Wat voor initiatieven worden er ondernomen in de GKV om...

[Laodicea]

...de veronderstelde leegloop naar de Evangelischen tegen te gaan? Wat mij persoonlijk opvalt, is dat men t.o.v. dit verschijnsel een vrij lauwe houding aanneemt, terwijl in de 3FvE, jullie meest belangrijke geschrift naast de Bijbel, de evangelische praktijken gezien worden als een ernstige dwaling. Of misschien is het wel meer een houding van 'niet weten wat men ermee aan moet'. Is de leegloop naar de Evangelischen jullie 'stille ketterij' zoals het Collyridianisme dat bij ons is?

[Zijnkind]

Als ik kijk naar de plaatselijke gemeente dan is die leegloop maar erg relatief. Slechtes enkele mensen in de afgelopen jaren. We "verliezen" er meer door natuurlijk verloop en het wisselende studentenbestand. Wat men ertegen doet is eigenlijk vooral jezelf blijven en je als kerkelijke gemeente niet beperken in je mogelijkheden.

Overigens vermoed ik dat we in Delft in de beleving van gemiddelde gkv gemeente al half evangelisch zijn .

[thijs14]

dat heb ik oowk een keer gehad in de prachtige stad maastricht waar ze een relatief kleine gemeente hebben bestaande uit grotendeels studenten maar ik heb dat ervaren als erg gezellig en toch vrij gkv alleen iets hartiger

_{edit: mischien een beetje offtopic}

[Laodicea]

quote:

Zijnkind schreef op 31 augustus 2006 om 23:31:
Overigens vermoed ik dat we in Delft in de beleving van gemiddelde gkv gemeente al half evangelisch zijn .

Maar beleving is gelukkig toch iets anders dan de de Leer, zo hebben we binnen de RKK ook de Katholieke charismatische beweging, waarbij de voordelen in de Kerk worden geincorporeerd, zodat we des te beter de nadelen erbuiten kunnen houden en de Leer zuiver. Misschien is dat wel een aardig model voor de GKV? Aandacht besteden aan de levenshouding van Evangelischen, maar zonder de dwaalleringen over te nemen.

[Linux]

quote:

Laodicea schreef op 31 augustus 2006 om 23:23:
terwijl in de 3FvE, jullie meest belangrijke geschrift naast de Bijbel, de evangelische praktijken gezien worden als een ernstige dwaling.

Wie bepaalt of evangelische praktijken een ernstige dwaling is??
ben er erg benieuwd naar

[Zijnkind]

quote:

Linux schreef op 02 september 2006 om 13:42:
Wie bepaalt of evangelische praktijken een ernstige dwaling is??
ben er erg benieuwd naar

Niet-evangelischen neem ik aan Maar het gaat in dit topic over de gkv. Wil je praten over leerverschillen tussen grefo's en evangelo's dan zal dat in een ander topic moeten en ook in een ander sub-forum. Dit is namelijk GL en hier gelden de belijdenisgeschriften als bindend. In CL zou zo'n topic wel kunnen.

[Linux]

excusses

[Fotogravinnetje]

Donderdagavond hebben we op onze soos nog gehad over het 'evangelische' gehalte van de gemeente Maastricht. Wat er vooral uit kwam:Er is wel een sfeer van: alles kan. Maar in de praktijk is niet alles mogelijk. Met initiatieven wordt wel sneller daadwerkelijk wat gedaan, maar dat gaat vooral om uiterlijkheden (wat mogelijk is doordat Maastricht een kleine en relatief heel jonge gemeente is, dus flexibeler). Wat de leer betreft zijn we nog steeds behoorlijk GKv en kan echt lang niet alles.

[Laodicea]

quote:

Fotogravinnetje schreef op 02 september 2006 om 14:57:
Donderdagavond hebben we op onze soos nog gehad over het 'evangelische' gehalte van de gemeente Maastricht. Wat er vooral uit kwam:Er is wel een sfeer van: alles kan. Maar in de praktijk is niet alles mogelijk. Met initiatieven wordt wel sneller daadwerkelijk wat gedaan, maar dat gaat vooral om uiterlijkheden (wat mogelijk is doordat Maastricht een kleine en relatief heel jonge gemeente is, dus flexibeler). Wat de leer betreft zijn we nog steeds behoorlijk GKv en kan echt lang niet alles.

Dat is ook het aspect wat ik hier naar voren wil brengen, een evangelische vernieuwing in de zin van, laat ik zeggen, meer warmte voor elkaar en levensheiliging en dat soort zaken is zo verkeerd nog niet, maar daar hebben jullie ook heel veel voorbeelden van uit het verleden (puriteinen toch?), maar het gaat mij meer om het aspect van dwaalleer wat mee naar binnen kan sluipen.

Ik merk in de praktijk vaak dat veelal oudere (en wijzere?) Gereformeerden hierop wijzen terwijl veel jongeren vaak zoiets hebben van: "we zijn allemaal Christenen en ik ga nu toevallig naar een GKv, maar als ik verhuis, dan kan het net zo goed een evangelische gemeente zijn."

[thijs14]

quote:

Fotogravinnetje schreef op 02 september 2006 om 14:57:
Donderdagavond hebben we op onze soos nog gehad over het 'evangelische' gehalte van de gemeente Maastricht. Wat er vooral uit kwam:Er is wel een sfeer van: alles kan. Maar in de praktijk is niet alles mogelijk. Met initiatieven wordt wel sneller daadwerkelijk wat gedaan, maar dat gaat vooral om uiterlijkheden (wat mogelijk is doordat Maastricht een kleine en relatief heel jonge gemeente is, dus flexibeler). Wat de leer betreft zijn we nog steeds behoorlijk GKv en kan echt lang niet alles.

jah dat bedoel ik maar dat vind ik juist heel cool het is een kerk met wel dezelfde leer maar qua uiterlijk stuk flexibeler

[spacy]

bij ons worden nu leerdiensten gehouden, een aantal per jaar,
om actuele onderwerpen/vraagstukken op een zelfde soort manier als we de cathechismus hebben te beantwoorden.

de gemeente mag hierbij de onderwerpen aandragen.

[loeki]

Ja, dat vraag ik mij dan ook af.
Wat maakt nou dat jongeren en ouderen overstappen van de gkv naar de evangelische kerk. Wat missen zij bij de gkv wat ze daar bij die andere gemeente wel vinden?
Want niet de doop is het 1e punt waarvoor men overstapt.
Daar gaat iets aan vooraf.
Wat gaat er aan vooraf?
Men mist iets in de eigen gemeente of kerk.
Wat mist men in de gkv wat men daar wel vind?
Weet men wel voldoende, heeft men wel voldoende in beeld wat de beweegredenen zijn van deze broeders en zusters die de overstap overdenken en maken?
Wat wordt er aan gedaan om deze broeders en zusters bij de gemeente te bewaren?


Misschien is dat waar de discussie verder over kan gaan..

Ik zal me in een volgende topic even voorstellen aan iedereen, maar benoem mij nu even als een zoeker....

[sukkeltje]

quote:

Laodicea schreef op 31 augustus 2006 om 23:23:
....terwijl in de 3FvE, jullie meest belangrijke geschrift naast de Bijbel, de evangelische praktijken gezien worden als een ernstige dwaling.

Wat mij persoonlijk in mijn gkv-omgeving opvalt is de vaak zeer matige kennis van onze belijdenisgeschriften. Dit heeft als gevolg dat men zich "makkelijk" laat overtuigen mbt zaken als kinderdoop/volwassendoop, uitverkiezing etc. wat resulteerd dat dit gedachtegoed langzaam de gkvkerk binnenkomt. Als voorbeeld noem ik een verenigingsavond, waar een overduidelijke arminiaanse dwaling in een inleiding niet werd herkend. Ik vraag me dan wel eens af of betreffende leden wel weten waar ze "Ja" op hebben gezegd bij hun belijdenis.

[kajem]

quote:

loeki schreef op 30 november 2006 om 10:47:
Ja, dat vraag ik mij dan ook af.
Wat maakt nou dat jongeren en ouderen overstappen van de gkv naar de evangelische kerk. Wat missen zij bij de gkv wat ze daar bij die andere gemeente wel vinden?
Want niet de doop is het 1e punt waarvoor men overstapt.
Daar gaat iets aan vooraf.
Wat gaat er aan vooraf?
Men mist iets in de eigen gemeente of kerk.
Wat mist men in de gkv wat men daar wel vind?
Weet men wel voldoende, heeft men wel voldoende in beeld wat de beweegredenen zijn van deze broeders en zusters die de overstap overdenken en maken?
Wat wordt er aan gedaan om deze broeders en zusters bij de gemeente te bewaren?


Misschien is dat waar de discussie verder over kan gaan..

Ik zal me in een volgende topic even voorstellen aan iedereen, maar benoem mij nu even als een zoeker....

Omdat wij die overstap hebben gemaakt even een korte reactie:

We stapten pas over nadat we eerst eens zijn gaan "buurten" zonder pretenties om over te stappen. Zijn gaan buurten na hevige teleurstellingen.

Als je dan in een warm bad komt waar je buiten de kerkdiensten om ervaart dat er christenen zijn die leven voor een:

werkelijke christenhouding
werkelijk om zien naar elkaar
spontane belangstelling vanuit het hart
blij christen zijn
christen zijn zonder verwijten naar andere denominaties
dienstbaarheid
vrij en blij diensten kunnen invullen
meeveren met andere meningen
spontane geloofsgesprekken vanuit het hart
openlijk en uitdagend getuigen
het allemaal wat simpeler houden
betrokkenheid hebben met de wereld om hen heen
de Heilige Geest voelbaar ervaren

dan ga je onderzoeken. Dan kom je bij de doop en andere zaken. Doe die GKV broeders niet te kort. Velen hebben enorme worstelingen en aarzelingen. Het is voor velen niet een simpele overstap. Ze nemen hun verleden zeer serieus en gooien dit niet weg.

hen valt dus eerst het praktische verschil op in de uitwerking van een christenleven
van daar uit gaan ze zich bezig houden met het theoretische gedeelte en voor ons geldt dan dat we tot andere conclusies komen. Niet op basis van eigen kracht en genoegen, maar juist in afhankelijkheid van de Geest die daarin voor ons heel bijzonder en direct heeft gewerkt.

Wanneer je met mij live zou spreken dan zal de term Heilige Geest vaak vallen. Misschien dat dit woord wel een sleutelwoord is.

Hoop zo een beetje zicht te hebben gegeven zonder de bedeoling te hebben te verwijten.
Ik kerk namelijk weer af en toe bij mijn GKV - broeders en zusters. Gewoon omdat dit mijn breoders en zusters ook zijn.

Ik zal me voor het overige wat afzijdig houden van dit topic.

Overigens is het ook best interessant af te vragen hoe je ze weer terug krijgt.

kajem

[loeki]

quote:

Als je dan in een warm bad komt waar je buiten de kerkdiensten om ervaart dat er christenen zijn die leven voor een:

werkelijke christenhouding
werkelijk om zien naar elkaar
spontane belangstelling vanuit het hart
blij christen zijn
christen zijn zonder verwijten naar andere denominaties
dienstbaarheid
vrij en blij diensten kunnen invullen
meeveren met andere meningen
spontane geloofsgesprekken vanuit het hart
openlijk en uitdagend getuigen
het allemaal wat simpeler houden
betrokkenheid hebben met de wereld om hen heen
de Heilige Geest voelbaar ervaren

Dat heb ik dan ook; dat zie ik in de evangelische gemeenten zeker terug.
Maar ik worstel met mijn doop; mijn kinderdoop die bij de evangelische nietig wordt verklaard.
En veel gelezen te hebben hierover; kan ik niet anders dan mij niet aansluiten bij de evangelische gemeente.

Het verbond met Abraham, zijn vrind…
Bevestigd Hij, van kind tot kind.

Deze zinnen, dat kwam bij mij naar boven toen ik die stem in mij te horen kreeg: “Hoe leg je later hun doop aan je kinderen uit?”
Die stem begon te spreken op het moment waarop in mij leefde om mij aan te sluiten bij een gemeente, omat ik ook graag bij een gemeente wil horen en er deel van wil uitmaken en niet zolang nog alleen in het geloof wil staan.
Die stem kan ik niet ongehoorzaam zijn, die stem kan ik niet negeren en wil ik niet negeren.

Want dat ik gedoopt ben als kind kan ik onderbouwen vanuit Gods Woord.
Maar wat ik zoek is een gemeente waar ik me kan en mag aansluiten en waar ik thuiskom.
Een gemeente waar ik deel van mag uitmaken, zoals deel uitmaken van een gezin.
Maar het wordt voor mij moeilijk om mij aan te sluiten bij een Evangelische gemeente wanneer ik moet onderschrijven dat kinderdoop ongeldig is, dat belijdenis doen van geloof ongeldig is, en alleen volwassendoop geldig is voor God.
Ik heb toch zelf anders ervaren…..
Maar wat ik zoek is ook een gemeente waar de liefde van Jezus Christus leeft en wordt geuit en waaruit geleefd wordt en zichtbaar is.
Dat maakt dat ik nu op de golven verder klots, absoluut niet blij ben ik daarmee. Maar ik weet ook en daar vertrouw ik ook op, dat God mij veilig in de haven brengt van die gemeente waar Hij mij wil hebben en plaatsen. Daar bid ik om.

Een zoeker...

[loeki]

Maar wat ik zo jammer vind is dat men in gereformeerde kring zulke vooroordelen heeft over de broeders en zusters in de evangelische gemeenten.
Wanneer men het over de leer oneens is, kan ik me indenken. Vooral op het punt van kinderdoop en chileasme.
Maar over hoe de diensten worden gehouden en hoe het geloof een zo'n centrale plek in neemt in het leven van deze Christenen; waarin de genade en vergeving en het offer van Jezus Christus voorop staat.. juist de bron van ons leven, wordt dit teniet gedaan of weggemoffeld met de cliche's zoals 'de handjes in de lucht', heen en weer wiegen tijdens het zingen, staan tijdens het zingen, etc.

Ik was een super "anti"-evangelische van oorsprong. Ik vond het allemaal wazig en zweverig en had er helemaal niets mee.
Tot ik dit jaar door God tot bekering werd gebracht en ik de diensten bij de evangelische gemeente ben gaan bijwonen.
Niets van mijn vooroordelen bleef overeind.
Ik schaam mij diep dat ik zo heb gedacht over deze broeders en zusters.
Niets van mijn cliche-beelden bleef overeind.
Ja, natuurlijk zijn er mensen die gaan staan tijdens het zingen, er zijn er ook die blijven zitten. Ja, natuurlijk zijn er mensen die de handen omhoog doen tijdens het zingen; de handen opheffen naar God maar er zijn er ook die het niet doen.
Ja, natuurlijk zijn er mensen die gaan staan tijdens het zingen maar er zijn er ook die het niet doen.
Je wordt nergens op aangekeken wanneer je datgene wel of niet doet.

Er is totaal geen wanorde of chaotisch verloop van de dienst. Totaal niet.
En de prediking neemt wel degelijk een centrale plek in van de dienst.
En de kinderen hangen er niet maar een beetje bij in de dienst maar daar wordt zondagschool gegeven en de kinderen krijgen op hun nivo Bijbelles gegeven in de vorm van verhalen en knutselen.

Ja, helaas verschillen ze van mening over de kinderdoop/volwassendoop en het chileasme en de meer calvinistische uitleg van openbaringen.
Maar het zijn en blijven onze broeders en zusters.

Dat wilde ik nog wel even kwijt over de evangelische gemeenten.

Een zoeker

[kajem]

quote:

loeki schreef op 30 november 2006 om 17:49:
[...]


Dat heb ik dan ook; dat zie ik in de evangelische gemeenten zeker terug.
Maar ik worstel met mijn doop; mijn kinderdoop die bij de evangelische nietig wordt verklaard.
En veel gelezen te hebben hierover; kan ik niet anders dan mij niet aansluiten bij de evangelische gemeente.

Het verbond met Abraham, zijn vrind…
Bevestigd Hij, van kind tot kind.

Deze zinnen, dat kwam bij mij naar boven toen ik die stem in mij te horen kreeg: “Hoe leg je later hun doop aan je kinderen uit?”
Die stem begon te spreken op het moment waarop in mij leefde om mij aan te sluiten bij een gemeente, omat ik ook graag bij een gemeente wil horen en er deel van wil uitmaken en niet zolang nog alleen in het geloof wil staan.
Die stem kan ik niet ongehoorzaam zijn, die stem kan ik niet negeren en wil ik niet negeren.

Want dat ik gedoopt ben als kind kan ik onderbouwen vanuit Gods Woord.
Maar wat ik zoek is een gemeente waar ik me kan en mag aansluiten en waar ik thuiskom.
Een gemeente waar ik deel van mag uitmaken, zoals deel uitmaken van een gezin.
Maar het wordt voor mij moeilijk om mij aan te sluiten bij een Evangelische gemeente wanneer ik moet onderschrijven dat kinderdoop ongeldig is, dat belijdenis doen van geloof ongeldig is, en alleen volwassendoop geldig is voor God.
Ik heb toch zelf anders ervaren…..
Maar wat ik zoek is ook een gemeente waar de liefde van Jezus Christus leeft en wordt geuit en waaruit geleefd wordt en zichtbaar is.
Dat maakt dat ik nu op de golven verder klots, absoluut niet blij ben ik daarmee. Maar ik weet ook en daar vertrouw ik ook op, dat God mij veilig in de haven brengt van die gemeente waar Hij mij wil hebben en plaatsen. Daar bid ik om.

Een zoeker...

als je overtuiging is dat je het niet moet doen vanwege die doop dan moet je het niet doen.
ik ga jou niet van dat geloof aftrekken.
In dit forum zijn diverse dooptopics die je nog kunt nalezen.
Ik zal er in ieder geval niet meer over van gedachten wisselen op dit forum.
Prive mag men mij altijd benaderen en dan nog zal ik diegene niet naar volwassendoop toe praten, hooguit vragen stellen waar men zelf een antwoord op moet vinden.
Maar lees eerste eens die dooptopics door zou ik zeggen. Daar staat al heel veel info in.

Kajem

[Jahweh is genadig]

Loekie

Ook ik heb  wel eens in een evangelische dienst rondgesnuffeld.
Wat de kinderdoop aangaat en het teken en zegel wat daar mee
door God geven word, staan wij aan de zelfde kant.

De vraag blijft wel, hoe houd je eenheid in de kerk tussen de oud-
eren (soms wat behouden) en de jongeren. Je kunt natuurlijk
wel meer ruimte willen creeën voor de jongeren en hun beleving,
maar hoe zie jij dit dan met betrekking tot de ouderen?

De jongeren zullen veranderingen in de eredienst  niet snel genoeg
vinden gaan. De ouderen daarin tegen zullen vinden dat het alle-
maal te snel gaat. Daarbij moet er natuurlijk ook gekeken worden
hoe God het wil dat een dienst er uitziet. Ik mag aannemen dat de
Orden van dienst niet zomaar vergeten kan worden. Het is en blijft
toch een "Ere"dienst? Je komt samen in Gods naam. Toch?
Niet, omdat je er als mensen een gezellig samen zijn wil hebben.
Dan zouden de kerkmensen toch uit het ook uit het oog verliezen
waarvoor de samenkomst werkelijk bedoeld is..

Is het misschien niet een proces wat gewoon langzaam in de loop
van de tijd zal moeten plaats vinden?

[loeki]

quote:

Jahweh is genadig schreef op 30 november 2006 om 21:09:
Loekie
Ook ik heb  wel eens in een evangelische dienst rondgesnuffeld.
Wat de kinderdoop aangaat en het teken en zegel wat daar mee
door God geven word, staan wij aan de zelfde kant.

Ja, van oorsprong kom ik ook uit de gkv, en langs omwegen (pkn, evangelisch) ben ik toch weer op zoek. Daarin speelt het belang van de kinderdoop een grote rol nu.
Dat zorgt ook voor woelige baren, ook omdat er een ander bij betrokken is die evangelisch is en waarbij ook alles even op zijn kop wordt gezet.
Toch wil ik God meer gehoorzaam zijn dan mensen, dat heb ik wel in mijn hart.

quote:

De vraag blijft wel, hoe houd je eenheid in de kerk tussen de oud-
eren (soms wat behouden) en de jongeren. Je kunt natuurlijk
wel meer ruimte willen creeën voor de jongeren en hun beleving,
maar hoe zie jij dit dan met betrekking tot de ouderen?.

Ik vind dat moeilijk om daar antwoord op te geven. Wanneer ik vraag naar onderbouwing voor de keuze om alles bij het oude te houden dan is meestal de enige onderbouwing daarvoor: "we doen het al eeuwen zo, het is nu eenmaal traditie, we zijn niet anders gewend".
Dat steekt dan wel eens, want een Bijbelse onderbouwing is er niet, of wordt niet gegeven.
Het lijkt alsof men gebonden is; gebonden in angst en zich vastklemt aan het juk van opgelegde wetten en regels. Nog liever dat, die 'zekerheid' dan openstaan voor veranderingen en dat het ook anders kan en mag.
Ik vraag me af of God er mee gediend is dat het nu eenmaal gaat zoals het gaat en er niets gewijzigd mag worden omdat men leeft in angst.
Waar is je geloof dan op gebasseerd, denk ik dan wel eens. Mag je niet ook vertrouwen en toetsen en in beweging zijn.
We leven in deze tijd toch?
En natuurlijk kun je het nooit iedereen naar de zin maken. Of het is weer te ouderwets en te bekrompen voor de een en voor de ander is het al vele stappen te veel gemaakt.
Maar voor wie kom je naar de dienst? Om God te ontmoeten toch?
En hoe wil Hij gediend worden?
Is God daarin een starre God, mmm, misschien ga ik te ver, roep me aub tot de orde, maar ik kan me  niet voorstellen dat Hij het bij 150 psalmen wil laten, want al die gezangen zijn dan ook niet Bijbels denk ik dan.
Het is ijdelheid om je vast te klampen uit angst aan wat je hebt en al eeuwen zo gaat omdat het nu eenmaal traditie is. Het is ijdelheid om te zeggen: wat we hebben is goed en wat we hadden was beter. Dat is als zeggen: vroeger was het beter.... ook ijdelheid.
Misschien zie ik het wel te zwart/wit hoor, maar waar is men zo bang voor ??

quote:

De jongeren zullen veranderingen in de eredienst  niet snel genoeg
vinden gaan. De ouderen daarin tegen zullen vinden dat het alle-
maal te snel gaat. Daarbij moet er natuurlijk ook gekeken worden
hoe God het wil dat een dienst er uitziet. Ik mag aannemen dat de
Orden van dienst niet zomaar vergeten kan worden. Het is en blijft
toch een "Ere"dienst? Je komt samen in Gods naam. Toch?
Niet, omdat je er als mensen een gezellig samen zijn wil hebben.
Dan zouden de kerkmensen toch uit het ook uit het oog verliezen
waarvoor de samenkomst werkelijk bedoeld is..

Ok, dan komt de vraag: Hoe wil God dat de dienst, de Ere dienst er uit ziet?
Moeten we ons houden aan de 150 psalmen en de enkele lofzangen die in de Bijbel staan, of mogen dan nog wel die enkele gezangen die al eeuwen bekend zijn of mogen er nieuwe liederen, nieuwe psalmen en nieuwe gezangen worden gezongen?
Ik ben nu natuurlijk al een half jaar de Opwekkingsliederen gewend en die zijn toch wel mooi moet ik zeggen.

quote:

Is het misschien niet een proces wat gewoon langzaam in de loop
van de tijd zal moeten plaats vinden?

Ja, natuurlijk is dat een proces, dat gaat niet van de ene op de andere dag.
Maar dat duurt dan wel errug lang zeg, kan nog wel 100 jaar over heen gaan zo

Dan blijft de vraag:
Wat maakt nou dat jongeren en ouderen overstappen van de gkv naar de evangelische kerk. Wat missen zij bij de gkv wat ze daar bij die andere gemeente wel vinden?
Want niet de doop is het 1e punt waarvoor men overstapt.
Daar gaat iets aan vooraf.
Wat gaat er aan vooraf?
Men mist iets in de eigen gemeente of kerk.
Wat mist men in de gkv wat men daar wel vind?
Weet men wel voldoende, heeft men wel voldoende in beeld wat de beweegredenen zijn van deze broeders en zusters die de overstap overdenken en maken?
Wat wordt er aan gedaan om deze broeders en zusters bij de gemeente te bewaren?

Een zoeker...

[Zijnkind]

Modbreak:

Een doopdiscussie is hier off-topic en mag elders gevoerd worden. Even de zoekfunctie van dit forum gebruiken met als zoekterm doop en bereid je voor op een hoop leesvoer.

[Zijnkind]

Modbreak:

In dit topic gaat het over inniatieven in de gkv om eventuele leegloop naar evang. gemeenten te voorkomen. Wil je specifieker over evang. gem. discuseren of meer weten over een andere user dan open je een ander topic. Dat zou ik niet in GL sub-forum doen maar in CL voor de evang. en CHT voor de user (of beter, via mail).

2 off-topic berichten verwijderd.

[Jahweh is genadig]

quote:

loeki schreef op 30 november 2006 om 21:59:

Dan blijft de vraag:
Wat maakt nou dat jongeren en ouderen overstappen van de gkv naar de evangelische kerk. Wat missen zij bij de gkv wat ze daar bij die andere gemeente wel vinden?
Want niet de doop is het 1e punt waarvoor men overstapt.
Daar gaat iets aan vooraf.
Wat gaat er aan vooraf?
Men mist iets in de eigen gemeente of kerk.
Wat mist men in de gkv wat men daar wel vind?
Weet men wel voldoende, heeft men wel voldoende in beeld wat de beweegredenen zijn van deze broeders en zusters die de overstap overdenken en maken?
Wat wordt er aan gedaan om deze broeders en zusters bij de gemeente te bewaren?

Wat het maakt dat mensen overstappen, is m.i. toch wel de ruimte die er in de vormgeving
van de dienst zit. Misschien ook wel dat mensen daar wat meer open zijn in hun kontakt
naar elkaar en nieuwkomers toe. Niet dat dit bij de gvk mensen slechter zou zijn, integen-
deel. Het is wel wat gereserveerder denk ik bij een Gereformeerde kerk. Aan de indruk
ontrekken dat er geen warmte of hulp geboden zou worden in de gkv kan ik niet zeggen,
het is mijn optiek, dat het meestal een kwestie is van dat mensen zelf aan moeten geven
dat er hulp of iets anders nodig is. gvk mensen werken vaker in stilte denk ik, dan ze zich
door hun diensten voorop laten staan.

Wat ook een punt zou kunnen zijn van de jeud, dat hun misschien nog niet zo de betekenis
van de schrift kennen, en daardoor ook niet zo snel met eventuele leerverschillen moeite
zullen hebben.

Wat wel een punt is denk ik, dat de gkv toch misschien wel een wat gesloten wereld is,
men neigt toch nog wel eens naaar het alles zoeken of organiseren binnen de eigen kring.
Of dit nu goed of minder goed is te noemen, daar ben ik nog niet over uit.

[Nunc]

quote:

Jahweh is genadig schreef op 01 december 2006 om 16:02:
[...]


Wat het maakt dat mensen overstappen, is m.i. toch wel de ruimte die er in de vormgeving
van de dienst zit. Misschien ook wel dat mensen daar wat meer open zijn in hun kontakt
naar elkaar en nieuwkomers toe. Niet dat dit bij de gvk mensen slechter zou zijn, integen-
deel. Het is wel wat gereserveerder denk ik bij een Gereformeerde kerk. Aan de indruk
ontrekken dat er geen warmte of hulp geboden zou worden in de gkv kan ik niet zeggen,
het is mijn optiek, dat het meestal een kwestie is van dat mensen zelf aan moeten geven
dat er hulp of iets anders nodig is. gvk mensen werken vaker in stilte denk ik, dan ze zich
door hun diensten voorop laten staan.

Wat ook een punt zou kunnen zijn van de jeud, dat hun misschien nog niet zo de betekenis
van de schrift kennen, en daardoor ook niet zo snel met eventuele leerverschillen moeite
zullen hebben.
(..)

ik mag toch hopen dat vormgeving van een dienst bij volwassenen niet een criterium is om over inhoudelijke leerverschillen heen te stappen. Dat is namelijk ongeveer te vergelijken met in een restaurant zeggen: "Jahoor, doe mij dat gerecht maar. Het smaakt voor geen meter, maar het oog wil ook wat natuurlijk!"  

Pas op het moment dat leerverschillen niet duidelijk zijn, of als men niet snapt waarom de verschillen belangrijk zijn, etc, kan ik me indenken dat men kiest voor waar de diensten het leukst zijn.

(n.b. uiteraard kan iemand ook voor een andere kerk kiezen juist op basis van de leerverschillen. Maar daar ging het hier even niet om)

[Pooh]

quote:

Nunc schreef op 01 december 2006 om 17:03:
[...]

ik mag toch hopen dat vormgeving van een dienst bij volwassenen niet een criterium is om over inhoudelijke leerverschillen heen te stappen. Dat is namelijk ongeveer te vergelijken met in een restaurant zeggen: "Jahoor, doe mij dat gerecht maar. Het smaakt voor geen meter, maar het oog wil ook wat natuurlijk!"  

Pas op het moment dat leerverschillen niet duidelijk zijn, of als men niet snapt waarom de verschillen belangrijk zijn, etc, kan ik me indenken dat men kiest voor waar de diensten het leukst zijn.

(n.b. uiteraard kan iemand ook voor een andere kerk kiezen juist op basis van de leerverschillen. Maar daar ging het hier even niet om)

Lekker elitair. Waarom zou je het omgekeerde niet kunnen zeggen? Ik mag toch hopen dat de leer niet een criterium is om over praktisch christenzijn heen te stappen? Dat is namelijk ongeveer hetzelfde als stemmen op het CDA: "Jahoor, ze hebben totaal geen oog meer voor de zwakken in deze samenleving, en treden Gods gebod op alle mogelijk manieren, maar hun grondslag is christelijk, en daar gaat het toch om?"

Pas op het moment dat de christenen niet alleen zeggen dat ze christen zijn, maar ook als christen leven, worden leerverschillen interessant.

[Ursa]

quote:

kajem schreef op 30 november 2006 om 13:19:
Als je dan in een warm bad komt waar je buiten de kerkdiensten om ervaart dat er christenen zijn die leven voor een:

werkelijke christenhouding
werkelijk om zien naar elkaar
spontane belangstelling vanuit het hart
blij christen zijn
christen zijn zonder verwijten naar andere denominaties
dienstbaarheid
vrij en blij diensten kunnen invullen
meeveren met andere meningen
spontane geloofsgesprekken vanuit het hart
openlijk en uitdagend getuigen
het allemaal wat simpeler houden
betrokkenheid hebben met de wereld om hen heen
de Heilige Geest voelbaar ervaren

Als ik me niet vergis, zijn dit allemaal punten die ik schaar onder 'christen-zijn'. Het gaat hier dus niet over de leer. Daarbij is het wel een interessante vraag (academisch gezien dan) in hoeverre leer en leven met elkaar verbonden zijn. Is het leven een uitwerking van de leer? En, als ik de punten zo doorkijk, moet ik helaas merken dat je als Gereformeerde vaak teleurgesteld wordt op dit gebied.

Ik vraag me af of het niet een resultaat is van een soort 'self-fulfilling prophecy', als in: we geloven dat we altijd zondig blijven, dus het heeft ook geen nut echt te proberen goed te leven; je valt toch wel weer in zonde. Terwijl ik bijv. bij de baptisten een soort (naïef) overwinningsgeloof zie: als ik gedoopt ben, kan ik zo'n beetje niet meer zondigen. Beide zijn niet echt te verkiezen. Het ene leidt tot lauwheid, het andere tot wetticisme.

Ideaal zou toch zijn een soort 'evangelisch gereformeerde kerk', waar wel eens over gesproken word. Een kerk met gereformeerde leer en vrije beleving (binnen de kaders).

[kajem]

quote:

Ursa schreef op 01 december 2006 om 19:33:
[...]


Als ik me niet vergis, zijn dit allemaal punten die ik schaar onder 'christen-zijn'. Het gaat hier dus niet over de leer. Daarbij is het wel een interessante vraag (academisch gezien dan) in hoeverre leer en leven met elkaar verbonden zijn. Is het leven een uitwerking van de leer? En, als ik de punten zo doorkijk, moet ik helaas merken dat je als Gereformeerde vaak teleurgesteld wordt op dit gebied.

Ik vraag me af of het niet een resultaat is van een soort 'self-fulfilling prophecy', als in: we geloven dat we altijd zondig blijven, dus het heeft ook geen nut echt te proberen goed te leven; je valt toch wel weer in zonde. Terwijl ik bijv. bij de baptisten een soort (naïef) overwinningsgeloof zie: als ik gedoopt ben, kan ik zo'n beetje niet meer zondigen. Beide zijn niet echt te verkiezen. Het ene leidt tot lauwheid, het andere tot wetticisme.

Ideaal zou toch zijn een soort 'evangelisch gereformeerde kerk', waar wel eens over gesproken word. Een kerk met gereformeerde leer en vrije beleving (binnen de kaders).

Ursa,

Op zich wil ik hier wel op in gaan, maar dan doe ik wellicht onvoldoende recht aan de policy van GL.

Je haalt namelijk een interessant punt aan....

Ik sta wel voor een aantal dillema s dat klopt, maar zo ik al schreef ongeschikt voor GL.

kajem

[loeki]

Als je dan in een warm bad komt waar je buiten de kerkdiensten om ervaart dat er christenen zijn die leven voor een:

werkelijke christenhouding
werkelijk om zien naar elkaar
spontane belangstelling vanuit het hart
blij christen zijn
christen zijn zonder verwijten naar andere denominaties
dienstbaarheid
vrij en blij diensten kunnen invullen
meeveren met andere meningen
spontane geloofsgesprekken vanuit het hart
openlijk en uitdagend getuigen
het allemaal wat simpeler houden
betrokkenheid hebben met de wereld om hen heen
de Heilige Geest voelbaar ervaren


Dan zijn dat de uitingen die je ziet van christenen, geloofsgenoten die vrijmoedig en blijmoedig geloven in de genade van Jezus Christus en dat ook willen uiten, tot uiting brengen en daarover evangeliseren.
Dat is wat velen zien en herkennen in een dienst bij evangelischen en wat ze misschien wel kennen vanuit de Bijbel (de eerste Christengemeenten bijvoorbeeld) maar niet herkennen in hun eigen gemeenten.

Waar lopen zij tegen aan in hun eigen gemeenten?
Wat missen zij daar ?
Dat zijn de vragen die je als kerk en als gemeente moet gaan stellen (denk ik dan) de hand in eigen boezem steken... en eerst kijken naar de balk in de eigen oog...

[dingo]

quote:

loeki schreef op 01 december 2006 om 21:05:
Als je dan in een warm bad komt waar je buiten de kerkdiensten om ervaart dat er christenen zijn die leven voor een:

werkelijke christenhouding
werkelijk om zien naar elkaar
spontane belangstelling vanuit het hart
blij christen zijn
christen zijn zonder verwijten naar andere denominaties
dienstbaarheid
vrij en blij diensten kunnen invullen
meeveren met andere meningen
spontane geloofsgesprekken vanuit het hart
openlijk en uitdagend getuigen
het allemaal wat simpeler houden
betrokkenheid hebben met de wereld om hen heen
de Heilige Geest voelbaar ervaren

...

Ja hoor je hebt gelijk, dat zijn allemaal dingen die je in de gkv niet aantreft. En jouw grote bijdrage om al deze mooie dingen van de grond te krijgen in de gemeente heeft daar niets in veranderd. En ook je post getuigt van een blijmoedige christelijke insteek waar we verder mee kunnen.

[loeki]

quote:

dingo schreef op 01 december 2006 om 21:38:
[...]

Ja hoor je hebt gelijk, dat zijn allemaal dingen die je in de gkv niet aantreft. En jouw grote bijdrage om al deze mooie dingen van de grond te krijgen in de gemeente heeft daar niets in veranderd..

Oh, is dat echt zo? Dan wordt het inderdaad tijd dat de gkv de hand in eigen boezem steekt.

quote:

En ook je post getuigt van een blijmoedige christelijke insteek waar we verder mee kunnen.

Dankjewel!

Maar tot nu toe nog steeds geen antwoord op mijn vraag gekregen...

[Jahweh is genadig]

quote:

loeki schreef op 01 december 2006 om 21:05:
Als je dan in een warm bad komt waar je buiten de kerkdiensten om ervaart dat er christenen zijn die leven voor een:

Dat zijn met de vragen die je als kerk en als gemeente moet gaan stellen (denk ik dan) de hand in eigen boezem steken... en eerst kijken naar de balk in de eigen oog...

Dit zijn met recht punten waar ik over liep na te denken, maar ze waren al geschreven.
Is het inderdaad niet zoiets als je iets wil ervaren, dat je het een ander ook moet
willen laten ervaren..

'k heb met voorgaande, maar is een lijstje voor mij zelf gemaakt, van dingen
die ik voor mij zelf nog wel eens zou kunnen verbeteren, en dingen die ik soms
niet durf of soms te weinig doe.

Werkelijke christenhouding.
Je zelf durven verootmoedigen, weg te cijferen

Werkelijk om zien naar elkaar.
Simpele dingen, kaartje sturen naar de zieken.
                                                                   
Spontane belangstelling vanuit het hart.
Een lid uitnodigen (niet uit je eigen kringetje)

Blij christen zijn.
Gewoon is vragen naar iemand zijn relatie met God (zonder eerst een etiketje
op iemand te plakken)

Christen zijn zonder verwijten naar andere denominaties.
Is een reallife gesprek aan knopen met iemand  en andere kerk, en luisteren.

Dienstbaarheid.
Iemand spontaan je hulp bieden

Vrij en blij diensten kunnen invullen.
De jeugd een avond in de kerk laten invullen ipv van meer ruimte op een zon-
dags (ere)dienst te willen creeren (dan ook niet moeilijk doen over je drukke
agenda maar gewoon gaan.)

Meeveren met andere meningen.
.........

Spontane geloofsgesprekken vanuit he hart.
Dit is een moeilijke, niet iedereen heef dit talent

Hart openlijk en uitdagend getuigen
Moet je ook wel een talent voor hebben lijkt mij?

Het allemaal wat simpeler houden
Niet proberen te hoogdravend of gelijk te diep vover het geloof te
spreken, kijken wat iemand wel of niet kan volgen.

Betrokkenheid hebben met de wereld.
Proberen op een nette manier iemand aan te spreken als iemand
vloekt en hem vertellen dat het jou persoonlijk raakt.

de Heilige Geest voelbaar ervaren.
Ervaren wel, moet je dit uitdragen?

[Jahweh is genadig]

quote:

loeki schreef op 30 november 2006 om 21:59:Want niet de doop is het 1e punt waarvoor men overstapt.
Daar gaat iets aan vooraf.
Wat gaat er aan vooraf?
Men mist iets in de eigen gemeente of kerk.
Wat mist men in de gkv wat men daar wel vind?
Weet men wel voldoende, heeft men wel voldoende in beeld wat de beweegre-
denen zijn van deze broeders en zusters die de overstap overdenken en maken?
Wat wordt er aan gedaan om deze broeders en zusters bij de gemeente te bewa-
ren?

Toch een poging om jouw vragen te beantwoorden... Het is niet meer dan een gedachtengang.

Vraag: Wat gaat er aan vooraf...

Men zoekt iets minder strak omlijnt.. men loopt vast met de leer die van de buiten-
kant beken, best strak kan overkomen. Er word veel gevraagd van een Christen ten
op zichte van zijn levenswandel. Er word ook door de schrift gesteld dat God niet
zegt: dat het voor iemand in dit leven makkelijk zal zijn, het enige wat er tegen over-
staat is een belofte van God over het hiernamaals, dat er geen pijn en verdriet meer
zal zijn. E.a. heel kort samengevat, en kort door de bocht genomen.
Ik heb ik bewust even en vooral even de genade boodschap achterwege gelaten. (Die
boodschap zie je soms pas als je daadwerkelijk je leven in probeert te richten zoals
God van ons mensen vraagt.) Eigenlijk als iemand niet goed kijkt al met al een som-
bere leer, waarin weinig lijkt te mogen.

Vragen: Men mist iets in de eigen gemeente of kerk.
Wat mist men in de gkv wat men daar wel vind?

Soms is het misschien een kwestie van te veel verwachten van mensen en het niet
durven van het stellen van het vertrouwen op God (Ja dit vraagt waar geloof, en is niet
altijd eenvoudig) Mischien word er ook te veel naar het aardse leven gekeken... Men
durft of wil er niet over heen te kijken. Men wil  misschien liever een kerk waarin (in
hun ogen niet zo snel sprake is van tuchtoefening. Men wil misschien wat meer het
God lofprijzen waarvan in de bijbel ook sprake is tot uiting laten komen. (Die mensen
missen dan in mijn visie het punt dat je God wel mag loven, maar dat je God ook wat
van je terug vraagt. Het is niet alleen God uitbundig loven, maar ook leven naar zijn
geboden. Het een kan niet zonder het ander)

Vragen: Weet men wel voldoende, heeft men wel voldoende in beeld wat de
beweegreden en zijn van deze broeders en zusters die de overstap over-
denken  en maken? Wat wordt er aan gedaan om deze broeders en zusters
bij de gemeente te bewaren?

Hierin ik kan ik alleen voor mij zelf spreken.!! Vaak zie je sommige mensen te weinig
op hun prive terein om te weten wat hun bezig houd.(Hierin ga ik ook zeer mank)
Voor en na de kerkdienst is het vaak niet meer dan een algemeen praatje over de
door de weekse dingen.
Als mensen met dingen moeite hebben is de weg, dat ze met hun ouderlingen gaan
praten. Er komt een wat gesloten sfeer om die mensen heen. Meestal op het mo-
ment dat een en ander wat breder bekent raakt of door een afkondiging..zijn de broe-
der(s) of zuster(s) al aardig los van de kerk geweekt en hebben al hun standpunten
ingenomen en is het moeilijk om met dat soort mensen nog in gesprek te raken.
Zeker niet buiten beschouwing gelaten, als ze al een aantal keren tegen dat vinger-
tje* zijn aangelopen

Daarbij komt er in sommige gesprekken over mensen die naar Evangelische kerk
gaan, als snel een bezwerend (Gereformeerd*) vingertje omhoog (soms goed bedoelt
maar erg vaak verkeerd vallend) De Evangelische kerk heeft helaas al van te voren
een sticker op een sticker op geplakt gekregen zonder dat mensen weten waar het
nu eigenlijk over gaat of wat daar nu speelt of geleerd word. Ja, wat ze weten is vaak
horen zeggen..en verbinden of trekken daar hun conlusies aan of uit.


Dit waren wat gedachten van mij en een kleine poging om de vragen te beantwoor-
den... Wie volgt of is het met bepaalde dingen in mijn tekst niet eens ?

[kajem]

JIG en anderen........

quote:

Voor en na de kerkdienst is het vaak niet meer dan een algemeen praatje over de
door de weekse dingen.

Even dit zinnetje er uit pikkend,

het eerste wat mij op viel toen ik voor het eerst en in de tijd daarna bij de evangelischen binnen kwam was dat de gesprekken veelal gingen over Jezus Christus.
De algemene praatjes (wat helemaal niet verkeerd hoeft te zijn) werden verdrongen door gesprekken over de dienst, de verkondiging, wat JC voor de spreker persoonlijk betekende. En wat ook belangrijk is te noemen dat op aangegeven van je ervaringen binnen de denominatie waar je vandaan kwam niet echt op werd in gegaan.
Men hoorde dat aan, maar vermeed een beetje de reactie daarop. Later bleek, heel bewust omdat men andere denominaties niet in een kwaad daglicht wil stellen.

Je schreef ook,

quote:

Spontane geloofsgesprekken vanuit het hart.
Dit is een moeilijke, niet iedereen heef dit talent

Ik had dat talent en dat gemoed ook niet, maar dat is radicaal veranderd. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat het gewoon gebeurde.

de vraag is dan wat je daaraan als GKV of GKV-er persoonlijk kunt, maar ook wilt veranderen en vanuit welke starthouding je dit wilt gaan doen.

Maar misschien herken je dit wel helemaal niet bij jezelf of vindt je 24 uur per dag (in chargeer) over JC praten wat overdreven en teveel van het goede.
Lijkt me voor mij ook interessant om die beschouwingen eens te lezen.

Ik krijg elke dag een mail binnen die heet blikopener. Het is wel aardig die van vandaag hier te vermelden omdat dit heel veel zegt over de grondslag van mijn geloofshouding,

Hoe zwaarder
onze beproevingen waren,
des te inniger
zal onze dank
jegens God zijn,
die ons
in alles
doorgeholpen
en
tot hiertoe
bewaard heeft.  


De blikopener van vandaag
is afkomstig uit het boek
Voor iedere morgen -
dagboek voor huisgezin of binnenkamer
geschreven door CH Spurgeon

Overigens komt deze blikopener van de site van een gereformeerde predikant.
 
Kajem

[Zijnkind]

Modbreak:

Kritiek op crewbeleid en reactie erop verwijderd. Kritiek mag uiteraard maar alleen via TR, FB of mail. In dit topic is het off-topic.

[Jahweh is genadig]

quote:

kajem schreef op 02 december 2006 om 08:49:
het eerste wat mij op viel toen ik voor het eerst en in de tijd daarna bij de evangelischen binnen kwam was dat de gesprekken veelal gingen over Jezus Christus.
De algemene praatjes (wat helemaal niet verkeerd hoeft te zijn) werden verdrongen door gesprekken over de dienst, de verkondiging, wat JC voor de spreker persoonlijk betekende. En wat ook belangrijk is te noemen dat op aangegeven van je ervaringen binnen de denominatie waar je vandaan kwam niet echt op werd in gegaan.
Men hoorde dat aan, maar vermeed een beetje de reactie daarop. Later bleek, heel bewust omdat men andere denominaties niet in een kwaad daglicht wil stellen.

Ik had dat talent en dat gemoed ook niet, maar dat is radicaal veranderd. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat het gewoon gebeurde.

de vraag is dan wat je daaraan als GKV of GKV-er persoonlijk kunt, maar ook wilt veranderen en vanuit welke starthouding je dit wilt gaan doen.

Maar misschien herken je dit wel helemaal niet bij jezelf of vindt je 24 uur per dag (in chargeer) over JC praten wat overdreven en teveel van het goede.
Lijkt me voor mij ook interessant om die beschouwingen eens te lezen.

Kajem

Kajem

Dit is heel mooi als je dit talent geschonken hebt gekregen. Het is iets om dankbaar
om te zijn.

Toch wil graag schrijven, dat dit mij deed denken  aan de gelijkenis van de talen-
ten in bv Matteus 25. Daar in komt ook naar voren dat niet iederen evenveel ta-
lenten heeft gekregen. Wat daar naar voren komt is de vraag wat iemand met zijn
talent(en) heeft gedaan.

Daarom schreef ik ook:God loven is een ding, dat mag ook. God stelt ook regels
(lees levenswandel)het een kan niet zonder het ander. Ik heb ook wel eens kerken
in het buitenland en ook in Nederland meegemaakt, waar het God loven, bejubelen
niet van de lucht was. Helaas bleek dit uiteindelijk niet meer dan een uiterlijk vertoon
te zijn, van zich zelf op de borst klopperij van: Zie mij nu toch eens getuigen... Als ik
met hun in gesprek probeerde te gaan over wat hun van God dachten of wisten, kreeg
ik alleen maar voor gekauwde bijbelteksten te horen, de betekenis ervan liet zich raden.

Dit wil natuurlijk absoluut niet zeggen dat dit voor jou geldt.! Als een Christen mij
iets verteld ga ik er bijna altijd van uit dat wat hij verteld de waarheid is, dit in tegen-
stelling tot een buitenstaander die nog geen Christen is.

Misschien dat Gvk' ers wat behoudend overkomen in hun lofuiting, soms denk ik
het ook wel, daarbij komt dan wel de gedachte bij mij op: Oei wat ben ik toch weer
een zondig mens dat ik weer mensen loop te oordelen. Ik ga op mensen hun woor-
den af. Het mensen in hun hart kijken "moet" ik aan God overlaten, anders ben ik
niets meer waard dan een Farizeeër.

Ik weet zo even niet wat een gulden midden weg is. Ook niet voor de gkv'ers om
een weg te vinden tussen God loven en spreken over hem en dit tonen, (Lees uit
te stralen) maar in je hart niet te vergeten dat God behalve Hem loven ook gebo
den heeft gegeven.

Misschien dat het daadwerkelijk proberen te leven als Christen,ook wel voldoende is?