij neer leggen. We geven niet graag dingen uit handen.

Maar jullie hebben een dip gehad en zijn daar samen uit gekomen. Dat moet toch een geruststelling zijn. Beiden willen verder en laten dat ook duidelijk aan elkaar merken. Geef elkaar dan ook vertrouwen in die wil om verder te gaan. Ik hoop dat je daar meer kracht en troost uitput als je weer angstig bent. En als zij jou vertrouwt dan neemt ze je angsten er ook wel bij.

[In Christus Genade]

ze wil me niet verlaten. Dat vertelde ze me gisteren nog maals. Voordat ze dat doet moet er echt heel veel veranderen. Dat heeft me zoveel rust gegeven dat ik nergens meer last van heb... Waar praten al niet goed voor kan zijn! dank voor jullie steun