druk aan het eind van het schooljaar.......

[Priscilla en Aquila]

Vinden jullie dat nu ook..
Dat je zoveel 'moet' aan het einde van het schooljaar?
Om even een greep te doen uit de dingen die je als ouders even moet doen voordat het einde daar is:

-Juf van groep 1 gaat weg: even geld inleveren in een doos bij de administratie voor een kado.

-Een kind uit groep drie gaat verhuizen: even een blad invullen - het liefst met leuke foto en inleveren bij de juf.

-Kind uit groep drie gaat naar een andere school: nog even een blad invullen - het liefst met leuke foto en inleveren bij de juf.

-Voor deze twee kinderen een geldbedragje inleveren bij een moeder - voor een aardigheidje.

-Een kind uit groep 5 blijft zitten: even een blad invullen liefst met leuke foto - en inleveren bij de juf.

-Voor zoon uit groep acht een leuke peuterfoto opzoeken en inleveren bij een juf voor de afscheidsavond.

-Diplomauitreiking TL 4.

-Examen groep 8 van de weerbaarheidscursus: op een ochtend even op school komen om dit te zien.

-Even naar een voorspeeluurtje van de muziekles aan het eind van het seizoen.

-Iedereen neemt een presentje mee - zal ik deze keer ook eens doen....

-Voor het schoolkamp regelen dat een paar kinderen naar de kennismakingsochtend kunnen van de nieuwe school.

-Kind uit klas 2 is over naar de HAVO - we vinden dat ie wel naar Atheneum zou mogen: even een brief voor de docentenvergadering in elkaar draaien waar de intelectuele kant en de sociale kant van het kind naar voren komt zodat ze nieuwe argumenten hebben om de zaak opnieuw te overwegen. Inleveren binnen twee dagen.

-Er komt een tas met een bak lego mee naar huis: of we die even in een sopje willen wassen......

-Afscheidsavond groep 8

-En dan is de gewoonte dat bijna ieder kind met allerlei kadootjes aankomt de laatste schooldag om de juf/meester te bedanken voor de goede zorgen (meestal maak ik op het laatste moment een paar kaartjes met bedankt erop...of geef alleen een hand)

-Je kunt je natuurlijk ook nog over een paar planten ontfermen aan het eind van het jaar en die goed verzorgd de vakantie door laten komen.... Aangezien ik mijn eigen planten ook slecht verzorg, begin ik daar niet meer aan. (Ik vergeet dan ook om de betreffende plant na de vakantie weer mee te nemen - die moet dan ook naar een klas waar het kind niet meer in zit. TE ingewikkeld.)

Kortom: ik ben aan vakantie toe.

[Marloes]

Fijne vakantie We hebben hier nog niet te maken met scholen gelukkig, alleen met een peuterspeelzaal  en die doet minder op die vlakken.. alleen een opa-en-oma-ochtend gehad vanmorgen maar daar hebben wij weinig last van.
Lego kun je toch net als duplo in de wasmachine wassen? Dus op 30 graden zonder wasverzachter, in een kussensloop oid met wat handdoeken eromheen om de machine te beschermen tegen het 'bonken'?
Succes met je to-do-list!

[Fotogravinnetje]

Eind van het schooljaar? Dan maak je toch nog een paar tentamens en dan heb je vakantie.... Hoezo druk?

[Laodicea]

Tja, dat krijg je als je zoveel kinderen hebt.  Maar wellicht ontvang ik die zegen ook nog weleens. Een prettige vakantie in elk geval.  

[reformist]

Ik denk dat kinderen een zegening van God zijn en ook alles wat erbij hoort. Als je zo rijk gezegend bent met kinderen, dan zou ik eerder lofzingen en de Heer prijzen dan erover klagen.

Je kunt toch ook dankbaar zijn voor alles wat God je geeft? En getuige je post, Priscilla & Aquila (zitten daar nou één of twee mensen achter dat account? ) wordt je rijk gezegend!

[Priscilla en Aquila]

quote:

reformist schreef op 15 juli 2006 om 15:04:
Ik denk dat kinderen een zegening van God zijn en ook alles wat erbij hoort. Als je zo rijk gezegend bent met kinderen, dan zou ik eerder lofzingen en de Heer prijzen dan erover klagen.

Dit klinkt net of je geen onderwerp aan mag snijden dat te makern heeft met het hebben van kinderen omdat je blij moet zijn dat je ze hebt.... Vat dit topic niet te zwaar op zou ik zeggen: ik ben blij met ze.

quote:

Je kunt toch ook dankbaar zijn voor alles wat God je geeft? En getuige je post, Priscilla & Aquila (zitten daar nou één of twee mensen achter dat account? ) wordt je rijk gezegend!

Dat bedoel ik ook niet.
En het is misschien bepaalde dingen waar je aan moet denken....
Zoals diplomauitreikingen en afschgeidsavonden zijn natuurlijk mooi.
Maar even een blaadje zus en zo en even dit en dat. Alsof iedereen maar overal tijd voor heeft.
Het is tegenwoordig zo dat ouders veel moeten participeren op school. En voor het groepsgebeuren wordt er vanalles uit de kast getrokken om de groep sociaal te laten zijn. Op zich is dat goed maar het is ook een teken dat het niet meer zo vanzelfsprekend is dat het goed en fijn is in de klas.
Tijden veranderen en als ouders moet je veel. Meer dan vroeger. Het is ook meer een constatering dan dat het nu erg vervelend is.
Je hebt het idee dat je bijna een secretaresse moet aanschaffen om alles bij te kunnen houden.

Maar misschien kan er eens een andere moeder reageren...

[reformist]

Ik denk dat er niks mis is met participerende ouders. Ik juich het zelfs toe! En als je er geen tijd voor hebt, dan moet je er tijd voor maken denk ik.

Een kind op de wereld zetten betekent ook dat je daarbij allemaal verantwoordelijkheden op je neemt. Veel kinderen betekent dat het erg veel tijd kost. En als je dat niet hebt als moeder, dan heb ik zoiets: de kinderen hebben toch ook een vader? Dan verdeel je dat toch tussen elkaar.

Maar ik denk niet dat men in onze huidige maatschappij ervanuit gaat dat je meer dan drie kinderen hebt. En ik denk ook niet dat je scholen hoeft verplichten rekening te houden met  mensen met uitzonderlijk veel kinderen. Die mensen hebben daar zelf voor gekozen en die zouden dan ook voor de gevolgen van die keuze moeten instaan.

Ik vind het juist leuk om als ouder zo bij alles betrokken te worden.

[Priscilla en Aquila]

quote:

reformist schreef op 15 juli 2006 om 16:33:


Maar ik denk niet dat men in onze huidige maatschappij ervanuit gaat dat je meer dan drie kinderen hebt. En ik denk ook niet dat je scholen hoeft verplichten rekening te houden met  mensen met uitzonderlijk veel kinderen. Die mensen hebben daar zelf voor gekozen en die zouden dan ook voor de gevolgen van die keuze moeten instaan.

Ik vind het juist leuk om als ouder zo bij alles betrokken te worden.

Ik zeg niet dat ik het niet leuk vind.. En ben blij dat ik geen baan heb, op die ochtend van een weerbaarheidsexamen zie je moeders die even tussen het werk uit zijn gebroken of dit moeten regelen met hun man onderling.....
En ik zit daar rustig want ik kan komen zonder problemen. Het is alleen dat je alles tegelijk krijgt en het allemaal maar moet onthpouden en niet te laat zijn met dit of dat. En de heoveelheid fot's die even weer geplunderd moet worden voor dit of dat... Ik heb een hele stapel met uitgeknipte hoofden etc.
Nu kun je ze eventueel scannen. Dat wordt iets makkelijker.


Ik heb dit ge-edit in mijn vorige post.....:

Dit klinkt net of je geen onderwerp aan mag snijden dat te maken heeft met het hebben van kinderen omdat je blij moet zijn dat je ze hebt.... Vat dit topic niet te zwaar op zou ik zeggen: ik ben blij met ze.

[Slim blondje]

quote:

reformist schreef op 15 juli 2006 om 16:33:
Ik vind het juist leuk om als ouder zo bij alles betrokken te worden.

ja, tuurlijk. Maar het is wel een beetje lastig om met 8 kinderen net zo betrokken te zijn als mensen met twee kinderen geacht worden te zijn.
Ik denk dat mijn moeder (ik heb 6 broers en een zus) net zo zou gaat steigeren als jij, P&A (8 kinderen toch?) als ze dat allemaal 'even' zou moeten regelen (tegenwoordig komt het niet meer voor trouwens hoor, iedereen op m'n broertje en ik na is uit huis). Wat al die papiertjes-zus-en-zo betreft... m'n moeder zou zoiets gewoon door onszelf op laten lossen. Misschien een idee? Iemand uit groep 8 kan toch wel een peuterfoto van zichzelf opscharrelen bijvoorbeeld...?

[reformist]

Wat is nou het probleem? Wie heeft er nou voor acht/zes/-vul een getal in- kinderen gekozen? Die school?

Ik snap best dat het met acht kinderen drukker is dan met twee kinderen, maar als je acht kinderen wilt, dan hoort papiertjes invullen en meer van dit soort dingen gewoon bij de consequenties van het hebben van kinderen.

Op mij komt het een beetje over als: ik heb kinderen, ik heb het er druk mee, ik vind het wel leuk, maar zoveel werk ervan niet zo. En dat komt door de school. Dus de 'schuld' (voor zover je dat kunt zeggen) van dat extra werk ligt bij de school.
Dat vind ik gewoon een rare (en vooral kromme) redenering. Van kinderen heb je werk, van veel kinderen heb je veel werk en als christen-ouder vind ik niet dat je je verantwoordelijkheid op een ander (crèche etcetera) moet afschuiven.

Mijn kind gaat niet naar de crèche. Veel kinderen hebben lijkt mij ook hardstikke leuk, maar als ik al zie hoeveel werk het is om maar één kind op te voeden dan weet ik ook dat het niet eerlijk tegenover die andere kinderen zou zijn als ik veel kinderen zou hebben die ik niet voldoende aandacht zou kunnen geven en waarbij ik niet zo betrokken zou kunnen zijn.

Kinderen zijn een zegen op je relatie die je van God krijgt. In plaats dat je van alles ziet als iets dat 'moet', kun je ook proberen te kijken naar alle dingen die je 'mag'. Je mag op allerlei manieren betrokken zijn bij je kind.

Ik vind het getuigen van ondankbaarheid als je dan vervolgens over van alles ('veel werk hebben van' gaat klagen). Want zo komt de openingspost wel over, en gezien de reacties niet alleen op mij.

Dit is niet persoonlijk richting Priscilla en Aquila of wie dan ook bedoeld. Maar het lijkt tegenwoordig zo te zijn alsof kinderen allerlei 'lasten' met zich meebrengen en ook bijvoorbeeld op huishoudelijk werk lijkt neergekeken te worden.

Ik ken iemand die huishoudelijk werk vreselijk vindt. En ze klaagt en klaagt maar dat ze haar gezin en het huishouden moet runnen. Kortom, ze houdt wel van de 'leuke' dingen van haar leven, maar klaagt ontzettend over de 'nadelen': Ze houdt niet van tuinieren zegt ze, ze houdt niet van strijken, ze houdt hier niet van en daar niet van. Ik heb toen gezegd dat als ze er zo'n verschrikkelijke hekel aan heeft, ze er beter aan doet om een tuinman en een huishoudster aan te nemen. Dan krijg je dat allemaal van de Heer, een mooi huis, een lieve man, leuke kinderen, huishouden, mooie tuin en dan erover klagen. Dat vind ik echt ondankbaar. Sorry als dat verkeerd overkwam, en misschien had ik niet zo moeten reageren. Maar het eerste bericht klonk gewoon precies netzo als die kennis van ons die op dezelfde toer klaagt over de 'lasten' van getrouwd zijn en moeder zijn etcetera.

[Laodicea]

quote:

reformist schreef op 15 juli 2006 om 19:44:
Wat is nou het probleem? Wie heeft er nou voor acht/zes/-vul een getal in- kinderen gekozen?

Ik denk dat 'kiezen' hier maar beperkt van toepassing is.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Slim blondje schreef op 15 juli 2006 om 19:27:
[...]

ja, tuurlijk. Maar het is wel een beetje lastig om met 8 kinderen net zo betrokken te zijn als mensen met twee kinderen geacht worden te zijn.
Ik denk dat mijn moeder (ik heb 6 broers en een zus) net zo zou gaat steigeren als jij, P&A (8 kinderen toch?) als ze dat allemaal 'even' zou moeten regelen (tegenwoordig komt het niet meer voor trouwens hoor, iedereen op m'n broertje en ik na is uit huis). Wat al die papiertjes-zus-en-zo betreft... m'n moeder zou zoiets gewoon door onszelf op laten lossen. Misschien een idee? Iemand uit groep 8 kan toch wel een peuterfoto van zichzelf opscharrelen bijvoorbeeld...?

Was geheim.....


En ik heb er maar 7.
Daar gaat het trouwens verder niet om.
Grappig hoe een topic kan ont'aarden'in je hebt te veel kinderen..... Haha.
Dat was niet het issue - al lijkt het zo.(zie de post pnder jouw reactie)

[Priscilla en Aquila]

Mijn dochter gaat even een computer spelletje doen dus ik kom er verder nog wel op terug maar niet nu direct. (Je moet je aanpassen nietwaar )

[Laodicea]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 15 juli 2006 om 20:17:
Grappig hoe een topic kan ont'aarden'in je hebt te veel kinderen..... Haha.

Op zich trouwens best een interessant onderwerp, atheisten krijgen over het algemeen niet meer dan 2 kinderen, dus ze blijven als groep hoogstens stabiel of ze sterven op den duur uit. Kwam zo even in me op.

[Priscilla en Aquila]

Reformist: als ik even snel lees naar je reactie dan denk ik: lees mijn posts eens rustig door dan zie je dat je de verkeerde accenten legt.
Denk ik... Ik klaag niet over het aantal kinderen maar over bepaalde activiteiten waar iemand met drie kinderen ook over kan klagen. Dus zie dat even los ervan.
En neem klagen met een korreltje zout....

Kinderen is niet iets wat 'moet'..... zoals ik snel zie dat je ergens zegt. En dat is ook niet zo.

Straks verder. (Mijn kind gaat klagen)

[Priscilla en Aquila]

quote:

Laodicea schreef op 15 juli 2006 om 20:21:
[...]

Op zich trouwens best een interessant onderwerp, atheisten krijgen over het algemeen niet meer dan 2 kinderen, dus ze blijven als groep hoogstens stabiel of ze sterven op den duur uit. Kwam zo even in me op.

Uitsterven is een leuke bijkomstigheid als er dan geen atheisten meer zouden zijn over een tijdje....

[Wybo]

Tuurlijk zijn kinderen een zegen, maar sinds wanneer moet je dan altijd en overal blij zijn met alle consequentie? Nog even en je moet blij zijn als je 4 poepluiers hebt....

Come on, het is gewoon gezond om de mindere kanten soms ook eens te bespreken. Want je zegt nu wel mooi,"waarom moet die school dara rekening mee houden?" maar je kan het ook omdraaien, waarom kan die school niet gewoon zelfvoorzienend zijn. Niet dat ik dat perse bedoel. Maar het puur van een kant bekijken en een klacht (ook al is die niet zo heel erg zwaar) gewoon van tafel vegen met het argument "je hebt er zelf voor gekozen, dus je hebt geen rechten meer om te klagen" vind ik behoorlijk absurd.

Ondankbaarheid is als je nooit ergens de leuke dingen van inziet, maar gewoon zeggen dat iets overdone kan zijn kan het begin van een verandering bij de ander zijn. Dat zo'n school eens bedenkt "hee er zijn niet alleen een en twee ouder gezinnen, misschien moeten we ook eens rekening houden met hen...."

[Mezzamorpheus]

quote:

reformist schreef op 15 juli 2006 om 19:44:

Dit is niet persoonlijk richting Priscilla en Aquila of wie dan ook bedoeld. Maar het lijkt tegenwoordig zo te zijn alsof kinderen allerlei 'lasten' met zich meebrengen en ook bijvoorbeeld op huishoudelijk werk lijkt neergekeken te worden.

...

Maar het eerste bericht klonk gewoon precies netzo als die kennis van ons die op dezelfde toer klaagt over de 'lasten' van getrouwd zijn en moeder zijn etcetera.

Draai je de boel nu niet om? 'Het lijkt tegenwoordig zo te zijn dat...', 'klinkt precies als die kennis van ons die...'. Kortom: je begint met allerlei 'vooroordelen' zo'n post van P&A te lezen en ja, dan is het niet moeilijk om er precies hetzelfde in te lezen als dat je meer of minder dichtbij om je heen ziet.
Maar misschien is het beter niet te beginnen bij je vooroordelen, maar bij het oprecht luisteren naar de ander. Dan merk je de (nuance-) verschillen.

[dingo]

Het aantal kinderen is niet zo relevant in deze, scholen verzinnen steeds meer activiteiten zonder daar leerkrachten voor in te willen zetten met als gevolg dat de ouders daar mee opgescheept worden. Maar ook als niet allebei de ouders buiten de deur werken willen ze niet altijd voor school op komen draven. En ik heb het niet over een activiteit als een schoolreisje of zo maar alle losse dingetjes die er bedacht worden als voorleesouders, tussen de middag ouders, schoolbusje ouders enzovoorts, vul zelf maar verder in. Dus al scholen zo graag dat soort extra activiteiten wil huren ze maar een paar klasse-assistenten in of zo.

[Priscilla en Aquila]

quote:

reformist schreef op 15 juli 2006 om 19:44:
Wat is nou het probleem? Wie heeft er nou voor acht/zes/-vul een getal in- kinderen gekozen? Die school?

De school heeft er iets meer. Een paar honderd.

Verder vind ik dit meer een opmerking voor de-moderne-mens-van-tegenwoordig dan voor een gelukkig-gereformeerde.
Ik als gelukkig-christen (gelukkig-niet-gereformeerde klinkt zo gek) zie kinderen als een geschenk van God waarmee Hij ons toevallig rijkelijk heeft bedeeld. Dus over 'ik kies voor zoveel kinderen' wil ik het principieel niet eens hebben.

quote:

Ik snap best dat het met acht kinderen drukker is dan met twee kinderen, maar als je acht kinderen wilt,

Pardon? Dit snap ik dus niet goed en je trekt allerlei conclusies die je niet kunt trekken omdat je niets weet van mijn omstandigheden in dezen.

quote:

dan hoort papiertjes invullen en meer van dit soort dingen gewoon bij de consequenties van het hebben van kinderen.

Ik maak onderscheid tussen logische dingen die natuurlijk moeten en dingen die niet perse logisch zijn dat het allemaal zou moeten. Op zich is er niets op tegen om een leuk blad te maken voor een ander kind - alleen soms is het lopende band werk. En dat is meer wat je constateert en het was meer een leuke opsomming voor mijzelf om eens te zien wat er nu allemaal langs kwam de laatste week, dan dat het zo'n vreselijke last is dat ik er overspannen van zou worden (dan zijn daar andere problemen die er ook zijn meer van toepassing maar we hebben ook nog een Vader in de hemel die ik zo vertrouw dat ik weet dat Hij alles in zijn hand houdt, al zien we als mens niet overal de bedoeling van)

quote:

Op mij komt het een beetje over als: ik heb kinderen, ik heb het er druk mee, ik vind het wel leuk, maar zoveel werk ervan niet zo. En dat komt door de school. Dus de 'schuld' (voor zover je dat kunt zeggen) van dat extra werk ligt bij de school.

Vat dit topic niet te zwaar op zou ik zeggen.

quote:

Dat vind ik gewoon een rare (en vooral kromme) redenering. Van kinderen heb je werk, van veel kinderen heb je veel werk en als christen-ouder vind ik niet dat je je verantwoordelijkheid op een ander (crèche etcetera) moet afschuiven.

Mijn kind gaat niet naar de crèche.

Mijn kinderen zijn daar ook nooit geweest. Ik ben nog steeds gewoon thuis. Je draaft een beetje door denk ik.

quote:

Veel kinderen hebben lijkt mij ook hardstikke leuk, maar als ik al zie hoeveel werk het is om maar één kind op te voeden dan weet ik ook dat het niet eerlijk tegenover die andere kinderen zou zijn als ik veel kinderen zou hebben die ik niet voldoende aandacht zou kunnen geven en waarbij ik niet zo betrokken zou kunnen zijn.

Er is nog wel iets tussen 1 en veel kinderen. Ervaring: kinderen houden elkaar bezig en voeden elkaar op. (o.a.)

quote:

Kinderen zijn een zegen op je relatie die je van God krijgt. In plaats dat je van alles ziet als iets dat 'moet', kun je ook proberen te kijken naar alle dingen die je 'mag'. Je mag op allerlei manieren betrokken zijn bij je kind.

Mee eens. Ik zou er snel wat meer 'nemen' als ik jou was - je redenering lezende.....

quote:

Ik vind het getuigen van ondankbaarheid als je dan vervolgens over van alles ('veel werk hebben van' gaat klagen). Want zo komt de openingspost wel over, en gezien de reacties niet alleen op mij.

Dit is niet persoonlijk richting Priscilla en Aquila of wie dan ook bedoeld. Maar het lijkt tegenwoordig zo te zijn alsof kinderen allerlei 'lasten' met zich meebrengen en ook bijvoorbeeld op huishoudelijk werk lijkt neergekeken te worden.

Ik ken iemand die huishoudelijk werk vreselijk vindt. En ze klaagt en klaagt maar dat ze haar gezin en het huishouden moet runnen. Kortom, ze houdt wel van de 'leuke' dingen van haar leven, maar klaagt ontzettend over de 'nadelen': Ze houdt niet van tuinieren zegt ze, ze houdt niet van strijken, ze houdt hier niet van en daar niet van. Ik heb toen gezegd dat als ze er zo'n verschrikkelijke hekel aan heeft, ze er beter aan doet om een tuinman en een huishoudster aan te nemen. Dan krijg je dat allemaal van de Heer, een mooi huis, een lieve man, leuke kinderen, huishouden, mooie tuin en dan erover klagen. Dat vind ik echt ondankbaar. Sorry als dat verkeerd overkwam, en misschien had ik niet zo moeten reageren. Maar het eerste bericht klonk gewoon precies netzo als die kennis van ons die op dezelfde toer klaagt over de 'lasten' van getrouwd zijn en moeder zijn etcetera.

Ik denk dat je deze ervaringsbril op had toen je mijn post las....
Maar ik begrijp nu waarom je mijn OP zo opvatte.....

Je hoort mij trouwens nietr klagen over bergen was en het gras dat gemaaid moet worden en nummer zes die  nu naar de zwemles gaat.
Dat zijn nl de vanzelfsprekende dingen die erbij komen.
Maar je mag best eens wat bespreken.

Ik kan ook een topic openen om te bespreken hoe je in je huwelijk met elkaar om moet gaan.
En: oh, mijn man doet het niet altijd zoals ik het zou willen, wat moet ik daaraan doen?
Dan zeg je toch ook niet: wees blij dat je een man hebt - dus verder niet zeuren.

[Adinomis]

quote:

Wybo schreef op 15 juli 2006 om 20:24:
Tuurlijk zijn kinderen een zegen, maar sinds wanneer moet je dan altijd en overal blij zijn met alle consequentie? Nog even en je moet blij zijn als je 4 poepluiers hebt....

Come on, het is gewoon gezond om de mindere kanten soms ook eens te bespreken.  ...."

Helemaal mee eens! Wat is dat toch dat Christenen zo op elkaar reageren? Zo van....ik ben beter en heb daarom geen last van zulke probleempjes. Jij "kiest" daarvoor en dan moet je de gevolgen maar voor lief nemen.

Zo ga je als christenen niet met elkaar om. Het is toch ondenkbaar dat je nooit iets mag zeggen wat je moeilijk vindt! Zou het niet meer in de lijn van de liefde van Christus liggen om te luisteren en te bemoedigen?

[thijs14]

quote:

Adinomis schreef op 16 juli 2006 om 13:56:
[...]


Helemaal mee eens! Wat is dat toch dat Christenen zo op elkaar reageren? Zo van....ik ben beter en heb daarom geen last van zulke probleempjes. Jij "kiest" daarvoor en dan moet je de gevolgen maar voor lief nemen.

Zo ga je als christenen niet met elkaar om. Het is toch ondenkbaar dat je nooit iets mag zeggen wat je moeilijk vindt! Zou het niet meer in de lijn van de liefde van Christus liggen om te luisteren en te bemoedigen?

jah precies ik heb dan wel geen ervaring met kinderen ofzoiets maar je moet elkaar niet alleen op fouten wijzen je bent toch christen je moet elkaar bemoedigen waar iemand het moeilijk heeft bovendien heeft de TS ook gezegd dat ze helemaal niet onblij(wat een woord kom ff niet op hett goeie) van is
het is gewoon even wat stress voor de vakantie
niet van stomme school dit stomme school dat altijd moet je weer wat met die kinderen
kortom niet zulke harde woorden voor een zaak die niet zo hard is

[Liudger]

Kinderen zijn niet alleen de toekomst van hun voorgeslacht, maar van ons allen, van de maatschappij, van de kerk. Petje af voor mensen die er 7 aandurven, en ik neem graag enig stoom afblazen door de ouders op de koop toe - het allerminimaalste wat ik kan doen.

Een van mijn vrienden maakte deel uit van een gezin van 10. Wat mij nog bijstaat van dat gezin is een orkaan van activiteit, in het midden waarvan een rustpunt zat: de moeder. Er werd uitgebreid gedelegeerd, en dat werkte blijkbaar wel. De vader leek zich compleet afzijdig te houden van het geheel. Hij had een intellectueel beroep, en was meer in de studeerkamer te vinden.

Je kinderen zo snel mogelijk trainen en taken geven - dat lijkt me het geheim. Hoe doen jullie dat?

[another brick]

quote:

dingo schreef op 15 juli 2006 om 22:03:
Het aantal kinderen is niet zo relevant in deze, scholen verzinnen steeds meer activiteiten zonder daar leerkrachten voor in te willen zetten met als gevolg dat de ouders daar mee opgescheept worden. Maar ook als niet allebei de ouders buiten de deur werken willen ze niet altijd voor school op komen draven. En ik heb het niet over een activiteit als een schoolreisje of zo maar alle losse dingetjes die er bedacht worden als voorleesouders, tussen de middag ouders, schoolbusje ouders enzovoorts, vul zelf maar verder in. Dus al scholen zo graag dat soort extra activiteiten wil huren ze maar een paar klasse-assistenten in of zo.

Nou, ik denk dat dat in de praktijk toch echt iets anders ligt. Van scholen wordt steeds meer verwacht, zowel door de overheid als vooral ook door de ouders. Daar staat tegenover dat de financiering steeds lastiger wordt: minder inkomsten, verdwijnen van plaatselijke regelingen om eens iets leuks te doen... Dus dat scholen meer willen doen zonder daarvoor leerkrachten te willen inzetten is niet juist: scholen moeten steeds meer doen zonder daarvoor leerkrachten te kunnen inzetten.

[another brick]

quote:

reformist schreef op 15 juli 2006 om 19:44:
(...)
Van kinderen heb je werk, van veel kinderen heb je veel werk en als christen-ouder vind ik niet dat je je verantwoordelijkheid op een ander (crèche etcetera) moet afschuiven.

Mijn kind gaat niet naar de crèche. (...)

Protest! Het naar de crèche brengen van je kind heeft niets te maken met afschuiven van verantwoordelijkheden. Een vooroordeel zonder enige verdere onderbouwing!
Ik denk dat je als ouders geroepen wordt om een goede en verantwoorde invulling van je gezinsleven te kiezen. Daarbij probeer je als christen een zodanige keuze te maken dat de gaven van alle betrokkenen zo goed mogelijk tot hun recht komen en dat je bovenal de keuze die je maakt met een goed geweten voor God kunt verantwoorden. In ons geval betekent dat : vader werkt 4 dagen/week, moeder 2 dagen, 2 oudste kinderen blijven 1 dag/week over op school en de jongste gaat 1 dag naar een KDV. Deze keuze bevalt ons allemaal prima en wij zijn ervan overtuigd dat we op deze manier op een goede manier invulling geven aan de opdracht die wel als christen-ouders hebben gekregen. Dat andere mensen een andere keuze maken vind ik prima, maar ik vind het niet acceptabel dat onze keuze aan de kant wordt geschoven als "afschuiven van verantwoordelijkheden".

[Marloes]

Er zijn ook wel taken die scholen zelf op zich nemen (zoals de gkv-school hier lessen seksuele opvoeding geeft), die vanuit de overheid niet nodig zijn/vereist worden
(en natuurlijk wel ten koste gaan van tijd/geld voor andere dingen). Het tussen-de-middag-overblijven is op de gkv-school hier trouwens verplicht, dus zij houden nogal van het toegeschoven krijgen van verantwoordelijkheden lijkt wel.

Wat betreft de 'ik kies voor zoveel kinderen' ben ik het gedeeltelijk wle met reformist eens, maar da's meer iets voor een ander topic. In elk geval is het logisch dat je met 7 schoolgaande kinderen meer te doen hebt dan met 1 of 2 schoolgaande kinderen.

[Adinomis]

quote:

another brick schreef op 17 juli 2006 om 10:59:
[...]

 Deze keuze bevalt ons allemaal prima en wij zijn ervan overtuigd dat we op deze manier op een goede manier invulling geven aan de opdracht die wel als christen-ouders hebben gekregen. Dat andere mensen een andere keuze maken vind ik prima, maar ik vind het niet acceptabel dat onze keuze aan de kant wordt geschoven als "afschuiven van verantwoordelijkheden".

Ik neem aan dat we allemaal onze keuzes maken samen met onze Leidsman Jezus Christus. Dat betekent niet dat er dan een standaard gedrag uit ontstaat. De weg voor de één is anders dan de ander. Laten we daarom de keuzes van elkaar respecteren. Tenzij er sprake is van zonde. In dat geval moeten we de ander ook in liefde benaderen (ziende op uzelf). In dit topic is geen sprake van zonde. Laten we elkaar helpen, ongeacht of de ander zijn leven anders inricht dan wij het zouden doen. Het lijkt me goed als ouders van schoolkinderen letten op de grote gezinnen en daar eens vragen of ze ergens mee kunnen helpen. Ook bijv. gezinnen waar gehandicapte kinderen zijn, of gezinnen waarvan beide ouders (misschien noodgedwongen) werken.

[Priscilla en Aquila]

quote:

another brick schreef op 17 juli 2006 om 10:59:
[...]

Protest! Het naar de crèche brengen van je kind heeft niets te maken met afschuiven van verantwoordelijkheden. Een vooroordeel zonder enige verdere onderbouwing!
Ik denk dat je als ouders geroepen wordt om een goede en verantwoorde invulling van je gezinsleven te kiezen. Daarbij probeer je als christen een zodanige keuze te maken dat de gaven van alle betrokkenen zo goed mogelijk tot hun recht komen en dat je bovenal de keuze die je maakt met een goed geweten voor God kunt verantwoorden. In ons geval betekent dat : vader werkt 4 dagen/week, moeder 2 dagen, 2 oudste kinderen blijven 1 dag/week over op school en de jongste gaat 1 dag naar een KDV. Deze keuze bevalt ons allemaal prima en wij zijn ervan overtuigd dat we op deze manier op een goede manier invulling geven aan de opdracht die wel als christen-ouders hebben gekregen. Dat andere mensen een andere keuze maken vind ik prima, maar ik vind het niet acceptabel dat onze keuze aan de kant wordt geschoven als "afschuiven van verantwoordelijkheden".

De gehele post van reformist was enigszins ongenuanceerd. Ik denk dat je dan deze uitspraken krijgt.
En dat bevorderd niet een prettige discussie.Jemoet elkaar respecteren in de keuzes als deze met een zuiver geweten worden genomen. En niet uit egoisme.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Marloes schreef op 17 juli 2006 om 11:51:
Er zijn ook wel taken die scholen zelf op zich nemen (zoals de gkv-school hier lessen seksuele opvoeding geeft), die vanuit de overheid niet nodig zijn/vereist worden
(en natuurlijk wel ten koste gaan van tijd/geld voor andere dingen). Het tussen-de-middag-overblijven is op de gkv-school hier trouwens verplicht, dus zij houden nogal van het toegeschoven krijgen van verantwoordelijkheden lijkt wel.

Wat betreft de 'ik kies voor zoveel kinderen' ben ik het gedeeltelijk wle met reformist eens, maar da's meer iets voor een ander topic. In elk geval is het logisch dat je met 7 schoolgaande kinderen meer te doen hebt dan met 1 of 2 schoolgaande kinderen.

Als je meer kinderen hebt is het natuurlijk logisch dat je dan ook wat betreft bepaalde ding4en die even worden gevraagd, er meer moet gebeuren dan wanneer je er twee op school hebt.
OK.
Maar ik zeg nog steeds dat het verhaal je kiest zelf voor zoveel kinderen de nuance ook mist en het in de praktijk toch niet zo simpel is als dat zinnetje doet voorkomen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Liudger schreef op 17 juli 2006 om 09:59:
Kinderen zijn niet alleen de toekomst van hun voorgeslacht, maar van ons allen, van de maatschappij, van de kerk. Petje af voor mensen die er 7 aandurven, en ik neem graag enig stoom afblazen door de ouders op de koop toe - het allerminimaalste wat ik kan doen.

Dank je...

quote:

Een van mijn vrienden maakte deel uit van een gezin van 10. Wat mij nog bijstaat van dat gezin is een orkaan van activiteit, in het midden waarvan een rustpunt zat: de moeder. Er werd uitgebreid gedelegeerd, en dat werkte blijkbaar wel. De vader leek zich compleet afzijdig te houden van het geheel. Hij had een intellectueel beroep, en was meer in de studeerkamer te vinden.

Je kinderen zo snel mogelijk trainen en taken geven - dat lijkt me het geheim. Hoe doen jullie dat?

Proberen...blijft het vaak. Meisjes doen dingen in huis eerder en als de oudste een meisje is pakt die vaak dingen uit zichzelf aan en de jongen eronder vindt het vaak wel best. Die moet je dan andere dingen laten doen eventueel. Maar hoor je een jaar later als je vraagt om even in de tuin wat te doen: waarom? Vorig jaar heb je geholpen met dit en dit... Alsof dat voor het verder leven wat helpen betreft genoeg is.
Een valkuil is dat een moeder snel denkt: Ik doe het zelf wel even, als er wat moet gebeuren en het niet opschiet als je een ander vraagt.
Wat dat betreft zijn sommige opvoedprogramma's nog wel eens interessant om te zien wat voor ingesleten gewoonten er zijn die wel anders zouden kunnen /moeten.

In deze tijd zijn mensen en ook de kinderen vaak toch een stuk egoistischer dan 'vroeger'.
Voor jezelf opkomen is zo in dat je vcor dat je het weet eerst een uitgebreide discussie moet voeren met deze of gene voordat het gewoon even gebeurd wat je van ze vraagt.
De maatschappij zit veel meer zo in elkaar tegenwoordig.

Gezag is snel een vies woord en we zijn nu ook meer bewust bezig om de jongere kinderen goed duidelijk te maken van het hoe en waarom van gewoon luisteren naar je pa en ma.
Met uitleg natuurlijk ook. Maar is niet altijd iets wat er noodzakelijk bij zou moeten.
Wij hoeven niet altijd verantwoording af te leggen tot in de kleinste details. Dat wordt onleefbaar om alles zo te moeten doen.
Maar je niet snel laten ompraten en niet op elk tegensputteren ingaan, is iets wat je moet leren.
Ikzelf ben meer van: je wilt het gewoon netjes kunnen bespreken. Sommige kinderen lenen zich daar helaas niet voor.

[Laodicea]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 17 juli 2006 om 14:24:
Gezag is snel een vies woord en we zijn nu ook meer bewust bezig om de jongere kinderen goed duidelijk te maken van het hoe en waarom van gewoon luisteren naar je pa en ma.

Het is misschien ook een leeftijdsfase, op een gegeven moment ontdek je als jongere dat ook je ouders maar mensen zijn die ook fouten maken en dan gaan ze al gauw in de rol zittten van de buitenstaander/criticaster, het volgende station is dan dat ze duidelijk gemaakt moet worden dat ze zelf ook een rol hebben in het grotere geheel en dat ze ook verantwoordelijk dienen te zijn, anders groeien ze al gauw op tot hele nare linkse mensen.

[Liudger]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 17 juli 2006 om 14:24:
Proberen...blijft het vaak. Meisjes doen dingen in huis eerder en als de oudste een meisje is pakt die vaak dingen uit zichzelf aan en de jongen eronder vindt het vaak wel best. Die moet je dan andere dingen laten doen eventueel. Maar hoor je een jaar later als je vraagt om even in de tuin wat te doen: waarom? Vorig jaar heb je geholpen met dit en dit... Alsof dat voor het verder leven wat helpen betreft genoeg is.
Een valkuil is dat een moeder snel denkt: Ik doe het zelf wel even, als er wat moet gebeuren en het niet opschiet als je een ander vraagt.
Wat dat betreft zijn sommige opvoedprogramma's nog wel eens interessant om te zien wat voor ingesleten gewoonten er zijn die wel anders zouden kunnen /moeten.

In deze tijd zijn mensen en ook de kinderen vaak toch een stuk egoistischer dan 'vroeger'.
Voor jezelf opkomen is zo in dat je vcor dat je het weet eerst een uitgebreide discussie moet voeren met deze of gene voordat het gewoon even gebeurd wat je van ze vraagt.
De maatschappij zit veel meer zo in elkaar tegenwoordig.

Gezag is snel een vies woord en we zijn nu ook meer bewust bezig om de jongere kinderen goed duidelijk te maken van het hoe en waarom van gewoon luisteren naar je pa en ma.
Met uitleg natuurlijk ook. Maar is niet altijd iets wat er noodzakelijk bij zou moeten.
Wij hoeven niet altijd verantwoording af te leggen tot in de kleinste details. Dat wordt onleefbaar om alles zo te moeten doen.
Maar je niet snel laten ompraten en niet op elk tegensputteren ingaan, is iets wat je moet leren.
Ikzelf ben meer van: je wilt het gewoon netjes kunnen bespreken. Sommige kinderen lenen zich daar helaas niet voor.

 
Je hebt het model waarin de kinderen spelen, naar school gaan en huiswerk doen, en de ouders al het andere, waarbij kinderen af en toe om hulp wordt gevraagd.

Je kunt ook als model stellen dat de familie een team is, dat iedereen eigen taken heeft (passend bij de leeftijd uiteraard). Takenverdeling is de taak van de ouders, maar het is zinnig concept-taakverdelingen te bespreken met de kinderen, om uitleg te geven en hen de kans te geven hun mening te geven. Wel inspraak, geen medezeggenschap.

Als je dat idee erin krijgt, dat iedereen meewerkt om van het familieleven een succes te maken, dan heb je nog wel vragen in de zin van 'het is niet eerlijk want hij of zij ...' , maar niet meer van 'waarom moet ik uberhaupt helpen?'. Je bespaart enorm op de noodzaak tot ad-hoc beslissingen, en discussies van 'waarom'.

En gewoon heel simpel. Ouders willen best uitleg geven als ze er de tijd voor hebben, maar dat is geen verplichting. Een collega van mij zei dat heel duidelijk: thuis zijn mijn vrouw en ik de baas, en daar gaat geen tittel of iota van af.

[Liudger]

quote:

Laodicea schreef op 17 juli 2006 om 22:07:
... hele nare linkse mensen.

Brr, eng! Ongeveer net zo eng als hele nare rechtse mensen   .

Gelukkig maar dat je ook nog de opties aardig links en aardig rechts hebt  

[Priscilla en Aquila]

quote:

Liudger schreef op 18 juli 2006 om 11:57:
[...]

 
Je hebt het model waarin de kinderen spelen, naar school gaan en huiswerk doen, en de ouders al het andere, waarbij kinderen af en toe om hulp wordt gevraagd.

Je kunt ook als model stellen dat de familie een team is, dat iedereen eigen taken heeft (passend bij de leeftijd uiteraard). Takenverdeling is de taak van de ouders, maar het is zinnig concept-taakverdelingen te bespreken met de kinderen, om uitleg te geven en hen de kans te geven hun mening te geven. Wel inspraak, geen medezeggenschap.

Ja, een goede invalshoek...

quote:

Als je dat idee erin krijgt, dat iedereen meewerkt om van het familieleven een succes te maken, dan heb je nog wel vragen in de zin van 'het is niet eerlijk want hij of zij ...' , maar niet meer van 'waarom moet ik uberhaupt helpen?'. Je bespaart enorm op de noodzaak tot ad-hoc beslissingen, en discussies van 'waarom'.

En gewoon heel simpel. Ouders willen best uitleg geven als ze er de tijd voor hebben, maar dat is geen verplichting. Een collega van mij zei dat heel duidelijk: thuis zijn mijn vrouw en ik de baas, en daar gaat geen tittel of iota van af.

We gaan als team eerst maar eens op vakantie.
Bedankt voor alle input - ook van de anderen......

[Laodicea]

quote:

Liudger schreef op 18 juli 2006 om 13:42:
Brr, eng! Ongeveer net zo eng als hele nare rechtse mensen   .

Gelukkig maar dat je ook nog de opties aardig links en aardig rechts hebt  

Ik was dan ook pienter genoeg om uitdrukkelijk dat bijvoeglijk naamwoord te gebruiken.