dit leven

[St. Ignatius]

quote:

SPHKONING schreef op 08 december 2006 om 15:54:
Ok, ik vraag me af met wie jij 'je' bedoelt, ik steek geen mensen neer hoor. Moet er niet aan denken.

je1 (pers.vnw.)
1 2e pers. enk., niet-nadrukkelijke subjectsvorm van 'jij' => jij
2 2e pers. enk., niet-nadrukkelijke objectsvorm van 'jou' => jou
3 men


De algemene betekenis van onbepaaldheid onder punt 3 dus.

quote:

Wat betreft Hedonistische zelfverheffing en die zachte heelmeesters, je kan ook bedenken dat God je geschapen heeft met een doel, dat doel die je misschien niet kent maakt jouw toch tot een uniek persoon en dus de moeite waard?

Oh, hier heb je opeens God nodig voor je argumentatie? Welk doel God heeft kan je beter vragen aan gelovigen dan aan atheisten denk ik zo. Schoenmaker blijf bij je leest.

quote:

Ik snap dat als iemand zijn leven in het teken zet van God, de eigen ik een beetje in het nauw wordt gedreven, of heb ik het mis?

Inderdaad, dat heb je mis.

quote:

Ik als Humanist, ben ervan overtuigd dat iedereen de moeite waard is.

Toch mooi dat je weet dat het huidige westerse humanisme nooit zonder de katholieke kerk tot stand was gekomen. Maar de ontstaansgeschiedenis van het humanisme ken je natuurlijk wel.

quote:

Soms maakt het me ook boos, als je in de kerk zit bij bijvoorbeeld een begrafenis en je hoort dat iemand van wie je hield en houd zondig was in de ogen van de kerk. Dan denk ik, wie ben jij om dat te zeggen?

Ik heb het nog nooit gehoord, maar als dat zo is dan klopt dat en vind de overledene dat geen probleem, want die geloofde wat die kerk leerde en was dus bekend met de leer en had waarschijnlijk hetzelfde gedacht, anders had hij/zij niet vanuit die kerk begraven willen worden. Overigens is dat basistheologie van het christendom, dus misschien kan je je daar beter eerst in verdiepen voordat je anderen probeert de les te lezen.

[Liudger]

quote:

SPHKONING schreef op 08 december 2006 om 15:54:
Ok, ik vraag me af met wie jij 'je' bedoelt, ik steek geen mensen neer hoor. Moet er niet aan denken. Wat betreft Hedonistische zelfverheffing en die zachte heelmeesters, je kan ook bedenken dat God je geschapen heeft met een doel, dat doel die je misschien niet kent maakt jouw toch tot een uniek persoon en dus de moeite waard?

Ik snap dat als iemand zijn leven in het teken zet van God, de eigen ik een beetje in het nauw wordt gedreven, of heb ik het mis?  

De mens heeft de juiste context nodig om tot volle ontplooiing te komen. Die context legt beperkingen op, maar die beperkingen zijn goed voor de mens. Volgens Christenen is het belangrijkste van die context de juiste verhouding tot God. Net zoals een wijnrank het meest productief is als ze netjes wordt opgebonden en gesnoeid. De context beperkt niet alleen, ze geeft ook structuur en sturing (onweerstaanbaar kwam de onsterflijke regel 'steunt en separeert' even in me op   ). Tussen vrijheid en geluk staat geen is-gelijk teken. Overigens staat het de mens vrij die relatie wel of niet aan te gaan. Echter als je hem niet aangaat, dan zul je eronder lijden, niet zozeer als straf, maar gewoon omdat je niet de context voor maximale ontplooiing kiest.

Net zoals om op dit forum zinnig en productief te functioneren, je je het beste kunt voegen naar de context (policy, aanwijzingen moderatoren) die hier geldt   .

Er wordt wel eens gezegd, dat je alleen maar echt leert door pijn (in de breedste zin van het woord). Ik denk dat dat een zeer diepe waarheid is.

quote:

Ik als Humanist, ben ervan overtuigd dat iedereen de moeite waard is. Maar sommige mensen zijn verdrietig, of heel boos. Dan kan bijvoorbeeld een geloof (of in jullie geval HET GELOOF, en dat is niet gemeen bedoelt) of therapie of misschien zelfs opsluiting de ruimte bieden om uiting te geven aan die emoties. Die emoties lijken niet positief, en zijn dat ook niet, maar ze horen erbij. Wanneer je de mens bekijkt zoals ik zie je dat best wel helder, maar ik merk bij Christenen vaak dat boetedoening ook werkt. Dat vind ik interessant, want ik snap dat niet.

De ruimte bieden aan emotie kan best een rol hebben in therapie, maar lijkt me alleenstaand nogal onvoldoende als therapie. Echte verandering wordt in ons teweeggebracht als we ons hart en hoofd openstellen voor God. Via de Heilige Geest bewerkstelligt God veranderingen in ons die we zelf nooit hadden kunnen bereiken. Echter, een essentieel onderdeel van dat openstellen is een besef dat we tekortschieten, waarin we tekortschieten, en daar vergeving voor te vragen. Als je niet wil beseffen dat je wat fout doet, zul je nooit beter leren. Dat is waarom boetedoening, berouw, belangrijk is. En dan bedoel ik echt diep oprecht berouw, niet even sorry zeggen.

quote:

Soms maakt het me ook boos, als je in de kerk zit bij bijvoorbeeld een begrafenis en je hoort dat iemand van wie je hield en houd zondig was in de ogen van de kerk. Dan denk ik, wie ben jij om dat te zeggen?

Dat mogen we zeggen, zolang we maar beseffen dat we dat allemaal zijn. Het oordeel van andere gelovigen, of de kerk, is overigens uiteindelijk niet relevant. God zal oordelen, en wij hebben geen inzicht in Zijn boeken.

[drentenaar]

quote:

SPHKONING schreef op 08 december 2006 om 16:08:
Voor mij gaat het niet over hoevaak het gezegd wordt, of hoe hard. Ik vind dat als je fouten hebt gemaakt, da heel wrang aanvoelt voor de nabestaanden de er zitten....  Ik vind het fijn met een ervaringsdeskundige te praten, maar als jij iets 100 keer hebt gehoord en ik 10, maakt dat mijn gevoel niet minder valide.

Daarmee ben je dus in het geheel niet ingegaan op mijn vraag!

Ik vroeg dus:

quote:

Hoe vaak heb jij in een kerk gezeten bij een uitvaart waarbij over degene die heen ging weinig meer werd gezegd dan: ''t Was een zondaar...'

Mijn antwoord (je stemt toe dat ik 'ervaringsdeskundige' zou kunnen zijn) zou luiden:
'Never/Nooit'.  

Jij stelt: 10 tegen 100. Scoort de kerk even goed bij jou!!!
Hel en verdoemenis zijn dus ook voor jou niet inherent aan het instituut 'kerk'.  

Maar ik zou toch - bij de cijfers 10-100 - veel minder tevreden zijn dan jij nu.
En ik ben nog wel vrijgemaakt-gereformeerd!

Jouw antwoord is enkel:

quote:

dat maakt mijn gevoel niet minder valide

Dat vind ik nou een weinig valide argument.
Ik vrees dat je enkel afgaat op een paar verhalen uit de 'oude doos',
en niet al te zeer op de hoogte bent van de praktijk van alledag.

[SPHKONING]

Ik had niet kunnen weten wat je met 'je' bedoelde, je reactie vind ik dus een beetje overdreven.Wat betreft mijn gebuik van HEM, als ik tegen een Noor praat, zal ik dat in het Noors doen. Dan begrijp je me, maar sommige mensen doen daar geen moeite voor, hopelijk jij wel. Het humanisme heeft zich bewust afgescheiden van de kerk, en daarmee een kloof geopend. Dat vind ik jammer, want de grondslagen zijn gelijk, Het is alleen de bijbel waarin wij niet geloven. Maar goed, dan beging ik over het wel of niet bestaansrecht hebben van het goede boek.

Verder zie ik mezelf niet anders dan jouw, dus ik mag God ook noemen. En ik heb al eerder gezegd, ik ben geen atheist. Ik ben een antroposofische humanist. Ehn ik wil graag is discusieren met mensen met een ander denkbeeld. Helaas maak je me dat moeilijk, door zo fel uit de hoek te komen.

EN over never/nooit.....je kent mij niet, en kan dus nooit met zekerheid zeggen dat deze ervaringen mij niet zijn overkomen. Wel grappig dat je aanhaalt dat ik ook niet zou geloven in de hel, ik enk dat mensen een eigen hel op aarde maken, daar heb je God of duivel niet bij nodig.

[diak2b]

quote:

Aafke schreef op 08 december 2006 om 13:57:
Goed voor jezelf zorgen is iets anders dan 'houden van'. Volgens mij was het diak2b die eens schreef, wat nogal een eye-opener was. Je kan geen relatie (houden van) met jezelf aangaan/hebben. Daar zijn 2 personen voor nodig.

Iets specifieker: ik wees er op dat, althans volgens mijn docent exegese die er beduidend meer verstand van heeft dan ik, de taal waarin de Bijbel geschreven is het begrip "houden van" uitsluitend relationeel kent. Houden van jezelf is daarmee een onmogelijke vertaling.

quote:

Als Jezus zegt dat je je naaste lief moet hebben als jezelf wordt daarmee bedoeld.. de naaste liefhebben zoals jezelf geliefd bent door God. (Als ik het tenminste goed begrepen heb)

Ik heb begrepen dat dat inderdaad de enige mogelijke vertaling is.

[diak2b]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 08 december 2006 om 14:35:

[...]

Je zorgt goed voor jezelf omdat je van jezelf houdt in de zin van: je wil dit voor jezelf hebben of doen.

Je eet omdat je hoinger hebt. Daarmee is "eten" nog niet hetzelfde als "honger hebben"

quote:

[...]

Dat staat er niet.

Als mijn docent exegese de grondtaal beter beheerst dan jij, hecht ik er vooralsnog meer betekenis aan wat hij zegt, dan dat jij het in de vertaling niet ziet staan.

[SPHKONING]

Lief voor jezelf zijn;

Je staat in een ruimte, er staan mensen om je heen.
Een van die mensen kijkt je indringend aan, en je voelt je hier ongemakkelijk bij.
Je zegt; Als jij me zo aankijkt, voel ik me ongemakkelijk, stop hiermee.

Dat is lief voor jezelf zijn

[diak2b]

quote:

SPHKONING schreef op 08 december 2006 om 16:32:
Ik had niet kunnen weten wat je met 'je' bedoelde, je reactie vind ik dus een beetje overdreven.Wat betreft mijn gebuik van HEM, als ik tegen een Noor praat, zal ik dat in het Noors doen. Dan begrijp je me, maar sommige mensen doen daar geen moeite voor, hopelijk jij wel. Het humanisme heeft zich bewust afgescheiden van de kerk, en daarmee een kloof geopend. Dat vind ik jammer, want de grondslagen zijn gelijk, Het is alleen de bijbel waarin wij niet geloven.

Nope. Het humanisme is in en inkatholiek, je kan het eventueel zien als antwoord op de reformatie, maar zeker niet als afsplitsing van de katholieke Kerk. Pas onder invloed van nogal wat seculiere filosofie is uiteindelijk iets ontstaan dat "humanisme" ging heten, maar dat wezenlijk seculier is. Het moderne seculiere humanisme is overigens nauwelijks een coherente filosofie of stroming te noemen, meer dan atheïsme met wat kreten over "wij hebben ook een ethiek hoor" is het niet.

[Liudger]

Hee SPHKoning, weet ook niet precies waarom de rest zo stekelig is vandaag. Misschien heeft het iets te maken met posten van je die gisteren gewist werden voordat ik ze zag. In ieder geval, die ballast heb ik alvast niet, en op grond van je posten van vandaag heb ik geen behoefte om mijn stekels op te zetten. Maar ben wel benieuwd naar je reactie op mijn laatste post.

[SPHKONING]

Hallo Liudger,

De mens heeft inderdaad de juiste omstandigheden nodig om te ontplooien, kijk maar eens naar de piramide van Maslow. Volgens Christenen kan dat, zoals je zelf zegt inderdaad het afstemmen op God betekenen. In de antroposofie/theosofie ligt dat anders, wij geloven ook in JC, en zien hem als een perfect verlicht weze. Een beeld om naar te leven. Door meerdere levens te doorlopen, daarmee karmatische last op te bouwen en zo je leven vorm te geven raak je langzaam ook verlicht. Alles in de wereld is in het optiek van de theosofie onderhevig aan deze krachten. Phanta Rhei wordt weleens genoemd. Door beweging leer je, en alles is beweging. Niet alleen pijn is een drijfveer, maar ook geluk in de theosofie.

In therapie, zoals kunstzinnige therapie, geef je vorm aan je emoties. Dat kan genoeg zijn voor sommigen, maar als iemand ook God nodig heeft vind ik dat helemaal ok. Mijn ervaring is dat je naast het geloof ook al snel een bezorgd netwerk om je heen hebt. Wat dat betreft zijn er voordelen. Wat betreft boetedoening, ikzelf zie dat als een manier om jezelf pijn te doen, omdat je iets verkeerds hebt gedaan. Begrijp me goed, God zal best oordelen, maar ik vind het raar om te denken dat er 24 uur per dag ogen op mij gericht zijn die mijn zonden vastleggen. Dat ik zonden bega, staat voor mij vast. Ik ben een dif, een moordenaar, een leugenaar etc...

[elle]

Modbreak:

Wat offtopic stekeligheden verwijderd.
Christen of niet, steken (onder de gordel of niet) worden niet gewaardeerd en worden dus verwijderd.

[GOETHEANEUM]

Toch nog even een aanvulling op SPH voor jouw Liudger (en anderen natuurlijk ook)

Therapie is een hulpmiddel, niet de oplossing.
Geloven heeft een sterke werking op mensen, zo kan het genezen, mensen intens gelukkig maken en een zingeving geven. Waar wij, als antroposofen het van moten hebben, is de leer van de mens zelf.

Al het gedrag dat een mens laat zien is menseigen, zou je kunnen zeggen. Dat het niet acceptabel is, dat is iets waar ik het mee eens ben. Ik ben alleen bang voor mensen die inzien dat ze fout zijn geweest, en dan naar het geloof grijpen. Als je ziel niet klaar is voor die overvloed van genade, isw het net alsof je een sleutel in een deur duwt die niet past. Door middel van therapie kan je het sleutelgat misschien aanpassen.

Voor degenen die nu zeggen, de sleutel van God past op elke deur...

God wil denk ik alleen oprechte mensen helpen,en niet alleen de mensen die uit angst roepen dat zij hem volgens, maar in hun hart diepe twijfels hebben en dus agnost zijn.

Hoe denken jullie hierover?

[Priscilla en Aquila]

quote:

diak2b schreef op 08 december 2006 om 16:36:
[...]
Je eet omdat je honger hebt. Daarmee is "eten" nog niet hetzelfde als "honger hebben"

Of je eet omdat dat goed voor je is en niet omdat je veel honger zou hebben. Je eet om de honger op te heffen.
Als ik een jas aandoe vanwege de kou, is een jas aandoen niet hetzelfde als het koud hebben.
Maar ervoor zorgen dat er aan je behoefte wordt voldaan om het warm te krijgen.

quote:

Als mijn docent exegese de grondtaal beter beheerst dan jij, hecht ik er vooralsnog meer betekenis aan wat hij zegt, dan dat jij het in de vertaling niet ziet staan.

Ik heb Mattheus nagekeken.
Welk tekstgedeelte bedoel jij precies? Vanuit het OT?
Kun je dan de vertaling uit de grondtekst geven van het betreffende gedeelte? Dan weten we iig waar we het exact over hebben. Hoe staat het er precies?

[Liudger]

quote:

SPHKONING schreef op 08 december 2006 om 17:52: De mens heeft inderdaad de juiste omstandigheden nodig om te ontplooien, kijk maar eens naar de piramide van Maslow. Volgens Christenen kan dat, zoals je zelf zegt inderdaad het afstemmen op God betekenen.

Ja, maar zie je dan niet dat die 'juiste omstandigheden' ook beperkingen opleggen? En dat dat gezond voor je kan zijn?

Ik kan me overigens geen Christen voorstellen die dat afstemmen niet als een kunnen, maar als absolute noodzaak ziet.

quote:

In de antroposofie/theosofie ligt dat anders, wij geloven ook in JC, en zien hem als een perfect verlicht weze. Een beeld om naar te leven.

Interessant, gezet naast wat je eerder zei:

quote:

Ik snap dat als iemand zijn leven in het teken zet van God, de eigen ik een beetje in het nauw wordt gedreven, of heb ik het mis?

Een beeld om naar te leven. Een beeld dat je aanmoedigt jezelf veel te ontzeggen, je kruis op te nemen. Daar wordt je 'ik' inderdaad nogal van in het nauw gedreven. Maar als je je herorienteert op Christus, dan blijkt het om snoeiwerk te gaan, om je eigen mogelijkheden des te beter tot bloei te laten komen.

quote:

Door meerdere levens te doorlopen, daarmee karmatische last op te bouwen en zo je leven vorm te geven raak je langzaam ook verlicht.

Je zult begrijpen dat ik dit inzicht niet met je kan delen  

quote:

Alles in de wereld is in het optiek van de theosofie onderhevig aan deze krachten. Phanta Rhei wordt weleens genoemd. Door beweging leer je, en alles is beweging.

Moet ik dit verbinden met wat je eerder zei?

quote:

De keuzes die je maakt maken je gelukkig, of juist ongelukkig. Dat maakt niemand tot een slecht of een goed mens, maar juist tot...MENS.

In de zin van 'alle beweging is goed, want van beweging leer je'? Zoals ik al eerder zei, dat vind ik een heel gevaarlijke benadering. Het gaat er volgens mij nogal om de richting van de beweging. Je kunt ervaringen opdoen waar je veel beter zonder had kunnen doen.

quote:

Niet alleen pijn is een drijfveer, maar ook geluk in de theosofie.

Nou, als je iets weet van het Christendom, zul je weten dat we dat delen.

quote:

In therapie, zoals kunstzinnige therapie, geef je vorm aan je emoties. Dat kan genoeg zijn voor sommigen, maar als iemand ook God nodig heeft vind ik dat helemaal ok.

Wat voor theoretische benadering is dat? Wat de patient ook maar lekker vindt?

quote:

Mijn ervaring is dat je naast het geloof ook al snel een bezorgd netwerk om je heen hebt. Wat dat betreft zijn er voordelen.

Dat heeft mijn familie inderdaad pas weer mogen ondervinden.

quote:

Wat betreft boetedoening, ikzelf zie dat als een manier om jezelf pijn te doen, omdat je iets verkeerds hebt gedaan.

Ik had het woord 'boetedoening' niet moeten gebruiken, aangezien het niet dat is, maar 'berouw', wat nodig is. Het is ons niet mogelijk door boetedoening de schuld te voordoen. Maar we weten dat Jezus door Zijn dood, vergeving voor hen heeft verkregen die berouw tonen en zich aan God's genade en leiding overgeven. En uit dankbaarheid willen we graag handelen overeenkomstig God's wil.

Dat echter in de toekomstig 'anders' handelen kan een pijnlijk proces zijn. Maar het is geen boetedoening. Sorry dat ik me ongelukkig uitdrukte.

quote:

Begrijp me goed, God zal best oordelen, maar ik vind het raar om te denken dat er 24 uur per dag ogen op mij gericht zijn die mijn zonden vastleggen.

Maar je vind het niet raar in de theosofie dat je door verkeerd gedrag een rekening opbouwt die je moet aflossen voor je verlicht wordt?

Ik zie het meer als moedwillig het smalle pad verlaten, en me steeds dieper in de bramen en stekels werken, steeds vaster komen te zitten. En ik dien de aanwezigheid van elke braamrank waaraan ik vastzit te erkennen, en daarvan los te willen komen, voordat ik in staat bent de hand van de Heer te grijpen, die me terug kan leiden naar dat smalle pad.

[GOETHEANEUM]

We leven met JC als voorbeeld, als dat enigzin lukt, is dat fijn.
Zoniet, heb je een volgend leven met als doel je fouten onder ogen zien, met zachtaardigheid uiteraard.

dat je niet in reincarnatie geloofd, ok. Ik geloof niet in de hemel, aar dat zal jij dan ook wel snappen hoop ik.

[Liudger]

quote:

GOETHEANEUM schreef op 08 december 2006 om 18:48:
Toch nog even een aanvulling op SPH voor jouw Liudger (en anderen natuurlijk ook)

Therapie is een hulpmiddel, niet de oplossing.
Geloven heeft een sterke werking op mensen, zo kan het genezen, mensen intens gelukkig maken en een zingeving geven. Waar wij, als antroposofen het van moten hebben, is de leer van de mens zelf.

Al het gedrag dat een mens laat zien is menseigen, zou je kunnen zeggen. Dat het niet acceptabel is, dat is iets waar ik het mee eens ben. Ik ben alleen bang voor mensen die inzien dat ze fout zijn geweest, en dan naar het geloof grijpen. Als je ziel niet klaar is voor die overvloed van genade, isw het net alsof je een sleutel in een deur duwt die niet past. Door middel van therapie kan je het sleutelgat misschien aanpassen.

Voor degenen die nu zeggen, de sleutel van God past op elke deur...

God wil denk ik alleen oprechte mensen helpen,en niet alleen de mensen die uit angst roepen dat zij hem volgens, maar in hun hart diepe twijfels hebben en dus agnost zijn.

Hoe denken jullie hierover?

Ik ben absoluut niet tegen therapie in algemene zin. Een aspirientje helpt, of je nou Christen bent of niet.  Goede therapie kan dat ook.

We hebben hier (in twee verschillende topics) onlangs twee mensen hier gehad die een ontzettend sterk gevoel van schuld hadden. Bij een van hen leek het me erg op iets wat psychisch scheef zat: het was permanent, het bestond al jaren, het had geen verband met de realiteit. De andere persoon had een soort plotseling besef van alle manieren waarop hij tekort schoot ten opzichte van God, maar dat hele sterke besef duurde veel korter, en leidde evident niet tot gebrek aan verlies met de realiteit, en kreeg ook antwoord.

Persoon 1 zou echt bij therapie gebaat zijn, denk ik; de situatie van persoon 2 kan echter uitstekend begrepen worden vanuit Christelijk perspectief, als iets wat in wezen heel goed en gezond is.

Nou ben ik een leek op therapeutisch gebied, dus hou me ten goede. Maar ik zou denken dat hoe nauwer het theoretisch model achter de therapie op de menselijke werkelijkheid aansluit, des te beter de kans dat de therapie zal slagen.

Een therapie kan natuurlijk ook op basis van een soort blackbox analyse werken, zo van 'de ervaring leert dat het werkt, al weten we niet hoe'. Maar het lijkt me dat dat dan toch niet echt diep kan gaan.

En voor mij kan een therapeutisch model dat geen rekening houdt met de werkelijkheid van God, met de noodzaak tot die relatie tot God, met de inzichten die de Bijbel biedt in de menselijke geest, toch ook niet echt diep gaan.

Het klinkt erg logisch wat je zegt, het lijkt volkomen absurd om naar God te grijpen uit angst, terwijl je over Zijn bestaan grote twijfels hebt. Echter, Jezus zei: zoek, en je zult vinden; klop, en de deur zal geopend worden. Dit is niet alleen Zijn belofte, het is ook de ondervinding van generaties Christenen gedurende bijna 2,000 jaar. Stel dat iemand die jij vertrouwt, je zegt dat als je twee keer rechts en een keer links gaat, je dan een fantastisch uitzicht zult hebben. Tja, je krijgt de bevestiging van je eigen ogen toch echt pas als je op zoek gaat.

En als je op zoek gaat naar God, zul je merken dat Hij je tegemoet komt.

Ik vind het trouwens wel interessant dat zowel jij als SPHKoning toch best wel makkelijk het woord God in de mond nemen, maar het Hem erbij betrekken toch voornamelijk als iets vrijblijvends zien. Hoe moet ik dat zien?

[Liudger]

quote:

GOETHEANEUM schreef op 09 december 2006 om 00:04:
We leven met JC als voorbeeld, als dat enigzin lukt, is dat fijn.
Zoniet, heb je een volgend leven met als doel je fouten onder ogen zien, met zachtaardigheid uiteraard.

dat je niet in reincarnatie geloofd, ok. Ik geloof niet in de hemel, aar dat zal jij dan ook wel snappen hoop ik.

Ja hoor. Ik ga er niet vanuit dat eenieder aan wie ik mijn inzichten meedeel, direct omrolt en ze overneemt   .

[aerandir]

quote:

anoeska schreef op 02 oktober 2006 om 23:30:
De vraag die ik wil stellen is al heel oud, maar komt in het dagelijks leven steeds meer bij mij naar voren.

"Wat is de zin van het leven" .... eerlijk gezegd zie ik het niet zo

Wat is er leuk aan en waarom, als je om je heen kijkt, nou ja ... jullie begrijpen me denk ik wel.

De zin van het leven is natuurlijk wel een heel zwaar en open en wijds begrip...

je leeft om te leren,genieten en gelukkig te zijn maar ook om andere gelukkig te maken....
Ga naar het bos en zie hoe mooi de natuur is of kijk naar een prachtige zonsondergang...geniet van de kleine dingen die het leven mooi 'kunnen 'maken....

maar vooral leef het leven wat bij JOU past en zorg dat JIJ gelukkkig bent alleen dan kan je je geluk delen met andere! (en dat is heerlijk!)

veel geluk en liefde toe gewenst

[Jahweh is genadig]

De zin van dit leven...

Weten dat je in dit leven je pas rijk bent wanneer je iets bezit dat niet te koop is.