Ik heb er behoorlijk over nagedacht, over dat 2 keer naar de kerk gaan. Dat is niet zo vreemd want mijn vrouw komt uit een baptistengemeente waar men alleen een ochtenddienst heeft. Vooral mijn vrouw had er toendertijd nogal wat moeite mee. Ze was het helemaal niet gewend, 2 diensten. Het was voor haar best veel, 2 keer een preek en dan ook nog geconcentreerd moeten zijn. En dat is ook niet gek als je het helemaal niet gewend bent. En andersom moest ik opeens wennen dat als we naar haar ouders (haar voormalige gemeente) gingen, dat we maar 1 dienst hadden.
Voor mijzelf ben ik uiteindelijk hier op uit gekomen:
Als de gemeente waar ik lid van ben (of toevallig te gast ben) de gewoonte heeft om 1 keer te gaan dan ga ik 1 keer maar als de gewoonte is om 2 keer te gaan dan ga ik 2 keer. Dat betekend dus dat ik niet bij een gemeente waar maar 1 keer dienst is, ik helemaal in paniek op zoek ga naar een kerk waar ze ook nog tweede dienst hebben. Dat betekend ook dat ik mij ertoe zet dat als ik bij een gemeente ben waar 2 diensten zijn dat ik dan gewoon 2 keer ga, zelfs als ik helemaal niet wil of als het mijn planning in de war schopt.
Dit is een actie die ik doe voor God, voor de gemeente en voor mijzelf. Het is mijn manier om de Agape-liefde (Eerst gedachten, dan daden en pas als laatste gevoelens) in de gemeente tot uitvoer te brengen. Het betekend soms dat mijn gevoel er niet naar staat, het kan betekenen dat ik soms wat minder geconcentreerd ben maar ik merk dat als ik mijn gedachten richt op het gewoon gaan, ik mijn daden daarop aanpas en dus ga, dat mijn gevoel voor God vanzelf weer aanwakkerd. Ik heb meer dan eens gehad dat ik liever niet wilde, maar uiteindelijk enorm blij was dat ik ben gegaan (afgelopen zondag nog gehad). Verder zijn er genoeg manieren om in de dienst toch te concentreren, bijvoorbeeld: neem pen en papier mee en probeer tijdens de preek opvallende dingen te noteren.
Overigens moet je bij een discussie als deze nooit vergeten dat het niet alleen om de zondag gaat. Doordeweeks in de gemeente actief zijn is minstens zo belangrijk. En ik ben blij dat in de vrijgemaakte kerk er steeds meer activiteiten buiten de zondag om zijn.