quote:
Zijnkind schreef op 31 december 2006 om 02:03:[...]
Zondermeer een goed bericht. En met de nodige strijd gestreden neem ik aan. Petje af en dank aan God.
En toch even flauw doen. Want ik neem aan dat je gestopt met drinken. Volledig? Dus niets geen alcohol meer? Zo nee...laat de rest dan maar zitten. Zo ja, dan ben je volgens mij nog steeds niet echt vrij. Echt vrij ben je pas als je af en toe alcohol zou kunnen drinken zonder dat het een probleem wordt. Helaas lukt dat de meeste (ex-) verslaafden niet.
Een combinatie van eigen wilskracht versus zwakte en satanische verleidingen denk ik.
Overigens kan ik me wel vinden in de schets die Penguin gaf van de verhouding satan -eigen oude mens.
Volledig gestopt. Ik wil ook niet meer een beetje drinken. Daar liggen drie redenen aan ten grondslag.
In de eerste plaats zie ik alcohol als mijn vijand en heb ik er een behoorlijke "geestelijke'afkeer van. Deze vijand is een motor geweest voor andere onaangename zaken.
In de tweede plaats wil ik het ook gewoon niet meer als loflied op wat Gods kracht en Geest voor mij heeft gedaan.
In de derde plaats en ook niet onbelangrijk, een alcoholist blijft een alcoholist. Een alcoholist drinkt bij het eerst volgende glas, ook al zit er 25 jaar tussen het zogenaamde laatste en het eerst volgende probeerseltje zich weer een dronkenschap. Alcoholisten is het niet meer gegeven ooit weer sociaal te kunnen drinken.
Tot slot. Het is juist niet de eigen wilskracht. Die wil is voor een alcoholist eigenlijk altijd te zwak. Bij het stoppen gaan ook verschijnselen gepaard als, hunker of te wel drankjank, onrust, angst, leegheid etc.
het bijzondere is echter dat ik jaren lang heb gevochten tegen de drank en altijd binnen enkele uren of dagen weer heb verloren en ik plotseling op het moment dat ik het niet meer verwachtte ben vrijgezet.
Ik ben vrijgezet van de dwangmatigheid om mijn tijd te willen vullen met drank, vrijgezet van het denken aan drank, vrijgezet van de drive op basis van allerlei redenen naar het flesje bier te grijpen.
Deze periode van drankgebruik is gestart rond mijn 18e in de militaire dienst en geduurt tot mijn 43e. Helemaal afgebroken en het gevoel het niet meer te kunnen heb ik een aantal stappen gezet.
natuurlijk helpt voor sommigen ook therapie. Het bijzondere is echter dat ik me niet heb onderworpen aan een therapie, anders dan overgave aan de wil en kracht van Jezus Christus, door zijn werking van de Heilige Geest. Een therapie die is gebaseerd op het loslaten van je eigen wil.
Daartoe heb ik navolgende stappen gezet....:
In de eerste plaats het in het licht stellen van mijn problemen, openbaar maken
In de tweede plaats een bevrijdingsgebed
In de derde plaats een werkelijke uitroep naar God op een moment dat ik in een hopeloze toestand lag. (letterlijk op mijn knieen lag)
Een smeken me te bevrijden van deze banden van het kwaad, want dat is verslaving echt
Het daadwerkelijk gevolg geven door na dit smeken alles de deur uit te gooien.
De volgende dag werd ik wakker en het was weg.....
En zo ben ik van nog een aantal zaken vrij gezet.
Als de kracht van de Heilige Geest zo sterk in je leven werkt en alles hersteld dan blijft alleen dankbaarheid en vreugde, diepe eerbied en een enorme drive Hem te willen navolgen.
Daarom is de werking van die Heilige Geest ook zo ontzettend belangrijk in een geloofsleven. Die HG veranderd mensen, raakt ze tot tranen roerends aan.
Daarom kan ik ook zo weinig meer met het idee dat pinksteren alleen was voor de bijbelse tijd. Dan heb ik het niet zozeer over een massale uitstorting op bijeenkomsten, hoewel me dat bepaald niet onmogelijk lijkt, maar doel ik meer op een vervulling van de Heilige Geest die mensen PERSOONLIJK wil aanraken en vertroosten.
Deze krachten en wonderen gebeuren ook in deze tijd.
Daar moeten wel een aantal zaken aan ten grondslag liggen.
de mensen moeten er in geloven en het gelovig willen
zij kunnen dit op gebed ontvangen
het moment en de manier waarop is geen garantie
je mag er niet mee aan de haal gaan, maar als het de werkelijke werking is maakt het je juist bescheidener over wat je overkwam, dat betekent neit dat je er niet van mag getuigen. Naar mijn mening moet je dat zelfs. getuigen dat er ook op die wijze redding mogelijk is.
Een leven waarin ik nu vrij mag getuigen van van mijn bevrijding van de alcohol en inderdaad pornoverslaving. Maar ook met behulp van een filter. God verwacht namelijk ook dat je gebruik maakt van alle middelen die er zijn.
Een christenleven met de (soms merkbare) werking van de HG is heel bijzonder.
Dit geheimenis wens ik een ieder toe.
Een goede zondag
