Zo treffend als Esek onderstaande quote schreef;
quote:
De kerk, het Lichaam van Christus is één, daarom aanvaard ik alle gedoopten als mijn broeders, want God doet dit ook.
Zo helder kan je m.i. dan een antwoord geven op de vraag:
"kun je gewoon een gemeente uitzoeken die je aanstaat of
... (vul maar in). "Geven.
Nee.
Het is juist de opdracht om het lichaam, dus ook de mensen bijeen
te houden. Ook in mijn kerk merk ik vaak dat mensen heel erg van
uit hun eigen perspectief redeneren.
Dit geldt zeker voor de mensen op het op bepaalde punten met de leer
of de kerk niet eens zijn. Denk hier bij eens aan het verschil tussen
de ouderen en jongeren en het willen beleven van de Eredienst. Denk
eens aan de homo(seksuelen) in een gemeente. Hoeveel van deze
jongeren of mensen hebben de kerk al verlaten om een kerk te zoe-
ken waar de Eredienst in hun ogen wat korter of soepeler word gepre
senteerd.
Tuurlijk zal de kerkraad dan vaak met de punten komen, we zijn in
gesprek geweest en we kwamen er niet uit....
Toch vraag ik mij wel eens af, stonden julie echt open voor elkaar?
Of is het later een kwestie geworden van de vertrokkende die nu
in een (lichtere) kerk zit en de kerkraad het naar de gemeente met
een mooi verhaal kan afronden en denkend...pff de lucht is weer
geklaard en wij zijn er van af.
Ja ook ik heb wel eens de dreiging van de tucht voor doopleden
boven mij voelen hangen. Natuurlijk was het gemakkelijk om dan naar
een andere (lichtere) kerk over te stappen, ware het niet dat het God
is, die in mijn hart kijkt......
Vandaar dat ik ook voorgaande schreef: "elke kerk en huis heeft zijn
kruis. Wat als je in de volgende kerk of gemeente iets vind waar jij
of de andere partij het niet met jouw eens is/zijn ..., een nog lichtere
gemeente of andere kerk zoeken en het risico lopen dat je op een
gegeven ogenblik helemaal je eigen geloof creeérd of kerkloos raakt?
Of neem je de keus om in gesprek te blijven en te kiezen voor het gene
waar je voor je allen naar de kerk hoort te gaan "Christus" verkiezen
boven de mensen.