quote:
Om e.e.a. op gang te brengen (ik weet niet hoe ik hier letters vet moet accentueren.)
Hier een aantal belangrijke passage uit het artikel. Ik heb het wat uitgedund.
Het gaat mij meer over het deel van de rechtvaardigingsleer.
Wat is jullie mening over zijn opvatting.
Uit artikel ND:
James Dunn is in de wereld van nieuwtestamentici de man van het ‘nieuwe perspectief’, op Jezus en op Paulus.
Over de brieven van Paulus betoogt Dunn, dat protestanten die te veel lezen met Luthers bril op en dus de vraag ‘hoe ben ik rechtvaardig voor God?’
Hij vond bij Paulus een prediking van genade, die hem bevrijdde uit de beklemming van werkheiligheid.
Toch keert Paulus zich dáár niet tegen, zegt Dunn, want het jodendom was niet zo op verdiensten en goede werken gericht.
Het gaat Paulus vooral om het afbreken van tussenmuren die scheiding maken.De evangeliën zijn als de afdruk van een stempel. Een andere bron hebben we niet.
U benadrukt bovendien dat wij historische betrouwbaarheid ontlenen aan schriftelijke bronnen, terwijl de eerste christenen leefden in een tijd van mondelinge overlevering.
,,Ja, de herinneringen aan Jezus werden doorverteld.
Maar ‘betrouwbaar’ zijn de evangeliën zeker. Jezus trok rond, zei dezelfde dingen op een aantal plaatsen, in verschillende bewoordingen.’’
U komt ook met een ‘nieuw perspectief’ op Paulus. Bent u zelf opgegroeid met wat u het klassieke perspectief noemt?
,,Ja, helemaal in de traditionele gereformeerde opvatting van de rechtvaardiging door het geloof. Paulus zou zich afzetten tegen het joodse wetticisme, waarmee je zelf je behoud moest verdienen door werken van de wet. Zo las ik Paulus. In mijn studietijd kreeg ik daarover twijfels. Vooral omdat Joodse uitleggers zo’n joodse manier van geloven niet kenden uit Paulus’ tijd.
Ook voor het jodendom begint het verbond met Gods genade en verkiezing. Daar zit geen enkele verdienste van mensen bij. Vervolgens stelt God leefregels: houd je hieraan, anders verspeel je het beloofde land. Joden wisten dat ze zich daaraan niet konden houden. Berouw was een essentieel onderdeel van hun geloof.
Dat is niet zó verschillend van Paulus’ eigen prediking. Wij zijn gered uit genade, en vervolgens worden we geroepen tot gehoorzaamheid. Paulus zegt ook: het loon van de zonde is de dood.
Voor mij was toen de vraag: waar zette Paulus zich dan wél tegen af? Als hij zegt dat de ‘werken van de wet’ je niet rechtvaardig maken, heeft hij het – bijvoorbeeld in Galaten 2 – over de besnijdenis, over de voedselwetten.
Christenen uit de Joden zeiden dat ook heidenchristenen zich daaraan moesten houden. Die barrière moesten de eerste christenen over: dat Jezus er niet alleen was voor het Joodse volk.’’
Is er dan helemaal geen verschil tussen de Joodse en de christelijke visie op ‘werken van de wet’?
,,Het verschil is Christus. Het Oude Testament zegt: houd je aan de wet, dan zul je leven. Bij Christus wordt dat eeuwig leven. En Hij geeft zijn Geest, die ons vernieuwt. Het is niet alleen ‘Christus voor ons’, rechtvaardiging in juridische zin, maar ook ‘Christus in ons’, we delen in zijn werk. We zijn pelgrims op een weg, we kunnen groeien, meer worden als Hij.’’Dus waarvoor kwam Jezus nu, om te sterven voor onze zonden of om grenzen te doorbreken?
,,Dat is een of-of vraag. Het is én-én. Het is een misvatting dat ik iets zou willen afdoen van de klassieke rechtvaardigingsleer. Ik neem niet afstand van iets ouds.
Ik wil alleen daarbij de accenten in Paulus’ leer benadrukken die onderbelicht zijn geraakt.
Het evangelie is voor iedereen, Joden, Grieken, heidenen. Dát is zijn motief, als hij in de Romeinenbrief terugkijkt op zijn zendingswerk.
Dat accent zijn we in de strijd van de Reformatie wat kwijtgeraakt. Wil je recht staan voor God, dan moet het ook goed zitten tussen jou en de ander. Dat heeft de kerk in haar geschiedenis met de Joden niet erg waargemaakt.
Het speelt ons ook parten in oecumenische relaties. Voor mij is een vraag of de vele verdeelde en afgesplitste protestanten ook niet iets van die oudste zoon uit de gelijkenis hebben. Ze maken extra tussenmuren, anderen moeten het evangelie precies zo verstaan als zij, anders willen ze niet samen avondmaal vieren. Ook rooms-katholieken doen zo.
Ook de persoonlijke vernieuwing moeten we niet uit het oog verliezen.
Rechtvaardiging is niet alleen een juridische toestand.
Ik zal altijd om vergeving blijven bidden, maar als het christelijk geloof slechte mensen niet beter maakt, zwakke mensen sterker, liefdeloze mensen liefdevoller, dan is er toch iets mis.’’Bron: Uit ND 21-10-2006 door Wim Houtman
