Durf je nog wel 'nee' zeggen in de opvoeding?

[Jetze]

Durf je nog wel eens 'nee' te zeggen tegen je kinderen? Wat voor gevoel heb je daarbij? Verslechtert dat je relatie met je kind? Is 'nee' ook onmisbaar voor de ontwikkeling van je kind?

[Jetze]

quote:

op 15 Apr 2003 14:05:52 schreef Jetze:
Durf je nog wel eens 'nee' te zeggen tegen je kinderen? Wat voor gevoel heb je daarbij? Verslechtert dat je relatie met je kind? Is 'nee' ook onmisbaar voor de ontwikkeling van je kind?

Nee geeft ruimte voor creativiteit.
 " class="smiley"  />

[Yana]

quote:

op 15 Apr 2003 14:05:52 schreef Jetze:
Durf je nog wel eens 'nee' te zeggen tegen je kinderen? Wat voor gevoel heb je daarbij? Verslechtert dat je relatie met je kind? Is 'nee' ook onmisbaar voor de ontwikkeling van je kind?

Wat is de andere optie? Als altijd ja zegt tegen een kind (of terminste nooit nee), kun je dan voorstellen wat zo'n kind verwacht als het volwassen is?
Het kan wel eens vervelend zijn als je een kind wat verbied; maar je verzuimd je Christelijke taak als je het niet doet.
Een kind voelt zich veiliger in een sphere waar "niet alles mag". Het is liefde betoon van ouders als ze zorgen dat er zo'n veilig plekje is voor hun kinderen.

[Esgalmariel]

En nooit 'nee' zeggen valt tegenwoordig onder verwaarlozing (van de behoeften van je kind), is één van de risicofactoren voor uithuisplaatsing van je kind wegens onmogelijk gedrag bijv. in de puberteit..

[Peter]

Helemaal eens met de vorige bijdragen.

Een vervolgvraag zou wat mij betreft zijn:
moet je na een 'nee' ook ten allen tijde uitleggen waarom nee?

Ik meen dat Godfried Bomans ooit schreef (in mijn eigen woorden, want het exacte citaat heb ik niet): we moeten onze kinderen eens wat minder op de knie nemen (uitleggen) en wat meer over de knie leggen.

[Esgalmariel]

Lijkt mij niet.. Maak je het je kinderen niet veel moeilijker om de laatste hoofdstukken van Job te begrijpen wanneer jij ze zelf wel overal een verantwoording voor geeft?

[Jan W]

Ik durf wel nee te zeggen. Wanneer het moet dan leg ik uit. Maar sommige dingen kun je nog niet uitleggen.

PS Zelfs op mijn werk moet ik wel eens nee zeggen tegen volwassenen. En ook dat laat zich niet altijd één twee drie uitleggen.

Nee zeggen hoort bij het leven. Als je als ouders geen nee meer durft te zeggen, dan creeër je op termijn problemen voor je eigen kind. Geloof je het niet? Wacht dan maar rustig af..... De hulpverlening vangt ze wel op, of de drugsdealer echt waar je hoeft er verder niet zoveel voor te doen. Alleen nooit nee zeggen.

[Peter]

quote:

op 15 Apr 2003 23:23:32 schreef Jan W:
PS Zelfs op mijn werk moet ik wel eens nee zeggen tegen volwassenen. En ook dat laat zich niet altijd één twee drie uitleggen.

[off-topic]
Het aardige is, dat voor 'nee zeggen op het werk' complete (communicatie)cursussen gegeven worden. Zo heb ik zelf ook eens een workshop 'Een verzoek weigeren' gedaan, compleet met rollenspel. Dat valt nog best tegen! De belangrijkste les was: zeg nooit dat je iets niet kunt (want dan verzint je 'tegenpartij' allerlei uitwegen), maar zeg dat je niet wilt.

Het is nogal off-topic, maar ik ben eigenlijk best benieuwd in wat voor situaties je nee zegt op je werk tegen volwassenen zonder het uit te (kunnen) leggen. En hoe je dat doet. En hoe er op wordt gereageerd.
[/off-topic]

[Anne-Marie]

Ha ha, ik zeg gewoon nee. Ik zeg niet eens "kan niet" of "wil niet" . Daar moet je weer uitleg over geven. Nee, gewoon nee, blijkt meestal genoeg.
Maar dat heb ik wel moeten leren. Maar nu hoef ik niet meer door iedereen aardig gevonden te worden. Dat komt met de jaren, denk ik.
Dat klopt echt wel, wijsheid komt met de jaren.

Trouwens, tegen mijn kinderen zeg ik ook gewoon nee. En als ze doorgaan vraag ik "Wat begrijp je niet aan NEE? "   Fantastische one-liner die altijd werkt. Soms hard nodig!    Gre. Anne-Marie.

[Yana]

quote:

op 15 Apr 2003 21:49:10 schreef Esgalmariel:
Lijkt mij niet.. Maak je het je kinderen niet veel moeilijker om de laatste hoofdstukken van Job te begrijpen wanneer jij ze zelf wel overal een verantwoording voor geeft?

Dat is een prachtig voorbeeld en gedachte. Die hoofstukken zijn zo mooi.

[Yana]

quote:

op 16 Apr 2003 01:13:35 schreef Anne-Marie:
Ha ha, ik zeg gewoon nee. Ik zeg niet eens "kan niet" of "wil niet" . Daar moet je weer uitleg over geven. Nee, gewoon nee, blijkt meestal genoeg.
Maar dat heb ik wel moeten leren. Maar nu hoef ik niet meer door iedereen aardig gevonden te worden. Dat komt met de jaren, denk ik.
Dat klopt echt wel, wijsheid komt met de jaren.

Trouwens, tegen mijn kinderen zeg ik ook gewoon nee. En als ze doorgaan vraag ik "Wat begrijp je niet aan NEE? "  Fantastische one-liner die altijd werkt. Soms hard nodig!    Gre. Anne-Marie.

 (bold) :       Leuk om daar even om te lachen zoals je dat zegt. Ik doe het niet altijd zo maar vind het wel aardig.          

Gelijk heb je met " niet nodig door iedereen aardig gevonden te worden."
Daar lijd een tiener wel aan he? (behalve dan door de ouders).
Thuis kunnen ze rustig onvriendelijk zijn en dat gaat ook zonder uitleg.  

[Yana]

quote:

op 15 Apr 2003 23:42:56 schreef Peter:
op 15 Apr 2003 23:23:32 schreef Jan W:
PS Zelfs op mijn werk moet ik wel eens nee zeggen tegen volwassenen. En ook dat laat zich niet altijd één twee drie uitleggen.

[off-topic]
Het aardige is, dat voor 'nee zeggen op het werk' complete (communicatie)cursussen gegeven worden. Zo heb ik zelf ook eens een workshop 'Een verzoek weigeren' gedaan, compleet met rollenspel. Dat valt nog best tegen! De belangrijkste les was: zeg nooit dat je iets niet kunt (want dan verzint je 'tegenpartij' allerlei uitwegen), maar zeg dat je niet wilt.

Het is nogal off-topic, maar ik ben eigenlijk best benieuwd in wat voor situaties je nee zegt op je werk tegen volwassenen zonder het uit te (kunnen) leggen. En hoe je dat doet. En hoe er op wordt gereageerd.
[/off-topic]

Zo offtopic is het niet hoor. Ik heb een poos "drugs" les gegeven aan ouders en daar hoorde ook "rollenspel" bij dat de één het kind/tiener was en de ander één van de ouders. Dan moesten ze er (zogenaamd) achter komen waarom het kind aan drugs deed en hoe zij daarbij kunnen helpen.
Enof dat tegen valt. Maar wel goed voor de praktijk.

[Peter]

quote:

op 16 Apr 2003 01:13:35 schreef Anne-Marie:
Ha ha, ik zeg gewoon nee. Ik zeg niet eens "kan niet" of "wil niet" . Daar moet je weer uitleg over geven. Nee, gewoon nee, blijkt meestal genoeg.
Maar dat heb ik wel moeten leren. Maar nu hoef ik niet meer door iedereen aardig gevonden te worden. Dat komt met de jaren, denk ik.

Ik neem aan, dat je hier volwassenen bedoelt? Dan lijkt me nee zonder enige uitleg nogal bot. Vroeger kwam je daarmee weg als manager, tegenwoordig niet meer. Manager zijn was vroeger gewoon de baas spelen, tegenwoordig is het veelal teamwork, draagvlak creëren, een voortrekkersrol vervullen. In veel bedrijven redden managers van het oude stempel het niet. En als ik als werknemer gewoon botweg nee zeg, vlieg ik er uit. Simpel.

Richting kinderen vind ik het anders. Dan kan nee-zonder-meer beter zijn dan een heel verhaal houden.

[Harm7]

"Maak je het je kinderen niet veel moeilijker om de laatste hoofdstukken van Job te begrijpen wanneer jij ze zelf wel overal een verantwoording voor geeft?"

Moeten we dan als ouders maar af en toe expres onbegrijpelijk zijn naar onze kinderen, zodat ze leren om op die manier op ons en op God (zie Job?) te vertrouwen?

[Esgalmariel]

Natuurlijk niet, ik zou het niet tot een regel maken waarmee je vervolgens heel wettisch omgaat. Maar je hoeft jezelf geen schuldgevoel aan te praten omdat je niet altijd een reden geeft aan je kinderen. Het is niet slecht als ze leren dat ze niet altijd antwoord (kunnen) krijgen, niet altijd meteen antwoord (kunnen) krijgen, en soms een antwoord krijgen dat in hun ogen geen antwoord is maar waarvan jij toch vindt dat ze er maar genoegen mee zullen moeten nemen.
Daarom verwees ik ook naar Job; hij kreeg wel een antwoord/reactie, maar God legde geen verantwoording af. Ik denk dat dat het is waarmee je rekening mee moet houden: op het moment dat jij je verplicht voelt om verantwoording over je daden af te leggen tegenover je kinderen, zijn zij degenen die 'boven' staan in een 'hierarchie', terwijl je dat juist moet voorkomen (imho).
Ik heb nl. altijd begrepen dat kinderen dingen nodig hebben als duidelijkheid, regels, richtlijnen en die kun je alleen serieus nemen als ze komen van iemand die 'boven' je staat, omdat die gezag overje heeft.

[Harm7]

Als ik verantwoording afleg naar mijn kinderen of naar wie dan ook, dan is dat geen val van mijn voetstuk; ik verwijs naar, als het goed is, de grondregels die God ons gegeven heeft;

mijn kinderen mogen mij dan ook altijd om die grondregels aanspreken, ik sta niet boven de regels die ik stel, maar ik zelf moet verwijzen naar 'heb God en uw naaste lief' In die zin vind ik een christelijke opvoeding 'democratisch'; kinderen weten dat hun ouders ook gehoorzaam moeten zijn, en kinderen moeten God meer gehoorzaam zijn dan ouders (als dat NODIG is uiteraard).

Gehoorzaamheid aan God is in veel opzichten hetzelfde als de gehoorzaamheid van een kind aan zijn ouders; ook een kind voelt liefde, en mag zijn ouders vertrouwen, dat zij het beste met hem voor hebben.
Maar het verschil met gehoorzaamheid aan God is dat Hij zijn eigen wetgever is, Hij weet zelf wat goed is; Hij hoeft geen verantwoording aan ons te geven behalve dat Hij God is.
Als ouders moeten we (vroeg of laat) aan onze kinderen EN aan God verantwoording af leggen.

Als ouder nee zeggen, is wat anders dan als God nee zegt.

[Peter]

quote:

op 22 Apr 2003 11:34:45 schreef Harm7:
Als ik verantwoording afleg naar mijn kinderen of naar wie dan ook, dan is dat geen val van mijn voetstuk

Daar gaat het ook niet om. Het gaat erom of het goed is voor het beeld dat kinderen van God krijgen/hebben als ik alles uitleg. Zal een kind dat alles uitgelegd krijgt, niet later hetzelfde van God eisen? Moet ook God ter verantwoording worden geroepen op basis van Zijn grondregels? Moeten we God altijd kunnen 'narekenen'?
Voor de rest ben ik het wel eens met je verhaal, hoewel ik 'theocratisch' een beter woord vind dan 'democratisch'. Toch vraag ik me af hoe e.e.a. in de praktijk vorm krijgt.

[Esgalmariel]

quote:

op 22 Apr 2003 22:46:40 schreef Peter:
Het gaat erom of het goed is voor het beeld dat kinderen van God krijgen/hebben als ik alles uitleg. Zal een kind dat alles uitgelegd krijgt, niet later hetzelfde van God eisen?

Klopt, dat wilde ik zeggen. Bedankt.

[Joeri]

Ik heb geen kinderen, maar waarom zou ik in hemelsnaam nee zeggen tegen kinderen?

waarom zou ik hun verlangens niet bevredigen?
de liefde maakt vrij.

[Wybo]

quote:

op 29 Feb 2004 20:32:10 schreef Joeri:
Ik heb geen kinderen, maar waarom zou ik in hemelsnaam nee zeggen tegen kinderen?

waarom zou ik hun verlangens niet bevredigen?
de liefde maakt vrij.

Dat je geen kinderen hebt is wel duidelijk, en dat je geen pedagogisch en maatschappelijk inzicht hebt ook. Alles wat een kind vraagt is niet goed voor een kind. Als je een kind nu geen grenzen leert, hoe moet dat kind dan later opeens wel grenzen kennen?
Als een kind alles krijgt wat zijn hart begeert, hoe kan hij dan leven van een minimum loon, en waarom zou zo'n kind uberhaupt leren werken?

Ga eens wat pedagogische onderzoeken lezen over de zogenaamde 'vrije opvoeding' en schrik je rot over het feit dat dat bijna gelijk staat aan kindermishandeling.
Waar denk je dat het gebrek een normen en waarden op dit moment vandaan komt?

[Joeri]

quote:

op 29 Feb 2004 20:36:43 schreef Alfredt:
[...]


Dat je geen kinderen hebt is wel duidelijk, en dat je geen pedagogisch en maatschappelijk inzicht hebt ook. Alles wat een kind vraagt is niet goed voor een kind. Als je een kind nu geen grenzen leert, hoe moet dat kind dan later opeens wel grenzen kennen?

moet je grenzen leggen en nee zeggen als dat wat het kind vraagt onschadelijk is?

quote:

Als een kind alles krijgt wat zijn hart begeert, hoe kan hij dan leven van een minimum loon, en waarom zou zo'n kind uberhaupt leren werken?

als je geen geld hebt om iets te kopen voor een kind, natuurlijk komt er dan een nee. maar waarom moet je nee zeggen tegen een kind als het iets doet wat volstrekt onschadelijk is, als het slechts zijn nieuwsgierigheid bevredigt.

quote:

Ga eens wat pedagogische onderzoeken lezen over de zogenaamde 'vrije opvoeding' en schrik je rot over het feit dat dat bijna gelijk staat aan kindermishandeling.
Waar denk je dat het gebrek een normen en waarden op dit moment vandaan komt?

misschien wel omdat de ouders niet beseffen dat opvoeding niet ligt in het zeggen van dingen maar doen van dingen... kinderen imiteren. stel zelf het goede voorbeeld.

[Wybo]

quote:

op 29 Feb 2004 20:41:58 schreef Joeri:
[...]


moet je grenzen leggen en nee zeggen als dat wat het kind vraagt onschadelijk is?
[...]


als je geen geld hebt om iets te kopen voor een kind, natuurlijk komt er dan een nee. maar waarom moet je nee zeggen tegen een kind als het iets doet wat volstrekt onschadelijk is, als het slechts zijn nieuwsgierigheid bevredigt.

over wat voor 'onschadelijke' zaken praat je dan?

quote:

misschien wel omdat de ouders niet beseffen dat opvoeding niet ligt in het zeggen van dingen maar doen van dingen... kinderen imiteren. stel zelf het goede voorbeeld.

zoals ik al zei, ga die onderzoeken maar lezen. Want nee, kinderen imiteren niet alleen.

[Joeri]

quote:

op 29 Feb 2004 20:43:56 schreef Alfredt:
[...]

over wat voor 'onschadelijke' zaken praat je dan?

tegen wat voor soort zaken zeg jij 'nee'?

quote:

zoals ik al zei, ga die onderzoeken maar lezen. Want nee, kinderen imiteren niet alleen.

je wilt toch niet zeggen dat je echt gelooft dat opvoeding ligt in het slechts ja en nee zeggen terwijl je niet een goed voorbeeld geeft? kinderen imiteren hun ouders en hun klasgenootjes en van alles en nog wat. volwassenen ook eigenlijk.
en juist als er geen goed voorbeeld is heb je kans op ongehoorzaamheid.

[Wybo]

quote:

op 29 Feb 2004 20:46:31 schreef Joeri:
[...]


tegen wat voor soort zaken zeg jij 'nee'?

Dat soort discussie trucs zijn zo vies... jij stelt iets, ik vraag dan geef je netjes antwoord en ga je niet de tegengestelde vraag stellen. Dat is hier gewoon een forumregel, dusik wil ook een normaal antwoord op de vraag.

quote:

je wilt toch niet zeggen dat je echt gelooft dat opvoeding ligt in het slechts ja en nee zeggen terwijl je niet een goed voorbeeld geeft? kinderen imiteren hun ouders en hun klasgenootjes en van alles en nog wat. volwassenen ook eigenlijk.
en juist als er geen goed voorbeeld is heb je kans op ongehoorzaamheid.

En weer ruk je mijn post uit zijn verband. Waarom leg je nou steeds dingen bij anderen in de mond die ze niet zeggen?
Ik zeg dat kinderen niet alleen imiteren. Als jij een kind alles geeft dat leert het niks, je geeft hem geen prikkels.

[Joeri]

quote:

op 29 Feb 2004 20:49:48 schreef Alfredt:
[...]

 Dat soort discussie trucs zijn zo vies... jij stelt iets, ik vraag dan geef je netjes antwoord en ga je niet de tegengestelde vraag stellen. Dat is hier gewoon een forumregel, dusik wil ook een normaal antwoord op de vraag.

sorry voor de belediging zo is het niet bedoeld. ik besef slechts dat ik niet weet waar ik precies over praat en jullie posts geven mij de indruk dat jullie niks doen dan je kinderen dingen verbieden. dus dan vraag ik wat verbied je dan. maar om een voorbeeld te geven op je vraag:
ik ga zelf elke dinsdag en donderdag op bezoek bij kennisen van ons, na het werk, en die hebben 2 kinderen. ik speel ermee. maar die vader lijkt echt obsessed te zijn door zinloze orde. hij zegt bijvoorbeeld nee als dat kind van zes op mijn schoot gaat zitten, wat ik alleen maar leuk vind. dan moet ie op zijn eigen stoel zitten. soms zitten ze te eten. dan vind ik het gewoon mishandeling zoals er geeeist word dat dat kind zijn bord helemaal totaal leeg eet, anders word ie op het toilet gezet (en dan zegt ma, this isnt a democracy here, im a dictator and you have to do as i say hahaha)  ik heb al moeite met zo'n gigantisch bord leeg te eten, als die kinderen nou zelf mochten opscheppen dan leek het me een stuk redelijker om te eisen dat ze alles opaten...

maar de wil van die ouders id belangrijker dan de maag van het kind... helaas snappen ze niet dat er meer spijzen zijn, zoals jezus zegt, dan datgene wat eten genoemd word... dus proppen ze hun kinderen vol met varkensvlees wat waarschijnlijk alleen maar een slechte invloed heeft op de geest, god verbied zoiets ook niet voor niets
en dan moeten ze nog overdreven rustig doen je hoeft maar een beetje te stoeien met mij of iets te harde geluiden maken en ze moeten alweer rustig zitten...

quote:

En weer ruk je mijn post uit zijn verband. Waarom leg je nou steeds dingen bij anderen in de mond die ze niet zeggen?
Ik zeg dat kinderen niet alleen imiteren. Als jij een kind alles geeft dat leert het niks, je geeft hem geen prikkels.

aan wie vraagt zal gegeven worden... ik zal als ik kinderen heb ook geen superdure stereotoren geven die ik niet kan betalen hoor...
maar waarom zou ik hem dingen weigeren die onschadelijk zijn en die ik wel kan betalen volgens alle betekenissen van het woord


 

Groetjes, ik hoop dat je me niet te vijandig opvat zo is het niet bedoeld.

[Wybo]

kijk nou geef je achtergrond info... daar kunnen we wat mee.

Kinderen van 6 zijn aanhankelijk. En ze zijn niet stil.... daar moeten ouders ook rekening mee houden. In zoverre ben ik het dus helemaal met je eens. En ook met het bord leegeten kom je weinig verder.... Je kan in zo'n geval wel kijken of een kind misschien te veel snoept, maar als dat niet het geval is heeft zo'n kind gewoon weinig honger. Dan kan je beter naar oplossingen kijken op een ander moment als het kind wel trek heeft...

Je hebt het nu over die stereo. Vind ik een mooi voorbeeld. Want stel dat ik het geld er wel voor heb en mijn 6jarige zoontje wil een stereoset hebben. Mooi dat hij die niet krijgt.... Maar wat hij wel kan krijgen is een radio of zoiets. Dat is niet omdat ik het kind geen stereo gun, maar het heeft te maken met een kind maat leren houden. Ik kan ook wel de mooiste en beste auto/pc of whatever willen hebben en in een aantal gevallen kan ik me dat veroorloven ook. Toch is het overdaad en geef ik me dat zelf ook niet als het niet noodzakelijk is.
Als een kind in de periode dat hij die afgeragde stereo of radio heeft daar heel veel naar luistert en daar echt plezier aan beleefd kan het een poos later wel voorkomen dat een kind die stereo krijgt. Maar dan sla je 3 vliegen in een klap. Het kind leert ook met simpelere dingen blij te zijn, het kind leert geduld te krijgen en last but not least jij geeft niet onnodig veel geld uit aan ongebruikte zaken. )je moest eens weten hoeveel dingen kinderen wel niet willen hebben en als ze het een keer hebben het nooit gebruiken...)

[pola]

quote:

op 29 Feb 2004 20:32:10 schreef Joeri:
Ik heb geen kinderen, maar waarom zou ik in hemelsnaam nee zeggen tegen kinderen?

Om ze te beschermen ...
Om ze te leren ...
Om ze te behoeden ...
Om ze op te voeden ...
Om ze ...

quote:

op 29 Feb 2004 20:32:10 schreef Joeri:
waarom zou ik hun verlangens niet bevredigen?

Waarom zou ik in hemelsnaam geen nee zeggen tegen kinderen? Moet elk verlangen van een kind bevredigd worden?

[Heidi]

Alfredt......ik probeer je steeds te mailen, maar er is iets met je email-adres. Zou je mij je email-adres willen doormailen op heidi@gelooft.nl? Alvast bedankt.

[Wybo]

quote:

op 29 Feb 2004 21:25:22 schreef Heidi:


Alfredt......ik probeer je steeds te mailen, maar er is iets met je email-adres. Zou je mij je email-adres willen doormailen op heidi@gelooft.nl? Alvast bedankt.

alfredtempelman@hotmail.com

(btw over modzaken buiten chat en sportforum om kan je beter iemand anders aanspreken... (just in case) )

[Heidi]

quote:

op 29 Feb 2004 21:26:52 schreef Alfredt:
[...]

alfredtempelman@hotmail.com

(btw over modzaken buiten chat en sportforum om kan je beter iemand anders aanspreken... (just in case) )

Bedankt, en ik neem je opmerking in het vervolg ter harte

[pola]

quote:

op 29 Feb 2004 21:17:29 schreef Alfredt:
En ook met het bord leegeten kom je weinig verder.... Je kan in zo'n geval wel kijken of een kind misschien te veel snoept, maar als dat niet het geval is heeft zo'n kind gewoon weinig honger. Dan kan je beter naar oplossingen kijken op een ander moment als het kind wel trek heeft...

Praktijk leert mij dat in veel gevallen een kind gezond voedsel minder graag eet dan ongezond voedsel. Zeg je dan laat je groente maar lekker staan, en geef je hem/haar na het eten een koek als hij/zij daar om vraagt? Bij ons werkt het vrij simpel, je hoort je bord leeg te eten, prima als je het niet doet, maar dan gaat het toetje ook aan je neus voorbij. Opeens kunnen kinderen dan wel hun bord leegeten.

[Joeri]

quote:

op 29 Feb 2004 21:17:29 schreef Alfredt:
kijk nou geef je achtergrond info... daar kunnen we wat mee.

Kinderen van 6 zijn aanhankelijk. En ze zijn niet stil.... daar moeten ouders ook rekening mee houden. In zoverre ben ik het dus helemaal met je eens. En ook met het bord leegeten kom je weinig verder.... Je kan in zo'n geval wel kijken of een kind misschien te veel snoept, maar als dat niet het geval is heeft zo'n kind gewoon weinig honger. Dan kan je beter naar oplossingen kijken op een ander moment als het kind wel trek heeft...

blij dat je het eens bent

quote:

Je hebt het nu over die stereo. Vind ik een mooi voorbeeld. Want stel dat ik het geld er wel voor heb en mijn 6jarige zoontje wil een stereoset hebben. Mooi dat hij die niet krijgt.... Maar wat hij wel kan krijgen is een radio of zoiets. Dat is niet omdat ik het kind geen stereo gun, maar het heeft te maken met een kind maat leren houden.

vanzelfsprekend vind ik het niet goed als hij verwend word en als dat ten koste gaat van altruisme en karakterbuilding.

quote:

Ik kan ook wel de mooiste en beste auto/pc of whatever willen hebben en in een aantal gevallen kan ik me dat veroorloven ook. Toch is het overdaad en geef ik me dat zelf ook niet als het niet noodzakelijk is.

ik zou geen reden weten waarom ik dat niet aan mijzelf zou geven als ik kon en ik het wilde...
zolang ik maar besef dat ik niet gehecht moet raken aan mijn wereldse bezit...
ikzelf hoef meestal niet zonodig de meest luxe kleding en dingen te hebben, ik hoef niet te showen. maar als ik iets leuk vind en het is duur maar ik kan het betalen en het gaat niet ten koste zie ik geen reden om het niet te kopen...
God heeft genieten niet verboden. veel geld hebben is geen zonde. het niet delen maakt het zondig.

quote:

Als een kind in de periode dat hij die afgeragde stereo of radio heeft daar heel veel naar luistert en daar echt plezier aan beleefd kan het een poos later wel voorkomen dat een kind die stereo krijgt. Maar dan sla je 3 vliegen in een klap. Het kind leert ook met simpelere dingen blij te zijn, het kind leert geduld te krijgen en last but not least jij geeft niet onnodig veel geld uit aan ongebruikte zaken. )je moest eens weten hoeveel dingen kinderen wel niet willen hebben en als ze het een keer hebben het nooit gebruiken...)

dat kan ik me voorstellen

 

[Wybo]

quote:

op 29 Feb 2004 21:34:07 schreef pola:
[...]


Praktijk leert mij dat in veel gevallen een kind gezond voedsel minder graag eet dan ongezond voedsel. Zeg je dan laat je groente maar lekker staan, en geef je hem/haar na het eten een koek als hij/zij daar om vraagt? Bij ons werkt het vrij simpel, je hoort je bord leeg te eten, prima als je het niet doet, maar dan gaat het toetje ook aan je neus voorbij. Opeens kunnen kinderen dan wel hun bord leegeten.

Nee dat bedoel ik juist niet. Maar wat wel kan is bijvoorbeeld in plaats van een koek een boterham met kaas of zo. Sommige kinderen kunnen gewoon slecht eten. Dat heeft uiteraard tot gevolg dat ze minder snoep en koek krijgen. Maar om het bij mijzelf te houden ik ben mijn leven lang een zeer slechte eter geweest. Mijn ouders dachten het slim te doen en me steeds 1 hapje meer te geven.... helaas voor hen. Maar als ik zei dat ik niet meer op kon dan kon ik ook niet meer op. Met als gevolg dat ik van dat ene hapje spontaan over mijn nek ging
Dus daar zijn ze toen maar mee gestopt en zijn op zoek gegaan naar manieren dat ik wel eten kreeg maar bijvoorbeeld wat meer verspreid over de hele dag.

Het toetjeargument kan best hoor. Daar doe je zo'n kind verder geen kwaad mee. Maar als zo'n kind, zoals bijvoorbeeld in mijn geval, dan ook maar geen toetje wil dan moet je dat respecteren. En uiteraard op zoek gaan naar oorzaken en oplossingen.
Maar een kind verplichten tot zijn bord leeg eten zonder enige vorm van feedback en controle en gesprek helpt zo'n kind niet.

[Wybo]

quote:

op 29 Feb 2004 21:34:56 schreef Joeri:
ik zou geen reden weten waarom ik dat niet aan mijzelf zou geven als ik kon en ik het wilde...
zolang ik maar besef dat ik niet gehecht moet raken aan mijn wereldse bezit...
ikzelf hoef meestal niet zonodig de meest luxe kleding en dingen te hebben, ik hoef niet te showen. maar als ik iets leuk vind en het is duur maar ik kan het betalen en het gaat niet ten koste zie ik geen reden om het niet te kopen...
God heeft genieten niet verboden. veel geld hebben is geen zonde. het niet delen maakt het zondig.

Ik bedoel ook niet nooit, maar zeg maar meer via dezelfde weg als voor dat kind. Ik kan voor ik de super de luxe uitvoering koop ook eerst wel een testversie proberen

[Joeri]

quote:

op 29 Feb 2004 21:23:56 schreef pola:
[...]


Om ze te beschermen ...
Om ze te leren ...
Om ze te behoeden ...
Om ze op te voeden ...
Om ze ...

te beschermen tegen wat? wat leren?

quote:

Waarom zou ik in hemelsnaam geen nee zeggen tegen kinderen? Moet elk verlangen van een kind bevredigd worden?

als het kan, waarom niet? zolang het geen schadelijke gevolgen heeft...
in de hemel word ook elk verlangen bevredigt, met dien verstande dat de verlangens van de wezens daar sowieso van een hoog niveau zijn.

quote:

Praktijk leert mij dat in veel gevallen een kind gezond voedsel minder graag eet dan ongezond voedsel. Zeg je dan laat je groente maar lekker staan, en geef je hem/haar na het eten een koek als hij/zij daar om vraagt? Bij ons werkt het vrij simpel, je hoort je bord leeg te eten, prima als je het niet doet, maar dan gaat het toetje ook aan je neus voorbij. Opeens kunnen kinderen dan wel hun bord leegeten.

een vraagje:wie schept het eten op de borden van je kinderen?