quote:
En de pil, die ook een abortieve werking heeft, vooral niet vergeten.
Ik vind de vraag vrij bizar, eerlijk gezegd. ALS je stelt dat het leven begint bij de conceptie, en daarmee beschermwaardig is vanaf dat moment, dan is de vraag naar het middel waarmee abortus provocatus wordt bereikt imho volkomen irrelevant.
Overigens, de argumenten tegen abortus lijken me nou toch niet zo heel ingewikkeld.
Je hebt de vraag wanneer het leven begint. De conceptie is een vrij voor de hand liggende, en (in theorie) objectieve grens. De geboorte is een andere vrij voor de hand liggende, en (zelfs in de praktijk) redelijk objectieve grens. Welke grens je kiest is persoonlijk, maar ik vermoed dat vrij veel mensen die voor abortus zijn, abortus met 8,5 maand toch wat ongemakkelijk vinden.
Een andere vraag is of wij over andermans leven mogen beschikken en zo ja, onder welke voorwaarden dan. Het interessante is dat iedere keuze hier wel logisch en goed kan klinken, maar vaak wel consequenties mee brengt die niet aanvaard worden. Je kan zeggen: waarom zou ik consequent zijn, maar ook daar valt een consequentie aan te verbinden
. Als je immers stelt dat consequent ethisch redeneren niet nodig is, geef je daarmee ook jezelf over aan de willekeur van de staat, de sterkste, of wie dan ook. De meeste mensen zijn daar niet dol op, en daarmee valt dat argument te weerleggen.
Wat zijn nu mogelijke, voor de meeste voorstanders van vrije abortus provocatus, onaanvaardbare consequenties?
Je mag over leven beschikken dat niet zelfstandig kan bestaan: Die grens is nauwelijks te trekken. Een precies tijdig geboren kind leeft niet langer dan een paar dagen als het niet gevoed, verwarmd en beschermd wordt. Maar de uiterste consequentie is wellicht belangrijker: ook degene die dit zegt zal in zijn of haar leven vele malen in situaties terecht komen waarin (volledig) zelfstandig overleven is uitgesloten. Bij ziekte, bedlegerigheid, handicap bijvoorbeeld. Moeten we ook in die situaties de verzorgers het recht geven iemand te doden?
Je mag leven beëindigen dat niet menswaardig is: Wie bepaalt wat menswaardig leven is? Vanuit deze gedachtengang moeten we iemand, een instituut, een functie, aanwijzen met absolute beschikkingsmacht over het leven van anderen. Ben je zelf bereid je te laten doden als een ander je leven niet menswaardig acht? Zo je dit als argument voor abortus aandraagt, is dat wel de consequentie.
Je mag leven beëindigen omdat de geboorte voor de moeder traumatisch is Stel dat de verwekker tevens de verkrachter van de moeder is, dan voelen de meeste mensen wel aan dat de geboorte van het kind voor de moeder extreem traumatisch kan zijn. Echter, als je leven mag beëindigen omdat het
gevolg is van een traumatiserende ervaring, waarom dan alleen tot een bepaalde leeftijd? Stel nu dat een vrouw is verkracht, en kort voor of na die verkrachting ook omgang heeft gehad met haar eigen partner. Moet je dan wachten tot het kind geboren is, en als het op de verkrachter lijkt alsnog doden? Zo nee, waarom dan wel als het kind nog niet geboren is?
De moeder is baas in eigen buik, en mag dus beschikken over het leven in haar buik Ook hier speelt het probleem van de leeftijd. Als dit een geldig argument is, dan ook als het kind 8,5 maand is. Los daarvan, waarop is dit argument gefundeerd? Als het op het idee is gebaseerd dat de moeder eigenaar is van het kind, dan geldt het evenzeer voor de vader, en geldt het evenzeer na de geboorte. Als het argument is dat de moeder de fysieke last van de zwangerschap draagt, zou het aardig zijn eens na te gaan of degenen die, al is het maar beperkt, delen in die last, degenen in haar omgeving, ook om de dood van haar kind mogen vragen.
een illegale abortus is levensgevaarlijk. Legalisering heeft veel leed, en doden, voorkomen Dat is waar. Maar wie beweert dat psychische nood + levensgevaarlijk handelen als gevolg van die nood bestreden mag worden door het doden van leven dat zelf geen enkele verantwoordelijkheid draagt voor die nood of voor het handelen waarvoor iemand zelf kiest, zal daar de consequenties van moeten aanvaarden. Mensen gaan niet zelden gevaarlijk verkeersgedrag vertonen door bumperklevers. Schieten we nu bumperklevers af?
Zonder abortus wordt het leven van de moeder ernstig bedreigd De consequentie is dat je mag doden uit lijfsbehoud, ook al is degene die je leven bedreigt niet verantwoordelijk en ook al is er geen enkele vorm van rechterlijke bescherming voor degene die gedood gaat worden. Dat betekent dus ook dat mensen een wapen mogen dragen en gebruiken als ze inschatten dat het gedrag van iemand anders hun leven bedreigt. Bijvoorbeeld, omdat iemand politicus is en enge ideeën heeft.
De moeder kan het kind niet onderhouden simpel: dan ook afschot van de armen in de wereld.
Het kind heeft een genetisch grote kans op een ernstige ziekte (bijvoorbeeld, een ziekte die bij jongens in de familie voorkomt, en het is een jongen) Zelfde argument als het mensonwaardige leven. Immers, wie zegt dat betreffende ziekte het leven mensonwaardig maakt.
Het kind zal ondraaglijk moeten lijden Opnieuw het argument van het mensonwaardige leven. Wie zegt dat lijden niet te dragen is, en wie zegt dat dat mensonwaardig is?
