Hier heb ik ook al es een topic over dit boek geopend. Er kwamen iets minder reacties op dan hier...

Maar nou ja, het geeft niet hoor.

Wat ik erg sterk vind van Dawkins is dat hij op messcherpe wijze de vinger legt bij allerlei absurditeiten van het christelijk geloof. Ook toont hij overtuigend aan dat het christendom in de westerse samenlevingen (vooral in de VS) een veel te bevoorrechte positie inneemt. Verder vond ik Dawkins' tirade tegen (het letterlijk nemen van) de bijbel sterk. Ten slotte wil ik nog noemen Dawkins' zeer heldere en geloofwaardige verdediging van Darwins evolutietheorie.
Wat ik zwak vond aan het boek, is dat het simpelweg niet overtuigt en dus zijn doel volkomen voorbijschiet. Dat doel is (Dawkins zegt het zelf, ergens in de inleiding) dat de lezer, als die het boek uitheeft, atheïst is geworden. Nou, ik kan me niet veurstellen dat er ook maar één christen is die zich tot het atheïsme bekeert na lezing van The God Delusion.
Twee zwakheden wil ik met name benoemen:
1. Dawkins weerlegt in zijn boek veel meningen en argumenten van anderen, maar die zijn natuurlijk eerst door hemzelf geselecteerd! Minstens de helft van die meningen en argumenten slaan helemaal nergens op (ze komen veelal van fundamentalistische evangelicalen uit de States), dus Dawkins kan veel ballen zó in open doel inkoppen.
2. De wetenschap is voor Dawkins het einde van het verhaal. Hij vertrouwt er rotsvast op dat vraagstukken die nog niet wetenschappelijk zijn opgelost, ooit wél opgelost zullen worden. Kortom: God is
voor Dawkins niet nodig, omdat God
Dawkins' werkelijkheid niet verklaart. Nogal zwakjes natuurlijk! Neem alleen al één van Dawkins' voornaamste argumenten tegen het bestaan van God. Dat argument luidt: 'Wie schiep de schepper?' Ja zeg, zo lust ik er ook nog wel een paar. Feitelijk komt het bij Dawkins neer op: als er een God is, moet ik hem kunnen begrijpen. Ik begrijp hem niet, dus bestaat-ie niet.
