Zijn wij heldhaftig, vastberaden en barmhartig?

[MaVee]

Uit de toespraak van de vice-president van de Raad van State (dhr Tjeenk Willink) bij de Nationale Herdenking 4 mei 2006 op de Dam in Amsterdam:

quote:

Wat wéten we niet wat wèl gebeurt, wat zíen we niet wat we eigenlijk wèl weten, wat hóren we niet wat wèl wordt gezegd? Wat zeggen we niet omdat we er geen woorden voor vinden? Wie neemt het woord wanneer de beginselen van de rechtsstaat met voeten worden getreden. Wie neemt het woord wanneer groepen buiten de maatschappelijke orde worden verklaard?
Hoe Heldhaftig, Vastberaden èn Barmhartig zijn wij dan zelf?

Dit gedeelte uit de toespraak heeft me de laatste dagen behoorlijk bezig gehouden. Als ik heel eerlijk ben, weet ik hier niet een, twee, drie een goed antwoord op te geven...

Hoe laat jij als christen zien dat je heldhaftig, vastberaden en bovenal barmhartig bent ten opzichte van mensen die buiten de maatschappij verklaard worden (denk aan asielzoekers, al dan niet uitgeprocedeerd, illegalen, daklozen en andere verschoppelingen...)?

[Zijnkind]

quote:

MaVee schreef op 07 mei 2006 om 14:43:
Hoe laat jij als christen zien dat je heldhaftig, vastberaden en bovenal barmhartig bent ten opzichte van mensen die buiten de maatschappij verklaard worden (denk aan asielzoekers, al dan niet uitgeprocedeerd, illegalen, daklozen en andere verschoppelingen...)?

Het uitblijven van reacties zegt al iets...

Als ik jou voorbeelden bekijk dan kom ikzelf niet ver. Ik heb meegedraaid in een soort contactgroepje bij een uitgeproduceerde asielzoeker maar erg veel tijd en energie heeft daar niet ingezeten. Mijn uitzending naar Bosnie destijds was een mengeling van idealisme en lokroep van avontuur. Verder blijft het bij donaties.

Los van de voorbeelden probeer ik er te zijn als mensen met problemen rondlopen. Als ik dat merk ga ik het niet uit de weg maar probeer te luisteren en als het kan praktisch te ondersteunen. Maar ook hier weinig voorbeelden waarbij praktische hulp nodig was. Een verhuizing bij een alleenstaande met kids, iemand vervoeren die geen auto had...etc... Gesprekken (al dan niet "pastoraal") zat. Ik moet echter toegeven dat het dan vrijwel nooit om vreemden of vaag bekenden gaat.

[MaVee]

Ik moet eerlijkheidshalve ook bekennen dat ik geen mensen persoonlijk ken uit de groep die ik als voorbeeld gaf
Wat me altijd in discussies over 'omgaan met' opvalt, is dat vrijwel iedereen heel goed weet te zeggen wat hij of zij zou moeten doen, maar de praktijk is meestal anders...

quote:

Wie neemt het woord wanneer de beginselen van de rechtsstaat met voeten worden getreden. Wie neemt het woord wanneer groepen buiten de maatschappelijke orde worden verklaard?

Is het voldoende om dat 'woord nemen' al te schuiven op politieke partijen als de Christenunie. Of kunnen wij als christelijke burgers ook zelf iets doen?
* MaVee mompelt iets over kerkasiel en voedselbanken enzo...

[jij bent oké]

Ik sluit niet uit dat het uitblijven van reacties te maken heeft met het feit dat je de toespraak van Tjeenk Willink betrekt op ‘onze’ verschoppelingen.

Waar Tjeenk Willink op doelt zijn de mensen die het woord nemen als de rechtsstaat geschonden wordt. Als, zeg maar, de grondrechten van mensen (waaronder van minderheden) met voeten getreden wordt.

Hoezeer je ook te doen kunt hebben met illegalen, daklozen etc. en hoe schrijnend hun situatie ook is, de grondwet wordt hiermee niet buiten werking gesteld. Iedereen mag alles roepen over ‘onze’ verschoppelingen, en tot in het parlement wordt daarnaar geluisterd. Dat was in de periode waar Tjeenk Willink op doelt juist niet het geval. Hoeveel joden, homo’s, zigeuners e.d. werden door Nederlanders, van hoog tot laag, niet ongelofelijk gediscrimineerd, en werd hun stem (en en/of leven!) ontnomen.

Ik sluit niet uit dat Nederland sinds toen enigszins beschaafder, en minder xenofoob is geworden. Winst dus!

[Laodicea]

offtopic:Dat is toch de wapenspreuk van Amsterdam?

[Laodicea]

En ja, hoe geef ik dat gestalte, ik ben zelf min of meer afkomstig uit de onderkant van de maatschappij, ik probeer vooral de mensen in m'n omgeving vaak mee omhoog te trekken, en zelf een rolmodel te zijn, wat me nog vaak zwaar valt, verder geef ik regelmatig m'n wisselgeld aan zwervers én ik heb een probleemhond genomen die niemand wilde hebben. Al met al niet écht spectaculair dus.