Auteur Topic: Teleurgesteld in Gods leiding?  (gelezen 4018 keer)

Thom

  • Berichten: 218
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Gepost op: december 29, 2006, 11:05:29 am »
Ik weet niet of dit topic in GL op z'n plaats is, maar anders vertrouw ik op onze geliefde mods om het te verplaatsen naar een beter passende plek...

Zijn er meer mensen die soms diep teleurgesteld raken in Gods leiding? Ik vind het al zo vreselijk moeilijk om erachter te komen wat Hij met mijn leven wil. Vervolgens denk ik dat Hij iets op mijn weg plaatst (ik geloof in Zijn leiding), en nadat Hij me - voor mijn gevoel - even "lekker gemaakt heeft", is het weer weg...
En het stomme is dat ik geeneens boos op Hem kan worden. Hij is onfeilbaar en onmetelijk wijs. Dus wat Hij doet, is zonder meer goed. Sterker nog, het is het beste voor mij. Maar waarom voelt het dan vaak niet zo?
"Onderzoek alles, behoud het goede," 1 Tessalonicenzen 5:21

Doarsie

  • Berichten: 4450
  • Wijze uit 't oosten
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #1 Gepost op: december 29, 2006, 11:12:53 am »
Zo kan het soms voelen ja, maar als je het 'hele plaatje' zou kunnen overzien was je waarschijnlijk diep onder de indruk.

Zijnkind

  • Berichten: 5099
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #2 Gepost op: december 29, 2006, 11:34:04 am »
Menselijk gevoel is blijkbaar geen betrouwbare maatstaf om Gods plan mee te toetsen. Het schiet vaak in allerlei opzichten tekort. Zowel bij negatieve als positieve gevoelens. Toch geeft God ons veel ruimte om onze gevoelens en verwachtingen te uiten. De bijbel staat er vol mee in boeken als psalmen en hooglied.

Verder is je gevoel is ook afhankelijk van wat je nu precies van God(s leiding) verwacht. Ik geloof niet  in een strak programma dat ik maar te volgen heb. M.i. geeft God ons veel aan en is hij vervolgens benieuwd welke keuzes we ermee maken. Dat die keuzeruimte veel beperkter is dan we vaak denken is geen probleem. Dat hoort bij de leiding die God aan ons leven geeft. Het wordt wel in een bepaalde richting gestuurd. Maar dat elke stap voorgeprogrammeerd zou zijn? Nee, dat haal ik niet uit de bijbel. Zo'n visie zou bovendien betekenen dat God (mede-) schuldig is aan het kwaad in de wereld.
Spreuken 16: 3 Vertrouw bij je werk op de HEER, en je plannen zullen slagen.

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #3 Gepost op: december 29, 2006, 11:35:05 am »

quote:

Thom schreef op 29 december 2006 om 11:05:
Ik weet niet of dit topic in GL op z'n plaats is, maar anders vertrouw ik op onze geliefde mods om het te verplaatsen naar een beter passende plek...

Zijn er meer mensen die soms diep teleurgesteld raken in Gods leiding? Ik vind het al zo vreselijk moeilijk om erachter te komen wat Hij met mijn leven wil. Vervolgens denk ik dat Hij iets op mijn weg plaatst (ik geloof in Zijn leiding), en nadat Hij me - voor mijn gevoel - even "lekker gemaakt heeft", is het weer weg...
En het stomme is dat ik geeneens boos op Hem kan worden. Hij is onfeilbaar en onmetelijk wijs. Dus wat Hij doet, is zonder meer goed. Sterker nog, het is het beste voor mij. Maar waarom voelt het dan vaak niet zo?
Zit achter deze "verdrietige" maar ook lijkt het "een hopeloos gevoel" reactie iets diepers, wat wellicht nodig is om te weten om gerichter antwoord of bijdrage te kunnen geven op deze opening van dit topic?
« Laatst bewerkt op: december 29, 2006, 11:35:17 am door grondig christelijk »

Thom

  • Berichten: 218
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #4 Gepost op: december 29, 2006, 11:53:14 am »

quote:

Zijnkind schreef op 29 december 2006 om 11:34:
Verder is je gevoel is ook afhankelijk van wat je nu precies van God(s leiding) verwacht. Ik geloof niet  in een strak programma dat ik maar te volgen heb. M.i. geeft God ons veel aan en is hij vervolgens benieuwd welke keuzes we ermee maken. Dat die keuzeruimte veel beperkter is dan we vaak denken is geen probleem. Dat hoort bij de leiding die God aan ons leven geeft. Het wordt wel in een bepaalde richting gestuurd. Maar dat elke stap voorgeprogrammeerd zou zijn? Nee, dat haal ik niet uit de bijbel. Zo'n visie zou bovendien betekenen dat God (mede-) schuldig is aan het kwaad in de wereld.


Daar ben ik het wel mee eens. Gelukkig hebben we als mensen van Hem ook verstand gekregen om keuzes te maken.

quote:

grondig christelijk schreef op 29 december 2006 om 11:35:
[...]

Zit achter deze "verdrietige" maar ook lijkt het "een hopeloos gevoel" reactie iets diepers, wat wellicht nodig is om te weten om gerichter antwoord of bijdrage te kunnen geven op deze opening van dit topic?


Ik weet niet helemaal waar je op doelt... Ik voel me wel vaak onmachtig, omdat ik heel graag Gods plan wil volgen, maar niet weet wat Zijn plan is. En vaak geef ik me helemaal over aan Zijn Leiding, en bid ik of Hij iemand op mijn weg wil plaatsen. En dat gebeurt dan wel eens... In het (inmiddels bijna) afgelopen jaar heb ik twee keer zo iemand ontmoet. Ik weet van God dat Hij één eis stelt aan je partnerkeuze, en voor de rest mag je je eigen verstand gebruiken. En beide keren heb ik het bij Hem neergelegd... Beide keren wist ik dat Hij die persoon op mijn weg had geplaatst, en hoopte ik dat het met dat éne doel was. En beide keren mocht het niet zo zijn...
Waarom is het zo moeilijk? Het antwoord is natuurlijk dat het mijn gedachten zijn die er een zootje van maken, niet God. Natuurlijk heeft Hij er een bedoeling mee, die me (waarschijnlijk) pas na mijn dood duidelijk zal worden... Dat weet ik allemaal wel, maar hoe kan ik daar nú mee leven??
"Onderzoek alles, behoud het goede," 1 Tessalonicenzen 5:21

thijs14

  • Berichten: 1119
  • vooral meekijker/lezer
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #5 Gepost op: december 29, 2006, 12:36:22 pm »

quote:

Thom schreef op 29 december 2006 om 11:53:
[...]


Daar ben ik het wel mee eens. Gelukkig hebben we als mensen van Hem ook verstand gekregen om keuzes te maken.


[...]


Ik weet niet helemaal waar je op doelt... Ik voel me wel vaak onmachtig, omdat ik heel graag Gods plan wil volgen, maar niet weet wat Zijn plan is. En vaak geef ik me helemaal over aan Zijn Leiding, en bid ik of Hij iemand op mijn weg wil plaatsen. En dat gebeurt dan wel eens... In het (inmiddels bijna) afgelopen jaar heb ik twee keer zo iemand ontmoet. Ik weet van God dat Hij één eis stelt aan je partnerkeuze, en voor de rest mag je je eigen verstand gebruiken. En beide keren heb ik het bij Hem neergelegd... Beide keren wist ik dat Hij die persoon op mijn weg had geplaatst, en hoopte ik dat het met dat éne doel was. En beide keren mocht het niet zo zijn...
Waarom is het zo moeilijk? Het antwoord is natuurlijk dat het mijn gedachten zijn die er een zootje van maken, niet God. Natuurlijk heeft Hij er een bedoeling mee, die me (waarschijnlijk) pas na mijn dood duidelijk zal worden... Dat weet ik allemaal wel, maar hoe kan ik daar nú mee leven??


Dat is precies waar ik zelf op het moment, en het laatste jaar heel erg veel last van heb.
Het maakt je machteloos, en je beseft het ook helemaal dat je machteloos bent.
Je zou zeggen dat, dat ook positief zou kunnen uitvallen dat hoop je dan ook maar het maakt je eerder moedeloos.
Toch blijf je zoals Thom zegt continu vertrouwen dat het zijn bedoeling is.
Maar persoonlijk word ik er niet blij van, kan er niet mee omgaan, en bidden word steeds moeilijker.

Thijs

offtopic:maybe offtopic maar dan hoor ik het wel
Nadat Jezus ervan gedronken had zei hij: ‘Het is volbracht.’ Hij boog zijn hoofd en gaf de geest. Joh 19,30

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #6 Gepost op: december 29, 2006, 01:37:00 pm »

quote:

Vaak geef ik me helemaal over aan Zijn Leiding, en bid ik of Hij iemand op mijn weg wil plaatsen. En dat gebeurt dan wel eens... In het (inmiddels bijna) afgelopen jaar heb ik twee keer zo iemand ontmoet. Ik weet van God dat Hij één eis stelt aan je partnerkeuze, en voor de rest mag je je eigen verstand gebruiken. En beide keren heb ik het bij Hem neergelegd...

Beide keren wist ik dat Hij die persoon op mijn weg had geplaatst, en hoopte ik dat het met dat éne doel was. En beide keren mocht het niet zo zijn...

Waarom is het zo moeilijk? Het antwoord is natuurlijk dat het mijn gedachten zijn die er een zootje van maken, niet God. Natuurlijk heeft Hij er een bedoeling mee, die me (waarschijnlijk) pas na mijn dood duidelijk zal worden... Dat weet ik allemaal wel, maar hoe kan ik daar nú mee leven??


beste Thom en ook een beetje Thijs,

Het is goed dat je leiding van God vraagt in je leven. Dat betekent dat je dat wilt, maar dat betekent ook dat je dit moet accepteren.
Er is een wezenlijk verschil tussen iets denken te weten wat God wil om wat men eigenlijk diep in het hart hoopt of accepteren dat God iets wil of nog niet wil omdat men Zijn besluiten daarin, voor het eigen gevoelen laat gaan.

De vraag is ook waar je je bij het zoeken van een partner door laat leiden. Is dat zijn of haar eerste uiterlijke vertoon en "zijn". In oud-hollands de buitenkant van iemand.
Of zoek je in eerste aanleg de geestelijke aansluiting bij die ander, de binnenkant.
Het leven heeft mij geleerd dat het laatste veel belangrijker is als het eerste, het leven heeft me ook geleerd dat de emoties waar je nu mee worsteld een wezenlijk onderdeel zijn van de persoonlijke vorming die elk mens door maakt.
Je moet dergelijke ervaringen door om er later met een glimlach op terug te kunnen zien en jouw ervaring weer te delen met een ander.

Ik weet ook dat deze woorden nu heel leeg lijken en niets hebben te betekenen omdat teleurstelling en de vraag waar God nu is de overhand heeft.

Stel je zelf een aantal vragen als je dat wilt en beantwoord ze met je hart en ziel en niet op dit forum:

hoe sta ik als christen tegenover God
wat is mijn beeld van God
staat er iets in tussen mij en God

ga in gebed en Dank God voor het offer van Zijn Zoon Jezus Christus, vraag om vergeving voor onwelgevallige zaken in je leven en bid om vervulling met de Heilige Geest, zonder iets te verwachten. Zet je eigen IK aan de kant.
leef je leven
je zult antwoord krijgen op het daartoe bestemde moment

Bidden is geen truc, is niet iets wat automatisch leidt tot het voor de mens welgevallige.
Bidden is het vragen om Zijn leiding, door de Heilige Geest. Maar wel "om het niet" en niet "om iets".
Mogen we dan niet bidden om zegeningen. Ja zeker, maar vanuit een nederige houding en de wil juist die eigen wil los te laten.

wat betreft een partner. Vraag om een partner die geestelijk bij je past en ga samen op zoek naar de geheimenissen die God voor ons wil openbaren.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Het is nix pinksterachtigs wat ik je hier aan beveel, dat is in ieder geval niet mijn bedoeling maar slechts een voluit christelijke aanwijzing om tot een wandeling met God in je leven te komen.

In Lucas 11 staat:

9 Daarom zeg ik jullie: vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. 10 Want wie vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan. 11 Welke vader onder jullie zou zijn kind, als het om een vis vraagt, in plaats van een vis een slang geven? 12 Of een schorpioen, als het om een ei vraagt? 13 Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal de Vader in de hemel dan niet de heilige Geest geven aan wie hem erom vragen.’

Er ontbreekt echter een tijdspad en er ontbreekt de toezegging dat wat je vraagt je ook in die vorm zult ontvangen. Maar de belofte staat.... :) als een huis.
 ;)
« Laatst bewerkt op: december 29, 2006, 01:38:08 pm door grondig christelijk »

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #7 Gepost op: december 29, 2006, 01:48:49 pm »

quote:

[ Ik weet van God dat Hij één eis stelt aan je partnerkeuze
Wat is die eis Thom?? :)  ;)

vrolijke

  • Berichten: 1104
  • bekennende pantheïst
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #8 Gepost op: december 29, 2006, 01:55:24 pm »
Daarom zeg ik jullie: vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. 10 Want wie vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan.

Dat zeg ik toch al jaren.

Zelf vragen, zelf zoeken. zelf kloppen.
Dit is voor mij niets anders als de opvordering, je leven in eigen handen te nemen, en niet te wachten tot er iemand voorbei komt om je dat te geven, wat je nodig hebt.

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #9 Gepost op: december 29, 2006, 02:23:03 pm »

quote:

vrolijke schreef op 29 december 2006 om 13:55:
Daarom zeg ik jullie: vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. 10 Want wie vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan.

Dat zeg ik toch al jaren.

Zelf vragen, zelf zoeken. zelf kloppen.
Dit is voor mij niets anders als de opvordering, je leven in eigen handen te nemen, en niet te wachten tot er iemand voorbei komt om je dat te geven, wat je nodig hebt.
Wat zeg jij tegen een geestelijk gehandicapte met een nog redelijk bewustzijn van leven en ervaren als die het (even) niet meer ziet zitten en die geen familie of kennissen heeft om op terug te vallen, vrolijke??
« Laatst bewerkt op: december 29, 2006, 02:35:07 pm door grondig christelijk »

Thom

  • Berichten: 218
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #10 Gepost op: december 29, 2006, 03:36:16 pm »

quote:

1 Korinthe 7 staat vol voorschriften voor het huwelijk. Lees vers 39 eens: "Een vrouw is gebonden aan haar man zolang hij leeft, maar wanneer hij is gestorven, is ze vrij om te trouwen met wie ze wil, mits het een huwelijk is in verbondenheid met de Heer."
...mits het een huwelijk is in verbondenheid met de Heer...
De enige eis die God stelt is, volgens mij, dat je een gelovige partner kiest. Voor de rest laat hij de keuze over aan het gezonde verstand dat hij een ieder van ons heeft gegeven.
"Onderzoek alles, behoud het goede," 1 Tessalonicenzen 5:21

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #11 Gepost op: december 29, 2006, 04:41:32 pm »

quote:

Thom schreef op 29 december 2006 om 15:36:
[...]


1 Korinthe 7 staat vol voorschriften voor het huwelijk. Lees vers 39 eens: "Een vrouw is gebonden aan haar man zolang hij leeft, maar wanneer hij is gestorven, is ze vrij om te trouwen met wie ze wil, mits het een huwelijk is in verbondenheid met de Heer."
...mits het een huwelijk is in verbondenheid met de Heer...
De enige eis die God stelt is, volgens mij, dat je een gelovige partner kiest. Voor de rest laat hij de keuze over aan het gezonde verstand dat hij een ieder van ons heeft gegeven.


Wanneer je er van uit gaat dat God stelt dat je een partner nodig hebt die ook geestelijk je gelijke is, een LEVEND geloof in het offer van Gods Zoon Jezus Christus heeft. En dat is inderdaad zo, dan lijkt me de positie van de Heilige Geest daarbij ook onontbeerlijk.
We geloven in de drie-eenheid.

Deze wetenschap vanuit het verstand, dient het hart te overtreffen. Je dient inderdaad je verstand te gebruiken zoals je aandraagt. Maar daar is meer over te zeggen. Relatie is immers zeer belangrijk in Gods plan. Daar wordt in het door jou aan gehaalde tekstgedeelte, maar ook in Prediker iets over geschreven.

Prediker 4 vers 7 tot 12 zegt daarover:

Het zwoegen van de alleenstaande is ijdelheid

7 Wederom aanschouwde ik een ijdelheid onder de zon: 8 daar is er een zonder metgezel, ook zoon of broeder heeft hij niet, en er is geen einde aan al zijn zwoegen; ook worden zijn ogen niet verzadigd van rijkdom; – voor wie tob ik mij dan af en ontzeg ik mij het goede? Ook dit is ijdelheid en een kwaad ding. 9 Twee zijn beter dan één, omdat zij een goede beloning hebben bij hun zwoegen. 10 Want, indien zij vallen, dan richt de een de ander weer op; maar wee de éne, die valt zonder dat een metgezel hem opricht! 11 Ook indien er twee nederliggen, zullen zij warm worden, maar hoe zal één alleen warm worden? 12 Kan iemand er één overweldigen, twee zullen tegenover hem kunnen standhouden; en een drievoudig snoer wordt niet spoedig verbroken.

Een relatie is belangrijk. Maar in een RELATIE hoort God thuis, De Goddelijke DRIE-EENHEID.

In de voorgaande zin staat dus twee keer een drie-eenheid. "Man-vrouw en God = RELATIE" maar ook Vader, Zoon en Heilige Geest is een onverbrekelijk driesnoer.

Door erkenning en herkenning van de Goddelijke drie-eenheid in het eigen leven kan het inderdaad niet anders dan dat het in de grond noodzakelijk is die erkenning en herkenning in de ander te zoeken en te vinden.

Dat herken je echter ten diepste pas in de ander als de sluier van de verliefdheid plaats heeft gemaakt voor een eerste werkelijke liefde. Liefde die er op gericht is samen op zoek te gaan naar de verborgenheden van en in God.

Verliefdheid richt zich op het menselijke, wat duidelijk NIET minderwaardig is, maar zijn eigen plaats heeft binnen een relatie.
Lichaam en sexualiteit heeft juist een bijzondere plaats in het huwelijk. Een volwaardige plaats NAAST de geestelijke verbondenheid.
Maar na verloop van tijd zal lichaam en sexualiteit een ander plek krijgen en treedt het geestelijke meer naar voren. Het geestelijke is blijvend tot in eeuwigheid, het lichamelijke gaat voorbij, of wordt minder frequent, belangrijk. Lang getrouwden zullen dat denk ik bevestigen, wat niet impliceert dat er dan geen levende sexuele relatie meer is of kan zijn.

Het is dus van belang in een startende relatie samen God te erkennen en te herkennen door ons zicht op het kruisoffer van JC. Ik persoonlijk zou het dan gek vinden gedurende je zoektocht (dat neem ik aan tenminste) niet gebruik te maken van gebed en Heilige Geest. Juist de HG speelt ook een rol in onze gebeden. Romeinen 8 vers 26  en 27 zou je misschien kunnen aanspreken. Het gebed dat snappen we nog wel, de werking van de HG is soms nog een ver van mijn bed show. Ik weet niet hoe jij dat ziet of ervaart.

Wanneer er een situatie is waarbij je een ongelovige tegenkomt die je wel aanstaat, lijkt me het door mij aangehaalde kriterium en ook uit de schrift aangehaalde een belangrijke element.
Mocht een ongelovige open staan voor Gods Geest en Woord vanwege dat Woord in de eerste plaats en niet omdat jij in hoofdzaak een aantrekkelijke kandidaat bent, dan lijkt me er wel een uitdaging, maar vooreerst terughoudendheid.
Mocht een ongelovige niet open staan voor Gods Geest en Woord dan lijkt het vrij duidelijk, niet aan beginnen hoe verliefd je ook bent.

En als je je af vraagt wie ik ben, je dit zo te zeggen. Ik ben niemand, maar ik heb relaties gehad zonder God, geen drie-voudig snoer. Ervaringsdeskundige helaas....ik was erg verliefd en de sex was prima, maar zonder God, Jezus en de HG. Schade en schande. Als er dan één wordt geduwd, blijft maar één over. Zoals het staat in Prediker 4 vers 12 mooi en contra wordt geillustreerd.

maar weet je Hij hersteld wat gebroken was, ook een zondig hart.

Veel wijsheid van God, Jezus Christus liefde en kracht van de HG
« Laatst bewerkt op: december 29, 2006, 05:25:48 pm door grondig christelijk »

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #12 Gepost op: december 29, 2006, 11:48:22 pm »

quote:

Thom schreef op 29 december 2006 om 11:53:

Ik weet niet helemaal waar je op doelt... Ik voel me wel vaak onmachtig, omdat ik heel graag Gods plan wil volgen, maar niet weet wat Zijn plan is. En vaak geef ik me helemaal over aan Zijn Leiding, en bid ik of Hij iemand op mijn weg wil plaatsen. En dat gebeurt dan wel eens... In het (inmiddels bijna) afgelopen jaar heb ik twee keer zo iemand ontmoet. Ik weet van God dat Hij één eis stelt aan je partnerkeuze, en voor de rest mag je je eigen verstand gebruiken. En beide keren heb ik het bij Hem neergelegd... Beide keren wist ik dat Hij die persoon op mijn weg had geplaatst, en hoopte ik dat het met dat éne doel was. En beide keren mocht het niet zo zijn...
Waarom is het zo moeilijk? Het antwoord is natuurlijk dat het mijn gedachten zijn die er een zootje van maken, niet God. Natuurlijk heeft Hij er een bedoeling mee, die me (waarschijnlijk) pas na mijn dood duidelijk zal worden... Dat weet ik allemaal wel, maar hoe kan ik daar nú mee leven??

Misschien door te accepteren dat het nog niet Gods bedoeling was dat die persoon het zou worden. Al dacht je van wel op een bepaald moment.....
Zo worstelt ierdeen wel met Gods leiding en kun je niet achter de dingen kijken die gebeuren. Het lijkt dan alsof bepaalde dingen God uit de hand lopen maar we hebben sommige ervaringen blijkbaar nodig om ervan te leren.
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

parepidemos

  • Berichten: 165
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #13 Gepost op: december 30, 2006, 01:49:49 pm »
Heb je het moeilijk met Gods leiding in je leven?

Lees eens de geschiedenis van Jozef in Genesis. Hij was 17 jaar toen hij als slaaf werd verkocht. Pas 13 jaar later kwam hij uit de gevangenis, en na nog zo'n tien jaar zag hij zijn vader pas terug.
Lees dan hoe Jozef erop terugkijkt in het eind van Genesis.

Wij hebben nog steeds diezelfde God. Maar zijn wegen zijn hoger dan die van ons (Jesaja 40). Maar daarop vertrouwen als ene kind is wel moeilijk.
Zeg niet: Hoe komt het, dat de vroegere tijden slechter waren dan deze? Want niet uit wijsheid zoudt gij aldus vragen. (vgl Prediker 7:10)

Liudger

  • Berichten: 2050
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #14 Gepost op: december 30, 2006, 08:13:56 pm »

quote:

Thom schreef op 29 december 2006 om 11:05:
Ik weet niet of dit topic in GL op z'n plaats is, maar anders vertrouw ik op onze geliefde mods om het te verplaatsen naar een beter passende plek...

Zijn er meer mensen die soms diep teleurgesteld raken in Gods leiding? Ik vind het al zo vreselijk moeilijk om erachter te komen wat Hij met mijn leven wil. Vervolgens denk ik dat Hij iets op mijn weg plaatst (ik geloof in Zijn leiding), en nadat Hij me - voor mijn gevoel - even "lekker gemaakt heeft", is het weer weg...
En het stomme is dat ik geeneens boos op Hem kan worden. Hij is onfeilbaar en onmetelijk wijs. Dus wat Hij doet, is zonder meer goed. Sterker nog, het is het beste voor mij. Maar waarom voelt het dan vaak niet zo?


Misschien is de leiding in dit geval gewoon het leerproces?

Kinderen en leerlingen snappen wel vaker niet het hoe en waarom van de leiding gegeven door ouders en leraren, ook al doen die nog zo hun best het uit te leggen.

Soms moet je iets honderd keer horen voor het - opeens! - tot je doordringt.

Je hebt het over overgave. Is dat niet overgave aan iets wat groter is dan jij kan bevatten? Is het niet per definitie zo dat je er dan af en toe niets van snapt? Het hoort er gewoon bij.

Persoonlijk, nee, ik ben niet teleurgesteld in God's leiding. Het is me meestal vrij duidelijk wat er van me gevraagd wordt. Wat wel tegenvalt is wat ik ermee heb gedaan. Maar toch wordt de Hand elke keer weer uitgestoken om me weer op de been te helpen.
De Heer heeft mij gezien en onverwacht ben ik opnieuw geboren ...

drentenaar

  • Berichten: 2125
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #15 Gepost op: december 30, 2006, 09:40:51 pm »

quote:

Thom schreef op 29 december 2006 om 11:05:
Zijn er meer mensen die soms diep teleurgesteld raken in Gods leiding?

Ja, ik herken dat gevoel heel goed, Thom!

Ik wil hier niet de 'vrome jongen' uithangen, maar van jongsaf aan heb ik toch wel gepoogd om Zijn wil te zoeken én te doen!
Was ooit een toegewijd catechisant, deed vrij jong belijdenis, werd een zeer actief en betrokken kerklid.
Na mijn studie trok ik de wijde wereld in, twaalf jaar lang geploeterd in 'remote areas' van onze wereld.
Tijdens mijn verblijf in 'verweggistan' overleed mijn moeder, naderhand - geheel onverwacht - een jongere broer.
Ik ging niet eventjes heen en weer naar Nederland, mijn re-entry-permit zou op het spel kunnen komen te staan!  

Na twaalf jaar repatrieerde ik, mijn kerk (GKv) kende mij niet meer.
Mijn vroegere werkgevers wilden mij niet meer in dienst nemen, mijn kennis en vaardigheden waren immers al lang niet meer up-to-date in onze geavanceerde samenleving.

En verder ... mijn gezinsleven was niet meer je dát.
Wat een lange en zware worsteling had dat tot gevolg!  

Enkele malen ben ik terug geweest naar die regio's waar ik ooit werkte.
Wat viel dat bar tegen!
Wat had mijn jarenlange arbeid dáár per slot voor effect gesorteerd?

Enkele jaren terug werd ik behoorlijk depressief, waarop ook nog eens een stevige burn-out volgde.
Van de zijde van de kerk ondervond ik weinig of geen belangstelling.
Is / was dat nu het leven als gelovige?

'Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd ... '

Tja, Gods leiding in je leven?
Daar praat ik eigenlijk liever niet (meer) over.

Ik ben niet los van God, zal ik ook nooit worden.
Ben wel in de GKv een 'randfiguur' geworden.

En mijn geloof?

Er is een lied (van Huub Oosterhuis) dat mij maar niet los wil laten:

'Dan nog, dan nog,
    klamp ik mij, klamp ik mij
    vast aan jou, of je wilt of niet,
    op ongenade of genade,
    ik zal 'red mij, red mij' roepen,
    of zoiets als: 'heb mij lief'.


Dát houdt mij overeind!

Mét Hem kom ik er niet uit!!!
Maar ... zonder Hem kán ik niet.

Nienke

  • Berichten: 57
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #16 Gepost op: december 30, 2006, 09:43:06 pm »
(Vertaald uit het Engels)

Waarom was mijn last zo zwaar?

Ik smeet de slaapkamerdeur dicht en leunde ertegenaan. Is er dan
helemaal geen rust in dit leven? Zat ik mezelf af te vragen. Ik
stommelde het bed in en gooide mijzelf neer, het kussen tegen mijn
oren duwende om het lawaai van mijn bestaan uit te sluiten. "Oh God,"
huilde ik, "Laat mij toch alstublieft slapen." Laat me maar voor
altijd blijven slapen om nooit meer wakker te worden!" Met een diepe
snik probeerde ik mezelf in onvergetelheid te vinden. Daarna
verwelkomde ik de zwartheid die over me heen kwam.

Licht omringde me toen ik weer bijkwam. Ik ""VESTIGDE MIJN AANDACHT EN VERTROUWEN op
de bron: het figuur van een man die voor een kruis stond. "Mijn kind"
vroeg die persoon, "waarom wil je bij me komen voordat ik klaar ben om
je te roepen? "Heer, het spijt mij, het is alleen maar omdat……..ik kan
zo niet verder. U ziet hoe moeilijk het voor mij is. Kijkt u eens naar
deze akelige last op mijn rug. Ik kan die gewoon niet meer dragen."

"Maar ik had je verteld dan je al je lasten op Mij mocht gooien, want
ik zorg voor je? ""Mij juk is zacht en Mijn last is licht"

"Ik wist wel dat u dat zou zeggen. Maar waarom moet die van mij dan zo
zwaar zijn?"

"Mijn kind, iedereen in de wereld heeft een last te tillen. Misschien
wil je een andere proberen?"

"Kan dat dan?"

Hij wees naar verschillende lasten die aan Zijn voeten lagen. "Ja
hoor, je mag deze allemaal proberen."

Ze leken allemaal dezelfde grootte te hebben, maar elke last had een
label met een naam erop.

"Daar is die van Joke" zei ik. Joke was getrouwd met een rijke
zakenman. Zij woonde in een prachtige villa en had haar drie
dochtertjes altijd in de prachtigste en duurste merkkleren. Soms
haalde ze mij zelfs op in haar Mercedes als mijn auto stuk was.

"Laat mij die maar proberen." Zo moeilijk kon die last van haar niet
zijn, dacht ik.

De Heer haalde mijn last van mijn schouders af en legde die van Joke
erop. Ik viel meteen door mijn knieën vanwege het gewicht.

"Haal het eraf!" zei ik. "Waarom is dat ding zo zwaar?" "Kijk maar binnenin."

Ik maakte de touwtjes los en opende de bovenkant. Daar binnenin was
een figuur van haar schoonmoeder, en toen ik die eruit haalde, begon
ze te spreken.

"Joke, je zal nooit goed genoeg zijn voor mijn zoon," begon ze. "Hij
had je nooit moeten trouwen. Je bent een verschrikkelijke moeder voor
mijn kleinkinderen….."

Ik legde vlug dit figuur weer terug in het pak en haalde er een andere
uit. Het was Gabrielle, Joke haar jongste dochter. Haar hoofd had een
verband eromheen die resulteerde van de operatie die had geprobeerd
haar epilepsie te herstellen, maar tevergeefs…..

Een derde figuur was de broer van Joke. Aan drugs verslaafd, was hij
nu in de gevangenis voor het vermoorden van een politieagent.

"Ik zie nu waarom haar last zo zwaar is Heer. Maar ze lacht altijd, en
ze staat altijd voor anderen klaar. Ik heb me nooit gerealiseerd…."

"Wil je een andere proberen?" vroeg Hij zachtjes.

Ik probeerde verscheidene. Die van Paula voelde ook zwaar aan: zij had
4 kleine jongens op te voeden zonder vader. Die van Debora was ook zo
zwaar: een jeugd van sexuele mishandeling en een huwelijk van
emotionele mishandeling. Toen ik bij de last kwam van Ruth, hoefde ik
die niet eens te proberen. Ik wist dat ik daar reumatiek zou vinden,
ouderdom, een veeleisende baan, een lieve man in een
verzorgingstehuis.

"Ze zijn allemaal te zwaar, Heer," zei ik. "Geeft u mij mijn eigen
last maar weer terug."

Toen ik weer de bekende last op me had, leek die wel veel lichter dan
al die andere.

"Laten we eens van binnen kijken" zei Hij. Ik draaide me om, en hield
het pak goed vast. "Dat is niet zo'n goed idee, " zei ik.

"Waarom niet?"

"Nou er zit nogal veel rommel in."

"Laat Mij maar eens kijken."

De vriendelijke kracht van zijn stem was onweerstaanbaar. Ik opende mijn last.

Hij haalde er een steen uit.

"Vertel me hier eens over."

"Heer, u weet het wel. "Het is geld. Ik weet dat we het niet zo krap
hebben als sommige mensen in andere landen, of zelfs de daklozen. Maar
we hebben geen ziektekostenverzekering, en als de kinderen ziek zijn
kunnen we ze geeneens altijd meenemen naar een dokter. Ze zijn nog
nooit naar een tandarts geweest. En ik ben het zo zat om ze altijd in
gekregen kleren te steken."

"Mijn kind, ik zal je toch in al je noden voorzien….en die van je
kinderen. Ik heb ze gezonde lichamen gegeven. Ik zal ze wel leren dat
duren kleren ze niet meer waarde geeft in Mijn ogen."

Toen haalde Hij er een figuur uit van een kleine jongen." "En dit?" vroeg Hij.

"André…. Ik liet mijn hoofd hangen, beschaamd om mijn zoon een last te noemen.

"Maar Heer, hij is hyperactief. Hij is niet rustig zoals die andere
twee. Hij bezeert zich altijd omdat hij zo wild is, en de mensen
denken vast dat ik hem mishandel. Ik ga altijd tegen hem tekeer, en er
komt een dag dat ik hem echt pijn ga doen…."

"Mijn kind," zei Hij, "als je Mij vertrouwt, zal ik jouw kracht
vernieuwen. Als je Mij toestemming geeft om je te vullen met Mij
Geest, dan zal ik je geduld geven."

Toen haalde Hij een paar kiezelsteentjes uit mijn pak.

"Ja, Heer," zei ik met een zucht. "Die zijn klein. Maar ze zijn
belangrijk voor mij.

Ik haat mijn haar. Het is dun, en ik kan er niets mee beginnen. Ik heb
geen geld om eens naar de kapper te gaan. Ik ben te dik en ik kan maar
niet op dieet blijven. Ik haat al mijn kleren. Ik vind het gewoon
verschrikkelijk zoals ik eruit zie!"

"Mijn kind, de mensen kijken naar de buitenkant, maar ik kijk naar het
hart. Door Mijn Geest kan je zelfbeheersing krijgen om wat pondjes
kwijt te raken. Maar je schoonheid komt niet van hoe je er van buiten
uitziet. Inplaats daarvan moet het komen van je binnenste, de
onvergankelijke schoonheid van een zachtmoedige en stille geest, die
kostbaar is in Mijn ogen"

Mijn last leek nu wel lichter als daarvoor. "Ik denk dat ik het nu wel
aankan." Zei ik.

"Er is nog meer," zei Hij. "Geef mij die laatste steen eens."

"Oh, die hoeft u niet te nemen. Die kan ik zelf wel aan."

"Mijn kind, geef die aan Mij." Weer was die stem van Hem
onweerstaanbaar. Hij reikte Zijn hand uit, en voor de eerste keer zag
ik die lelijke wond in Zijn hand.

"Maar, Heer, deze steen is zo erg, zo vreselijk…, zo…Heer! Wat is er
met Uw hand gebeurt? Dat zijn vreselijke littekens!"

Niet langer was mijn aandacht gevestigd op mijn last. Voor de eerste
keer keek ik naar Zijn gezicht. Op Zijn wenkbrauwen zaten ook erge
littekens, alsof iemand doornen erin geramd had.

"Heer", fluisterde ik. "Wat is er met U gebeurt?"

Zijn liefdevolle ogen raakten diep in mijn ziel.

"Mijn kind, dat weet je toch. Geef me nou eerst maar die steen. Die
behoort aan Mij toe. Ik heb het gekocht."

"Hoe dan?"

"Met mijn bloed."

"Maar waarom, Heer?"

"Omdat ik je liefheb met een eeuwige liefde. Geef het aan Mij."

Ik plaatste mijn vuile steen in Zijn verwonde handpalm. Het bevatte
alle viezigheid en vuilheid van mijn leven: mijn trots, mijn egoïsme,
de depressie die me steeds zo kwelde.

Hij draaide zich naar het kruis en gooide mijn steen in een bad van
bloed aan de onderkant van dat kruis.

Het maakte haast geen rimpeling.

"Nu, Mijn kind, je moet weer teruggaan. Ik zal altijd bij je zijn. Als
je verdrietig bent, roep Mij dan aan en Ik zal je helpen en je dingen
laten zien die je nu nog niet voor kan stellen."

"Ja, Heer, ik zal U aanroepen."

Ik boog voorover om mijn last weer op te pakken.

"Die mag je hier achter laten als je dat wilt.

Zie je al die andere lasten? Dat zijn de pakken die de anderen aan
Mijn voeten hebben neergelegd.

Die van Joke, Paula, Debora, Ruth… Als je je last hier laat, dan zal
Ik hem samen met jou dragen.

Onthoud, Mijn juk is zacht en Mijn last is licht."

Toen ik mijn last bij Hem had gelaten, begon het licht te vervagen.

Maar ik hoorde Hem nog fluisteren: "Ik zal je nooit begeven, of verlaten."

Een innerlijke vrede overstroomde in zijn ziel. Ik stond rechtop en wandelde weer terug vol VERTROUWEN in Gods Leiding over mijn leven.

Groetjes Nienke

drentenaar

  • Berichten: 2125
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #17 Gepost op: december 30, 2006, 09:50:30 pm »
Sorry, Nienke, ik zie jouw stuk net ná dat ik het mijne plaatste.

Maar ik vind jouw (uit het engels vertaalde) verhaal nu net eventjes té gladjes en te mooi!
« Laatst bewerkt op: december 30, 2006, 09:51:19 pm door drentenaar »

aerandir

  • Berichten: 426
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #18 Gepost op: december 30, 2006, 09:57:06 pm »

quote:

Thom schreef op 29 december 2006 om 11:05:
Ik weet niet of dit topic in GL op z'n plaats is, maar anders vertrouw ik op onze geliefde mods om het te verplaatsen naar een beter passende plek...

Zijn er meer mensen die soms diep teleurgesteld raken in Gods leiding? Ik vind het al zo vreselijk moeilijk om erachter te komen wat Hij met mijn leven wil. Vervolgens denk ik dat Hij iets op mijn weg plaatst (ik geloof in Zijn leiding), en nadat Hij me - voor mijn gevoel - even "lekker gemaakt heeft", is het weer weg...
En het stomme is dat ik geeneens boos op Hem kan worden. Hij is onfeilbaar en onmetelijk wijs. Dus wat Hij doet, is zonder meer goed. Sterker nog, het is het beste voor mij. Maar waarom voelt het dan vaak niet zo?
God laat mensen lijden daar ze al geboren zijn met een erf zonde en daar mogen ze een leven lang aan werken... dat is tenminste mijn idee...

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #19 Gepost op: december 30, 2006, 10:18:39 pm »

quote:



Ik ben niet los van God, zal ik ook nooit worden.
Ben wel in de GKv een 'randfiguur' geworden.

En mijn geloof?

Er is een lied (van Huub Oosterhuis) dat mij maar niet los wil laten:

'Dan nog, dan nog,
    klamp ik mij, klamp ik mij
    vast aan jou, of je wilt of niet,
    op ongenade of genade,
    ik zal 'red mij, red mij' roepen,
    of zoiets als: 'heb mij lief'.


Dát houdt mij overeind!

Mét Hem kom ik er niet uit!!!
Maar ... zonder Hem kán ik niet.


Deze opmerking niet vanwege dé of één GKV.....er is meer in de kerkelijke wereld, ook voor mensen die zich een randfiguur voelen. Teleurgesteld en soms onbegrepen. En weet je......Jezus is erg bewogen met randfiguren....zoals ik en jij.

een gezegend 2007 gewenst voor jou en je geliefden.

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #20 Gepost op: december 30, 2006, 11:21:04 pm »

quote:

drentenaar schreef op 30 december 2006 om 21:50:
Sorry, Nienke, ik zie jouw stuk net ná dat ik het mijne plaatste.

Maar ik vind jouw (uit het engels vertaalde) verhaal nu net eventjes té gladjes en te mooi!

Is het te moeilijk voor je om toch blindelings te vertrouwen? Juist als je het eigenlijk niet kan door allerelei omstandigheden, is m.i. het gevoel: zonder Hem kan ik niet, een teken dat je toch bij Hem moet zijn.
Maar dan met alles wat je niet begrijpt.
Het lijkt misschien makkelijk gezegd maar mijn ervaring is dat als je de moeilijke onbegrepen dingen waar je naar de mens gesproken geen gat in ziet, echt bij Hem neerlegt, Hij het ook van je afneemt. Al pakken we die last vaak zelf weer (even of vaker) op....
Dat betekent niet dat de situatie anders wordt - die is nog netzo als voor het moment dat je het bij hem legde, maar mijn ervaring is dan dat je weet dat God een weg gaat die wij niet zien. En als ik vertrouw dat God een hoger plan heeft - wat wij als mens niet kunnen doorgronden, kan ik dingen die in mijn leven spelen op dit moment, accepteren die je als simpel mens niet kan accepteren. En waarvan je als mens steeds maar weer blijft vragen naar het waarom en wilt weten hoe dingen aflopen waarvan je de afloop niet kunt zien.
Maar dat is vertrouwen - juist als je het niet ziet.

Verder geeft God kleine lichtpuntjes en bevestigingen dat Hij erbij is - en daar kan ik dan mee verder.

Wat is je te gladjes in het verhaal wat Nienke heeft vertaald? Dat het uitdraait op vertrouwen op God - een soort goede afloop?
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

drentenaar

  • Berichten: 2125
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #21 Gepost op: december 30, 2006, 11:43:20 pm »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 30 december 2006 om 23:21:
Wat is je te gladjes in het verhaal wat Nienke heeft vertaald? Dat het uitdraait op vertrouwen op God - een soort goede afloop?

Nienke's verhaal is m.i. een theoretisch en romantisch verhaal, in een wat W.G.-van der Hulst-achtige stijl.
Het laat - anders dan bijv. bij Job of het boek der Psalmen - geen ruimte voor existentiële vragen.
De grote levensvragen en de bittere teleurstellingen worden genegeerd of krijgen een 'happy end'.
Het christelijk geloof verwordt m.i. dan tot een tranquillizer of tot een dot bloedstelpende watten.  

En de naakte waarheid dat God best wel ruig met zijn schepselen om kan springen wordt vlot weggeromantiseerd.

Nienke

  • Berichten: 57
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #22 Gepost op: december 31, 2006, 10:08:37 am »
Ik heb de reactie,s gelezen,zo zoetjes,theoretisch,en romantisch is mijn leven ook niet geweest,maar heb wel degelijk de onvoorwaardelijke liefde en leiding van God geproeft in mijn leven.

Toen ik in de jaren dat ik 10 jaar getrouwd was met m,n ex-patner die zwaar an de alcohol verslaafd was,en met veel bedreigingen en onvoorspelbaar gedrag werdt geconfronteerd,NOOIT getwijfelt aan Gods Leiding. Ook niet na mijn scheiding,ik ben uit eigen kracht verder gegaan,met m,n drie jonge kinderen.

De omgeving,ja ook kerkelijk begreep totaal niet in welk proces ik geestelijk zat en hoe het voelde om een enorme strijd te leveren tussen gevoel en verstand.
Ondanks dat de mensen hun hulp goed bedoelden.
Het is mijn eigen kracht en gebed  geweest die me heeft geholpen in tijden van nood en crisis.
Uit eindelijk ben je het zelf die er voor moet zorgen dat het weer beter gaat! Dat doen anderen niet voor je,zelfs je beste vrienden niet,alleen tot een bepaalde hoogte kunnen ze je helpen,steunen en voor je bidden...

De KERN moet je zelf doen,je bent het zelf die je leven sturen kan,en een wending kan geven.
De rest van de mensen willen je opbeuren terwijl ik destijds alleen maar de longen uit m,n lijf wilde janken,ook al zag niemand dat aan mij,ik was immers die sterke vrouw .... Terwijl ik innerlijk moe gestreden was van al die jaren dat ik mijn energie gegeven heb in een groot kind...iets waar ik heel naief van dacht:(Het komt wel goed!!)Zo ben ik het huwlijk ook in gestapt .....een beeld van dit kan ik wel draaiende houden,zorgende,alles bij elkaar,sturen,er grip op hebben,van de ene christelijke hulpverlening naar de andere christelijke kliniek.

Maar uit eindelijk heeft een mens NERGENS grip op...ook al denken we vaak van wel.......Wij mensen mogen erop vertrouwen dat God ondanks alles je NOOIT verlaat. Meestal zijn we het zelf die bij God weg lopen.

Ik Geloof dat alles met een reden gebeurd,ik heb het keer op keer gemerkt,dat alle ellende een reden heeft gehad.
Een bepaalde rust is er in mij gekomen,dingen gebeuren om jou als mens ook iets te leren,of het nu positief of negatief is,het heeft altijd iets van betekenis.... je groeit,je ontgroeit dingen,het brengt je verder dan je medemens,bepaalde mensen waar je destijds op een zelfde golflengte zat,zitten daar niet meer,omdat ze zelf niet groeien,althans op een gehele ander golflengte....

Ik weet nu dan ook,wat ook je problemen zijn in je leven of zijn geweest,er zijn altijd mensen die dezelfde hebben.
Als je werkelijk dan zoekt naar bevrijding,verlossing en je geest openstelt,zul je ook ongetwijfelt die hulp vinden.
Je zult dan ook tot het besef komen dat geen toestand te moeilijk is om te verbeteren en geen ongeluk te groot om het te boven te komen.

Prettige jaarwisseling allemaal.

Groetjes Nienke   :w

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #23 Gepost op: december 31, 2006, 12:39:40 pm »

quote:


Ik Geloof dat alles met een reden gebeurd,ik heb het keer op keer gemerkt,dat alle ellende een reden heeft gehad.
Een bepaalde rust is er in mij gekomen,dingen gebeuren om jou als mens ook iets te leren,of het nu positief of negatief is,het heeft altijd iets van betekenis.... je groeit,je ontgroeit dingen,het brengt je verder dan je medemens,bepaalde mensen waar je destijds op een zelfde golflengte zat,zitten daar niet meer,omdat ze zelf niet groeien,althans op een gehele ander golflengte....

Ik weet nu dan ook,wat ook je problemen zijn in je leven of zijn geweest,er zijn altijd mensen die dezelfde hebben.
Als je werkelijk dan zoekt naar bevrijding,verlossing en je geest openstelt,zul je ook ongetwijfelt die hulp vinden.
Je zult dan ook tot het besef komen dat geen toestand te moeilijk is om te verbeteren en geen ongeluk te groot om het te boven te komen.

Prettige jaarwisseling allemaal.

Groetjes Nienke   :w


God spaart de roede niet voor Zijn Kinderen. Degene die het hardst geslagen is, weet van innerlijk gevoelen en en strijd. Door dat gevoelen en die strijd heen wordt men weerbaar en vindt men rust. Niet voor niets kan een hard geslagene uiteindelijk een hele goede vertrooster worden.
God geeft broeders en zusters die kunnen goed kunnen vertroosten en invoelen, dat leren zij door hun eigen ellende heen.
Alles laat Hij meewerken ten goede. Altijd voor die ander en minder voor jezelf. Maar door vertroosting te kunnen geven komt juist de rust en de bemoediging. De vreugde dat jou doorleefde ellende een ander iets goeds kan brengen. Door jou ellende heen die woorden die soms het zicht op jezus Christus geven of herstellen. :)
Dat is een groots cadeau.

HenkG

  • Berichten: 803
  • De hulp is in de naam van JHWH
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #24 Gepost op: januari 01, 2007, 01:51:08 am »
Nienke, wat een getuigenis! Zo herkenbaar ook! God maakt het mogelijk om mensen tot herstel te brengen dwars door hele pijnlijke momenten. Hij biedt de ruimte en het gaat erom of wij die ruimte benutten.

De vraagstelling van de TS kan dan ook beantwoord worden door te stellen dat teleurstelling in Gods leiding veelal een gemaskerde teleurstelling in menselijk falen is.
JHWH = Ik ben

ik ben Henk, Gods beeltenis

thijs14

  • Berichten: 1119
  • vooral meekijker/lezer
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #25 Gepost op: januari 01, 2007, 01:46:47 pm »

quote:

grondig christelijk schreef op 29 december 2006 om 13:37:
[...]


beste Thom en ook een beetje Thijs,

Het is goed dat je leiding van God vraagt in je leven. Dat betekent dat je dat wilt, maar dat betekent ook dat je dit moet accepteren.
Er is een wezenlijk verschil tussen iets denken te weten wat God wil om wat men eigenlijk diep in het hart hoopt of accepteren dat God iets wil of nog niet wil omdat men Zijn besluiten daarin, voor het eigen gevoelen laat gaan.

De vraag is ook waar je je bij het zoeken van een partner door laat leiden. Is dat zijn of haar eerste uiterlijke vertoon en "zijn". In oud-hollands de buitenkant van iemand.
Of zoek je in eerste aanleg de geestelijke aansluiting bij die ander, de binnenkant.
Het leven heeft mij geleerd dat het laatste veel belangrijker is als het eerste, het leven heeft me ook geleerd dat de emoties waar je nu mee worsteld een wezenlijk onderdeel zijn van de persoonlijke vorming die elk mens door maakt.
Je moet dergelijke ervaringen door om er later met een glimlach op terug te kunnen zien en jouw ervaring weer te delen met een ander.

Ik weet ook dat deze woorden nu heel leeg lijken en niets hebben te betekenen omdat teleurstelling en de vraag waar God nu is de overhand heeft.

Stel je zelf een aantal vragen als je dat wilt en beantwoord ze met je hart en ziel en niet op dit forum:

hoe sta ik als christen tegenover God
wat is mijn beeld van God
staat er iets in tussen mij en God

ga in gebed en Dank God voor het offer van Zijn Zoon Jezus Christus, vraag om vergeving voor onwelgevallige zaken in je leven en bid om vervulling met de Heilige Geest, zonder iets te verwachten. Zet je eigen IK aan de kant.
leef je leven
je zult antwoord krijgen op het daartoe bestemde moment

Bidden is geen truc, is niet iets wat automatisch leidt tot het voor de mens welgevallige.
Bidden is het vragen om Zijn leiding, door de Heilige Geest. Maar wel "om het niet" en niet "om iets".
Mogen we dan niet bidden om zegeningen. Ja zeker, maar vanuit een nederige houding en de wil juist die eigen wil los te laten.

wat betreft een partner. Vraag om een partner die geestelijk bij je past en ga samen op zoek naar de geheimenissen die God voor ons wil openbaren.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Het is nix pinksterachtigs wat ik je hier aan beveel, dat is in ieder geval niet mijn bedoeling maar slechts een voluit christelijke aanwijzing om tot een wandeling met God in je leven te komen.

In Lucas 11 staat:

9 Daarom zeg ik jullie: vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. 10 Want wie vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan. 11 Welke vader onder jullie zou zijn kind, als het om een vis vraagt, in plaats van een vis een slang geven? 12 Of een schorpioen, als het om een ei vraagt? 13 Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal de Vader in de hemel dan niet de heilige Geest geven aan wie hem erom vragen.’

Er ontbreekt echter een tijdspad en er ontbreekt de toezegging dat wat je vraagt je ook in die vorm zult ontvangen. Maar de belofte staat.... :) als een huis.
 ;)


Ik vond het moeilijk te reageren op deze post, Maar nu doe ik het toch
Want hij deed mij veel, ik wil je ervoor bedanken.
Vooral in deze tijd is het heel erg moeilijk als je je zo voelt.
Maar toch krijg ik heel wat zekerheid door jouw post, toch blijven er natuurlijk vragen op bepaalde punten maar dat zijn vragen die de dagen, Maanden, of jaren moeten leren want het eind plaatje weet ik niet.

Ook wil ik Nienke bedanken voor haar eerste post.
Het mag dan wel romantisch zijn, maar voor mij geeft het een helder plaatje van jezus' goedheid en van mijn onmacht ik kan het niet alleen!
Dat heb ik al te vaak geprobeerd om het alleen te doen, en telkens ging het mis.
En elke keer ga ik dan weer op de knietjes, maar ook elke keer kom dat gevoel weer terug en dan weer op de knieeën zoals het volk van Israel het vertouwen in God niet kan houden zó heb ik dat ook en veel mensen met mij denk ik zo.

Ik persoonlijk kan de vraag van Thom beantwoorden met:
Elke keer als je het zelf wil doen, zie je je eigen tekortkomingen, en dan vraag je je af waarom doet God mij dit aan?
Terwijl je zelf tekort schiet, omdat je niet op hem hebt willen vertrouwen.
 Want zoals in dat gedichtje met de voetstappen: God heeft je gedragen, hij is er altijd al geweest, en zal er altijd ook blijven.
 Maar doe er wel je ogen voor open.

quote:


VOETSTAPPEN IN HET ZAND

Ik droomde eens en zie ik liep aan 't strand bij lage tij. Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen 't leven door en lieten in het zand, een spoor van stappen, twee aan twee; de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop, in tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik langs heel de baan, daar waar het juist het moeilijkst was maar één paar stappen staan.

Ik zei toen: "Heere, waarom dan toch?" Juist toen 'k U nodig had, juist toen ik zelf geen uitkomst zag op 't zwaarste deel van 't pad...

De Heer keek toen vol liefde mij aan en antwoordde op mijn vragen: "Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was, toen heb Ik jou gedragen".


Geschreven in 1936 door Mary Stevenson (1922-1966)
« Laatst bewerkt op: januari 01, 2007, 01:52:55 pm door thijs14 »
Nadat Jezus ervan gedronken had zei hij: ‘Het is volbracht.’ Hij boog zijn hoofd en gaf de geest. Joh 19,30

drentenaar

  • Berichten: 2125
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #26 Gepost op: januari 01, 2007, 07:51:09 pm »
Dat gedicht van Mary Stevenson (1922 - 1966) kun je in vele talen en in vele variaties tegenkomen.
Ik weet dat het velen heeft bemoedigd en vertroost en dat nóg doet.
Het wordt ook wel gelezen aan ziek- en sterfbedden en bij uitvaarten

Toch ... met het godsbeeld dat daarin naar voren komt heb ik wél moeite.
Ik vraag me ook serieus af het bijbels wel verantwoord is.

Bedenk daarbij ook dat de dichteres zelf geen christen was!

'Footprints' is gelanceerd en gepopulariseerd vanuit de Bahái-levensbeschouwing,
die als doel heeft het realiseren van één universele wereldreligie.

Mezzamorpheus

  • Berichten: 5201
  • You are my Lifeboat
    • Bekijk profiel
Teleurgesteld in Gods leiding?
« Reactie #27 Gepost op: januari 01, 2007, 08:28:20 pm »

quote:

drentenaar schreef op 01 januari 2007 om 19:51:
Toch ... met het godsbeeld dat daarin naar voren komt heb ik wél moeite.


Wat is er precies fout aan?

En waar ik ook wel benieuwd naar ben is hoe je omgaat met de tekst waarin Jezus zegt: 'Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.'

Vind je dat dan ook te romantisch?