GKV, bekering en groeiproces

[grondig christelijk]

Gods geest werkt en wil door elke gelovige heen werken. Mooi geschreven P en A.
vanochtend las ik de bekende passage uit kor over de gaven van de Geest.
Ik vindt die vertaling heel helder en duidelijk. Zeer actueel zou ik zeggen  

[joepie]

quote:

Als ik zondig (en dat is vaker dan ik wil) ben ik niet gefrustreerd op die manier. Ik zou willen meer van mezelf af te zien en door de Geest het spoor te houden.
Maar ik heb niet zoiets: Zie je wel, ik kan het nog steeds niet- het is weer mislukt vandaag met de wet, dit en dit gebod heb ik weer overtreden.
Ik denk: zie je wel, ik kan het idd niet. Waarom doe ik het nog steeds dan?
En dat is een andere insteek.

Wat kan je dan niet?

De wet is er juist om ons de zonde te leren kennen.

[penguin1978]

quote:

joepie schreef op 10 januari 2007 om 08:10:
[...]


Wat kan je dan niet?

De wet is er juist om ons de zonde te leren kennen.

Wat een mooi standaard catechismus antwoord!!! Alleen jammer dat hierbij Johannes 16:7, 8 ontbreekt:

7Doch Ik zeg u de waarheid: Het is beter voor u, dat Ik heenga. Want indien Ik niet heenga, kan de Trooster niet tot u komen, maar indien Ik heenga, zal Ik Hem tot u zenden.  7 Werkelijk, het is goed voor jullie dat ik ga, want als ik niet ga zal de pleitbezorger niet bij jullie komen, maar als ik weg ben, zal ik hem jullie zenden.  
8 En als Hij komt, zal Hij de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel;

[E-line]

Wat jammer dat er zo'n tegenstelling wordt gemaakt tussen OT en NT, terwijl het OT de voorafbeelding is van het NT. En inderdaad, in het NT zijn er dingen radicaal anders geworden, maar die dingen waren al wel aanwezig in het OT. Verborgen, verhuld, maar wel aanwezig.

[joepie]

quote:

penguin1978 schreef op 10 januari 2007 om 10:18:
[...]


Wat een mooi standaard catechismus antwoord!!! Alleen jammer dat hierbij Johannes 16:7, 8 ontbreekt:

7Doch Ik zeg u de waarheid: Het is beter voor u, dat Ik heenga. Want indien Ik niet heenga, kan de Trooster niet tot u komen, maar indien Ik heenga, zal Ik Hem tot u zenden.  7 Werkelijk, het is goed voor jullie dat ik ga, want als ik niet ga zal de pleitbezorger niet bij jullie komen, maar als ik weg ben, zal ik hem jullie zenden.  
8 En als Hij komt, zal Hij de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel;

Nee geen cathechismus antwoord maar gewoon de Bijbel naspreken.
Romeinen 3 : 19 Nu weten wij, dat de wet, bij al wat zij zegt, tot hén spreekt, die onder de wet zijn, opdat alle mond gestopt en de gehele wereld strafwaardig worde voor God, 20 daarom, dat uit werken der wet geen vlees voor Hem gerechtvaardigd zal worden, want wet doet zonde kennen.

Romeinen 7 : 7 Wat zullen wij dan zeggen? Is de wet zonde? Volstrekt niet! Ja, ik zou de zonde niet hebben leren kennen, tenzij door de wet; immers, ook van de begeerlijkheid zou ik niet geweten hebben, indien de wet niet zeide: gij zult niet begeren. 8 Maar uitgaande van het gebod, wekte de zonde in mij allerlei begeerlijkheid op; want zonder wet is de zonde dood.

1 Kor. 15: 56 De prikkel des doods is de zonde en de kracht der zonde is de wet. 57 Maar Gode zij dank, die ons de overwinning geeft door onze Here Jezus Christus.

[penguin1978]

quote:

joepie schreef op 10 januari 2007 om 11:31:
[...]


Nee geen cathechismus antwoord maar gewoon de Bijbel naspreken.
Romeinen 3 : 19 Nu weten wij, dat de wet, bij al wat zij zegt, tot hén spreekt, die onder de wet zijn, opdat alle mond gestopt en de gehele wereld strafwaardig worde voor God, 20 daarom, dat uit werken der wet geen vlees voor Hem gerechtvaardigd zal worden, want wet doet zonde kennen.

Romeinen 7 : 7 Wat zullen wij dan zeggen? Is de wet zonde? Volstrekt niet! Ja, ik zou de zonde niet hebben leren kennen, tenzij door de wet; immers, ook van de begeerlijkheid zou ik niet geweten hebben, indien de wet niet zeide: gij zult niet begeren. 8 Maar uitgaande van het gebod, wekte de zonde in mij allerlei begeerlijkheid op; want zonder wet is de zonde dood.

1 Kor. 15: 56 De prikkel des doods is de zonde en de kracht der zonde is de wet. 57 Maar Gode zij dank, die ons de overwinning geeft door onze Here Jezus Christus.

Sorry, mijn antwoord was nogal kortzichtig inderdaad, het kennen van Gods wil (wet) en de overtuiging van de Heilige Geest van de zonde zijn dingen die elkaar aanvullen en niet tegenspreken. Overigens stop ik een tijdje met diepe inhoudelijke topics over geloof, de laatste tijd zit ik niet 100% lekker in mijn vel en ik krijg dan de neiging om alles af te schieten wat maar voorbijkomt ... en dat is denk ik niet erg opbouwend in deze discussies.

[Priscilla en Aquila]

quote:

E-line schreef op 10 januari 2007 om 11:31:
Wat jammer dat er zo'n tegenstelling wordt gemaakt tussen OT en NT, terwijl het OT de voorafbeelding is van het NT. En inderdaad, in het NT zijn er dingen radicaal anders geworden, maar die dingen waren al wel aanwezig in het OT. Verborgen, verhuld, maar wel aanwezig.

Daarom zegt Jezus ook dat alle Schriften van Hem getuigen en Paulus geeft aan dat ze de weg wijzen tot de zaligheid.
Maar dat zie je pas echt als de bedekking is weggenomen die elke Jood nog heeft als hij zich niet heeft bekeerd tot Christus.
Jezus is de vervulling der wet.
Daarom hebben we aan Hem ook genoeg.
Als je de werkelijkheid hebt leren kennen, ga je je toch niet meer verbinden met de schaduw?
De wet blijft heilig en goed - dat staat buiten kijf.
Misschien is het tekenend  dat de wet direct nadat die gegeven was al door Mozes kapot werd gegooid. Zo zijn we er aan toe vanuit onszelf.
Daarom wachtte het ook op Christus.
En is de wet de tuchtmeester totdat Hij gekomen was.

Dus op een bepaalde manier is er een bepaalde tegenstelling, maar ik zou het liever houden bij jouw eigen omschrijving.

[Priscilla en Aquila]

quote:

joepie schreef op 10 januari 2007 om 08:10:
[...]


Wat kan je dan niet?

De wet is er juist om ons de zonde te leren kennen.

Als je gelovig bent geworden, belijdt je toch dat je dood bent? Je bent met Christus gestorven en je hioeft niets meer te proberen.
Christen zijn is ten diepste toch dat je het niet kunt en dat een ander het voor je heeft gedaan?

[joepie]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 10 januari 2007 om 12:28:

[...]

Als je gelovig bent geworden, belijdt je toch dat je dood bent? Je bent met Christus gestorven en je hioeft niets meer te proberen.
Christen zijn is ten diepste toch dat je het niet kunt en dat een ander het voor je heeft gedaan?

Wat kun je dan niet? Ik vind dat namelijk een te algemene opmerking: dat je het niet kunt... Wat houd dat dan eigenlijk in? Wat zou ik moeten kunnen wat ik niet kan?

[Mezzamorpheus]

Wat je uit jezelf niet kunt is leven volgens Gods bedoeling...

[Priscilla en Aquila]

quote:

joepie schreef op 10 januari 2007 om 13:20:
[...]


Wat kun je dan niet? Ik vind dat namelijk een te algemene opmerking: dat je het niet kunt... Wat houd dat dan eigenlijk in? Wat zou ik moeten kunnen wat ik niet kan?

Aan Gods eisen voldoen die Hij heeft vastgelegd in de wet, en die Christus nog een stevig aanscherpt in Mattheus 5.

[joepie]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 10 januari 2007 om 13:25:

[...]

Aan Gods eisen voldoen die Hij heeft vastgelegd in de wet, en die Christus nog een stevig aanscherpt in Mattheus 5.

Precies! Dus wat zeg jij dan eigenlijk anders?

[Priscilla en Aquila]

quote:

joepie schreef op 10 januari 2007 om 14:08:
[...]


Precies! Dus wat zeg jij dan eigenlijk anders?

Het klopt dat ikzelf nog steeds niets goeds kan doen en niet kan voldoen aan wat de wet van mij vraagt.
Gelukkig heeft Christus ervoor gezorgd dat ik een nieuwe schepping ben. Hij kan het wel maar wil ik mijzelf aan Hem overgeven?

Dat is m.i. een andere insteek dan: ik ben nu gelovig maar ik heb weer tegen dit en dit gebod gezondigd..... Hoe kan dat toch, het wordt nooit wat met mij en ik zie het leven als gelovige somber in.

[Aafke]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 10 januari 2007 om 12:28:
Als je gelovig bent geworden, belijdt je toch dat je dood bent? Je bent met Christus gestorven en je hoeft niets meer te proberen.
Christen zijn is ten diepste toch dat je het niet kunt en dat een ander het voor je heeft gedaan?

Ik weet het niet hoor, ik maar steeds denken en geloven dat we een God van levenden hebben en niet van doden. Blijf jij als Christen-zijnde in de dood hangen, dood.. niets meer doen, nope, nopes.. over en uit..?

Voor zover ik het ervaar, maar kan het uiteraard mis hebben is Christen-zijn keihard werken aan een relatie met Hem. Het is imho geen éénrichtingsverkeer...

Natuurlijk, je kan teksten aanhalen van de wijnstok en de ranken bijv. Zonder Hem kan ik niets doen. Maar dan betekent m.i. nog steeds niet dat je niets hoeft te doen.

Als Christen-zijnde blijft je niet hangen bij Goede Vrijdag (dood), maar vier je Pasen (verrijzenis), Pinksteren (uitstorting H. Geest) en weet je dat je mag leven en werken. Ora et labora. Bidt en werkt...

[Priscilla en Aquila]

quote:

Aafke schreef op 10 januari 2007 om 18:25:
Ik weet het niet hoor, ik maar steeds denken en geloven dat we een God van levenden hebben en niet van doden. Blijf jij als Christen-zijnde in de dood hangen, dood.. niets meer doen, nope, nopes.. over en uit..?

Natuurlijk hebben we een God van levenden. En daarom kan God ook niets beginnen en doet ook niets meer met de persoon die met Christus is gestorven.
Hij werkt wel in die nieuwe schepping die met Christus is opgestaan.
Vandaar dat die nieuwe schepping mag ' werken'. En dan zijn het geen dingen die ik ' probeer goed te doen', maar zijn het werken die God klaar heeft liggen voor de gelovige.

quote:

Voor zover ik het ervaar, maar kan het uiteraard mis hebben is Christen-zijn keihard werken aan een relatie met Hem. Het is imho geen éénrichtingsverkeer...

Werken aan een relatie is iets anders dan zelf weer proberen om goede dingen te doen of de wet te volbrengen uit dankbaarheid.

quote:

Natuurlijk, je kan teksten aanhalen van de wijnstok en de ranken bijv. Zonder Hem kan ik niets doen. Maar dan betekent m.i. nog steeds niet dat niets hoeft te doen.

Wat is ' ik'. Daar gaat het om in dit verband.
Niet ik maarChristus in mij is ook een tekst. Als je de bijbelse termen even aanhoudt, wordt met ik - je oude mens/je vlees bedoeld. Dat wat je van nature bent. En daar kan God niets mee beginnen.
Maar God heeft van de gelovige een nieuwe scheppig gemaakt. En daarmee is niets mis.

quote:

Als Christen-zijnde blijft je niet hangen bij Goede Vrijdag (dood), maar vier je Pasen (verrijzenis), Pinksteren (uitstorting H. Geest) en weet je dat je mag leven en werken. Ora et labora. Bidt en werkt...

Mee eens.

[joepie]

Volgens mij doen we geen goede werken om daarmee iets te verdienen of toe te voegen aan het offer van Christus.
Maar als je waar geloofs kan het niet anders dan dat je voortbrengt vruchten der dankbaarheid. En dat wij steeds meer naar zijn geboden willen wandelen.
Dat blijven vruchten.
Niet een vereiste.
Maar het kan niet anders dan dat een goede boom goede vruchten voortbrengt.
En daar hoort het willen leven naar Gods geboden bij.

[Priscilla en Aquila]

quote:

joepie schreef op 11 januari 2007 om 09:22:
Volgens mij doen we geen goede werken om daarmee iets te verdienen of toe te voegen aan het offer van Christus.

Mee eens.

quote:

Maar als je waar geloofs kan het niet anders dan dat je voortbrengt vruchten

Ja.

quote:

der dankbaarheid.

Waarom link je het aan de dankbaarheid? Dan koppelt je het met die term direct weer aan de wet uit dankbaarheid doen.
In het NT wordt vaak over vrucht gesproken maar nooit rechtstreeks i.v.m. met dankbaarheid:

1 Kor 15,17
en indien Christus niet is opgewekt, dan is uw geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden.
Gal 5,22
Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.
Ef 5,9
– want de vrucht des lichts bestaat in louter goedheid en gerechtigheid en waarheid –,
Fil 1,11
vervuld van de vrucht van gerechtigheid, welke door Jezus Christus is, tot eer en prijs van God.

quote:

En dat wij steeds meer naar zijn geboden willen wandelen.
Dat blijven vruchten.
Niet een vereiste.
Maar het kan niet anders dan dat een goede boom goede vruchten voortbrengt.
En daar hoort het willen leven naar Gods geboden bij.

Klopt. Geen vereiste en leven naar het nieuwe gebod dat Jezus ons heeft gegeven.
Dus ik link dat niet speciaal weer naar de wet.

Joh 13,34
Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt; gelijk Ik u liefgehad heb, dat gij ook elkander liefhebt.

1 Joh 2
3 En hieraan onderkennen wij, dat wij Hem kennen: indien wij zijn geboden bewaren. 4 Wie zegt: Ik ken Hem, en zijn geboden niet bewaart, is een leugenaar en in die is de waarheid niet; 5 maar wie zijn woord bewaart, in die is waarlijk de liefde Gods volmaakt. Hieraan onderkennen wij, dat wij in Hem zijn. 6 Wie zegt, dat hij in Hem blijft, behoort ook zelf zó te wandelen, als Hij gewandeld heeft.

Romeinen 5
5 en de hoop maakt niet beschaamd, omdat de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de heilige Geest, die ons gegeven is, 6 zo zeker als Christus, toen wij nog zwak waren, te zijner tijd voor goddelozen is gestorven.

Dit kunnen we omdat de liefde Gods door de Geest in onze harten is uitgestort. Hebben we Gods liefde in ons, kunnen we voldoen aan het nieuwe gebod wat jezus ons gaf: dat wij elkander liefhebben.
Als we dat door de Geest doen, wandelen we zoals Hij heeft gewandeld. (zie bovenstaande teksten)
Daarmee hoef ik niet meer de ' regeltjes van de wet'  te volgen (de letter) omdat we nu Gods leven in ons hebben. En in de liefde van God is alles vervuld.
(Dus niet alleen: als je maar lief bent voor elkaar is alles wel OK - het sociale evangelie)

Rom 7,6
maar thans zijn wij van de wet ontslagen, dood voor haar, die ons gevangen hield, zodat wij dienen in de nieuwe staat des Geestes en niet in de oude staat der letter.

Gal 5,13
Want gij zijt geroepen, broeders, om vrij te zijn; (gebruikt) echter die vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees, maar dient elkander door de liefde.

Gal 5,22
Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.

[E-line]

P&A, wat mij opvalt is de felheid waarmee je het begrip 'dankbaarheid' bestrijdt als motivatie om naar Gods geboden te willen leven. Waar komt dat vandaan? Het is niet om iets te verdienen, het is ook niet als terugbetalen. Waarom ben je er dan zo fel over?

[Priscilla en Aquila]

quote:

E-line schreef op 11 januari 2007 om 21:39:
P&A, wat mij opvalt is de felheid waarmee je het begrip 'dankbaarheid' bestrijdt als motivatie om naar Gods geboden te willen leven. Waar komt dat vandaan? Het is niet om iets te verdienen, het is ook niet als terugbetalen. Waarom ben je er dan zo fel over?

Ik bedoel het niet fel.
Sorry als het zo overkomt. Het valt me op dat die term steeds terugkomt en dat ik dankbaarheid wel terugvind maar dan als een algehele houding: en wees dankbaar.
(Kol 3,15
En de vrede van Christus, tot welke gij immers in één lichaam geroepen zijt, regere in uw harten; en weest dankbaar.
Heb 12,28
Laten wij derhalve, omdat wij een onwankelbaar koninkrijk ontvangen, dankbaar zijn en hierdoor God vereren op een Hem welbehagelijke wijze met eerbied en ontzag,)

Nergens wordt dit (m.i. ) i.v.m. de wet gebracht.

Het woord is m.i. bij veel gereformeerden toch wel verbonden met het houden van de wet als gelovige? Of zie ik dat te zwart/wit?

Ik zie heel veel overeenkomsten qua opvattingen met de mensen waarmee ik het hierover heb in dit topic (probeer dat ook aan te geven: tot zo ver ben ik het eens), maar ergens wordt het accent toch anders gelegd en ik probeer er dan achter te komen hoe dat precies zit. Hoe ziet de ' gemiddelde kerkmens' die wet en op wat voor manier speelt de wet een rol.
Ik stel dan precies de vraag waar ik nog geen helder antwoord op heb. En dat is dan de rol van de dankbaarheid i.v.m. met de wet. Hoe kom je daarop?

Verder is het een kwestie van doorvragen om te begrijpen waar ik het precies over heb als ik zeg dat we door de Geest nu ' automatisch' Gods wil volbrengen/iig niet de wet overtreden (als je de Geest de ruimte geeft)
Wat dan voor mij wel apart is dat 'men'  dan denkt dat je dan volmaakt bent, of de hele dag niets doet totdat de Geest aan het werk gaat o.i.d.

Dus over en weer komt er meer duidelijkheid als je dan uitlegt: zo en zo zit het met de dankbaarheid. En: zo en zo zit het met het leven door de Geest.

[joepie]

Ik denk dat je precies de goede teksten aan haald die te maken hebben met de werken der dankbaarheid.
Die worden zo genoemd opdat niemand in zich zelf roeme.
Maar alle "goede" werken zijn werken die te maken hebben met je dankbaarheid.
Dankbaar dat Christus door Zijn offer de weg tot God weer open heeft gemaakt.
Dat wij weer rechtstreekt tot de Vader mogen komen.
Dat al onze zonden door het offer van Christus vergeven worden. Enkel en alleen uit Genade !
Dat roept op tot dankbaarheid!
En wat we dan ook doen; proberen volgens de wet te leven, is niet om iets te verdienen, maar vanuit die dankbaarheid.
Daarom noemen we het werken der dankbaarheid.

En het klopt dat de Geest dat in ons moet werken, aangezien wij uit onszelf dat niet kunnen.

[E-line]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 11 januari 2007 om 21:59:

[...]

Ik bedoel het niet fel.
Sorry als het zo overkomt. Het valt me op dat die term steeds terugkomt en dat ik dankbaarheid wel terugvind maar dan als een algehele houding: en wees dankbaar.
(..)
Nergens wordt dit (m.i. ) i.v.m. de wet gebracht.

Het woord is m.i. bij veel gereformeerden toch wel verbonden met het houden van de wet als gelovige? Of zie ik dat te zwart/wit?

Ik denk dat je het teveel absoluut ziet daarin. Het is voor een deel dat je je dankbaarheid laat zien door zoveel mogelijk naar Gods wet te leven. Maar de catechismus noemt juist als belangrijkste in de dankbaarheid: bidden. Dus gewoon God bedanken en je afhankelijkheid aan Hem tonen. Dat is primair. En inderdaad, óók het je houden aan de wet is een manier waarop je je dankbaarheid aan God kunt laten zien - het zou zelfs ondankbaar, schofferend, zijn als je daar niet een beetje je best voor zou willen doen. Dankbaarheid is daarmee niet ineens een móeten geworden. Ik heb de indruk dat je dat wel een beetje als beeld hebt. Klopt dat?

quote:

Ik stel dan precies de vraag waar ik nog geen helder antwoord op heb. En dat is dan de rol van de dankbaarheid i.v.m. met de wet. Hoe kom je daarop?

Ik denk o.a. door de gelijkenis van die slaaf die schulden had bij zijn heer en na kwijtschelding van die schuld toch zijn medeslaaf nog voor de rechter durft te slepen. En wellicht ook de geschiedenis van de op overspel betrapte vrouw: nadat Jezus haar niet veroordeelde, de opdracht: ga heen, en zondig niet weer.

[E-line]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 10 januari 2007 om 14:25:

[...]


Het klopt dat ikzelf nog steeds niets goeds kan doen en niet kan voldoen aan wat de wet van mij vraagt.
Gelukkig heeft Christus ervoor gezorgd dat ik een nieuwe schepping ben. Hij kan het wel maar wil ik mijzelf aan Hem overgeven?

Dat is m.i. een andere insteek dan: ik ben nu gelovig maar ik heb weer tegen dit en dit gebod gezondigd..... Hoe kan dat toch, het wordt nooit wat met mij en ik zie het leven als gelovige somber in.

Ik denk dat je dat verkeerd inschat. Ik denk meer dat het een jezelf tegenvallen is. Ik denk aan de volgende situatie:
Een kind weet wat z'n lievelingsjuf graag wil dat het doet. En als het dan heeft bedacht: dat en dat en dat ga ik allemaal doen, ik wíl het gewoon goed doen omdat zij daar blij van wordt - en het mislukt, dan valt dat vies tegen.
Of, vergelijkbaar, ik kom net zo tegen: leerlingen van mij vinden het echt heel erg als ze - na 3 of 4 keer uitleg van mij over 1 soort opgave (en ik word toch echt niet boos als ze het verkeerd doen ofzo, en ze vinden het fijn om bijles van mij te krijgen) - nóg een keer dezelfde fout maken die we zo hard aan het aanpakken waren.

Heeft niets te maken met je relatie met God somber inzien, maar jezelf heel hard tegenvallen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

E-line schreef op 12 januari 2007 om 23:40:

[...]

Ik denk dat je dat verkeerd inschat. Ik denk meer dat het een jezelf tegenvallen is. Ik denk aan de volgende situatie:
Een kind weet wat z'n lievelingsjuf graag wil dat het doet. En als het dan heeft bedacht: dat en dat en dat ga ik allemaal doen, ik wíl het gewoon goed doen omdat zij daar blij van wordt - en het mislukt, dan valt dat vies tegen.
Of, vergelijkbaar, ik kom net zo tegen: leerlingen van mij vinden het echt heel erg als ze - na 3 of 4 keer uitleg van mij over 1 soort opgave (en ik word toch echt niet boos als ze het verkeerd doen ofzo, en ze vinden het fijn om bijles van mij te krijgen) - nóg een keer dezelfde fout maken die we zo hard aan het aanpakken waren.

Heeft niets te maken met je relatie met God somber inzien, maar jezelf heel hard tegenvallen.

Het kan zo zijn. Maar is dat ook niet persoonlijk hoe dat voor iemand is?
De mensen die ik hierover heb gesproken zit ik samen mee op een bijbelstudiekring en het was met het behandelen van de romeinenbrief. Dan praat je toch wel iets meer door over dit onderwerp dan wanneer je het met iemand ' toevallig' een keer hebt over de wet en hoe je daar tegenaan kijkt.
En die gaven toch meer aan wat ik hier lees:

quote:

Zwever schreef op 07 januari 2007 om 13:29:
Ook ik herken dit ontbreken van de 'biografie' in de preken, zoals Hans B dat zo mooi verwoordde.

Theologische gedachte erachter zou ik zelf ook niet weten; ik weet wel dat de 'dankbaarheid' vaak (onbewust) wordt vertaald in het naleven van wetten, wat weer niet lukt en we zo weer bij 'ellende' terecht komen. Daarmee wordt ellende-verlossing-dankbaarheid een soort eeuwigdurende cirkel ipv stadia in het leven van een mens. Herkennen jullie dit?

quote:

Mezzamorpheus schreef op 07 januari 2007 om 20:32:

[...]


Hier raak je aan de kern van mijn bedoeling met dit topic. Ik hoor zo weinig preken over heiliging.
Wat Jacobus82 schreef:

Ja, dit herken ik heel erg. De centrale plaats van de wet leidt tot de constructie van de ‘dagelijkse bekering': de hele riedel – ellende, verlossing en dankbaarheid – wordt iedere dag/week herhaald. (Het is deze week weer niet gelukt ons aan zijn wet te houden, wij staan daarom opnieuw schuldig tegenover God, wij vragen vergeving om met een schone lei verder te kunnen, maar beginnen direct daarna weer van vooraf aan..)

herken ik dus juist heel erg. En dit lijkt heel vroom, maar uiteindelijk is het stilstand en allesbehalve heiliging. En helaas kom ik dat wat Jac82 omschrijft maar al te vaak tegen in preken en gebeden en ook rondom de wetslezing (in ieder geval de afgelopen 3 weken regelmatig opmerkingen van deze trant gehoord in de diensten, en het is niet alleen van recent).
Ik ben erg benieuwd hoe deze cirkel doorbroken zou kunnen worden.

Maar misschien wordt er in jullie GKV-gemeente wel een ander accent gelegd dan bij Jac82 en Mezza. Want ook Nunc herkent dit minder. Of jullie hebben deze zaken meer doorgedacht.
Misschien heeft ieder ook weer een ander idee over wat hij/zij moet in het geloofsleven bij het voorlezen van de wet op zondagmorgen.

[Mezzamorpheus]

Yeah! Vanmiddag dan eindelijk es een preek hierover gehoord (tijdens een dienst waarin het avondmaal gevierd werd)!  De preek ging over Rom. 5: 9 en 10.

Check: http://audioserver.nl/?op...Itemid=92&user_id=414 en dan de dienst van 14/01 om 16:45 uur. Vanaf ongeveer 31:00 minuten begint het.

[dingo]

Eerlijk gezegd begrijp ik de moeite met de wet niet. Als je de samenvatting van de wet leest Hij antwoordde en zeide: Gij zult de Here, uw God, liefhebben uit geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw kracht en met geheel uw verstand, en uw naaste als uzelf. waar is dat in tegenspraak met levensheiliging? Of met het feit dat je in Jezus Christus gerekend wordt als voldoend aan de wet? En wat is er op tegen om daar wekelijks aan herinnerd te worden? Soms krijg ik echt de indruk dat men niet meer wil horen dat men nu nog zondig is. Wat is daar de drijfveer van? Hoef je dan ook niet meer om vergeving te vragen of te strijden tegen de zonde? Dat zou pas dwaasheid zijn iig voor mij want ik weet dat de zonde mij aankleeft en dat weet ik uit de wet want de wet doet zonde kennen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 14 januari 2007 om 19:02:
Yeah! Vanmiddag dan eindelijk es een preek hierover gehoord (tijdens een dienst waarin het avondmaal gevierd werd)!  De preek ging over Rom. 5: 9 en 10.

Check: http://audioserver.nl/?op...Itemid=92&user_id=414 en dan de dienst van 14/01 om 16:45 uur. Vanaf ongeveer 31:00 minuten begint het.

Ik heb geluisterd vanaf 31.00 minuten. Het ging over genade en de zaligsprekingen uit Matt 5.
Of was er voor de 31e minuut nog iets over Romeinen 5?

[Mezzamorpheus]

Dan heb je de verkeerde te pakken... Het is gewoon de bovenste..., van vanmiddag (14 januari).

[Priscilla en Aquila]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 15 januari 2007 om 00:02:
Dan heb je de verkeerde te pakken... Het is gewoon de bovenste..., van vanmiddag (14 januari).

Ik zie het... zal vanavond even weer proberen.