Beste in Christus genade,
Ik zal je proberen te bemoedigen. De bemoediging voor jou is heel dicht bij. De bijbel staat vol bemoediging voor hen die oprecht in Jezus Christus verlossende werk geloven. Ik neem aan dat jij ook tot die categorie behoort.
Uit die rijke schat van woorden van hoop en belofte heb ik een en ander voor je uitgezocht wat ik je wil meegeven om te overdenken:
Misschien dat psalm 107 vers 10 tot 14 een bemoediging kan zijn. Je zou dit als volgt kunnen toepassen. De mens is soms erg zondig in zijn gedrag. Hij houdt zich bezig met zaken die niet passen in het geloofsleven van een christen. Er is sprake van een situatie waarin men telkens weer terug valt, terwijl men dit niet wil. Men wil dat niet omdat men weet dat dit niet overeenkomt met de wil van God. Te denken is bijvoorbeeld aan overmatig alcoholgebruik, pornoverslaving, dwangmatige masturbatie, sex voor het huwelijk, gokverslaving, drift, luiheid, roddelen. Er zijn eindeloze voorbeelden maar er zijn ook eindeloos veel zonden nietwaar? Waar het nu om gaat is niet het soort zonde, want in principe zijn die allemaal gelijk, maar het feit dat men er niet los van komt.
Daar spreken eigenlijk de verzen 10 tot 12 over. Vers 13 en 14 geven aan dat het schreeuwen naar de Heer uitredding biedt en Hij verbreekt hun boeien. Let op het woordje “schreeuwden”. Het ellendegevoel kan dus heel diep gaan. Dit is ook bij jou het geval lijkt me.
De verzen 25 tot 28 zou je als volgt kunnen toepassen. Het draait hier om het leven. Er kan storm zijn in je leven (herkenbaar denk ik). In die storm speelt God zijn rol. De mensen stijgen op tot aan de hemel (dicht bij God, een vertrouwd en rustig geloofsgevoel / geweten) en vallen neer in de diepte ( het gevoel dat je ver weg bent van God, het alleen lijkt te moeten doen, je angstig voelt). Maar ook zoals de tekst bedoelt, dat je alle kanten wordt uitgeslingerd. Je lijkt niets meer onder controle te hebben en te krijgen. In die angst riepen zij naar de Heer.
Ook hier weer roepen, niet louter spreken. In die stormen valt alles wat van belang lijkt weg. Wat heb jij nu voor je gevoel aan je prachtige schooldiploma als je de vrucht daarvan niet in je later leven kunt delen met je vriendin. Er wordt iets gevraagd van de Christen. Hij dient zich te buigen en te keren naar God.
Dan brengt God de storm tot zwijgen. Het is bekend dat na het liggen gaan van de storm er nog een flinke deining kan zijn. Het lijkt dan wel onrustig, maar de oorzaak van het heftig te keer gaan van het water is verdwenen. Ze waren verheugd dat de zee tot rust kwam., ze kwamen in een veilige haven. Namelijk weer op het spoor van Gods wil.
Spreuken 8 geeft een mooi vers, een belofte die ook geldt voor jou. Spreuken 28 lijkt me ook zeer op jou van toepassing.
Als er zaken zijn in je leven waar je niet los van komt Inchristusgenade dan is het zaak dit te delen met jezus Christus je verlosser. Hij is in staat je te bevrijden van datgene wat je bindt. Of dit nu je angts en onzekerheid is, een van de zaken of iets ander wat ik reeds noemde. Besef daarbij dat de kracht van het gelovig gebed een enorme kracht is die los kan maken. Heb je daar hulp bij nodig? Vraag een aantal vertrouwde mensen samen met jou in gebed te gaan. Heel concreet. Want er is maar één die jou onzeker wil maken of je gebonden houden aan je zwakheden en dat is de satan. Hij is de beste aanklager die er is.
Ik ben via de weg die ik je wijs bevrijd van een aantal onhebbelijkheden en ben daarmee een levende getuige van de kracht van gebed en de bevrijdende kracht door Jezus Christus.
Veel rust en zegen,
Hierna de genoemde teksten:
Psalm 107
10 Soms woonden zij in donkere krochten
als slaven met ijzeren boeien,
11 want ze hadden zich tegen Gods woorden verzet,
de raad van de Allerhoogste verworpen,
12 hij liet hen buigen onder een zware last,
ze vielen, en er was niemand die hielp.
13 Ze schreeuwden in hun angst tot de HEER –
hij heeft hen gered uit vele gevaren,
14 haalde hen weg uit donkere holen
en brak hun boeien aan stukken.
25 Hij sprak en ontketende storm,
hoog zweepte hij de golven op.
26 Zij stegen tot aan de hemel, vielen neer in de diepte,
hun maag keerde om van ellende,
27 ze tolden en tuimelden als dronkaards,
alle kennis baatte hun niets.
28 Ze riepen in hun angst tot de HEER –
hij leidde hen weg uit vele gevaren,
29 hij bracht de storm tot zwijgen,
de golven gingen liggen.
30 Het verheugde hen dat de zee tot rust kwam,
hij bracht hen naar een veilige haven.
Spreuken 8
17 Wie mij liefheeft, heb ik ook lief,
wie mij zoekt, zal mij vinden.
Spreuken 28
13 Wie zijn fouten verbergt, zal geen voorspoed kennen,
wie ze toegeeft en vermijdt, krijgt vergeving.
quote:
In Christus Genade schreef op 08 augustus 2006 om 07:44:k zou best een paniek aanval kunnen hebben. Ben laatste tijd al depressief en nu zou zij er wel genoeg gehad van kunnen hebben. ik heb helemaal geen hoop, k heb ook niemand in de buurt die me op kan vangen. ben behoorlijk radeloos. Ik kan nergens aan mijn gevoelens van angst en verdriet ontsnappen. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. K wil met haar praten en met haar knuffelen maar in plaats daarvan zit ik hier achter de computer helemaal alleen en wil ze me niet zien. Ik wil niet meer. Ik heb helemaal geen kracht meer om te leven.
Ik walg zo van mezelf en ik kan het op geen enkele manier terug draaien.
