quote:
op 18 Apr 2003 15:39:49 schreef angel:
ben ik wel met je eens. Misschien een idee dat alleen een psychiater dat soort medicijnen mag voorschrijven. Maar wat dan als je uitgetherapied bent, maar nog wel medicijnen nodig hebt? (omdat je bijv. erfelijk belast bent, en 80% kans loopt op een nieuwe depressie)?
Maar dat is onder behandeling zijn, blijft dan toch een lapmiddel.
quote:
op 18 Apr 2003 15:39:49 schreef angel:
Weet ik niet zo goed. Mijn maandelijkse ibuprofen-dosis werkt nog steeds en voorkomt dat ik flauwval van de buikpijn. Maar resistentie is vast lastig te meten. Voor antibiotica worden wel steeds meer mensen resistent, en dat is niet zo handig. Voor anti-depressiva geldt dat nog dat lange-termijn-effecten nog niet zo goed onderzocht kunnen worden. Want nog niemand heeft ze lang genoeg geslikt, omdat ze nog niet zo lang bestaan.
Zo zijn bijwerkingen van medicijnen ook iets wat blijvend onderzocht moet worden, en eventuele bijwerkingen van "coctails".
Blijft lastig... kreeg zelf ook eens ibuprofen maar dan gebruik ik het bijvoorbeeld als het echt niet verder kan.
Zelf had ik eerst niet door dat je lichaam singalen afgeeft...gewoon doorgaan tot je erbij neervalt..
Zo heb ik een zonnesteek opgelopen last van uitdroging, ondervoeding en een zouttekort gehad door zware fysieke inspanning in een vijandig klimaat. Allemaal dingen die je niet oploopt als je door blijft gaan...een pijnpil slikken helpt heel goed de pijn verdringen alleen je blijft er te lang op doorgaan. Tot je erbij neerstort...
Als ik nu hoofdpijn heb dan neem ik gewoon gas terug...je belast iets teveel. Waarom doorgaan...
Zo zie ik het ook met de chemische behandeling van psyche problemen, je lichaam wil wel maar de geest kan het niet...dus neem je een pil en je kunt er weer vol tegenaan. Probleem los je dus niet op...denk dat men daar mee bezig moet gaan.